Á­hugi leshringja svo mikill að Salka stækkar

„Stundum hittast hóparnir hér hjá okkur eða halda matarboð heima og bjóða til dæmis upp á mat frá því landi þar sem bókin gerist. Maður hefur líka heyrt af því að fólk klæði sig upp í anda bókarinnar, til dæmis Jane Austen bókaklúbbarnir og svo eru dæmi þess að leshringir ferðist saman á söguslóðir bókar. Öll svona þemu og tengingar geta dýpkað upplifunina af því að vera í bókaklúbb. Bara svo lengi sem fólk fer ekki að fremja glæpina sem bókaklúbburinn er að lesa um,“ segir hún sposk. „Lestur einn og sér er góður fyrir okkur sem einstaklinga en við erum líka félagsverur og það er gott að koma saman og ræða bækur, víkka skilninginn og spegla sig í öðrum.“

„Þegar hópar eru að lesa bók eftir íslenskan höfund höfum við líka stundum haft milligöngu um að heyra í viðkomandi höfundi og fengið hann til að hitta hópinn. Þá skapast alltaf miklar og skemmtilegar umræður.“

Hún segir áhuga fólks á að hittast í leshring og ræða bækur mikinn, svo mikinn að Salka hafi þurft að bregðast við.

„Við erum oft með ýmsa viðburði hér í bókabúðinni á Hverfisgötu og fórum að taka á móti leshringjum líka eftir að hafa fengið svo margar fyrirspurnir. Nú er áhuginn svo mikill að við erum komnar í framkvæmdir. Við ætlum að breyta hluta kjallarans í viðburðarými, hafa þar upplestra og námskeið og leshringir geta líka nýtt sér þá aðstöðu. Þar verður meira næði fyrir fólk að ræða saman en uppi í búðinni,“ útskýrir Anna.

Hvernig verða leshringir til?

„Oft eru þetta vinahópar eða skólafélagar frá í gamla daga en svo hef ég séð leshringi verða til á vinnustöðum og líka hjá fólki sem býr í sama hverfi, er kannski með börn í sama skóla og kynnist þannig. Þegar ég var í íslensku í háskólanum sáum við um bókaklúbb fyrir eldri borgara sem komu í mat á Aflagranda, fengu sér að borða og ræddu svo bók vikunnar á eftir. Ég hef séð alls konar samsetningar.“ 

„Við í Sölku stefnum reyndar á að stofna almennan bókaklúbb hjá okkur og þá getur fólk sem er ekki í klúbb en langar mætt í hann. Að sama skapi eru bókasöfnin að vinna frábært starf með bókaklúbba og ég veit að fleiri bókabúðir halda líka úti leshringjum.“

Er hittingur hjá leshring eins og að mæta í munnlegt próf? „Nei alls ekki, yfirleitt er þetta opið spjall sem allir eiga að geta tekið þátt í, um söguþráðinn og persónurnar. Sumir hópar kafa mjög djúpt í bækur, sérstaklega þau sem eru menntuð í bókmenntum en oftast er þetta á almennum nótum. Svona umræður gera sálinni og heilabúinu gott og fóðra líka félagslega þáttinn.“