Horn í síðu fyrirtækjareksturs Diljá Matthíasardóttir skrifar 2. apríl 2026 15:30 Nú er framkomin fjármálaáætlun ríkisstjórnar Samfylkingar, Viðreisnar og Flokks fólksins fyrir árin 2027 til 2031 og þar kennir ýmissa grasa. Einfalt væri að skrifa grein um hin ýmsu áform sem í henni eru að finna og snerta ferðaþjónustu og aðrar atvinnugreinar með einum eða öðrum hætti. Aftur á móti er maður nú ansi hugsi yfir þeirri stöðu sem fyrirtæki landsins eru sett í, sí og æ. Þar sem framganga stjórnvalda virðist vera orðin einn veigamesti óvissuþátturinn í rekstri fyrirtækja á Íslandi. Í tilfelli ferðaþjónustunnar hafa á umliðnum árum breytingar á sköttum og gjöldum dunið á atvinnugreininni, ýmist beint og óbeint, flestar án eðlilegs fyrirvara. Má þar meðal annars nefna hækkanir á gistináttaskatti og áfengisgjaldi, tilkomu innviðagjalds á farþega skemmtiferðaskipa, álagt kílómetragjald og hækkun vörugjalda af ökutækjum. Þá eru ónefnd áform núverandi ríkisstjórnar að taka upp auðlindagjald fyrir aðgang ferðamanna að náttúruperlum Íslands og það nýjasta að hækka virðisaukaskattshlutfallið á baðlón. Það er ekki eitt, það er allt og þess ber að geta að ferðaþjónustan er alls ekki eina atvinnugrein landsins sem hefur átt við ramman reip að draga þegar kemur að breytingum stjórnvalda á álögum. Auknar álögur ekki svarið Það er hlutverk stjórnvalda að skapa fyrirtækjum fyrirsjáanlegt og hagkvæmt rekstrarumhverfi hverju sinni. Möguleikar og tækifæri atvinnugreina til verðmætasköpunar og frekari framþróunar ráðast að miklu leyti af því rekstrarumhverfi sem þær búa við. Staðreyndin er sú að óvissa er horn í síðu fyrirtækjareksturs, hún takmarkar fyrirsjáanleika og kemur í veg fyrir að fyrirtæki geti gert raunhæfar áætlanir til framtíðar. Það er langt í frá sjálfsagt að fólk leggi allt sitt undir og taki þá áhættu sem felst í því að stofna og reka fyrirtæki. Oft og tíðum virðist það því miður gleymast að verðmætasköpunin og þau framúrskarandi lífskjör sem hér fyrirfinnast verða ekki til í tómarúmi. Markmið stjórnvalda um hallalaus fjárlög eru góð og gild hins vegar liggur fyrir að þeim eru aðrar leiðir færar en að auka álögur. Það er ótækt að fyrirtækjarekendur þurfi á ári hverju að búa við óþarfa óvissu um hvaða skatt stjórnvöldum dettur í hug að leggja á eða hækka næst. Næg er sú ytri óvissa sem steðjar að og enginn veit hvað morgundagurinn ber í skauti sér. Það er eðlileg krafa fyrirtækja að óska eftir meiri fyrirsjáanleika frá stjórnvöldum, auknar álögur geta ekki alltaf verið svarið. Höfundur er hagfræðingur Samtaka ferðaþjónustunnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ferðaþjónusta Mest lesið Halldór 22.08.2026 Halldór Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson skrifar Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Sjá meira
Nú er framkomin fjármálaáætlun ríkisstjórnar Samfylkingar, Viðreisnar og Flokks fólksins fyrir árin 2027 til 2031 og þar kennir ýmissa grasa. Einfalt væri að skrifa grein um hin ýmsu áform sem í henni eru að finna og snerta ferðaþjónustu og aðrar atvinnugreinar með einum eða öðrum hætti. Aftur á móti er maður nú ansi hugsi yfir þeirri stöðu sem fyrirtæki landsins eru sett í, sí og æ. Þar sem framganga stjórnvalda virðist vera orðin einn veigamesti óvissuþátturinn í rekstri fyrirtækja á Íslandi. Í tilfelli ferðaþjónustunnar hafa á umliðnum árum breytingar á sköttum og gjöldum dunið á atvinnugreininni, ýmist beint og óbeint, flestar án eðlilegs fyrirvara. Má þar meðal annars nefna hækkanir á gistináttaskatti og áfengisgjaldi, tilkomu innviðagjalds á farþega skemmtiferðaskipa, álagt kílómetragjald og hækkun vörugjalda af ökutækjum. Þá eru ónefnd áform núverandi ríkisstjórnar að taka upp auðlindagjald fyrir aðgang ferðamanna að náttúruperlum Íslands og það nýjasta að hækka virðisaukaskattshlutfallið á baðlón. Það er ekki eitt, það er allt og þess ber að geta að ferðaþjónustan er alls ekki eina atvinnugrein landsins sem hefur átt við ramman reip að draga þegar kemur að breytingum stjórnvalda á álögum. Auknar álögur ekki svarið Það er hlutverk stjórnvalda að skapa fyrirtækjum fyrirsjáanlegt og hagkvæmt rekstrarumhverfi hverju sinni. Möguleikar og tækifæri atvinnugreina til verðmætasköpunar og frekari framþróunar ráðast að miklu leyti af því rekstrarumhverfi sem þær búa við. Staðreyndin er sú að óvissa er horn í síðu fyrirtækjareksturs, hún takmarkar fyrirsjáanleika og kemur í veg fyrir að fyrirtæki geti gert raunhæfar áætlanir til framtíðar. Það er langt í frá sjálfsagt að fólk leggi allt sitt undir og taki þá áhættu sem felst í því að stofna og reka fyrirtæki. Oft og tíðum virðist það því miður gleymast að verðmætasköpunin og þau framúrskarandi lífskjör sem hér fyrirfinnast verða ekki til í tómarúmi. Markmið stjórnvalda um hallalaus fjárlög eru góð og gild hins vegar liggur fyrir að þeim eru aðrar leiðir færar en að auka álögur. Það er ótækt að fyrirtækjarekendur þurfi á ári hverju að búa við óþarfa óvissu um hvaða skatt stjórnvöldum dettur í hug að leggja á eða hækka næst. Næg er sú ytri óvissa sem steðjar að og enginn veit hvað morgundagurinn ber í skauti sér. Það er eðlileg krafa fyrirtækja að óska eftir meiri fyrirsjáanleika frá stjórnvöldum, auknar álögur geta ekki alltaf verið svarið. Höfundur er hagfræðingur Samtaka ferðaþjónustunnar.
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun