Innlent

Margrét átti loka­orðið í málinu og flutti Passíusálm

Árni Sæberg skrifar
Margrét Friðriksdóttir er ákærð fyrir meiðyrði. Á myndinni er hún í Héraðsdómi Reykjaness við aðalmeðferð málsins í janúar.
Margrét Friðriksdóttir er ákærð fyrir meiðyrði. Á myndinni er hún í Héraðsdómi Reykjaness við aðalmeðferð málsins í janúar. Vísir/Lýður Valberg

Endurtekinn málflutningur í meiðyrðamáli Margrétar Friðriksdóttur fór fram í morgun. Ákæruvaldið krefst þess að hún verði dæmd í þrjátíu daga fangelsi. Í lok þinghaldsins beindi Margrét orðum sínum að Barböru Björnsdóttur héraðsdómara og ítrekaði skoðun sína á henni, áður en hún flutti Passíusálm.

Mál Lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu á hendur Margréti McArthur Friðriksdóttur var flutt munnlega á ný klukkan 9 í morgun. Ástæðan er sú að ekki tókst að kveða upp dóm í málinu innan fjögurra vikna frá málflutningi, líkt og kveðið er á um í lögum um meðferð sakamála.

Aðalmeðferð í meiðyrðamáli ákæruvaldsins gegn Margréti Friðriksdóttur fór fram sextánda janúar og dómsuppkvaðningu var frestað þrisvar vegna veikinda dómara. Málið varðar ætluð meiðyrði Margrétar í garð Barböru Björnsdóttur héraðsdómara.

Lög um meðferð sakamála gera ráð fyrir að dómur sé kveðinn upp innan fjögurra vikna frá því að það var dómtekið nema dómari og málsaðilar telji það óþarft. Það taldi Margrét ekki og því varð dómurinn að verða við kröfu hennar um endurtekinn munnlegan málflutning. 

Fékk ekki að leiða vitni fyrir dóminn

Margrét krafðist þess einnig að fá að leiða vitni fyrir dóminn á ný og bæta einu vitni við. Málflutningur um þá kröfu hennar fór fram þann 6. mars síðastliðinn. Dómari komst að þeirri niðurstöðu þann 13. mars að ekki væri heimilt að leiða vitni fyrir dóminn á ný.

Landsréttur staðfesti þann úrskurð héraðsdómara og því var unnt að flytja málið á ný í dag án frekari vitnaleiðslna.

Vill Margréti í fangelsi

Við upphaf málflutnings í dag sagði sækjandi málsins að þar sem ekkert nýtt hefði komið fram í málinu frá fyrri flutningi vísaði hann til fyrir málflutningsræðu sinnar og ítrekaði það sem í honum kom fram. Hins vegar sagðist hann telja rétt að rekja helstu málsatvik.

Hann rakti ummæli Margrétar, meðal annars um að Barbara Björnsdóttir, héraðsdómari og brotaþoli málsins, væri lauslát mella, greindi muninn á staðhæfingu um staðreyndir og gildisdómi, las upp orðabókarskýringar á orðunum lauslátur og mella og sagði Margréti engar sönnur hafa fært fyrir staðhæfingum sínum.

Loks sagði hann að hann teldi rétt að Margréti yrði að minnsta kosti dæmd í 30 daga fangelsi. Dómari benti þá á að í nýlegum dómum Mannréttindadómstóls Evrópu hefði rétturinn gagnrýnt þungar sektir í meiðyrðamálum og spurði sækjanda hvort fangelsisrefsing ætti yfir höfuð rétt á sér í slíkum málum. Sækjandi benti þá á að brot þau sem Margrét var ákærð fyrir varði allt að tveggja ára fangelsi.

Bréfið ekki úr lausu lofti gripið

Verjandi Margrétar fékk þá orðið og hóf ræðu sína á því að krefjast sýknu en til vara að Margréti yrði ekki gerð refsing. 

Hann sagði ummæli Margrétar alls ekki ósannanlegar staðhæfingar um staðreyndir heldur hefðu þau verið reist á staðreyndum. Meint framhjáhald þeirra Barböru og Símons Sigvaldasonar dómstjóra hefði verið á allra vitorði og samdómari þeirra hefði meðal annars komið að þeim í dómshúsinu að kvöldi til.

Þá sagði hann ekki rétt að bréf, sem mikið var fjallað um við meðferð málsins, væri úr lausu lofti gripið þrátt fyrir að það væri óundirritað. Barbara hefði sjálf greint frá uppruna þess við aðalmeðferð málsins.

Þá sagði hann bréfið sanna að orðrómur sá sem Margrét byggði ummæli sín á væri sannur.

Loks rakti hann dómaframkvæmd hvað varðar hvað telst til ærumeiðinga og refsingar fyrir þær. Þannig benti hann á að síðast hafi maður hlotið fangelsisvist fyrir ærumeiðingar fyrir æðra dómstigi fyrir áratug.

Margrét átti síðasta orðið og vitnaði í Hallgrím

Áður en málflutningur hófst greindi verjandi Margrétar frá því að hún óskaði eftir því að eiga lokaorðið í réttarhöldunum. Dómari sagði það sjálfsagt, að því gefnu að hún gerði það úr sæti, eins og það er kallað, og að öllum væri ljóst að hún væri ekki að flytja málið.

Undir lokin stóð Margrét upp úr sæti sínu við hlið verjanda hennar, þar sem hún hafði setið allt þinghaldið og brugðist af og til við orðum sækjanda með flissi, auk þess að lakka á sér neglurnar, og sagðist telja að Barbara hefði séð um það sjálf að rýra traust sitt og virðingu. Barbara hefði sannanlega gerst sek um hjúskaparbrot og hennar skoðun væri að slíkt væri siðlaust. Loks vitnaði hún til Hallgríms Péturssonar:

Vei þeim dómara er veit og sér

víst hvað um málið réttast er.

Vinnur það þó fyrir vinskap manns

að víkja af götu sannleikans.

Dómari tekur sér ekki langan umhugsunarfrest

Að svo búnu tilkynnti dómari málsins að dómþingi væri slitið og boðaði dómsuppsögu þann 4. júní næstkomandi. Þannig mun hann aðeins taka sér sex daga umhugsunarfrest í síðari umferð málsins.




Fleiri fréttir

Sjá meira


×