Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar 22. júní 2026 09:31 Þann 29. ágúst greiðum við atkvæði um hvort hefja eigi viðræður um aðild að Evrópusambandinu. Herferðin „SJÁ“, „Já til að sjá“, byggir á einfaldri og þægilegri hugmynd: að Íslendingar eigi ekki að gera upp hug sinn um aðild fyrr en samningur liggur á borðinu. Fyrst sjáum við samninginn, svo ákveðum við okkur. Þetta hljómar varfærnislega og skynsamlega. Það er ein veigamikil brotalöm á þessari nálgun. Stærstu spurningarnar um aðild ráðast ekki af samningi sem á eftir að semja. Þær eru þegar útkljáðar, í sáttmálum og lögum Evrópusambandsins, löngu áður en nokkur Íslendingur sest að samningaborði. Þess vegna setti ég upp síðuna jatiladfela.com. Hún er andsvar, og já, skopstæling, við „Já til að sjá“, en erindi hennar er fullkomlega alvarlegt: það sem mestu skiptir geturðu séð strax. Tökum nokkur dæmi um það sem þegar liggur fyrir, í sáttmálum sambandsins, í lögum þess og í tölum sem hver sem er getur flett upp, óháð því hvað kæmi út úr viðræðum. Atkvæðavægi Íslands í ráðherraráði ESB yrði um 0,09%, enda ræðst vægið af íbúafjölda í kerfi aukins meirihluta. Á Evrópuþinginu fengi Ísland sex þingsæti af 720. Þetta er einföld stærðfræði og fyrirliggjandi sætaskipan. Stjórn fiskveiða, nánar tiltekið verndun fiskistofna, sem mestu varðar fyrir Ísland, fellur undir einkavald sambandsins samkvæmt 3. grein (1)(d) sáttmálans um starfshætti ESB. Þar fengi Ísland ekkert neitunarvald. Ekkert aðildarríki hefur varanlega undanþágu frá sameiginlegu sjávarútvegsstefnunni. Núll. Hver sem flettir upp 3. grein sáttmálans sér það sjálfur. Loks er talan sem oft er slegið fram: að Ísland hafi þegar tekið upp „um 75%“ af reglum ESB gegnum EES og því sé lítið eftir óséð. Sú tala miðar við annan nefnara en sú sem ég nota. Þegar litið er til allra ESB-gerða er hlutfallið nær 20–25%. Mismunurinn liggur í því hvað er talið með. Á jatiladfela.com er hver fullyrðing tengd heimild og merkt eftir vissustigi, staðfest, rökstutt eða mat. Þú þarft ekki að taka mín orð trúanleg frekar en nokkurs annars. Heimildirnar liggja frammi á evropumalin.is og hver sem vill má rekja þær til frumheimilda. Samningur skiptir auðvitað máli, upp að vissu marki. Aðlögunartími getur lengst eða styst og ýmis útfærsluatriði ráðast af viðræðum. Það breytir hinsvegar ekki grunninum: valdinu yfir fiskimiðunum, vægi Íslands í atkvæðagreiðslum í Brussel, og því að engin varanleg undanþága frá sjávarútvegsstefnunni stendur til boða. Margir kalla það varfærni að bíða eftir samningnum áður en afstaða er tekin. Biðin bætir engu við þekkingu okkar á þessum atriðum, því þau liggja þegar fyrir. Ég sé enga ástæðu til að geyma svarið fram í ágúst. Skoðið tölurnar sjálf. „SJÁ“ vill að við sjáum áður en við tökum afstöðu, gott og vel. Þá skulum við byrja á því sem þegar blasir við. Höfundur er fullveldissinni, ritstjóri evropumalin.is og stendur að baki jatiladfela.com Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Halldór 22.08.2026 Halldór Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Sjá meira
Þann 29. ágúst greiðum við atkvæði um hvort hefja eigi viðræður um aðild að Evrópusambandinu. Herferðin „SJÁ“, „Já til að sjá“, byggir á einfaldri og þægilegri hugmynd: að Íslendingar eigi ekki að gera upp hug sinn um aðild fyrr en samningur liggur á borðinu. Fyrst sjáum við samninginn, svo ákveðum við okkur. Þetta hljómar varfærnislega og skynsamlega. Það er ein veigamikil brotalöm á þessari nálgun. Stærstu spurningarnar um aðild ráðast ekki af samningi sem á eftir að semja. Þær eru þegar útkljáðar, í sáttmálum og lögum Evrópusambandsins, löngu áður en nokkur Íslendingur sest að samningaborði. Þess vegna setti ég upp síðuna jatiladfela.com. Hún er andsvar, og já, skopstæling, við „Já til að sjá“, en erindi hennar er fullkomlega alvarlegt: það sem mestu skiptir geturðu séð strax. Tökum nokkur dæmi um það sem þegar liggur fyrir, í sáttmálum sambandsins, í lögum þess og í tölum sem hver sem er getur flett upp, óháð því hvað kæmi út úr viðræðum. Atkvæðavægi Íslands í ráðherraráði ESB yrði um 0,09%, enda ræðst vægið af íbúafjölda í kerfi aukins meirihluta. Á Evrópuþinginu fengi Ísland sex þingsæti af 720. Þetta er einföld stærðfræði og fyrirliggjandi sætaskipan. Stjórn fiskveiða, nánar tiltekið verndun fiskistofna, sem mestu varðar fyrir Ísland, fellur undir einkavald sambandsins samkvæmt 3. grein (1)(d) sáttmálans um starfshætti ESB. Þar fengi Ísland ekkert neitunarvald. Ekkert aðildarríki hefur varanlega undanþágu frá sameiginlegu sjávarútvegsstefnunni. Núll. Hver sem flettir upp 3. grein sáttmálans sér það sjálfur. Loks er talan sem oft er slegið fram: að Ísland hafi þegar tekið upp „um 75%“ af reglum ESB gegnum EES og því sé lítið eftir óséð. Sú tala miðar við annan nefnara en sú sem ég nota. Þegar litið er til allra ESB-gerða er hlutfallið nær 20–25%. Mismunurinn liggur í því hvað er talið með. Á jatiladfela.com er hver fullyrðing tengd heimild og merkt eftir vissustigi, staðfest, rökstutt eða mat. Þú þarft ekki að taka mín orð trúanleg frekar en nokkurs annars. Heimildirnar liggja frammi á evropumalin.is og hver sem vill má rekja þær til frumheimilda. Samningur skiptir auðvitað máli, upp að vissu marki. Aðlögunartími getur lengst eða styst og ýmis útfærsluatriði ráðast af viðræðum. Það breytir hinsvegar ekki grunninum: valdinu yfir fiskimiðunum, vægi Íslands í atkvæðagreiðslum í Brussel, og því að engin varanleg undanþága frá sjávarútvegsstefnunni stendur til boða. Margir kalla það varfærni að bíða eftir samningnum áður en afstaða er tekin. Biðin bætir engu við þekkingu okkar á þessum atriðum, því þau liggja þegar fyrir. Ég sé enga ástæðu til að geyma svarið fram í ágúst. Skoðið tölurnar sjálf. „SJÁ“ vill að við sjáum áður en við tökum afstöðu, gott og vel. Þá skulum við byrja á því sem þegar blasir við. Höfundur er fullveldissinni, ritstjóri evropumalin.is og stendur að baki jatiladfela.com
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun