Gefum sköpunargáfu barna það pláss sem hún á skilið Guðrún Lína Thoroddsen skrifar 5. maí 2026 10:02 Er ekki löngu orðið tímabært að ræða hvað við viljum að skólarnir okkar standi fyrir? Við höfum byggt upp sterka íþróttamenningu og það hefur skilað árangri. En á sama tíma hefur sköpunargáfa barna setið á hakanum þegar kemur að forgangsröðun og fjármagni. Við þurfum að breyta því! Börn þurfa rými, frið og hvatningu til að vera skapandi. Það er ekki lúxus, það er nauðsyn. Sköpunargáfa gefur þeim ómetanlegt veganesti inn í lífið. Hún byggir upp sjálfsöryggi, sjálfstæða hugsun og virkari huga. Þeir eiginleikar gera einstaklinga færari um að takast á við síbreytilegan heim. Það gerist hins vegar ekki af sjálfu sér og það er því gífurlega mikilvægt að tryggja að sköpun fái raunverulegt vægi í starfi skóla og frístundastarfs. Það krefst skýrrar stefnu og aukins fjármagns í list- og verkgreinar, bættrar aðstöðu og fjölbreyttari frístundakosta fyrir börn og ungmenni. Við eigum ekki að þurfa að velja á milli íþrótta og sköpunar. Heilbrigt samfélag styður hvort tveggja. Með markvissri fjárfestingu í listum og menningu erum við ekki aðeins að styðja við hæfileika barna. Við erum að byggja upp samfélag sem er skapandi, gagnrýnið og sterkt til framtíðar. Erum við tilbúin að gefa sköpunargáfu það pláss og virði sem hún á skilið? Höfundur skipar 4. sæti í bæjarstjórnarkosningum fyrir Vinstrið í Hafnarfirði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Halldór 26.09.2026 Halldór Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun Skoðun Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Sjá meira
Er ekki löngu orðið tímabært að ræða hvað við viljum að skólarnir okkar standi fyrir? Við höfum byggt upp sterka íþróttamenningu og það hefur skilað árangri. En á sama tíma hefur sköpunargáfa barna setið á hakanum þegar kemur að forgangsröðun og fjármagni. Við þurfum að breyta því! Börn þurfa rými, frið og hvatningu til að vera skapandi. Það er ekki lúxus, það er nauðsyn. Sköpunargáfa gefur þeim ómetanlegt veganesti inn í lífið. Hún byggir upp sjálfsöryggi, sjálfstæða hugsun og virkari huga. Þeir eiginleikar gera einstaklinga færari um að takast á við síbreytilegan heim. Það gerist hins vegar ekki af sjálfu sér og það er því gífurlega mikilvægt að tryggja að sköpun fái raunverulegt vægi í starfi skóla og frístundastarfs. Það krefst skýrrar stefnu og aukins fjármagns í list- og verkgreinar, bættrar aðstöðu og fjölbreyttari frístundakosta fyrir börn og ungmenni. Við eigum ekki að þurfa að velja á milli íþrótta og sköpunar. Heilbrigt samfélag styður hvort tveggja. Með markvissri fjárfestingu í listum og menningu erum við ekki aðeins að styðja við hæfileika barna. Við erum að byggja upp samfélag sem er skapandi, gagnrýnið og sterkt til framtíðar. Erum við tilbúin að gefa sköpunargáfu það pláss og virði sem hún á skilið? Höfundur skipar 4. sæti í bæjarstjórnarkosningum fyrir Vinstrið í Hafnarfirði.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar