Framúrakstur á ekki að ráðast af þolinmæði og heppni Hólmar Erlu Svansson skrifar 26. maí 2026 12:01 Á ferðum mínum erlendis hef ég oft notið góðs af vegaköflum þar sem stutt tvöföldun skiptir miklu máli. Þetta þarf ekki að vera löng tvöföldun, sjaldan yfir 1 km. Merking um að það sé tvöföldun framundan minnkar þrýsting um framúrakstur og ökumenn bíða þá frekar eftir öruggum kafla. Hægari umferð heldur til hægri á tvöfalda kaflanum og þeir sem vilja komast fram úr þurfa ekki að taka áhættu á móti umferð. Þetta er einmitt sú millileið sem okkur vantar oftar í íslenska vegakerfið. Umræðan festist gjarnan í tveimur valkostum: annaðhvort óbreyttum tveggja akreina vegi eða fullri tvöföldun. Þar á milli er þó raunhæf og vel þekkt lausn: staðbundnar framúrakstursreinar, klifurreinar í formi 2+1 vegkafla þar sem þörfin er mest. Umferðin um landið hefur aukist gríðarlega og mikill fjöldi erlendra ferðamanna eru ekki vanir þungaumferð á einbreiðum vegum utan þéttbýlis. Slík umferð fer einfaldlega á hraðbrautir sem ráða við meiri breytileika í hraða ökutækja. Á hringveginum milli Akureyrar og Reykjavíkur þekkja margir vandann. Þung ökutæki, húsbílar, bílar með hjólhýsi og almenn fólksbílaumferð blandast saman á löngum köflum þar sem framúrakstur getur verið erfiður. Þá myndast raðir, meðalhraði lækkar og sumir ökumenn freistast til að taka fram úr við aðstæður sem eru alls ekki öruggar. Þegar vegur tvöfaldast tímabundið getur hægari umferð haldið til hægri og hraðari umferð farið fram úr án þess að fara yfir á akrein á móti. Það er ekki framsækin samgöngustefna að láta ökumenn velja milli þess að sitja fastir í langri röð eða taka áhættu á móti umferð. Örugg framúraksturstækifæri eiga að vera hluti af grunnöryggi þjóðvega. Vegagerðin hefur gefið út leiðbeiningar um hönnun 2+1 vega og þar kemur fram að erlendis hafi reynsla af slíkum vegum lofað góðu, meðal annars með hliðsjón af sænskri reynslu. (vegagerdin.is) Á Kjalarnesi er þegar áformuð breikkun Vesturlandsvegar í 2+1 veg, þar sem markmiðið er beinlínis að bæta samgöngur og auka umferðaröryggi. (vegagerdin.is) Kostnaðurinn er auðvitað raunverulegur. Ef við hugsum okkur fyrsta áfanga upp á 8–12 km af staðbundnum framúrakstursköflum, með grófri stærðargráðu um 100 milljónir króna á hvern kílómetra, gæti slík framkvæmd kostað 800–1.200 milljónir króna. Það er há fjárhæð. En spurningin er hvort hún sé há í samanburði við samfélagslegan kostnað alvarlegra slysa, banaslysa, tafa, streitu og ótryggs flæðis á einum mikilvægasta samgönguási landsins. Okkur er eðlilega illa við að tala um verð á mannslífi. En í samgöngumálum gerum við það óbeint á hverjum degi þegar við ákveðum hvaða framkvæmdir fara í forgang og hverjar bíða. Rétta spurningin er ekki hvað mannslíf „kostar“, heldur hvað samfélagið er tilbúið að gera til að minnka líkur á dauðsföllum og alvarlegum slysum. Ef 800–1.200 milljóna króna framkvæmd kemur í veg fyrir eitt banaslys og nokkur alvarleg slys á líftíma sínum, getur hún verið samfélagslega skynsamleg — jafnvel áður en tekið er tillit til betra flæðis og minni tafa. Þetta þarf þó að gera af skynsemi. Ekki á að dreifa stuttum vegbútum af handahófi. Velja þarf staði út frá umferðarmagni, slysasögu, halla, sjónlengdum, hlutfalli þungra ökutækja og raunverulegum framúrakstursskilyrðum. Í glærum rannsóknarverkefnisins um hringveginn kemur fram að framúrakstursreinar eigi ekki að vera á vegamótum, að þær skuli ekki vera styttri en 500 metrar og að æskileg lengd sé 1.000 metrar eða lengri. (vegagerdin.is) Meginatriðið er þetta: Hættulegur framúrakstur er ekki aðeins hegðunarvandamál ökumanna hann er líka hönnunarvandamál. Ef hönnunin býður sjaldan upp á öruggan framúrakstur, flytjum við áhættuna yfir á ökumennina. Við þurfum ekki að tvöfalda allan hringvegin til að taka næsta skynsamlega skref. Við þurfum að búa til örugg framúraksturstækifæri þar sem þörfin er mest. Stutt tvöföldun á réttum stöðum getur sparað tíma, minnkað pirring og — mikilvægast af öllu — dregið úr líkum á slysum. Höfundur er rekstrarverkfræðingur MBA og áhugamaður um umferðaröryggi. Heimildir Vegagerðin: Framúrakstursakreinar á Hringvegi milli Reykjavíkur og Akureyrar, rannsóknarverkefni, apríl 2025. (vegagerdin.is) Vegagerðin: Hönnun 2+1 vega, leiðbeiningar LEI-3304. (vegagerdin.is) Vegagerðin: Glærur um staðsetningu og lengd framúrakstursreina á Hringveginum milli Reykjavíkur og Akureyrar. (vegagerdin.is) Vegagerðin: Framkvæmd um Kjalarnes, breikkun Vesturlandsvegar í 2+1 veg. (vegagerdin.is) Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Umferðaröryggi Mest lesið Hollenska húsnæðislánið Arnór Ingi Finnbjörnsson Skoðun Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir Skoðun Óvissan í alþjóðamálum - Hvað ef Norðmenn verða á undan? Dagur B. Eggertsson Skoðun Þögnin rofin um þjóðartekjurnar Jón Gunnar Jónsson Skoðun Virðir Alþingi úrslit þjóðaratkvæðagreiðslunnar 29. ágúst? Hjörtur Hjartarson Skoðun Komið gott Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns Skoðun Aðildarviðræður eru ekki prufuáskrift Guðbjörg Oddný Jónasdóttir Skoðun Sex ýkjur nei-sinna og já-sinna Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson Skoðun Skoðun Skoðun Stöndum með blaðamönnum Sigríður Dögg Auðunsdóttir skrifar Skoðun Einstakt tækifæri til að auka kaupmátt sem við gætum misst af næstu 30 árin!! Baldur Pétursson skrifar Skoðun Þess vegna segjum við NEI þann 29. ágúst Þorvaldur Þorvaldsson skrifar Skoðun Ég kýs JÁ ! - Hvers vegna? skrifar Skoðun Kveðja til hleðslukvíðans Úlfar Linnet skrifar Skoðun Samkeppnishæfni Íslands Ingvar Þóroddsson skrifar Skoðun Kaupmáttur eftir húsnæðiskostnað 27% minni en fyrir fimm árum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Virðir Alþingi úrslit þjóðaratkvæðagreiðslunnar 29. ágúst? Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Stöðug króna, afnám verðtryggingar og nýtt hlutverk Íslands í alþjóðlegu fjármálakerfi Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Traust er ekki sjálfgefið Hilmar Freyr Gunnarsson skrifar Skoðun Evrópusambandið, skjól frá Bandaríkjunum? Guttormur Þorsteinsson skrifar Skoðun Þegar ríkið tekur reikninginn Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin um þjóðartekjurnar Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Falleinkunn heima, en hugurinn í Brussel Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Tökum slaginn fyrir börnin Tótla I. Sæmundsdóttir,Þorbjörg Helga Þorgilsdóttir skrifar Skoðun Óvissan í alþjóðamálum - Hvað ef Norðmenn verða á undan? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hollenska húsnæðislánið Arnór Ingi Finnbjörnsson skrifar Skoðun Borgin þarf ekki kjötexi — hún þarf mælikerfi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Stríð ESB gegn jöfnuði og velferð Andri Sigurðsson skrifar Skoðun Já núna – til að geta sagt nei síðar Friðrik Björgvinsson skrifar Skoðun Þegar efinn verður þýðingarmeiri en sannleikurinn Guðjón Heiðar Pálsson skrifar Skoðun Sex ýkjur nei-sinna og já-sinna Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Komið gott Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns skrifar Skoðun Sjálfstæð þjóð tekur sér sæti við borðið Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ræður Evrópusambandið hvort dánaraðstoð verði leyfð á Íslandi? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun 4.677 nýir vegfarendur á leið í skólann Lára Hrafnsdóttir,Gunnar Geir Gunnarsson skrifar Skoðun Evran lækkar ekki vextina Magnús B. Jóhannesson skrifar Skoðun Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir skrifar Sjá meira
Á ferðum mínum erlendis hef ég oft notið góðs af vegaköflum þar sem stutt tvöföldun skiptir miklu máli. Þetta þarf ekki að vera löng tvöföldun, sjaldan yfir 1 km. Merking um að það sé tvöföldun framundan minnkar þrýsting um framúrakstur og ökumenn bíða þá frekar eftir öruggum kafla. Hægari umferð heldur til hægri á tvöfalda kaflanum og þeir sem vilja komast fram úr þurfa ekki að taka áhættu á móti umferð. Þetta er einmitt sú millileið sem okkur vantar oftar í íslenska vegakerfið. Umræðan festist gjarnan í tveimur valkostum: annaðhvort óbreyttum tveggja akreina vegi eða fullri tvöföldun. Þar á milli er þó raunhæf og vel þekkt lausn: staðbundnar framúrakstursreinar, klifurreinar í formi 2+1 vegkafla þar sem þörfin er mest. Umferðin um landið hefur aukist gríðarlega og mikill fjöldi erlendra ferðamanna eru ekki vanir þungaumferð á einbreiðum vegum utan þéttbýlis. Slík umferð fer einfaldlega á hraðbrautir sem ráða við meiri breytileika í hraða ökutækja. Á hringveginum milli Akureyrar og Reykjavíkur þekkja margir vandann. Þung ökutæki, húsbílar, bílar með hjólhýsi og almenn fólksbílaumferð blandast saman á löngum köflum þar sem framúrakstur getur verið erfiður. Þá myndast raðir, meðalhraði lækkar og sumir ökumenn freistast til að taka fram úr við aðstæður sem eru alls ekki öruggar. Þegar vegur tvöfaldast tímabundið getur hægari umferð haldið til hægri og hraðari umferð farið fram úr án þess að fara yfir á akrein á móti. Það er ekki framsækin samgöngustefna að láta ökumenn velja milli þess að sitja fastir í langri röð eða taka áhættu á móti umferð. Örugg framúraksturstækifæri eiga að vera hluti af grunnöryggi þjóðvega. Vegagerðin hefur gefið út leiðbeiningar um hönnun 2+1 vega og þar kemur fram að erlendis hafi reynsla af slíkum vegum lofað góðu, meðal annars með hliðsjón af sænskri reynslu. (vegagerdin.is) Á Kjalarnesi er þegar áformuð breikkun Vesturlandsvegar í 2+1 veg, þar sem markmiðið er beinlínis að bæta samgöngur og auka umferðaröryggi. (vegagerdin.is) Kostnaðurinn er auðvitað raunverulegur. Ef við hugsum okkur fyrsta áfanga upp á 8–12 km af staðbundnum framúrakstursköflum, með grófri stærðargráðu um 100 milljónir króna á hvern kílómetra, gæti slík framkvæmd kostað 800–1.200 milljónir króna. Það er há fjárhæð. En spurningin er hvort hún sé há í samanburði við samfélagslegan kostnað alvarlegra slysa, banaslysa, tafa, streitu og ótryggs flæðis á einum mikilvægasta samgönguási landsins. Okkur er eðlilega illa við að tala um verð á mannslífi. En í samgöngumálum gerum við það óbeint á hverjum degi þegar við ákveðum hvaða framkvæmdir fara í forgang og hverjar bíða. Rétta spurningin er ekki hvað mannslíf „kostar“, heldur hvað samfélagið er tilbúið að gera til að minnka líkur á dauðsföllum og alvarlegum slysum. Ef 800–1.200 milljóna króna framkvæmd kemur í veg fyrir eitt banaslys og nokkur alvarleg slys á líftíma sínum, getur hún verið samfélagslega skynsamleg — jafnvel áður en tekið er tillit til betra flæðis og minni tafa. Þetta þarf þó að gera af skynsemi. Ekki á að dreifa stuttum vegbútum af handahófi. Velja þarf staði út frá umferðarmagni, slysasögu, halla, sjónlengdum, hlutfalli þungra ökutækja og raunverulegum framúrakstursskilyrðum. Í glærum rannsóknarverkefnisins um hringveginn kemur fram að framúrakstursreinar eigi ekki að vera á vegamótum, að þær skuli ekki vera styttri en 500 metrar og að æskileg lengd sé 1.000 metrar eða lengri. (vegagerdin.is) Meginatriðið er þetta: Hættulegur framúrakstur er ekki aðeins hegðunarvandamál ökumanna hann er líka hönnunarvandamál. Ef hönnunin býður sjaldan upp á öruggan framúrakstur, flytjum við áhættuna yfir á ökumennina. Við þurfum ekki að tvöfalda allan hringvegin til að taka næsta skynsamlega skref. Við þurfum að búa til örugg framúraksturstækifæri þar sem þörfin er mest. Stutt tvöföldun á réttum stöðum getur sparað tíma, minnkað pirring og — mikilvægast af öllu — dregið úr líkum á slysum. Höfundur er rekstrarverkfræðingur MBA og áhugamaður um umferðaröryggi. Heimildir Vegagerðin: Framúrakstursakreinar á Hringvegi milli Reykjavíkur og Akureyrar, rannsóknarverkefni, apríl 2025. (vegagerdin.is) Vegagerðin: Hönnun 2+1 vega, leiðbeiningar LEI-3304. (vegagerdin.is) Vegagerðin: Glærur um staðsetningu og lengd framúrakstursreina á Hringveginum milli Reykjavíkur og Akureyrar. (vegagerdin.is) Vegagerðin: Framkvæmd um Kjalarnes, breikkun Vesturlandsvegar í 2+1 veg. (vegagerdin.is)
Skoðun Einstakt tækifæri til að auka kaupmátt sem við gætum misst af næstu 30 árin!! Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Kaupmáttur eftir húsnæðiskostnað 27% minni en fyrir fimm árum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Stöðug króna, afnám verðtryggingar og nýtt hlutverk Íslands í alþjóðlegu fjármálakerfi Eggert Guðmundsson skrifar