Gott frumvarp en hverjir komast raunverulega að borðinu? Bogi Ragnarsson skrifar 31. janúar 2026 22:36 Frumvarp um námsgögn, sem nú liggur fyrir Alþingi og felur í sér ný heildarlög um útgáfu og dreifingu námsgagna fyrir leik-, grunn- og framhaldsskóla, er í grunninn jákvætt. Þar er lögð áhersla á aukið aðgengi að námsgögnum, fjölbreytni í útgáfu og stuðning við nýsköpun í kennslu. Slík markmið eru bæði tímabær og nauðsynleg (Mennta- og barnamálaráðuneyti, 2024). Þegar frumvarp af þessu tagi er metið skiptir þó ekki aðeins máli hvaða markmið eru sett fram, heldur einnig hvernig þau eru útfærð í lagatexta. Jafnframt skiptir máli hvaða aðilar fá raunverulega að taka þátt í þeirri framkvæmd og því samstarfi sem lögin kalla eftir. Þar vakna mikilvægar spurningar, sérstaklega fyrir sjálfstæða höfunda og frumkvöðla í námsefnisgerð, sem starfa utan hefðbundins stofnana- og forlagakerfis. Sjálfstæðir höfundar og kerfið Í nefndarumfjöllun um frumvarpið var ég kallaður inn á fund allsherjar- og menntamálanefndar. Þar lagði ég áherslu á eitt einfalt atriði: Hvernig tryggir frumvarpið að sjálfstæðir höfundar námsgagna komist raunverulega að borðinu? (Allsherjar- og menntamálanefnd Alþingis, 2025). Í mínu tilviki byggir Stafbókarverkefnið á meira en áratugar þróunar á námsefni sem nú er í notkun í 11 framhaldsskólum víðs vegar um landið. Verkefnið hefur fest sig í sessi án stuðnings stórra forlaga eða stofnana. Þrátt fyrir það ríkir óvissa um stöðu slíkra verkefna og því þarf lagaramminn að vera skýr ef markmiðið er að styðja við frumkvæði og nýsköpun sjálfstæðra höfunda. Rótgróin forlög eru þegar hluti af kerfinu. Þau hafa stofnanaleg tengsl, langa hefð og greiðan aðgang að þeim vettvangi þar sem ákvarðanir eru teknar. Sjálfstæðir höfundar, jafnvel þeir sem hafa þróað efni í fjölda ára og sannað gildi þess í skólum, standa hins vegar oft utan þessa samtals. Nýsköpun mætir tregðu – ekki vegna gæðanna Reynsla af Stafbókarverkefninu sýnir að hindranir í útbreiðslu liggja sjaldnast í gæðum efnisins. Þvert á móti hafa kennarar lýst ánægju með efnið og bent á að það nýtist vel í kennslu. Bækurnar eru aðgengilegar, nemendamiðaðar og henta vel kennslu í félagsfræði á framhaldsskólastigi. Þær eru hnitmiðaðar, nútímalegar og byggja á skýrum dæmum sem auðvelda nemendum að skilja flókin hugtök og tengja þau við raunveruleikann. Einnig hafa kennarar lýst yfir ánægju með að bókunum fylgi verkefnavefur sem styður vel við kennslu með fjölbreyttum verkefnum (Stafbók, e.d.-a). Umsagnir nemenda styðja þetta mat. Þær sýna að bækurnar vekja áhuga og ná sérstaklega vel til nemenda sem annars hafa lítinn áhuga á lestri eða hefðbundnum námsbókum. Nemendur lýsa bókunum sem skemmtilegum, vel upp settum og auðskiljanlegum, og telja þær bæði áhugaverðar og lærdómsríkar (Stafbók, e.d.-b). Tregðan liggur því frekar í kerfinu sjálfu. Kennarar starfa undir miklu álagi og þurfa stöðugleika í kennslu. Í slíkum aðstæðum er skiljanlegt að halda sig við hefðbundið námsefni frá rótgrónum forlögum fremur en að taka upp nýtt efni utan stofnanakerfisins, jafnvel þótt það reynist vel. Samstarf án fullrar þátttöku Í tengslum við innleiðingu frumvarpsins má nefna örnámskeið í lok janúar þar sem kennarar voru fengnir að borðinu, sem er í sjálfu sér jákvætt skref. Samstarfið var þó bundið við stofnanir, sjóði, samtök og rótgróna útgefendur, sem bendir til þess að sjálfstæðir höfundar séu almennt ekki virkir þátttakendur á þessum vettvangi. Þar er mikilvægt að greina á milli þess að fá að tjá sig sem umsagnaraðili og þess að vera raunverulegur þátttakandi í mótun og framkvæmd. Ef frumvarpið á að standa undir eigin markmiðum um fjölbreytni og nýsköpun þarf að brúa þetta bil með skýrari hætti (Rannsóknamiðstöð Íslands, 2026). Frumvarp sem stenst prófið í framkvæmd Þetta er ekki röksemd gegn frumvarpinu. Þvert á móti. Þetta er ábending um að frumvarp sem á að efla fjölbreytni og nýsköpun verður að tryggja að fleiri en hefðbundnir aðilar hafi raunverulegan aðgang að samstarfi, dreifingu og framkvæmd. Annars skapast sú hætta að lögin styrki fyrst og fremst þá sem þegar eru í yfirburðastöðu, á meðan verkefni sem hafa vaxið utan kerfisins, með mikilli vinnu og fagmennsku, verði áfram berskjölduð. Ef frumvarpið á að ná fram að ganga í anda eigin markmiða þarf ekki aðeins fjármagn, heldur skýra umgjörð sem tryggir að nýsköpun utan stofnanakerfisins fái raunverulegt rými. Höfundur er kennari við Fjölbrautaskóla Suðurnesja og stofnandi stafbok.is. Heimildir Allsherjar- og menntamálanefnd Alþingis. (2025, 27. maí). 30. fundur allsherjar- og menntamálanefndar á 156. löggjafarþingi. Alþingi. https://www.althingi.is/thingnefndir/fastanefndir/allsherjar--og-menntamalaneffndir/fundargerdir/?faerslunr=13365 Mennta- og barnamálaráðuneyti. (2024, 11. mars). Frumvarp til laga um námsgögn (samráðsmál nr. S-74/2024). Samráðsgátt stjórnvalda. https://island.is/samradsgatt/mal/3713 Rannsóknamiðstöð Íslands. (2026, 29. janúar). Viltu verða námsgagnahöfundur? – Örnámskeið um gerð námsgagna frá hugmynd til útgáfu. https://island.is/s/rannis/vidburdir/viltu-verda-namsgagnahofundur-ornamskeid-um-gerd-namsgagna-fra-hugmynd-til-utgafu-29-1-2026 Stafbók. (e.d.-a). Umsagnir kennara og kennaraaðgangur. https://stafbok.is/pages/umsagnir-kennara Stafbók. (e.d.-b). Umsagnir nemenda. https://stafbok.is/pages/umsagnir-nemenda Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Bogi Ragnarsson Mest lesið Sverð Íslands og skjöldur Daði Már Kristófersson Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun Þegar hagsmunir á hundruðum milljarða mæta lýðræðinu Sigurður Sigurðsson Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Europe’s Second Soul Carl Baudenbacher Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Skoðun Skoðun Af hverju segi ég nei í lok ágúst? Steingrímur J. Sigfússon skrifar Skoðun Tvö vandamál þeirra sem læra íslensku sem annað mál (þau eru fleiri) Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Sverð Íslands og skjöldur Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Þegar hagsmunir á hundruðum milljarða mæta lýðræðinu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Europe’s Second Soul Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Sjá meira
Frumvarp um námsgögn, sem nú liggur fyrir Alþingi og felur í sér ný heildarlög um útgáfu og dreifingu námsgagna fyrir leik-, grunn- og framhaldsskóla, er í grunninn jákvætt. Þar er lögð áhersla á aukið aðgengi að námsgögnum, fjölbreytni í útgáfu og stuðning við nýsköpun í kennslu. Slík markmið eru bæði tímabær og nauðsynleg (Mennta- og barnamálaráðuneyti, 2024). Þegar frumvarp af þessu tagi er metið skiptir þó ekki aðeins máli hvaða markmið eru sett fram, heldur einnig hvernig þau eru útfærð í lagatexta. Jafnframt skiptir máli hvaða aðilar fá raunverulega að taka þátt í þeirri framkvæmd og því samstarfi sem lögin kalla eftir. Þar vakna mikilvægar spurningar, sérstaklega fyrir sjálfstæða höfunda og frumkvöðla í námsefnisgerð, sem starfa utan hefðbundins stofnana- og forlagakerfis. Sjálfstæðir höfundar og kerfið Í nefndarumfjöllun um frumvarpið var ég kallaður inn á fund allsherjar- og menntamálanefndar. Þar lagði ég áherslu á eitt einfalt atriði: Hvernig tryggir frumvarpið að sjálfstæðir höfundar námsgagna komist raunverulega að borðinu? (Allsherjar- og menntamálanefnd Alþingis, 2025). Í mínu tilviki byggir Stafbókarverkefnið á meira en áratugar þróunar á námsefni sem nú er í notkun í 11 framhaldsskólum víðs vegar um landið. Verkefnið hefur fest sig í sessi án stuðnings stórra forlaga eða stofnana. Þrátt fyrir það ríkir óvissa um stöðu slíkra verkefna og því þarf lagaramminn að vera skýr ef markmiðið er að styðja við frumkvæði og nýsköpun sjálfstæðra höfunda. Rótgróin forlög eru þegar hluti af kerfinu. Þau hafa stofnanaleg tengsl, langa hefð og greiðan aðgang að þeim vettvangi þar sem ákvarðanir eru teknar. Sjálfstæðir höfundar, jafnvel þeir sem hafa þróað efni í fjölda ára og sannað gildi þess í skólum, standa hins vegar oft utan þessa samtals. Nýsköpun mætir tregðu – ekki vegna gæðanna Reynsla af Stafbókarverkefninu sýnir að hindranir í útbreiðslu liggja sjaldnast í gæðum efnisins. Þvert á móti hafa kennarar lýst ánægju með efnið og bent á að það nýtist vel í kennslu. Bækurnar eru aðgengilegar, nemendamiðaðar og henta vel kennslu í félagsfræði á framhaldsskólastigi. Þær eru hnitmiðaðar, nútímalegar og byggja á skýrum dæmum sem auðvelda nemendum að skilja flókin hugtök og tengja þau við raunveruleikann. Einnig hafa kennarar lýst yfir ánægju með að bókunum fylgi verkefnavefur sem styður vel við kennslu með fjölbreyttum verkefnum (Stafbók, e.d.-a). Umsagnir nemenda styðja þetta mat. Þær sýna að bækurnar vekja áhuga og ná sérstaklega vel til nemenda sem annars hafa lítinn áhuga á lestri eða hefðbundnum námsbókum. Nemendur lýsa bókunum sem skemmtilegum, vel upp settum og auðskiljanlegum, og telja þær bæði áhugaverðar og lærdómsríkar (Stafbók, e.d.-b). Tregðan liggur því frekar í kerfinu sjálfu. Kennarar starfa undir miklu álagi og þurfa stöðugleika í kennslu. Í slíkum aðstæðum er skiljanlegt að halda sig við hefðbundið námsefni frá rótgrónum forlögum fremur en að taka upp nýtt efni utan stofnanakerfisins, jafnvel þótt það reynist vel. Samstarf án fullrar þátttöku Í tengslum við innleiðingu frumvarpsins má nefna örnámskeið í lok janúar þar sem kennarar voru fengnir að borðinu, sem er í sjálfu sér jákvætt skref. Samstarfið var þó bundið við stofnanir, sjóði, samtök og rótgróna útgefendur, sem bendir til þess að sjálfstæðir höfundar séu almennt ekki virkir þátttakendur á þessum vettvangi. Þar er mikilvægt að greina á milli þess að fá að tjá sig sem umsagnaraðili og þess að vera raunverulegur þátttakandi í mótun og framkvæmd. Ef frumvarpið á að standa undir eigin markmiðum um fjölbreytni og nýsköpun þarf að brúa þetta bil með skýrari hætti (Rannsóknamiðstöð Íslands, 2026). Frumvarp sem stenst prófið í framkvæmd Þetta er ekki röksemd gegn frumvarpinu. Þvert á móti. Þetta er ábending um að frumvarp sem á að efla fjölbreytni og nýsköpun verður að tryggja að fleiri en hefðbundnir aðilar hafi raunverulegan aðgang að samstarfi, dreifingu og framkvæmd. Annars skapast sú hætta að lögin styrki fyrst og fremst þá sem þegar eru í yfirburðastöðu, á meðan verkefni sem hafa vaxið utan kerfisins, með mikilli vinnu og fagmennsku, verði áfram berskjölduð. Ef frumvarpið á að ná fram að ganga í anda eigin markmiða þarf ekki aðeins fjármagn, heldur skýra umgjörð sem tryggir að nýsköpun utan stofnanakerfisins fái raunverulegt rými. Höfundur er kennari við Fjölbrautaskóla Suðurnesja og stofnandi stafbok.is. Heimildir Allsherjar- og menntamálanefnd Alþingis. (2025, 27. maí). 30. fundur allsherjar- og menntamálanefndar á 156. löggjafarþingi. Alþingi. https://www.althingi.is/thingnefndir/fastanefndir/allsherjar--og-menntamalaneffndir/fundargerdir/?faerslunr=13365 Mennta- og barnamálaráðuneyti. (2024, 11. mars). Frumvarp til laga um námsgögn (samráðsmál nr. S-74/2024). Samráðsgátt stjórnvalda. https://island.is/samradsgatt/mal/3713 Rannsóknamiðstöð Íslands. (2026, 29. janúar). Viltu verða námsgagnahöfundur? – Örnámskeið um gerð námsgagna frá hugmynd til útgáfu. https://island.is/s/rannis/vidburdir/viltu-verda-namsgagnahofundur-ornamskeid-um-gerd-namsgagna-fra-hugmynd-til-utgafu-29-1-2026 Stafbók. (e.d.-a). Umsagnir kennara og kennaraaðgangur. https://stafbok.is/pages/umsagnir-kennara Stafbók. (e.d.-b). Umsagnir nemenda. https://stafbok.is/pages/umsagnir-nemenda
Skoðun Tvö vandamál þeirra sem læra íslensku sem annað mál (þau eru fleiri) Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar