Enginn einn Hlíf Steingrímsdóttir skrifar 25. febrúar 2026 07:31 Að fá krabbamein getur kollvarpað tilverunni. Það þekkja þeir 1.058 karlmenn sem fá krabbamein á hverju ári og fjölskyldur þeirra. Margir upplifa að þeir missi stjórn á eigin lífi, að minnsta kosti tímabundið, og oft fylgja flóknar tilfinningar á borð við ótta, depurð og jafnvel reiði. Krabbamein hefur ekki bara áhrif á líkamlega heilsu, heldur getur líka haft áhrif á sjálfsmynd, svefn, samskipti og daglegt líf. Þennan veruleika þekkja líka ráðgjafar Krabbameinsfélagsins, sálfræðingar, félagsráðgjafar og hjúkrunarfræðingar sem sérhæfa sig í því að styðja við bakið á fólki og fjölskyldum sem standa frammi fyrir þessu gríðarstóra verkefni. Til viðbótar við alla þeirra fagþekkingu búa þau einnig að því að hafa dýrmæta innsýn inn í reynslu fjölmargra sem hafa fetað þennan veg áður. Með þeirra hjálp getur því reynsla eins orðið öðrum að liði. Hjálpar mikið að þiggja aðstoðina Í Mottumars í ár beinum við athyglinni að mikilvægi stuðnings þegar tekist er á við krabbamein, vegna þess að við teljum að karlmenn geti haft gagn af að nýta meira af þeim stuðningi sem í boði er. Enginn á að þurfa að takast á við krabbamein einn síns liðs og ef við teygjum fram höndina er næsta víst að okkur verði rétt hjálparhönd. Ekkert kemur í stað samveru með fjölskyldu og vinum og öðrum sem næstir standa en leiðirnar eru ótal margar og mestu skiptir auðvitað að hver og einn finni sína leið. Upplýsingar um gagnlegar leiðir höfum við tekið saman á mottumars.is. Rúmlega 1.400 manns nýttu viðtalsþjónustu félagsráðgjafa, hjúkrunarfræðinga og sálfræðinga Krabbameinsfélagsins á síðasta ári, af þeim voru karlmenn um 30%, rúmlega 400. Í ár viljum við hvetja karlmenn til að nýta þjónustuna í meira mæli. Að deila líðan og reynslu með einhverjum sem við treystum hjálpar oft meira en okkur grunar, hvort sem það er fjölskyldumeðlimur, vinur eða einhver annar. Það er gott að geta sett þær tilfinningar sem við upplifum í orð, við það verða þær oft ekki eins yfirþyrmandi og auðveldara fyrir okkur að horfa á hlutina í víðara samhengi. Fyrsta skrefið getur reynst erfitt, en oft kemur mönnum á óvart hve mikið það hjálpar að þiggja aðstoðina og hve mikill léttir getur fylgt því. Sýnum stuðning – enginn einn Krabbameinsfélagið er 75 ára í ár, félag sem var stofnað af fólkinu í landinu og hefur alla tíð notið ríkulegs stuðnings almennings og fyrirtækja. Fyrir það segjum við takk. Á 75 árum hefur margt áunnist en betur má ef duga skal. Krabbameinsfélagið, ásamt 27 aðildarfélögum sínum, lætur sig allt varða þegar kemur að krabbameinum; stuðning og ráðgjöf við fólk með krabbamein og aðstandendur þeirra, hagsmunagæslu, forvarnir, fræðslu og krabbameinsrannsóknir. Í Mottumars söfnum við fyrir þessari fjölþættu starfsemi. Stefán Svan Aðalheiðarson, hönnuður Mottumarssokkanna í ár, var valinn úr stórum hópi fólks sem sendi inn tillögur að sokkum fyrir vitundarvakninguna í ár. Með því að klæðast sokkunum “berum við skilaboð þakklætis áfram”, eins og Stefán orðar það, en litríkir sokkarnir og gróskumiklar motturnar sem eru ómissandi þáttur í Mottumars gegna líka öðru mjög mikilvægu hlutverki. Með því að skarta sokkum og mottum sýnum við með bókstaflegum hætti að við styðjum við bakið á öllum þeim karlmönnum sem hafa fengið krabbamein og fjölskyldum þeirra. Við styðjum við bakið á vinum, fjölskyldumeðlimum, vinnufélögum og kunningjum. Um leið og við segjum “takk fyrir” sendum við þeim skýr skilaboð um að við sem samfélag stöndum með þeim - það er enginn einn. Höfundur er formaður Krabbameinsfélagsins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hlíf Steingrímsdóttir Krabbamein Heilbrigðismál Mest lesið Nýtt Eden í Kópavogi? Skoðun Erum við tilbúin fyrir ESB-viðræður? Sjö lykiláhættuþættir sem þjóðin má ekki horfa framhjá Skoðun Hvaða átta milljarðar, Þorgerður? Skoðun Einelti eða gráa svæðið? Skoðun X-R slær Borgarlínu verkefnið út af borðinu Linda Jónsdóttir Skoðun „Hann er svo klár maður“ - Hagfræðistofnun HÍ á hálum ís Skoðun Skilaboð til heimsins: Við megum vera vond við börn Jón Kalman Stefánsson Skoðun Það er dýrt að liggja í polli eigin græðgi Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Hvers vegna flutti ég á Akranes? Sigurður Vopni Skoðun Eigi veldur sá er varar! Stefán Pálsson Skoðun Skoðun Skoðun Það sem utanríkisráðherra vill ekki segja skrifar Skoðun Hvaða átta milljarðar, Þorgerður? skrifar Skoðun Erum við tilbúin fyrir ESB-viðræður? Sjö lykiláhættuþættir sem þjóðin má ekki horfa framhjá skrifar Skoðun Nýtt Eden í Kópavogi? skrifar Skoðun Einelti eða gráa svæðið? skrifar Skoðun „Hann er svo klár maður“ - Hagfræðistofnun HÍ á hálum ís skrifar Skoðun Hver ræður þegar á reynir? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Það er dýrt að liggja í polli eigin græðgi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Týnd börn – við megum ekki líta undan Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Manst þú eftir náttúrunni? Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Eigi veldur sá er varar! Stefán Pálsson skrifar Skoðun Náttúran þarf virkt lýðræði Guðrún Schmidt skrifar Skoðun Við byrjum of seint: Um mæður, börn og ábyrgð okkar í umræðunni Elísabet Ósk Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Minna flækjustig og fleiri tækifæri í grænum útlánum Aðalheiður Snæbjarnardóttir skrifar Skoðun Íþróttabærinn Akranes – meira en aðstaða, þetta er líf Liv Åse Skarstad skrifar Skoðun X-R slær Borgarlínu verkefnið út af borðinu Linda Jónsdóttir skrifar Skoðun Vestmannaeyjar skila milljörðum - en fá hvað í staðinn? Jóhann Ingi Óskarsson skrifar Skoðun Hvers vegna flutti ég á Akranes? Sigurður Vopni skrifar Skoðun Hugleiðingar um leikskólamál í borginni Katrín Haukdal Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sjálfstæðisbarátta nútímans Logi Einarsson skrifar Skoðun Hólar í Hjaltadal: Við getum gert betur Pálína Hildur Sigurðardóttir skrifar Skoðun Röskva vill sjá hjúkrunarfræðinga á sjúkrabíl og meiri nýsköpun í námi Dagbjört Lára Bjarkadóttir,Ríkharður Daði Ólafsson skrifar Skoðun Hvað er raunverulega hollt mataræði? Anna Lind Fells skrifar Skoðun Sykursýki 2 orðin að heimsfaraldri Anna Lind Fells skrifar Skoðun Áhættustjórnun í fiskeldi Otto Færovik skrifar Skoðun Gamblað með göng og líf lögð undir Eyjólfur Þorkelsson skrifar Skoðun Að venja barn af bleyju Elín Erna Steinarsdóttir skrifar Skoðun Jarðsagan og loftslagsbreytingar Brynhildur Magnúsdóttir skrifar Skoðun Skilaboð til heimsins: Við megum vera vond við börn Jón Kalman Stefánsson skrifar Skoðun Þegar þjóð reis upp og mótmælti kröftuglega – en hvað gerðist svo? Hörður Torfason skrifar Sjá meira
Að fá krabbamein getur kollvarpað tilverunni. Það þekkja þeir 1.058 karlmenn sem fá krabbamein á hverju ári og fjölskyldur þeirra. Margir upplifa að þeir missi stjórn á eigin lífi, að minnsta kosti tímabundið, og oft fylgja flóknar tilfinningar á borð við ótta, depurð og jafnvel reiði. Krabbamein hefur ekki bara áhrif á líkamlega heilsu, heldur getur líka haft áhrif á sjálfsmynd, svefn, samskipti og daglegt líf. Þennan veruleika þekkja líka ráðgjafar Krabbameinsfélagsins, sálfræðingar, félagsráðgjafar og hjúkrunarfræðingar sem sérhæfa sig í því að styðja við bakið á fólki og fjölskyldum sem standa frammi fyrir þessu gríðarstóra verkefni. Til viðbótar við alla þeirra fagþekkingu búa þau einnig að því að hafa dýrmæta innsýn inn í reynslu fjölmargra sem hafa fetað þennan veg áður. Með þeirra hjálp getur því reynsla eins orðið öðrum að liði. Hjálpar mikið að þiggja aðstoðina Í Mottumars í ár beinum við athyglinni að mikilvægi stuðnings þegar tekist er á við krabbamein, vegna þess að við teljum að karlmenn geti haft gagn af að nýta meira af þeim stuðningi sem í boði er. Enginn á að þurfa að takast á við krabbamein einn síns liðs og ef við teygjum fram höndina er næsta víst að okkur verði rétt hjálparhönd. Ekkert kemur í stað samveru með fjölskyldu og vinum og öðrum sem næstir standa en leiðirnar eru ótal margar og mestu skiptir auðvitað að hver og einn finni sína leið. Upplýsingar um gagnlegar leiðir höfum við tekið saman á mottumars.is. Rúmlega 1.400 manns nýttu viðtalsþjónustu félagsráðgjafa, hjúkrunarfræðinga og sálfræðinga Krabbameinsfélagsins á síðasta ári, af þeim voru karlmenn um 30%, rúmlega 400. Í ár viljum við hvetja karlmenn til að nýta þjónustuna í meira mæli. Að deila líðan og reynslu með einhverjum sem við treystum hjálpar oft meira en okkur grunar, hvort sem það er fjölskyldumeðlimur, vinur eða einhver annar. Það er gott að geta sett þær tilfinningar sem við upplifum í orð, við það verða þær oft ekki eins yfirþyrmandi og auðveldara fyrir okkur að horfa á hlutina í víðara samhengi. Fyrsta skrefið getur reynst erfitt, en oft kemur mönnum á óvart hve mikið það hjálpar að þiggja aðstoðina og hve mikill léttir getur fylgt því. Sýnum stuðning – enginn einn Krabbameinsfélagið er 75 ára í ár, félag sem var stofnað af fólkinu í landinu og hefur alla tíð notið ríkulegs stuðnings almennings og fyrirtækja. Fyrir það segjum við takk. Á 75 árum hefur margt áunnist en betur má ef duga skal. Krabbameinsfélagið, ásamt 27 aðildarfélögum sínum, lætur sig allt varða þegar kemur að krabbameinum; stuðning og ráðgjöf við fólk með krabbamein og aðstandendur þeirra, hagsmunagæslu, forvarnir, fræðslu og krabbameinsrannsóknir. Í Mottumars söfnum við fyrir þessari fjölþættu starfsemi. Stefán Svan Aðalheiðarson, hönnuður Mottumarssokkanna í ár, var valinn úr stórum hópi fólks sem sendi inn tillögur að sokkum fyrir vitundarvakninguna í ár. Með því að klæðast sokkunum “berum við skilaboð þakklætis áfram”, eins og Stefán orðar það, en litríkir sokkarnir og gróskumiklar motturnar sem eru ómissandi þáttur í Mottumars gegna líka öðru mjög mikilvægu hlutverki. Með því að skarta sokkum og mottum sýnum við með bókstaflegum hætti að við styðjum við bakið á öllum þeim karlmönnum sem hafa fengið krabbamein og fjölskyldum þeirra. Við styðjum við bakið á vinum, fjölskyldumeðlimum, vinnufélögum og kunningjum. Um leið og við segjum “takk fyrir” sendum við þeim skýr skilaboð um að við sem samfélag stöndum með þeim - það er enginn einn. Höfundur er formaður Krabbameinsfélagsins.
Skoðun Erum við tilbúin fyrir ESB-viðræður? Sjö lykiláhættuþættir sem þjóðin má ekki horfa framhjá skrifar
Skoðun Við byrjum of seint: Um mæður, börn og ábyrgð okkar í umræðunni Elísabet Ósk Vigfúsdóttir skrifar
Skoðun Röskva vill sjá hjúkrunarfræðinga á sjúkrabíl og meiri nýsköpun í námi Dagbjört Lára Bjarkadóttir,Ríkharður Daði Ólafsson skrifar