Samvinna eflir samfélög Eiríkur Björn Björgvinsson skrifar 17. mars 2026 18:31 Það eru forréttindi að búa í lýðræðissamfélagi þar sem við fáum að nýta okkar kosningarétt, taka afstöðu, koma á framfæri okkar skoðun og að hafa áhrif. Ég veit ekki betur en að þetta sé eitt af því sem allir stjórnmálaflokkar á Íslandi eru sammála um. Það styttist óðfluga í kosningar til sveitarstjórna sem verða þann 16. maí. Víðsvegar um landið sjáum við heilu listana af fólki sem er til þjónustu reiðubúið fyrir fólkið í landinu. Fólk sem vill láta til sín taka, hefur skoðanir á nærsamfélagi sínu og vill taka þátt í kosningabaráttu. Þetta eru þúsundir einstaklinga, sem er fagnaðarefni út af fyrir sig. Áður en ég tók sæti á Alþingi starfaði ég á vettvangi sveitarstjórna, eins og margir aðrir Alþingismenn hafa gert. Við kollegarnir gerðum oft grín að því hvar klefinn væri sem breytti sveitarstjórnarmanni í þingmann því við upplifðum stundum að fyrrverandi sveitarstjórnarfólk hefði alveg skipt um „lið“, væri komið í „ríkisliðið“, og væri að passa að hygla ekki sveitarstjórnarstiginu um of. Stundum með réttu og kannski oftast með röngu. Oft var það bara pólitíkin sem var að flækjast fyrir. Sveitarstjórnarstigið er mikilvægt stjórnsýslustig og er jafn sett ríkinu sem slíkt, ég þreytist ekki að minnast á að hvoru tveggja ber að sína hinu virðingu. Á vettvangi sveitarstjórna vinna fulltrúar að því í sameiningu að efla samfélagið sitt. Sjá til þess að skólastarf sé öflugt og að boðið sé upp á aðstöðu fyrir menningarstarf sem og íþróttir svo sitthvað sé nefnt. Það er ekki síður mikilvægt en að leggja línur að leikreglum samfélagsins. Sveitarstjórnarfulltrúar vinna saman að því að efla sitt samfélag. Þar sem sveitarfélög vinna saman í landshlutasamtökum að því að efla sitt svæði og þar sem sveitarfélög vinna saman á vettvangi Sambands íslenskra sveitarfélaga að því að tryggja góða þjónustu fyrir alla landsmenn. Það gera þau með formlegu samstarfi og með því að eiga sæti við borðið. Kunnuglegt stef, ekki satt? Höfundur er þingmaður Viðreisnar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Eiríkur Björn Björgvinsson Viðreisn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal Skoðun Skoðun Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal skrifar Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hver á að veita þjónustuna? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Getum við lært af Bjarti í Sumarhúsum? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þorgerður leitar ESB-stuðnings úr ótrúlegustu áttum Júlíus Valsson skrifar Skoðun Leikrit fáránleikans á Hverfisgötu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Forsætisráðherra talar um virðingu, en hvað með starfsfólk heilbrigðiseftirlitsins? Ásmundur E. Þorkelsson,Sigrún Guðmundsdóttir,Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Hættu að skipta þér af! Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun People have the power? Benedikta Guðrún Svavarsdóttir skrifar Skoðun Sumarið er tíminn…. en ekki fyrir öll börn Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Kæru landar - Af hverju eigum við að segja JÁ í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Forgangsröðun fjár úti í skurði Diljá Matthíasardóttir skrifar Skoðun Staða Grindavíkur Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Raunhæf leið til að bæta heilbrigðiseftirlit Kolbrún Georgsdóttir skrifar Skoðun Fyrstu fasteignakaup sjaldan verið aðgengilegri Víðir Arnar Kristjánsson skrifar Skoðun Ferðaþjónustan 2026: Vöxturinn er ekki lengur sjálfgefinn Herborg Svana Hjelm skrifar Skoðun Hvar liggja mörkin? Dagmar Valsdóttir skrifar Skoðun Hversu mikið af varnarefnum er í matnum þínum? Anna Lind Fells skrifar Sjá meira
Það eru forréttindi að búa í lýðræðissamfélagi þar sem við fáum að nýta okkar kosningarétt, taka afstöðu, koma á framfæri okkar skoðun og að hafa áhrif. Ég veit ekki betur en að þetta sé eitt af því sem allir stjórnmálaflokkar á Íslandi eru sammála um. Það styttist óðfluga í kosningar til sveitarstjórna sem verða þann 16. maí. Víðsvegar um landið sjáum við heilu listana af fólki sem er til þjónustu reiðubúið fyrir fólkið í landinu. Fólk sem vill láta til sín taka, hefur skoðanir á nærsamfélagi sínu og vill taka þátt í kosningabaráttu. Þetta eru þúsundir einstaklinga, sem er fagnaðarefni út af fyrir sig. Áður en ég tók sæti á Alþingi starfaði ég á vettvangi sveitarstjórna, eins og margir aðrir Alþingismenn hafa gert. Við kollegarnir gerðum oft grín að því hvar klefinn væri sem breytti sveitarstjórnarmanni í þingmann því við upplifðum stundum að fyrrverandi sveitarstjórnarfólk hefði alveg skipt um „lið“, væri komið í „ríkisliðið“, og væri að passa að hygla ekki sveitarstjórnarstiginu um of. Stundum með réttu og kannski oftast með röngu. Oft var það bara pólitíkin sem var að flækjast fyrir. Sveitarstjórnarstigið er mikilvægt stjórnsýslustig og er jafn sett ríkinu sem slíkt, ég þreytist ekki að minnast á að hvoru tveggja ber að sína hinu virðingu. Á vettvangi sveitarstjórna vinna fulltrúar að því í sameiningu að efla samfélagið sitt. Sjá til þess að skólastarf sé öflugt og að boðið sé upp á aðstöðu fyrir menningarstarf sem og íþróttir svo sitthvað sé nefnt. Það er ekki síður mikilvægt en að leggja línur að leikreglum samfélagsins. Sveitarstjórnarfulltrúar vinna saman að því að efla sitt samfélag. Þar sem sveitarfélög vinna saman í landshlutasamtökum að því að efla sitt svæði og þar sem sveitarfélög vinna saman á vettvangi Sambands íslenskra sveitarfélaga að því að tryggja góða þjónustu fyrir alla landsmenn. Það gera þau með formlegu samstarfi og með því að eiga sæti við borðið. Kunnuglegt stef, ekki satt? Höfundur er þingmaður Viðreisnar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar
Skoðun Forsætisráðherra talar um virðingu, en hvað með starfsfólk heilbrigðiseftirlitsins? Ásmundur E. Þorkelsson,Sigrún Guðmundsdóttir,Hörður Þorsteinsson skrifar