Það kemur ekki til greina að rífa upp samgöngusáttmálann Pétur Marteinsson skrifar 29. apríl 2026 07:15 Umræðan fyrir komandi kosningar hefur færst frá bílastæðum yfir í að endurskoða samgöngusáttmálann frá grunni. Þegar samgöngusáttmálinn var undirritaður árið 2019 markaði það tímamót í samgöngumálum á höfuðborgarsvæðinu. Þar sameinuðust öll sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu, leidd af ýmsum flokkum, um forgangsröðun framkvæmda enda höfuðborgarsvæðið eitt atvinnu- og búsetusvæði. Fyrir samkomulagið ríkti engin framtíðarsýn um hvernig fólk á höfuðborgarsvæðinu ætti að komast leiðar sinnar. Hvort sem það væri með einkabílum, almenningssamgöngum, gangandi eða hjólandi. Sveitarfélögin kepptust um fjármagn og umferðin þyngdist á meðan. Úr uppfærðum sáttmála í fullkomið ábyrgðarleysi Í kjölfar sveitarstjórnarkosninganna árið 2022 var sáttmálinn tekinn upp að nýju og endurskoðaður – það ferli tók tæp tvö ár. Um leið og farið var í að opna samninginn þá þurfti að ná samstöðu um forgangsröðun á nýjan leik. Þar vildu allir fá sínu framgengt, fyrir sitt sveitarfélag og það tók tíma og útsjónarsemi að ná niðurstöðu sem allir gátu sætt sig við. Samkomulög sem þessi, um stórar innviðaframkvæmdir, eru í eðli sínu langtímaverkefni. Þau eiga hvorki né geta verið háð sveiflum á fjögurra ára fresti með algjörri uppstokkun. Að endurskoða sáttmálann frá grunni þýðir að henda öllu í ruslið sem unnið hefur verið að á síðustu árum í samgöngumálum – til þess eins að setjast aftur að teikniborðinu. Með nýjum nefndum, meiri töfum, minni framkvæmdum og engum breytingum. Á meðan heldur umferðin áfram að þyngjast um 70 nýja bíla á viku. Umferð sem er þegar allt of þung. Þetta er það sem hægriflokkarnir í Reykjavík boða núna og lýsir fullkomnu ábyrgðarleysi. Kemur ekki til greina að byrja upp á nýtt Samfylkingin hafnar þessum hugmyndum. Við sýnum ábyrgð og stöndum við gerða samninga. Til að stytta ferðatíma, minnka tafir og auka öryggi – fyrir fólkið í borginni. Til að bæta lífsgæði og næra samfélagið. Auðvitað er hægt að skoða einstaka útfærslur í hverju sveitarfélagi fyrir sig þar sem þau halda á skipulagsvaldinu en nú er tími framkvæmda – ekki fleiri nefnda. Það kemur ekki til greina að rífa upp samgöngusáttmála höfuðborgarsvæðisins til að byrja allt upp á nýtt. Það er auðvelt að stilla upp andstæðum pólum í þessari umræðu því það tengja allir við það að sitja fastir í umferð eða fá ekki bílastæði. En stjórnmálafólk verður að þora að hugsa til framtíðar, sýna stjórnmálalega forystu og standa við gerða samninga. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Samfylkingin Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Pétur Marteinsson Samgöngur Mest lesið Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir Skoðun Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson Skoðun Halldór 10.10.2026 Halldór Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ríkið hefur gert sig að ritstjóra Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar Skoðun Tóm-stundar-iðkun Kristín Björg Viggósdóttir skrifar Skoðun Sjáðu þig - taktu eftir breytingum Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar Skoðun Í hverju felst virðing fyrir lífinu? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson skrifar Skoðun Ríkið stal þremur árum frá ungum föður og syni hans Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar Skoðun Hvenær á að segja upp kjarasamningum? Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar Skoðun „Raflítri“ Hvað kostar bensínlítraígildi? Sigurður Ingi Friðleifsson skrifar Skoðun Orð skipta máli Guðrún Jóna Guðlaugsdóttir skrifar Skoðun Tóbaksfyrirtækin eiga ekki að skrifa lögin Vala Smáradóttir,Jóhanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar Skoðun Að skattleggja fjarlægðir og búsetu fólks Jón Bjarnason skrifar Skoðun Ertu þroskaheft? Áslaug Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Hvað fær Ísland fyrir Seyðisfjörð? Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Gerum gott betra – þorum að horfa á allar hliðar Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Það gengur svo vel hjá okkur! Kristján Freyr Halldórsson skrifar Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Skammsýni eða skynsemi? Skúli Mogensen skrifar Sjá meira
Umræðan fyrir komandi kosningar hefur færst frá bílastæðum yfir í að endurskoða samgöngusáttmálann frá grunni. Þegar samgöngusáttmálinn var undirritaður árið 2019 markaði það tímamót í samgöngumálum á höfuðborgarsvæðinu. Þar sameinuðust öll sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu, leidd af ýmsum flokkum, um forgangsröðun framkvæmda enda höfuðborgarsvæðið eitt atvinnu- og búsetusvæði. Fyrir samkomulagið ríkti engin framtíðarsýn um hvernig fólk á höfuðborgarsvæðinu ætti að komast leiðar sinnar. Hvort sem það væri með einkabílum, almenningssamgöngum, gangandi eða hjólandi. Sveitarfélögin kepptust um fjármagn og umferðin þyngdist á meðan. Úr uppfærðum sáttmála í fullkomið ábyrgðarleysi Í kjölfar sveitarstjórnarkosninganna árið 2022 var sáttmálinn tekinn upp að nýju og endurskoðaður – það ferli tók tæp tvö ár. Um leið og farið var í að opna samninginn þá þurfti að ná samstöðu um forgangsröðun á nýjan leik. Þar vildu allir fá sínu framgengt, fyrir sitt sveitarfélag og það tók tíma og útsjónarsemi að ná niðurstöðu sem allir gátu sætt sig við. Samkomulög sem þessi, um stórar innviðaframkvæmdir, eru í eðli sínu langtímaverkefni. Þau eiga hvorki né geta verið háð sveiflum á fjögurra ára fresti með algjörri uppstokkun. Að endurskoða sáttmálann frá grunni þýðir að henda öllu í ruslið sem unnið hefur verið að á síðustu árum í samgöngumálum – til þess eins að setjast aftur að teikniborðinu. Með nýjum nefndum, meiri töfum, minni framkvæmdum og engum breytingum. Á meðan heldur umferðin áfram að þyngjast um 70 nýja bíla á viku. Umferð sem er þegar allt of þung. Þetta er það sem hægriflokkarnir í Reykjavík boða núna og lýsir fullkomnu ábyrgðarleysi. Kemur ekki til greina að byrja upp á nýtt Samfylkingin hafnar þessum hugmyndum. Við sýnum ábyrgð og stöndum við gerða samninga. Til að stytta ferðatíma, minnka tafir og auka öryggi – fyrir fólkið í borginni. Til að bæta lífsgæði og næra samfélagið. Auðvitað er hægt að skoða einstaka útfærslur í hverju sveitarfélagi fyrir sig þar sem þau halda á skipulagsvaldinu en nú er tími framkvæmda – ekki fleiri nefnda. Það kemur ekki til greina að rífa upp samgöngusáttmála höfuðborgarsvæðisins til að byrja allt upp á nýtt. Það er auðvelt að stilla upp andstæðum pólum í þessari umræðu því það tengja allir við það að sitja fastir í umferð eða fá ekki bílastæði. En stjórnmálafólk verður að þora að hugsa til framtíðar, sýna stjórnmálalega forystu og standa við gerða samninga. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Reykjavík.
Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar
Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar
Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar
Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar
Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar
Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar