Davíð Odds­son borinn til grafar í dag

Útför hans er opinber sem þýðir að hún fer fram á vegum ríkisins og verður hún sérstaklega virðuleg. Hægt verður að fylgjast með útförinni í beinu streymi á Vísi.

Útförin verður gerð frá Hallgrímskirkju klukkan 13 og er öllum opin. Séra Geir Waage jarðsyngur, jarðarförin verður í beinni útsendingu Ríkisútvarpsins en einnig má fylgjast með útsendingunni á Vísi. Davíð lætur eftir sig eiginkonu, Ástríði Thorarensen, soninn Þorstein héraðsdómara sem er giftur Heiðrúnu en þau eiga tvær dætur.

Sigursælastur stjórnmálamanna okkar

Ferill Davíðs er einstakur og fylgir Morgunblaðinu sérstakt aukablað, einstaklega efnismikið, þar sem farið er yfir lífshlaup hans. Sérblaðið hefst á viðamikilli grein í 12 hlutum sem Dr. Hannes Hólmsteinn Gissurarson skrifar en svo taka við hefðbundnari minningargreinar.

Meðal þeirra sem um Davíð rita er Kjartan Gunnarsson, fyrrverandi framkvæmdastjóri Sjálfstæðisflokksins, sem kynntist Davíð þegar hann var inspector scholae í MR. Kjartan segir mikið lán fyrir Íslendinga að hafa fengið að njóta forystu og leiðsagnar Davíðs Oddssonar eins lengi og raun bar vitni. „Hann var stórhuga hugsjónamaður, tilfinningaríkur og skilningsríkur á eðli mannsins. Þetta og gríðarleg næmni gerði hann að þessum sigursælasta stjórnmálamanni okkar.“

Kjartan segir alla vita að Davíð hafi verið með allra fyndnustu og orðheppnustu mönnum, hrókur alls fagnaðar á mannamótum, en færri geri sér grein fyrir því hversu gott var að eiga hann að á erfiðum stundum.

Gustaði um hann sem borgarstjóri

Vísir var með samantekt á ferli Davíðs í andlátsfregn, bæði í máli og myndum sem sjá má hér neðar.

Þar kemur fram að hann hafi andast að heimili sínu í Skerjafirði 78 ára gamall. Hann hafði átt við vanheilsu að stríða um nokkurt skeið. Hann lauk embættisprófi í lögfræði frá Háskóla Íslands, gekk ungur til liðs við Sjálfstæðisflokkinn og var kjörinn í borgarstjórn. Árið 1982 varð Davíð borgarstjóri Reykjavíkur og gegndi því embætti til 1991. Hann lét til sín taka í embætti og gustaði um hann þegar hann réðst í ýmsar framkvæmdir svo sem byggingu Ráðhússins og Perlunnar.

Áður en til þessa kom var Davíð skrifstofustjóri Leikfélags Reykjavíkur 1970–1972, hann var þingfréttaritari Morgunblaðsins 1973–1974 og starfsmaður Almenna bókafélagsins 1975. Og þá var Davíð skrifstofustjóri Sjúkrasamlags Reykjavíkur 1976–1978 og framkvæmdastjóri þess 1978–1982.

Davíð sigraði svo Þorstein Pálsson í slag um formennsku í Sjálfstæðisflokknum 1991 og varð sama ár forsætisráðherra þjóðarinnar. Því starfi gegndi hann í þrettán ár sem er lengsti ferill sem um getur í því starfi. Hann tók þá við starfi utanríkisráðherra og sat sem slíkur 2004 til 2005.

Braut blað þegar hann kaust að halda áfram sem ritstjóri

Á valdatíma Davíðs voru gerðar róttækar breytingar á íslensku efnahagslífi. Ríkisfyrirtæki voru einkavædd, fjármálamarkaðir gerðir frjálsari og skattkerfið endurskipulagt. Þessar ákvarðanir mótuðu íslenskt samfélag til langs tíma. Davíð lét af embætti forsætisráðherra og tók þá við starfi seðlabankastjóra 2005, sem hann gegndi til 2009.

Árið 2009 sneri Davíð sér að fjölmiðlum og varð ritstjóri Morgunblaðsins ásamt Haraldi Johannessen. Hann braut blað í sögu blaðsins þegar hann kaus að halda áfram störfum sem ritstjóri þegar hann varð sjötugur árið 2018. Allir fyrirrennarar Davíðs höfðu látið af störfum á þeim tímamótum. Hann var starfandi ritstjóri blaðsins allt til dánardags.

Ónefndur er þá rithöfundaferill Davíðs en hann samdi þrjú leikrit fyrir sjónvarp og með öðrum tvö verk fyrir Leikfélag Reykjavíkur og Þjóðleikhúsið og hafði umsjón með fjölmörgum útvarpsþáttum fyrir Ríkisútvarpið 1968–1975. Ritgerð um Geir Hallgrímsson forsætisráðherra í Andvara 1994. Gaf út smásagnasafnið Nokkrir góðir dagar án Guðnýjar, árið 1997 og Stolið frá höfundi stafrófsins, árið 2002.

Kunni þá list að segja sögur

Davíð vakti fyrst þjóðarathygli þegar hann birtist landsmönnum í útvarpsþættinum Matthildi 1970 til 73 ásamt félögum sínum Hrafni Gunnlaugssyni og Þórarni Eldjárn. Menntaskólagrín þeirra féll í góðan jarðveg en Þórarinn er einn þeirra sem rita um hann minningarorð á síður Morgunblaðsins:

„Hann kunni þá list að segja sögur, hún var honum eðlislæg en hafði að hans eigin sögn náð að fínslípast í sveitadvöl þar sem hann lá rúmfastur nokkra hríð og var skikkaður til að liggja á línunni í sveitasímanum yfir daginn til að geta svo rakið helstu tíðindi fyrir bændum og búaliði þegar það sneri heim af engjum síðdegis. Til að frásögnin yrði ekki of einhæf hafði honum lærst að krydda mál sitt dálítið og færa hæfilega í stílinn. Aðeins þannig taldi hann sig gera gagn, enda skylduræknin honum í blóð borin.“

Vísir verður með sérstaka vakt þar sem greint verður frá því helsta sem í frásögur er færandi varðandi útförina.