Innlent

Aðstoðarskólastjóri Stapaskóla biður nærsamfélagið um hjálp

Agnar Már Másson skrifar
Deildarstjóri í Stapaskóla dregur fram nokkuð dökka mynd af aðbúnaði skólans í tölvupósti til félaga í nærsamfélaginu þar sem óskað er eftir aðstoð við að bæta aðbúnað í skólanum. Mynd úr safni.
Deildarstjóri í Stapaskóla dregur fram nokkuð dökka mynd af aðbúnaði skólans í tölvupósti til félaga í nærsamfélaginu þar sem óskað er eftir aðstoð við að bæta aðbúnað í skólanum. Mynd úr safni. Vísir/Vilhelm

Nokkur góðgerðarfélög og fyrirtæki í Reykjanesbæ fengu í vikunni póst frá aðstoðarskólastjóra Stapaskóla þar sem óskað var eftir aðstoð við að efla aðbúnað í skólanum. Í skeytinu er dregin upp fremur dökk mynd af aðbúnaði í skólanum en tafir hafa orðið á uppbyggingu hans og nemendur enn margir í bráðabirgðahúsnæði.

Stapaskóli er nýlegur skóli sem rís við Dalsbraut í Innri-Njarðvík en hann er hvort tveggja leikskóli og skóli. Fyrstu börnin hófu þar skólagöngu árið 2020 en á meðan framkvæmdir standa yfir hefur skólinn verið starfræktur að miklu leyti í bráðabirgðahúsnæði og yngri deildir eru í gámahúsnæði á bílastæðinu. 

Í tölvuskeyti sem Vísir hefur undir höndum biðlar aðstoðarskólastjórinn til félaga í Reykjanesbæ að rétta fram hjálparhönd.

Sú sem sendi póstinn var Elísabet Kjartansdóttir, sem er nýlega tekin við sem aðstoðarskólastjóri, en hún vildi ekki tjá sig um póstinn þegar Vísir sló á þráðinn til hennar.

Elísabet tekur fram í póstinum að hún vilji prófa óhefðbundnar leiðir til að efla aðbúnað í skólanum og leita út til samfélagsins. Hún nefnir að þó svo að gámahúsnæði við bílastæði sé ekki alslæmt þá henti það samt illa sem leikskólahúsnæði. Gámarnir hafi verið í notkun í 10 ár en viðhald lítið.

„Það er alltaf verið að bíða eftir því að hafist verði handa við að byggja leikskólann og við erum svolítið á bið sem er eðlilegt á einhvern hátt en þó ekki ákjósanlegt.“


Póstur aðstoðarskólastjóra til fyrirtækja og félaga í Reykjanesbæ

Góðan daginn,

Elísabet heiti ég og er nýr leikskólastjóri við leikskólastig Stapaskóla. Ég tók við starfinu núna 1. mars s.l. Ég ætla að prófa að fara óhefðbundna leið til þess að efla skólann, aðbúnað og efniviðinn sem við búum við.

Málið er að skólinn er rekinn í bráðabirgðarhúsnæði við skólann. Það er enn ekki byrjað á að byggja skólahúsnæði leikskólans og við erum í gámahúsnæði við bílastæðið. Húsnæðið sjálft er ekki alsæmt þó það henti vissulega ekki sem leikskólahúnsæði. Gámarnir hafa þó verið í notkun í 10 ár og viðhald hefur verið lítið. Það er alltaf verið að bíða eftir því að hafist verði handa við að byggja leikskólann og við erum svolítið á bið sem er eðlilegt á einhvern hátt en þó ekki ákjósanlegt.

Mér finnst vanbúnaður töluverður hjá okkur en ég er búin að fara og skoða aðra leikskóla í bæjarfélaginu. Leikföng og efniviður þarfnast endurnýjunar auk þess sem ekki er mikið til yfirhöfuð, okkur vantar sjónvörp inn á tvær deildir (notum þau í kennslu með nemendum), bókakostur er ekki nægur, kennsluefni vantar fyrir stoðþjónustuna, gaman væri að eiga skynjunarborð og svo mætti lengi telja.

Auk þess sem ég mig langar að koma upp litlu útisvæði fyrir yngstu nemendurna okkar hér við leikskólann en við þurfum að labba ansi langa leið á útisvæðið okkar sem er við hinn enda Stapaskóla þar sem leikskólinn mun rísa fyrir rest. Mér þykir því mikilvægt að koma upp leiksvæði fyrir yngstu börnin svo að ekki þurfi að fara svona langa leið með þau þegar að útveru kemur. Við þurfum ekki mikið en sandkassi og lítil rennibraut myndu t.d. gera mikið fyrir okkur.

Draumurinn er svo að mála aðeins í lit inn á deildum og koma upp fallegum eldhúskrók sem hægt er að nota í vinnu með börnunum.

Fjárhagur leikskólastigs er þó ekki mikill. Skólunum er sniðin lítill stakkur og engan veginn hægt að fjármagna nema afar lítinn hluta af því sem þarf að gera. Þess vegna hef ég ákveðið að leita aðeins út í samfélagið og óska eftir styrkjum svo að við getum eflt enn betur það góða starf sem að við vinnum hér við leikskólastig Stapaskóla. Hvort eitthvað komi út því er svo önnur saga en ég vil sannarlega trúa því að einhverjir munu leggja okkur lið.

Hlýjar kveðjur,

Elísabet Kjartansdóttir


Hún nefnir einnig að sjónvörp vanti til kennslu inn á tvær deildir, bókakostur sé ónægur og kennsluefni vanti fyrir stoðþjónustu.

Þá segir í póstinum að skólafólk langi að koma fyrir útisvæði fyrir yngstu nemendur skólans svo þeir þurfi ekki að labba langa leið að útisvæðinu, sem sé á hinum enda skólalóðarinnar en þar mun leikskólinn svo rísa fyrir rest.

„Mér þykir því mikilvægt að koma upp leiksvæði fyrir yngstu börnin svo að ekki þurfi að fara svona,“ skrifar aðstoðarskólastjórinn. 

„Skólunum er sniðinn lítill stakkur og engan veginn hægt að fjármagna nema afar lítinn hluta af því sem þarf að gera. Þess vegna hef ég ákveðið að leita aðeins út í samfélagið og óska eftir styrkjum svo að við getum eflt enn betur það góða starf sem við vinnum hér á leikskólastigi Stapaskóla. Hvort eitthvað komi út úr því er svo önnur saga en ég vil sannarlega trúa því að einhverjir muni leggja okkur lið.“


Tengdar fréttir




Fleiri fréttir

Sjá meira


×