Það kemur ekki til greina að rífa upp samgöngusáttmálann Pétur Marteinsson skrifar 29. apríl 2026 07:15 Umræðan fyrir komandi kosningar hefur færst frá bílastæðum yfir í að endurskoða samgöngusáttmálann frá grunni. Þegar samgöngusáttmálinn var undirritaður árið 2019 markaði það tímamót í samgöngumálum á höfuðborgarsvæðinu. Þar sameinuðust öll sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu, leidd af ýmsum flokkum, um forgangsröðun framkvæmda enda höfuðborgarsvæðið eitt atvinnu- og búsetusvæði. Fyrir samkomulagið ríkti engin framtíðarsýn um hvernig fólk á höfuðborgarsvæðinu ætti að komast leiðar sinnar. Hvort sem það væri með einkabílum, almenningssamgöngum, gangandi eða hjólandi. Sveitarfélögin kepptust um fjármagn og umferðin þyngdist á meðan. Úr uppfærðum sáttmála í fullkomið ábyrgðarleysi Í kjölfar sveitarstjórnarkosninganna árið 2022 var sáttmálinn tekinn upp að nýju og endurskoðaður – það ferli tók tæp tvö ár. Um leið og farið var í að opna samninginn þá þurfti að ná samstöðu um forgangsröðun á nýjan leik. Þar vildu allir fá sínu framgengt, fyrir sitt sveitarfélag og það tók tíma og útsjónarsemi að ná niðurstöðu sem allir gátu sætt sig við. Samkomulög sem þessi, um stórar innviðaframkvæmdir, eru í eðli sínu langtímaverkefni. Þau eiga hvorki né geta verið háð sveiflum á fjögurra ára fresti með algjörri uppstokkun. Að endurskoða sáttmálann frá grunni þýðir að henda öllu í ruslið sem unnið hefur verið að á síðustu árum í samgöngumálum – til þess eins að setjast aftur að teikniborðinu. Með nýjum nefndum, meiri töfum, minni framkvæmdum og engum breytingum. Á meðan heldur umferðin áfram að þyngjast um 70 nýja bíla á viku. Umferð sem er þegar allt of þung. Þetta er það sem hægriflokkarnir í Reykjavík boða núna og lýsir fullkomnu ábyrgðarleysi. Kemur ekki til greina að byrja upp á nýtt Samfylkingin hafnar þessum hugmyndum. Við sýnum ábyrgð og stöndum við gerða samninga. Til að stytta ferðatíma, minnka tafir og auka öryggi – fyrir fólkið í borginni. Til að bæta lífsgæði og næra samfélagið. Auðvitað er hægt að skoða einstaka útfærslur í hverju sveitarfélagi fyrir sig þar sem þau halda á skipulagsvaldinu en nú er tími framkvæmda – ekki fleiri nefnda. Það kemur ekki til greina að rífa upp samgöngusáttmála höfuðborgarsvæðisins til að byrja allt upp á nýtt. Það er auðvelt að stilla upp andstæðum pólum í þessari umræðu því það tengja allir við það að sitja fastir í umferð eða fá ekki bílastæði. En stjórnmálafólk verður að þora að hugsa til framtíðar, sýna stjórnmálalega forystu og standa við gerða samninga. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Samfylkingin Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Pétur Marteinsson Samgöngur Mest lesið Tröllin eru að koma Björg Eva Erlendsdóttir Skoðun Lágt atvinnuleysi? Lítum á tölurnar Halldór Jörgen Olesen Skoðun Kæru landar – af hverju eigum við að segja nei í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Verðbólga eða atvinnuleysi, hvort viltu frekar? Elliði Vignisson Skoðun Eiginleikar góðs leiðtoga Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Fulltrúar ESB á RÚV Jón Bjarnason Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun Þegar allt virðist vera í lagi í vinnunni Ragnhildur Bjarkadóttir Skoðun Greining Kolbrúnar Bergþórsdóttur á geðástandi andstæðinga ESB Gunnar Ármannsson Skoðun Bönnum Rússa en ekki Ísraela Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvað á að gera við afa? Stefanía Fanney Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Vandræðagangur ráðuneytis við kerfisbreytingar setur þingnefnd í vanda Leifur Þorkelsson skrifar Skoðun Hugleiðingar um heimili fyrir færniskert fólk á ýmsum aldri Sigrún Huld Þorgrímsdóttir skrifar Skoðun Verðbólga eða atvinnuleysi, hvort viltu frekar? Elliði Vignisson skrifar Skoðun Um brottfararstöð og vistun barna Grímur Grímsson,Víðir Reynisson,Sandra Sigurðardóttir,Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir,Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Kæru landar – af hverju eigum við að segja nei í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Stöðugleiki eða sveigjanleiki Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Lágt atvinnuleysi? Lítum á tölurnar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Nýtt kvótakerfi í sjókvíaeldi — á kostnað landeigenda og veiðiréttarhafa Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Heilbrigðiseftirlit á heima í nærumhverfinu Kolbrún Georgsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna styðja Íslendingar dánaraðstoð og hvað veldur andstöðu? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Ábyrgð í útlendingamálum – breytingar og árangur Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Tröllin eru að koma Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Ofbeldisstofnanir ríkisins ráðast á Ljósmyndara Kristján Logason skrifar Skoðun Kerfisgreining á íslensku fullveldi: Hvar liggja hagsmunir almennings í skugga íslenska nýlénsskipulagsins? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fulltrúar ESB á RÚV Jón Bjarnason skrifar Skoðun Óalandi og óferjandi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Uppbygging nýrra hverfa skapar störf fyrir allt að 250 starfsgreinar Kristján Daníel Sigurbergsson skrifar Skoðun Manngerð mengun í Varmá kallar á aukið eftirlit með jarðborunum fremur en að dregið sé úr því Davíð A Stefánsson skrifar Skoðun Brjóstsviði á sumrin – þegar meltingin fer í sumarfrí Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Eiginleikar góðs leiðtoga Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Var samninganefndin að vinna eftir umboði Alþingis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hræsni siðferðisriddara Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Við erum svo eitruð að við gætum ekki flokkast sem matvara“ Anna María Björnsdóttir skrifar Skoðun Er drónaskapur dónaskapur? Björn Steinbekk skrifar Skoðun Greining Kolbrúnar Bergþórsdóttur á geðástandi andstæðinga ESB Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Þegar allt virðist vera í lagi í vinnunni Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Um mögulega 20 km styttingu Hringvegar á Norðurlandi vestra Jónas B. Guðmundsson skrifar Skoðun Íslenskir bændur berskjaldaðir í boði RÚV Heiðbrá Ólafsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson skrifar Sjá meira
Umræðan fyrir komandi kosningar hefur færst frá bílastæðum yfir í að endurskoða samgöngusáttmálann frá grunni. Þegar samgöngusáttmálinn var undirritaður árið 2019 markaði það tímamót í samgöngumálum á höfuðborgarsvæðinu. Þar sameinuðust öll sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu, leidd af ýmsum flokkum, um forgangsröðun framkvæmda enda höfuðborgarsvæðið eitt atvinnu- og búsetusvæði. Fyrir samkomulagið ríkti engin framtíðarsýn um hvernig fólk á höfuðborgarsvæðinu ætti að komast leiðar sinnar. Hvort sem það væri með einkabílum, almenningssamgöngum, gangandi eða hjólandi. Sveitarfélögin kepptust um fjármagn og umferðin þyngdist á meðan. Úr uppfærðum sáttmála í fullkomið ábyrgðarleysi Í kjölfar sveitarstjórnarkosninganna árið 2022 var sáttmálinn tekinn upp að nýju og endurskoðaður – það ferli tók tæp tvö ár. Um leið og farið var í að opna samninginn þá þurfti að ná samstöðu um forgangsröðun á nýjan leik. Þar vildu allir fá sínu framgengt, fyrir sitt sveitarfélag og það tók tíma og útsjónarsemi að ná niðurstöðu sem allir gátu sætt sig við. Samkomulög sem þessi, um stórar innviðaframkvæmdir, eru í eðli sínu langtímaverkefni. Þau eiga hvorki né geta verið háð sveiflum á fjögurra ára fresti með algjörri uppstokkun. Að endurskoða sáttmálann frá grunni þýðir að henda öllu í ruslið sem unnið hefur verið að á síðustu árum í samgöngumálum – til þess eins að setjast aftur að teikniborðinu. Með nýjum nefndum, meiri töfum, minni framkvæmdum og engum breytingum. Á meðan heldur umferðin áfram að þyngjast um 70 nýja bíla á viku. Umferð sem er þegar allt of þung. Þetta er það sem hægriflokkarnir í Reykjavík boða núna og lýsir fullkomnu ábyrgðarleysi. Kemur ekki til greina að byrja upp á nýtt Samfylkingin hafnar þessum hugmyndum. Við sýnum ábyrgð og stöndum við gerða samninga. Til að stytta ferðatíma, minnka tafir og auka öryggi – fyrir fólkið í borginni. Til að bæta lífsgæði og næra samfélagið. Auðvitað er hægt að skoða einstaka útfærslur í hverju sveitarfélagi fyrir sig þar sem þau halda á skipulagsvaldinu en nú er tími framkvæmda – ekki fleiri nefnda. Það kemur ekki til greina að rífa upp samgöngusáttmála höfuðborgarsvæðisins til að byrja allt upp á nýtt. Það er auðvelt að stilla upp andstæðum pólum í þessari umræðu því það tengja allir við það að sitja fastir í umferð eða fá ekki bílastæði. En stjórnmálafólk verður að þora að hugsa til framtíðar, sýna stjórnmálalega forystu og standa við gerða samninga. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Reykjavík.
Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun
Skoðun Vandræðagangur ráðuneytis við kerfisbreytingar setur þingnefnd í vanda Leifur Þorkelsson skrifar
Skoðun Hugleiðingar um heimili fyrir færniskert fólk á ýmsum aldri Sigrún Huld Þorgrímsdóttir skrifar
Skoðun Um brottfararstöð og vistun barna Grímur Grímsson,Víðir Reynisson,Sandra Sigurðardóttir,Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir,Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar
Skoðun Nýtt kvótakerfi í sjókvíaeldi — á kostnað landeigenda og veiðiréttarhafa Jóhann Helgi Stefánsson skrifar
Skoðun Kerfisgreining á íslensku fullveldi: Hvar liggja hagsmunir almennings í skugga íslenska nýlénsskipulagsins? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Uppbygging nýrra hverfa skapar störf fyrir allt að 250 starfsgreinar Kristján Daníel Sigurbergsson skrifar
Skoðun Manngerð mengun í Varmá kallar á aukið eftirlit með jarðborunum fremur en að dregið sé úr því Davíð A Stefánsson skrifar
Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun