Hvoru megin ætlar þú að sitja? Valdimar Víðisson skrifar 26. febrúar 2026 08:02 Það fyrsta sem ég heyrði þegar ég mætti á leik FH og Hauka á dögunum var hvoru megin ég ætlaði að sitja. Spurningin kom aftur og aftur, sögð með brosi, stundum með smá kímni en alltaf með sömu undirliggjandi merkingu, nú þarf að velja. Ég skil þessa tilfinningu. Íþróttir snúast um ástríðu. Þær kveikja með okkur samkennd, stolt, spennu, stundum pirring en umfram allt gleði og ánægju. En íþróttir eru líka eitthvað svo miklu stærra en leikurinn sjálfur. Þær eru eitt sterkasta aflið í uppeldi og félagsmótun. Í íþróttum lærir fólk að mæta á réttum tíma, standa með liðinu sínu, taka ábyrgð, vinna með öðrum, takast á við mótlæti og halda áfram. Fyrir börn og ungmenni getur þetta verið lykillinn að sjálfstrausti. Fyrir fullorðna snúast íþróttir fyrst og fremst um heilsu og samfélag, það að tilheyra. Fyrir Hafnarfjörð í heild eru íþróttir og tómstundir eitt af því sem bindur okkur saman, hafnfirska hjartað slær hraðar og við erum að rifna úr stolti yfir okkar frábæra íþróttafólki. Hér í bæ er eru fjölmörg íþróttafélög. Jafn fjölbreytt og þau eru mörg. Það er eitthvað við það að sjá ólíkar greinar blómstra hlið við hlið sem segir manni að samfélagið sé heilbrigt. Sumir finna sig á bretti, aðrir í sal, með bolta, með spaða í hönd, í golfi, í sundi, í dansi, á braut, á hesti eða við markið og svona mætti lengi telja. Allt skiptir þetta máli, ekki bara fyrir þá sem keppa heldur líka fyrir foreldra, sjálfboðaliða, þjálfara og alla þá sem mæta og skapa stemningu. Bæjarstjóri allra, í öllum félögum Ég er bæjarstjóri allra Hafnfirðinga, í öllum félögum. Félögin eru ólík, saga þeirra ólík og þarfirnar oft mismunandi en virðingin og stuðningurinn á að vera jafnskýr. Það sem hefur verið leiðarljós mitt í starfi er að mæta fólki og hópum af sanngirni, vera lausnamiðaður og halda alltaf fókus á því sem skiptir mestu en það eru börnin okkar, ungmennin, fjölskyldurnar og samfélagið sem við erum að rækta til framtíðar. Þegar við styrkjum íþrótta- og tómstundastarf þá fjárfestum við í fólki, forvörnum, heilsu, lífsgæðum og samheldni. Þess vegna er svarið við spurningunni, hvoru megin ég ætli að sitja, í raun einfalt. Ég styð hafnfirsk félög alla leið. Ég vill að öll félögin standi sig vel hvort sem það eru þau sem eru á stóra sviðinu eða þau sem vinna sín afrek fyrir framan færri áhorfendur og á minna sviði. Hafnarfjörður er íþróttabær, við höfum eflt það síðustu ár og ætlum að halda því áfram næstu árin. Það er metnaður sem ég stend með vegna þess að þegar íþrótta- og tómstundalífið dafnar þá dafnar Hafnarfjörður. Höfundur er bæjarstjóri Hafnarfjarðar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Valdimar Víðisson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Hafnarfjörður Mest lesið Ekki í okkar nafni Hópur félagsmanna Samfylkingarinnar og óflokksbundið jafnaðarfólk Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason Skoðun Við viljum ekki ölmusu, við viljum fá að koma heim Dagmar Valsdóttir Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir Skoðun Hinn sjö mánaða Sam Fahd Abu Haikal Sveinn Þórhallsson Skoðun Mannúðin sett í varðhald í brottfararbúðum Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson Skoðun Skoðun Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Djarfar senur klipptar út Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Hinn sjö mánaða Sam Fahd Abu Haikal Sveinn Þórhallsson skrifar Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Við viljum ekki ölmusu, við viljum fá að koma heim Dagmar Valsdóttir skrifar Skoðun Ekki í okkar nafni Hópur félagsmanna Samfylkingarinnar og óflokksbundið jafnaðarfólk skrifar Skoðun Mannúðin sett í varðhald í brottfararbúðum Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Óuppfyllt loforð í húsnæðismálum í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Ísland vísar veginn í beinni nýtingu jarðhita Nótt Thorberg skrifar Skoðun Gjafakvótakerfið sem ráðherra Viðreisnar vill ekki kannast við Jón Kaldal skrifar Skoðun Hvað á að gera við afa? Stefanía Fanney Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Vandræðagangur ráðuneytis við kerfisbreytingar setur þingnefnd í vanda Leifur Þorkelsson skrifar Skoðun Hugleiðingar um heimili fyrir færniskert fólk á ýmsum aldri Sigrún Huld Þorgrímsdóttir skrifar Skoðun Verðbólga eða atvinnuleysi, hvort viltu frekar? Elliði Vignisson skrifar Skoðun Um brottfararstöð og vistun barna Grímur Grímsson,Víðir Reynisson,Sandra Sigurðardóttir,Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir,Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Kæru landar – af hverju eigum við að segja nei í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Stöðugleiki eða sveigjanleiki Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Lágt atvinnuleysi? Lítum á tölurnar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Nýtt kvótakerfi í sjókvíaeldi — á kostnað landeigenda og veiðiréttarhafa Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Heilbrigðiseftirlit á heima í nærumhverfinu Kolbrún Georgsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna styðja Íslendingar dánaraðstoð og hvað veldur andstöðu? Ingrid Kuhlman skrifar Sjá meira
Það fyrsta sem ég heyrði þegar ég mætti á leik FH og Hauka á dögunum var hvoru megin ég ætlaði að sitja. Spurningin kom aftur og aftur, sögð með brosi, stundum með smá kímni en alltaf með sömu undirliggjandi merkingu, nú þarf að velja. Ég skil þessa tilfinningu. Íþróttir snúast um ástríðu. Þær kveikja með okkur samkennd, stolt, spennu, stundum pirring en umfram allt gleði og ánægju. En íþróttir eru líka eitthvað svo miklu stærra en leikurinn sjálfur. Þær eru eitt sterkasta aflið í uppeldi og félagsmótun. Í íþróttum lærir fólk að mæta á réttum tíma, standa með liðinu sínu, taka ábyrgð, vinna með öðrum, takast á við mótlæti og halda áfram. Fyrir börn og ungmenni getur þetta verið lykillinn að sjálfstrausti. Fyrir fullorðna snúast íþróttir fyrst og fremst um heilsu og samfélag, það að tilheyra. Fyrir Hafnarfjörð í heild eru íþróttir og tómstundir eitt af því sem bindur okkur saman, hafnfirska hjartað slær hraðar og við erum að rifna úr stolti yfir okkar frábæra íþróttafólki. Hér í bæ er eru fjölmörg íþróttafélög. Jafn fjölbreytt og þau eru mörg. Það er eitthvað við það að sjá ólíkar greinar blómstra hlið við hlið sem segir manni að samfélagið sé heilbrigt. Sumir finna sig á bretti, aðrir í sal, með bolta, með spaða í hönd, í golfi, í sundi, í dansi, á braut, á hesti eða við markið og svona mætti lengi telja. Allt skiptir þetta máli, ekki bara fyrir þá sem keppa heldur líka fyrir foreldra, sjálfboðaliða, þjálfara og alla þá sem mæta og skapa stemningu. Bæjarstjóri allra, í öllum félögum Ég er bæjarstjóri allra Hafnfirðinga, í öllum félögum. Félögin eru ólík, saga þeirra ólík og þarfirnar oft mismunandi en virðingin og stuðningurinn á að vera jafnskýr. Það sem hefur verið leiðarljós mitt í starfi er að mæta fólki og hópum af sanngirni, vera lausnamiðaður og halda alltaf fókus á því sem skiptir mestu en það eru börnin okkar, ungmennin, fjölskyldurnar og samfélagið sem við erum að rækta til framtíðar. Þegar við styrkjum íþrótta- og tómstundastarf þá fjárfestum við í fólki, forvörnum, heilsu, lífsgæðum og samheldni. Þess vegna er svarið við spurningunni, hvoru megin ég ætli að sitja, í raun einfalt. Ég styð hafnfirsk félög alla leið. Ég vill að öll félögin standi sig vel hvort sem það eru þau sem eru á stóra sviðinu eða þau sem vinna sín afrek fyrir framan færri áhorfendur og á minna sviði. Hafnarfjörður er íþróttabær, við höfum eflt það síðustu ár og ætlum að halda því áfram næstu árin. Það er metnaður sem ég stend með vegna þess að þegar íþrótta- og tómstundalífið dafnar þá dafnar Hafnarfjörður. Höfundur er bæjarstjóri Hafnarfjarðar.
Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir Skoðun
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar
Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Vandræðagangur ráðuneytis við kerfisbreytingar setur þingnefnd í vanda Leifur Þorkelsson skrifar
Skoðun Hugleiðingar um heimili fyrir færniskert fólk á ýmsum aldri Sigrún Huld Þorgrímsdóttir skrifar
Skoðun Um brottfararstöð og vistun barna Grímur Grímsson,Víðir Reynisson,Sandra Sigurðardóttir,Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir,Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar
Skoðun Nýtt kvótakerfi í sjókvíaeldi — á kostnað landeigenda og veiðiréttarhafa Jóhann Helgi Stefánsson skrifar
Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir Skoðun