Skaðlegt stafrænt umhverfi barna Sigurður Sigurðsson skrifar 30. janúar 2026 08:30 Ungmenni á Íslandi þurfa vernd – ekki fleiri skýrslur Stjórnvöld á Íslandi geta ekki lengur látið eins og vandi ungmenna sé óljós, flókinn eða óútskýrður. Gögn og rannsóknir liggja fyrir og sýna mjög vel hver vandinn er. Rannsóknir Dr. Jean M. Twenge sýna skýrt að andleg vanlíðan ungmenna jókst hratt eftir útbreiðslu snjallsíma og skaðlegra samfélagsmiðla. Íslenskar rannsóknir, greining og gögn til dæmis Landlæknis, staðfesta nánast sama mynstur hér á landi og erlendis. Þetta er staðreynd. Vandinn er greindur engar afsakanirnar lengur í boði Frá um 2011 hefur orðið mælanleg breyting á líðan ungmenna á Íslandi til dæmis meiri kvíði, verri svefn, aukin depurð og félagsleg einangrun. Þetta fellur saman við stöðuga og ávanabindandi snjallsímanotkun og ávanabindandi skaðlega samfélagsmiðla sem fylgja börnunum okkar allan sólarhringinn. Verri lesskilningur og félagsleg vandamál hafa aukist mikið. Börnin ná ekki fullorðinsþroska á eðlilegum tíma - verða seinþroska. Stjórnvöld hafa hingað til brugðist við með umræðu, ráðstefnum og skýrslum. Það dugar ekki lengur því þegar lýðheilsa barna okkar er í húfi er aðgerðaleysi ekki í boði. Þetta er ekki uppeldis brestur – þetta er mjög skaðlegt kerfislægt vandamál Það er rangt og skaðlegt að varpa ábyrgðinni á foreldra eða ungmennin sjálf. Börn okkar búa núna í mjög skaðlegu stafrænu umhverfi sem samfélagið hefur skapað og stjórnvöld hafa leyft að þróast stjórnlaust og án verndar. Ef um væri að ræða mengun eða heilsuspillandi vinnuumhverfi barna væri inngrip talið sjálfsagt þannig að núverandi skaðlegt stafrænt umhverfi barna ætti ekki að vera undantekning frá viðeigandi inngripi. Skýr krafa til stjórnvalda Stjórnvöld verða að bregðast við strax með raunverulegum aðgerðum, ekki ályktunum. Tillaga um skref til úrbóta: 1. Setja landsviðmið um snjallsímanotkun barna svo sem aldursviðmið, símafrí á nóttunni og skýrar leiðbeiningar til foreldra og skóla 2. Skylda skóla til að setja reglur um símanotkun. Námsumhverfi ætti að styðja einbeitingu, en ekki valda stöðugu áreiti sem skaðar börnin í þágu erlendra fjármálarisa. 3. Viðurkenna skaðlegt stafrænt umhverfi sem alvarlegt lýðheilsuvandamál sem getur skaðað nám, þroska, hreyfingu, svefn og næringu barna. 4. Setja miklu strangar kröfur á tæknifyrirtæki til verndar börnunum sem eiga lögbundinn rétt á vernd gegn skaðlegum stafrænum kerfum sem eru hönnuð til að hámarka gróða í gegnum ávanabindandi skaðlega stafræna notkun með ávanabindandi tæknilausnum nútímans. Tíminn skiptir máli Árgangar barna okkar vaxa núna úr grasi með óbeislað skaðlegt rafrænt áreiti sem er raunverulega bara hættulegar tilraunir á börnum. Það er siðferðilega óverjandi og skaðinn mögulega óafturkræfur þar sem samfélagsbreytingarnar eru ófyrirsjáanlegar. Dr Jean M. Twenge gaf okkur viðvörunina og Íslenskar rannsóknir staðfestu hana. Nú er það á ábyrgð stjórnvalda að bregðast við. Þetta er próf á forgangsröðun Spurningin er einföld: Ætlum við að vernda börnin okkar – eða verja kerfi sem þjónar ekki þeirra hagsmunum né samfélagsins og getur sett samfélagið í ófyrirsjáanlega hættu í framtíðinni? Ungmenni á Íslandi þurfa aðgerðir strax. Höfundur er afi, langafi og áhugamaður um velferð barna og almennings. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Stafræn þróun Börn og uppeldi Sigurður Sigurðsson Mest lesið Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir Skoðun Hvernig hefurðu það? Carmen Maja Valencia Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson Skoðun Forstjóri CIA heimsækir Moskvu Arnór Sigurjónsson Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir Skoðun Fortíðin vann Baldur Johnsen Skoðun Minna kerfi, betri þjónusta Róbert Ragnarsson Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Spírallinn Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir skrifar Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir skrifar Skoðun Netöryggi snýst líka um að þora að segja frá Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Fortíðin vann Baldur Johnsen skrifar Skoðun Getur maður verið rasisti án þess að gera sér grein fyrir því? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hvernig hefurðu það? Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Minna kerfi, betri þjónusta Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Forstjóri CIA heimsækir Moskvu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Trump lítið annað en hvíslari í leikritinu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson skrifar Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega skrifar Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson skrifar Skoðun Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Stjórnum okkur sjálf og höfum áhrif í Evrópu Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Hvers virði er velvild Trump? Paal Frisvold skrifar Sjá meira
Ungmenni á Íslandi þurfa vernd – ekki fleiri skýrslur Stjórnvöld á Íslandi geta ekki lengur látið eins og vandi ungmenna sé óljós, flókinn eða óútskýrður. Gögn og rannsóknir liggja fyrir og sýna mjög vel hver vandinn er. Rannsóknir Dr. Jean M. Twenge sýna skýrt að andleg vanlíðan ungmenna jókst hratt eftir útbreiðslu snjallsíma og skaðlegra samfélagsmiðla. Íslenskar rannsóknir, greining og gögn til dæmis Landlæknis, staðfesta nánast sama mynstur hér á landi og erlendis. Þetta er staðreynd. Vandinn er greindur engar afsakanirnar lengur í boði Frá um 2011 hefur orðið mælanleg breyting á líðan ungmenna á Íslandi til dæmis meiri kvíði, verri svefn, aukin depurð og félagsleg einangrun. Þetta fellur saman við stöðuga og ávanabindandi snjallsímanotkun og ávanabindandi skaðlega samfélagsmiðla sem fylgja börnunum okkar allan sólarhringinn. Verri lesskilningur og félagsleg vandamál hafa aukist mikið. Börnin ná ekki fullorðinsþroska á eðlilegum tíma - verða seinþroska. Stjórnvöld hafa hingað til brugðist við með umræðu, ráðstefnum og skýrslum. Það dugar ekki lengur því þegar lýðheilsa barna okkar er í húfi er aðgerðaleysi ekki í boði. Þetta er ekki uppeldis brestur – þetta er mjög skaðlegt kerfislægt vandamál Það er rangt og skaðlegt að varpa ábyrgðinni á foreldra eða ungmennin sjálf. Börn okkar búa núna í mjög skaðlegu stafrænu umhverfi sem samfélagið hefur skapað og stjórnvöld hafa leyft að þróast stjórnlaust og án verndar. Ef um væri að ræða mengun eða heilsuspillandi vinnuumhverfi barna væri inngrip talið sjálfsagt þannig að núverandi skaðlegt stafrænt umhverfi barna ætti ekki að vera undantekning frá viðeigandi inngripi. Skýr krafa til stjórnvalda Stjórnvöld verða að bregðast við strax með raunverulegum aðgerðum, ekki ályktunum. Tillaga um skref til úrbóta: 1. Setja landsviðmið um snjallsímanotkun barna svo sem aldursviðmið, símafrí á nóttunni og skýrar leiðbeiningar til foreldra og skóla 2. Skylda skóla til að setja reglur um símanotkun. Námsumhverfi ætti að styðja einbeitingu, en ekki valda stöðugu áreiti sem skaðar börnin í þágu erlendra fjármálarisa. 3. Viðurkenna skaðlegt stafrænt umhverfi sem alvarlegt lýðheilsuvandamál sem getur skaðað nám, þroska, hreyfingu, svefn og næringu barna. 4. Setja miklu strangar kröfur á tæknifyrirtæki til verndar börnunum sem eiga lögbundinn rétt á vernd gegn skaðlegum stafrænum kerfum sem eru hönnuð til að hámarka gróða í gegnum ávanabindandi skaðlega stafræna notkun með ávanabindandi tæknilausnum nútímans. Tíminn skiptir máli Árgangar barna okkar vaxa núna úr grasi með óbeislað skaðlegt rafrænt áreiti sem er raunverulega bara hættulegar tilraunir á börnum. Það er siðferðilega óverjandi og skaðinn mögulega óafturkræfur þar sem samfélagsbreytingarnar eru ófyrirsjáanlegar. Dr Jean M. Twenge gaf okkur viðvörunina og Íslenskar rannsóknir staðfestu hana. Nú er það á ábyrgð stjórnvalda að bregðast við. Þetta er próf á forgangsröðun Spurningin er einföld: Ætlum við að vernda börnin okkar – eða verja kerfi sem þjónar ekki þeirra hagsmunum né samfélagsins og getur sett samfélagið í ófyrirsjáanlega hættu í framtíðinni? Ungmenni á Íslandi þurfa aðgerðir strax. Höfundur er afi, langafi og áhugamaður um velferð barna og almennings.
Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar