Mikið vona ég að þetta sé ekki rétt

Ég vil ekki trúa því. En það verður hins vegar sífellt erfiðara að afgreiða það sem einhvers konar samsæriskenningu enda hrannast sönnunargögnin upp.

Getur það verið að ríkisstjórnin sé meðvitað að stuðla að verra efnahagsástandi til þess að auka líkurnar á því að niðurstaða þjóðaratkvæðisins í lok ágúst verði henni að skapi? Að fólk verði svartsýnna á framtíðina og stökkvi á ESB-vagninn? Ekki síst í ljósi slæms efnahagsástands innan sambandsins? Það megi ekki verða betra hér?

Vaxandi umræða hefur verið um þetta í þjóðfélaginu og nú undir það síðasta eru aðilar í atvinnulífinu farnir fyrir alvöru að velta þessu fyrir sér opinberlega.

„Við erum í skrítinni stöðu. Við erum með ríkisstjórn sem vill troða okkur í ESB og maður hreinlega spyr sig hvort ríkisstjórnin sé að reyna að hafa efnahagsmálin hér heima í algjörum ólestri til þess að auka líkurnar á að fólk velji að fara í ESB.“

Þetta sagði Daði Kristjánsson, fjármálahagfræðingur og framkvæmdastjóri Viska sjóðir, á Facebook-síðu sinni í kjölfar vaxtahækkunar Seðlabankans nýverið. Hliðstætt sjónarmið kom t.d. einnig fram hjá Stefáni Guðmundssyni, framkvæmdastjóra Gentle Giants af sama tilefni. Þetta eru ekki aðilar sem segja svona af léttúð.

Vitum hvað gerðist þegar verðbólgan jókst

Forystumönnum ríkisstjórnarinnar er í það minnsta fullljóst um tengslin þarna á milli. Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra og formaður Samfylkingarinnar talaði til dæmis um það í hlaðvarpsþættinum Chess After Dark í ágúst 2024:

„Það sem gerist svo ítrekað með Evrópusambandið er þegar það gengur illa, þegar það er komin verðbólga, þegar það eru háir vextir, þá byrjar fólk að vilja ganga inn í Evrópusambandið.“

Betri staða efnahagslífsins er að sama skapi líklegri til þess að hafa öfug áhrif. Skapa bjartsýni á framtíðina. Þetta vita Viðreisnarráðherrarnir Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir utanríkisráðherra og Daði Már Kristófersson fjármálaráðherra auðvitað líka.

Við vitum öll t.d. hvað gerðist í byrjun ársins þegar verðbólgan jókst einkum vegna ákvarðana ríkisstjórnarinnar. Þrátt fyrri margítrekaðar viðvaranir. Síðan hafa þær skattahækkanir farið út í verðlagið og stuðlað að enn meiri verðbólgu.

Kæruleysið algert

Við erum með sprenglærða hagfræðinga sem bæði forsætisráðherra og fjármálaráðherra. Fólk sem taldi sig öðrum fremur fært um að ná niður verðbólgunni og hafði uppi um það stór orð fyrir þingkosningarnar. Sleggjan og það allt.

Það er ekki nóg með að þeim hafi ekki tekist að ná niður verðbólgunni. Hún er nú orðin mun meiri en þegar ríkisstjórnin tók við. Og það einkum vegna aðgerða hennar sjálfrar. Kæruleysið gagnvart stöðu mála er á sama tíma algert.

Pólitíski hvatinn er fyrir hendi til þess að reyna að auka líkurnar á því að samþykkt verði að setja stefnuna á ESB í lok ágúst. Hann verður áfram til staðar verði það niðurstaðan enda á þá eftir að fá fólk til þess að samþykkja samning eftir einhver ár.

Ég vona að þetta sé ekki rétt. Ég vona það innilega enda þá um að ræða ömurlega framkomu í garð þjóðarinnar. En flest og sífellt fleira bendir því miður til þess.

Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins.