Er tæknin til að skipta yfir í hreina orku til staðar? Gunnar Einarsson skrifar 18. janúar 2026 21:02 Eyþór Eðvarðsson skrifaði grein á Vísi 31-12-25. Í greininni nefnir hann 15 atriði, sem haldið er fram um loftlagsbreytingar, sem hann telur rangfærslur. Hjá honum kemur fram eitt og annað sem verður að teljast vafasamt. Ég ætla að byrja á tíunda lið. Þar stendur meðal annars: „flestar nauðsynlegar lausnir eru þegar til. Seinkun eykur áhættu----„ Vissulega hefur tækninni til að minnka notkun á jarðefna eldsneyti, fleytt fram. Margar góðar lausnir eru til, en það gæti orðið erfitt að koma þeim í notkun í þeim skala og tíma, sem áætlanir gera ráð fyrir. Dr. Simon Michaux er ástralskur námufræðingur, sem vann við námuvinnslu í Ástralíu í mörg ár, en er núna prófessor í Finnlandi. Hann er mjög hlynntur því að dregið verði úr notkun á jarðefnaeldsneyti, en hann segir að það verði að hugsa dæmið áður en lagt er af stað. Hann lagðist yfir áætlanirnar og tímaplönin um hvernig gert væri ráð fyrir að draga úr jafnvel verða CO2 hlutlaus fyrir miðja öldina. Hann reiknaði hvað þyrfti af málmum og orku til að af þessu geti orðið, á reiknuðum tíma. Hann sá fljótlega að miðað við núverandi tækni, þyrfti gríðarlegt magn af allskonar málmum. Við skulum aðeins taka einn, kopar, sem mun þurfa mjög víða og í miklu magni, við orkuskiptin. Hann bendir á, að á undanförnum áratugum, hefur vegna skorts á góðu hráefni, verið farið að vinna kopar úr jarðefnum, sem innihalda aðeins brot af þeirri koparprósentu, sem áður var notuð. Það þarf miklu meiri orku í dag sem gerir framleiðsluna miklu dýrari. Hann telur að það sé útilokað að núverandi námur muni geta framleitt allt þetta magn sem þarf. Ef það á að opna nýjar námur þá getur það tekið 10-20 ár áður en þær fara að skila kopar. Orkan sem þyrfti til að opna hverja námu og smíða hreinsunarstöðvarnar yrði gríðarleg og það mun þurfa að brenna mjög miklu af jarðefnaeldsneyti til að koma námunum af stað og reka þær. Vindmyllur myndu aldrei duga. Það sem þó er verra, er að það eru vandfundnir staðir þar sem hægt er að opna nýjar námur. Koparinn er bara einn af mörgum málmum sem þyrfti. Útreikningar hans vöktu athygli og hann var fengin til að halda fyrirlestra fyrir stjórnmálamenn og embættismenn hér og þar, meðal annars í Brussel. Þar fékk hann gott hljóð til að lesa upp og sýna glærur. Á eftir var lítið um spurningar. Menn setti hljóða. Það var greinilegt að elítan sem hafði gert þessar áætlanir hafði lítið hugað að hvað þyrfti til. Þeir virtust ekki hafa jarðsamband, lifðu í draumaheimi og reistu skýjaborgir. Hann hélt helst að flestir, sem á hlýddu, hafi farið aftur á skrifstofur sínar og reynt að gleyma þessu. Við eigum að hugsa sjálfstætt og ekki láta glepjast með í illa hugsaðar áætlanir. Vísindin eru að vinna hörðum höndum, víða um heim við að finna hagstæðar lausnir. Það er margt að gerast og ef við trúum á vísindin, eru góðar líkur á að við getum smátt og smátt minnkað notkun á jarðefna eldsneyti. Áætlanir sem gera ráð fyrir að heimurinn verði nærri því að vera laus við losun CO2 fyrir 2050 munu ekki ganga eftir, meðal annars verða ekki til aðföng sem þyrfti. Höfundur er fyrrverandi bóndi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson Skoðun Halldór 27.06.2026 Halldór Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Sjá meira
Eyþór Eðvarðsson skrifaði grein á Vísi 31-12-25. Í greininni nefnir hann 15 atriði, sem haldið er fram um loftlagsbreytingar, sem hann telur rangfærslur. Hjá honum kemur fram eitt og annað sem verður að teljast vafasamt. Ég ætla að byrja á tíunda lið. Þar stendur meðal annars: „flestar nauðsynlegar lausnir eru þegar til. Seinkun eykur áhættu----„ Vissulega hefur tækninni til að minnka notkun á jarðefna eldsneyti, fleytt fram. Margar góðar lausnir eru til, en það gæti orðið erfitt að koma þeim í notkun í þeim skala og tíma, sem áætlanir gera ráð fyrir. Dr. Simon Michaux er ástralskur námufræðingur, sem vann við námuvinnslu í Ástralíu í mörg ár, en er núna prófessor í Finnlandi. Hann er mjög hlynntur því að dregið verði úr notkun á jarðefnaeldsneyti, en hann segir að það verði að hugsa dæmið áður en lagt er af stað. Hann lagðist yfir áætlanirnar og tímaplönin um hvernig gert væri ráð fyrir að draga úr jafnvel verða CO2 hlutlaus fyrir miðja öldina. Hann reiknaði hvað þyrfti af málmum og orku til að af þessu geti orðið, á reiknuðum tíma. Hann sá fljótlega að miðað við núverandi tækni, þyrfti gríðarlegt magn af allskonar málmum. Við skulum aðeins taka einn, kopar, sem mun þurfa mjög víða og í miklu magni, við orkuskiptin. Hann bendir á, að á undanförnum áratugum, hefur vegna skorts á góðu hráefni, verið farið að vinna kopar úr jarðefnum, sem innihalda aðeins brot af þeirri koparprósentu, sem áður var notuð. Það þarf miklu meiri orku í dag sem gerir framleiðsluna miklu dýrari. Hann telur að það sé útilokað að núverandi námur muni geta framleitt allt þetta magn sem þarf. Ef það á að opna nýjar námur þá getur það tekið 10-20 ár áður en þær fara að skila kopar. Orkan sem þyrfti til að opna hverja námu og smíða hreinsunarstöðvarnar yrði gríðarleg og það mun þurfa að brenna mjög miklu af jarðefnaeldsneyti til að koma námunum af stað og reka þær. Vindmyllur myndu aldrei duga. Það sem þó er verra, er að það eru vandfundnir staðir þar sem hægt er að opna nýjar námur. Koparinn er bara einn af mörgum málmum sem þyrfti. Útreikningar hans vöktu athygli og hann var fengin til að halda fyrirlestra fyrir stjórnmálamenn og embættismenn hér og þar, meðal annars í Brussel. Þar fékk hann gott hljóð til að lesa upp og sýna glærur. Á eftir var lítið um spurningar. Menn setti hljóða. Það var greinilegt að elítan sem hafði gert þessar áætlanir hafði lítið hugað að hvað þyrfti til. Þeir virtust ekki hafa jarðsamband, lifðu í draumaheimi og reistu skýjaborgir. Hann hélt helst að flestir, sem á hlýddu, hafi farið aftur á skrifstofur sínar og reynt að gleyma þessu. Við eigum að hugsa sjálfstætt og ekki láta glepjast með í illa hugsaðar áætlanir. Vísindin eru að vinna hörðum höndum, víða um heim við að finna hagstæðar lausnir. Það er margt að gerast og ef við trúum á vísindin, eru góðar líkur á að við getum smátt og smátt minnkað notkun á jarðefna eldsneyti. Áætlanir sem gera ráð fyrir að heimurinn verði nærri því að vera laus við losun CO2 fyrir 2050 munu ekki ganga eftir, meðal annars verða ekki til aðföng sem þyrfti. Höfundur er fyrrverandi bóndi.
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar