Umsóknum um vernd fækkað um 60% Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar 12. maí 2026 07:40 Þegar ég tók við embætti dómsmálaráðherra blasti við stefnuleysi í útlendingamálum. Skilaboð voru óskýr, aðgerðir sundurlausar og almenningur upplifði stjórnleysi. Tiltrú á kerfinu fór minnkandi og það var augljóst að breyta þurfti um stefnu. Frá árinu 2022 hefur umsóknum um alþjóðlega vernd fækkað um rúmlega 61%. Árið 2022 bárust 4.521 umsókn en árið 2025 voru þær 1.747. Langstærsti hluti umsækjenda hefur á sama tíma verið fólk frá Úkraínu sem flýr árásarstríð Rússa. Fyrstu fjóra mánuði ársins 2026 voru 73% umsækjenda frá Úkraínu. Umræða verður að byggja á staðreyndum. Það er engum til góða að byggja umræðu á öðru en staðreyndum. Aðgerðir til að ná stjórn Stjórnvöld verða að tryggja stjórn á þessum málaflokki sem öðrum. Það er best með skynsömum og skýrum reglum. Þess vegna höfum við nú þegar ráðist í breytingar. Við höfum afnumið hina séríslensku 18 mánaða reglu sem veitti fólki sjálfkrafa dvalarleyfi eingöngu vegna tafa á málsmeðferð. Ísland var eina Norðurlandaþjóðin með slíkt regluverk. Við höfum styrkt Schengen-eftirlit til muna og nú lögfest skyldu flugfélaga til að afhenda farþegalista svo stjórnvöld hafi nauðsynlega yfirsýn yfir komu fólks til landsins. Frumvarp mitt um afturköllun verndar hefur verið samþykkt á Alþingi. Með því tryggjum við að afbrot hafi afleiðingar. Það á að vera sjálfsögð krafa að þeir sem fá vernd hér á landi virði lög og ógni ekki öryggi samfélagsins. Ríkisstjórnin hefur sömuleiðis lagt fram frumvarp um brottfararstöð með sambærilegu fyrirkomulagi og þekkist annars staðar á Norðurlöndum. Ísland er raunar eina Schengen ríkið sem rekur ekki slíkt úrræði og hefur sætt gagnrýni fyrir það. Þetta eru ekki táknrænar aðgerðir eða pólitísk slagorð. Þetta eru breytingar sem styrkja regluverk okkar, auka öryggi og færa íslensk lög nær því sem þekkist hjá nágrannaþjóðum okkar. Opnustu reglurnar endurspegla ekki mestu mannúðina Ísland á að standa vörð um mannréttindi og alþjóðlegar skuldbindingar. Ísland verður sömuleiðis að standa vörð um öryggi, réttarríkið og traust almennings. Þessi sjónarmið útiloka ekki hvort annað. Þau eru raunar grunnurinn að frjálslyndu samfélagi. Útlendingamálin hafa allt of lengi verið eftirlátin jöðrunum. Svarið liggur ekki í stefnu jaðranna sem boða opin eða lokuð landamæri. Svarið liggur í ábyrgri miðju og ábyrgri stefnu sem byggir á skynsemi, festu og skýrum reglum. Opnustu reglurnar og minnsta eftirlitið endurspegla ekki mestu mannúðina. Og lokuð landamæri endurspegla ekki mikinn skilning á atvinnulífi eða viðskiptum. Aðflutt fólk auðgar íslenskt samfélag og gegnir mikilvægu hlutverki í atvinnulífi. Okkur ber að taka vel á móti því fólki sem hér sest að og gera kröfu um virka þátttöku í samfélaginu. Liður í því er að auka íslenskukennslu en aukin fjárfesting er sett í íslenskukennslu í fjármálaáætlun. En forsenda þess að samfélagið haldi áfram að vera frjálslynt er að almenningur finni að stjórnvöld hafi stjórn á kerfinu. Það er verkefni sem við vinnum af skynsemi og festu. Höfundur er dómsmálaráðherra. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir Hælisleitendur Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson Skoðun Skoðun Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Sjá meira
Þegar ég tók við embætti dómsmálaráðherra blasti við stefnuleysi í útlendingamálum. Skilaboð voru óskýr, aðgerðir sundurlausar og almenningur upplifði stjórnleysi. Tiltrú á kerfinu fór minnkandi og það var augljóst að breyta þurfti um stefnu. Frá árinu 2022 hefur umsóknum um alþjóðlega vernd fækkað um rúmlega 61%. Árið 2022 bárust 4.521 umsókn en árið 2025 voru þær 1.747. Langstærsti hluti umsækjenda hefur á sama tíma verið fólk frá Úkraínu sem flýr árásarstríð Rússa. Fyrstu fjóra mánuði ársins 2026 voru 73% umsækjenda frá Úkraínu. Umræða verður að byggja á staðreyndum. Það er engum til góða að byggja umræðu á öðru en staðreyndum. Aðgerðir til að ná stjórn Stjórnvöld verða að tryggja stjórn á þessum málaflokki sem öðrum. Það er best með skynsömum og skýrum reglum. Þess vegna höfum við nú þegar ráðist í breytingar. Við höfum afnumið hina séríslensku 18 mánaða reglu sem veitti fólki sjálfkrafa dvalarleyfi eingöngu vegna tafa á málsmeðferð. Ísland var eina Norðurlandaþjóðin með slíkt regluverk. Við höfum styrkt Schengen-eftirlit til muna og nú lögfest skyldu flugfélaga til að afhenda farþegalista svo stjórnvöld hafi nauðsynlega yfirsýn yfir komu fólks til landsins. Frumvarp mitt um afturköllun verndar hefur verið samþykkt á Alþingi. Með því tryggjum við að afbrot hafi afleiðingar. Það á að vera sjálfsögð krafa að þeir sem fá vernd hér á landi virði lög og ógni ekki öryggi samfélagsins. Ríkisstjórnin hefur sömuleiðis lagt fram frumvarp um brottfararstöð með sambærilegu fyrirkomulagi og þekkist annars staðar á Norðurlöndum. Ísland er raunar eina Schengen ríkið sem rekur ekki slíkt úrræði og hefur sætt gagnrýni fyrir það. Þetta eru ekki táknrænar aðgerðir eða pólitísk slagorð. Þetta eru breytingar sem styrkja regluverk okkar, auka öryggi og færa íslensk lög nær því sem þekkist hjá nágrannaþjóðum okkar. Opnustu reglurnar endurspegla ekki mestu mannúðina Ísland á að standa vörð um mannréttindi og alþjóðlegar skuldbindingar. Ísland verður sömuleiðis að standa vörð um öryggi, réttarríkið og traust almennings. Þessi sjónarmið útiloka ekki hvort annað. Þau eru raunar grunnurinn að frjálslyndu samfélagi. Útlendingamálin hafa allt of lengi verið eftirlátin jöðrunum. Svarið liggur ekki í stefnu jaðranna sem boða opin eða lokuð landamæri. Svarið liggur í ábyrgri miðju og ábyrgri stefnu sem byggir á skynsemi, festu og skýrum reglum. Opnustu reglurnar og minnsta eftirlitið endurspegla ekki mestu mannúðina. Og lokuð landamæri endurspegla ekki mikinn skilning á atvinnulífi eða viðskiptum. Aðflutt fólk auðgar íslenskt samfélag og gegnir mikilvægu hlutverki í atvinnulífi. Okkur ber að taka vel á móti því fólki sem hér sest að og gera kröfu um virka þátttöku í samfélaginu. Liður í því er að auka íslenskukennslu en aukin fjárfesting er sett í íslenskukennslu í fjármálaáætlun. En forsenda þess að samfélagið haldi áfram að vera frjálslynt er að almenningur finni að stjórnvöld hafi stjórn á kerfinu. Það er verkefni sem við vinnum af skynsemi og festu. Höfundur er dómsmálaráðherra.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar