Afþökkum barna­skatt Sam­fylkingarinnar í Kópa­vogi

Leikskólaumræðan hefur, að stórum hluta, gleypt kosningaumræðuna í Kópavogi í aðdraganda þessara kosninga. Samfylkingin hefur sett Reykjavíkurmódelið í leikskólamálum á dagskrá um allt land, þar á meðal hér í Kópavogi þar sem við höfum við sveigt frá Reykjavíkurleiðinni yfir í Kópavogsmódelið. Það var eitt helsta kosningamál okkar 2022 að ná stöðugleika í leikskólunum.

Mikið tal um „barnaskatt“ og fundin dæmi sem henta og lýsa mismuni á leikskólagjöldum í Kópavogi og Reykjavík miðað við. þeirra forsendur. Í þeirri upptalningu gleymist auðvitað að þriðjungur leikskólaforeldra í Kópavogi greiðir engin leikskólagjöld, en hvaða máli skiptir það svona á milli vina.

Milljóna tekjutap vegna leikskólabiðlista Samfylkingarinnar

Þótt Samfylkingunni takist að finna dæmi um foreldra sem greiða um 550 þúsund meira á ári en foreldrar í Reykjavík, situr eftir sú tilfinning að Samfylkingin standi einhvernvegin með bjálka í báðum augum að leita að flís í auga náungans. Forsætisráðherrann sem hefur heldur betur látið málefni leikskólanna sig varða skautar hratt yfir þá staðreynd að barnaskatturinn er hvergi hærri en í Reykjavík.

Þar getur einstaklingur á lágmarkslaunum hæglega orðið af þremur milljónum við biðina eftir leikskólaplássi, eða þurft að greiða dagforeldri langtum hærri upphæð en eitthvert leikskólaforeldranna í Kópavogi gerir á leikskólunum okkar.

Úrtöluraddirnar líta fram hjá þeirri staðreynd að starfsfólk í leikskólum Kópavogs, sem tók með virkum hætti þátt í innleiðingu kerfisins, er marktækt ánægðara í starfi eftir breytinguna, sem skilað hefur sér í færri veikindadögum og vandamál við mönnun heyra sögunni til.

Deildalokanir, með tilheyrandi tekjutapi eða nýtingu veikindaréttar foreldra, eru nær óþekktar í Kópavogi eftir breytingu. Þær eru hins vegar daglegt brauð í Reykjavík ásamt almennt buguðu starfsfólki, manneklu og háu veikindahlutfalli, og það þrátt fyrir að á síðustu þremur kjörtímabilum hafi reykvískum börnum á leikskólaaldri fækkað um 10 prósent.

Ég vil halda því til haga að við sjálfstæðismenn erum ennþá að þróa módelið. Kostnaður barnafólks er mikill og við viljum létta undir með þessum hópi. En eins og að framan er rakið þá er krónunni kastað fyrir aurinn þegar biðin er löng og lokunardagarnir margir. Það er engin lausn að fara aftur til baka.

Skemmum ekki það sem vel er gert

Staðreyndin er reyndar sú að þær hugmyndir sem Samfylkingin hefur haft af hálfu ríkisins hefur verið hafnað af ráðherra málaflokksins sem hefur sagst hafa aðra sýn á málaflokkinn en samstarfsflokkurinn í ríkisstjórn. Að það verði ekkert af þessum hugmyndum Samfylkingarinnar á kjörtímabilinu. Hvað stendur þá eftir fyrir þennan mikilvæga málaflokk fyrir næsta kjörtímabil sem er handan við hornið? Ekkert - bara lækka kostnaðinn, auka álagið og hægt og bítandi enda aftur í sama gamla farinu.

Við erum í mikilli sókn á leikskólunum og erum að fjárfesta allhressilega í nýjum leikskólum fyrir yngstu Kópavogsbúana; nýbúið að byggja einn leikskóla við Barnaskóla Kársness, annar í byggingu í Skólatröð, enn annar á döfinni í Vatnsendahvarfi. Nýr leikskóli í Naustavör í startholunum og annar fyrirhugaður í Glaðheimum. Þá er til skoðunar að opna nýjan leikskóla sunnan Smáralindar. Þá er ég ekki byrjaður að telja upp leikskólana í Vatnsendahlíð þegar við förum þar í gang með nýtt skólahverfi.

Leyfum innistæðu- og úrræðalausum gagnrýnisröddum ekki að skemma það sem vel hefur verið gert.

Í kjörklefanum er valið skýrt.

Höfundur er bæjarfulltrúi og skipar 3. sæti á lista Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi.