Græna gímaldið: Minnisvarði um glötuð tækifæri Davíð Bergmann skrifar 26. febrúar 2026 10:16 Við erum föst í hörmungarhyggju og sjáum ekki lengur sóknarfærin sem blasa við. Hrópandi dæmi um þetta er Græna gímaldið í Breiðholti – risavaxið ferlíki sem stendur þar sem framtíð unga fólksins okkar gæti blómstrað. Raunveruleg neyð í menntakerfinu Á meðan við störum á gímaldið hlaðast upp staðreyndir sem við kjósum að hunsa: Skólaforðun: 1.000 börn eru utan skóla samkvæmt nýjustu gögnum. Óvirkni: 3.000 ungmenni (16–24 ára) eru hvorki í námi né vinnu, bara á höfuðborgarsvæðinu. Frávísanir: 1.000 nemendum er vísað frá iðnnámi árlega vegna plássleysis, þrátt fyrir öskrandi skort á iðnmenntuðu fólki. Gæðaskortur: Er hugsanlegt að mygla í nýbyggingum sé bein afleiðing þess að við menntum ekki okkar eigið fólk heldur treystum á innflutt vinnuafl án réttrar þekkingar? Sónunin: Hvað hefði getað verið? Í stað þessarar byggingar sem er í óþökk íbúa fyrir utan það hvað hún er ferlega ljót hefði risið skólaúrræði þarna í sátt við íbúa á svæðinu sem hefði verið iðandi mannlíf. Svæðið er miðsvæðis, í alfaraleið með frábærum strætósamgöngum og íþróttamannvirkjum í næsta nágrenni. Í stað gímaldsins gæti risið: Fjölsmiðja og listaskóli: Miðstöð sköpunar fyrir unga fólkið. Iðnskólabrú: Millistig sem grípur þá sem komast ekki að annars staðar. Sjálfbært námssamfélag: Björt og opin bygging sem skyggir á engan, þar sem ræktun og verkleg færni ganga hönd í hönd. Þarna væri líka hægt að vera með listgreinar af öllu tagi, hvort sem það er leikmyndagerð eða leiklist. Möguleikarnir eru endalausir og það eina sem þarf að er að hugsa út fyrir græna gímaldið „KASSANN“. „Við þurfum að hætta „innsoginu“ yfir fréttum af vandamálum og fara að byggja upp lausnir. Græna gímaldið er tákn um það þegar við hugsum ekki út fyrir kassann.“ Myndin er unnin af gervigreind. Við eigum að byggja upp framtíðina þar sem tækifærin eru mest en ekki fórna dýrmætum lóðum undir mannvirki sem gefa samfélaginu ekkert til baka í formi mannauðs. Þetta mun þar að auki borga sig upp samfélagslega margfald. Höfundur er starfsmaður Fjölsmiðjunnar, áhugamaður um betra samfélag, og Miðflokksmaður Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Davíð Bergmann Mest lesið „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun Útlensk skólabörn, íslenska og enska Roza Matijević Ismailovski Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun EES-líflínan er tekin að trosna Einar Karl Haraldsson Skoðun Una 72% evrópubúa sér vel í Evrópusambandinu? Andri Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Sjá meira
Við erum föst í hörmungarhyggju og sjáum ekki lengur sóknarfærin sem blasa við. Hrópandi dæmi um þetta er Græna gímaldið í Breiðholti – risavaxið ferlíki sem stendur þar sem framtíð unga fólksins okkar gæti blómstrað. Raunveruleg neyð í menntakerfinu Á meðan við störum á gímaldið hlaðast upp staðreyndir sem við kjósum að hunsa: Skólaforðun: 1.000 börn eru utan skóla samkvæmt nýjustu gögnum. Óvirkni: 3.000 ungmenni (16–24 ára) eru hvorki í námi né vinnu, bara á höfuðborgarsvæðinu. Frávísanir: 1.000 nemendum er vísað frá iðnnámi árlega vegna plássleysis, þrátt fyrir öskrandi skort á iðnmenntuðu fólki. Gæðaskortur: Er hugsanlegt að mygla í nýbyggingum sé bein afleiðing þess að við menntum ekki okkar eigið fólk heldur treystum á innflutt vinnuafl án réttrar þekkingar? Sónunin: Hvað hefði getað verið? Í stað þessarar byggingar sem er í óþökk íbúa fyrir utan það hvað hún er ferlega ljót hefði risið skólaúrræði þarna í sátt við íbúa á svæðinu sem hefði verið iðandi mannlíf. Svæðið er miðsvæðis, í alfaraleið með frábærum strætósamgöngum og íþróttamannvirkjum í næsta nágrenni. Í stað gímaldsins gæti risið: Fjölsmiðja og listaskóli: Miðstöð sköpunar fyrir unga fólkið. Iðnskólabrú: Millistig sem grípur þá sem komast ekki að annars staðar. Sjálfbært námssamfélag: Björt og opin bygging sem skyggir á engan, þar sem ræktun og verkleg færni ganga hönd í hönd. Þarna væri líka hægt að vera með listgreinar af öllu tagi, hvort sem það er leikmyndagerð eða leiklist. Möguleikarnir eru endalausir og það eina sem þarf að er að hugsa út fyrir græna gímaldið „KASSANN“. „Við þurfum að hætta „innsoginu“ yfir fréttum af vandamálum og fara að byggja upp lausnir. Græna gímaldið er tákn um það þegar við hugsum ekki út fyrir kassann.“ Myndin er unnin af gervigreind. Við eigum að byggja upp framtíðina þar sem tækifærin eru mest en ekki fórna dýrmætum lóðum undir mannvirki sem gefa samfélaginu ekkert til baka í formi mannauðs. Þetta mun þar að auki borga sig upp samfélagslega margfald. Höfundur er starfsmaður Fjölsmiðjunnar, áhugamaður um betra samfélag, og Miðflokksmaður
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun