Hlustum á börn – líka þegar þau eru ósammála okkur Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar 2. júlí 2026 15:00 Við hjá Barnaheillum erum í þeirri forréttindastöðu að fá að starfa í þágu barna og vinna þétt með hópi ungmenna innan Ungheilla – ungmennaráðs Barnaheilla. Sem rödd unga fólksins innan Barnaheilla hafa þau áhrif á starf samtakanna og sterkan vilja til að láta til sín taka í mikilvægum málum sem snerta þau í samfélaginu. Oft er talað um að ungt fólk hafi ekki áhuga á að taka þátt í þjóðfélagsumræðunni og hafa áhrif á það hvernig samfélagið þróast. Það er hinsvegar öflugur hópur sem vinnur innan Ungheilla, og er hluti af breiðfylkingu barna og ungmenna sem beitir sér innan ungmennaráða vítt og breitt um samfélagið til að breyta því. Þetta gera þau af hugsjón og af því að þau brenna fyrir því að bæta hag ungs fólks hér og nú. Öflugt málsvarastarf Ungheilla – ungmennaráðs Barnaheilla Þau læra einnig lýðræðisleg vinnubrögð með því að vinna saman í hópi við að móta hugmyndir sínar og koma þeim á framfæri. Á liðnu starfsári hafa Ungheill ítrekað beint ábendingum til áhrifafólks í ráðuneytum og á Alþingi, með umsögnum, mætt á nefndarfundi á Alþingi og farið í viðtöl í fjölmiðlun. Þetta hafa þau gert ein og sér og einnig með fulltrúum annarra ungmennasamtaka. Þetta er mikilvæg reynsla þar sem reynir á samráð og að finna mismunandi skoðunum sameiginlegan farveg. Fulltrúar Ungheilla hafa til að mynda skilað þremur umsögnum um hugmyndir um símabann á ólíkum stigum málsins, mætt á fund allsherjar- og menntamálanefndar Alþingis, á vinnufund mennta- og barnamálaráðuneytis og nú síðast í viðtal í morgunútvarp Rásar 2. Þar vöktu þau athygli á því að ný reglugerð ráðherra geri ráð fyrir algjöru tækjabanni á skólatíma, og lýstu vonbrigðum sínum með að ekki hafi verið tekið tillit til eindreginna óska ungmennanna sem sótti vinnufundinn um meiri sveigjanleika með notkun síma í skólum og aukna fræðslu um tækjafíkn. Þau upplifðu að þó að þau hefðu verið kölluð til ráðgjafar, hefðu þau hefðu ekki fengið raunverulegt sæti við borðið til að móta sameiginlega reglugerð með stjórnvöldum – reglugerð sem tæki tillit til sjónarmiða beggja. Á þau hefði einfaldlega ekki verið hlustað. Það er mikilvægt að börn eigi sinn vettvang í samfélaginu þar sem þau geta sagt okkur frá sínum veruleika og haft áhrif á þróun mála sem snerta þau beint. Við hjá Barnaheillum erum stolt af ungmennunum okkar sem hafa í auknum mæli nýtt sér þær formlegu leiðir sem hægt er að hafa áhrif á stefnu stjórnvalda og verið óhrædd við að vekja athygli á afstöðu sinni. Ráðafólk þarf að hlusta og taka mark á ungmennum Það eru því vonbrigði að mennta- og barnamálaráðherra skuli bregðast við upplifun fulltrúa Ungheilla með því að segja þau of neikvæð og ýja að því að engin nauðsyn sé að hafa við þau samráð, heldur „koma bara áfram með reglugerðir eins og ráðherrar eru vanir að gera án þess að tala við kóng eða prest,“ líkt og haft var eftir ráðherra í viðtali á RÚV. Við viljum minna á að stjórnvöld eru bundin af Barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna, en 12. grein hans segir að börn eigi rétt á því að tjá sig frjálslega um öll málefni sem hafa áhrif á líf þeirra – og að fullorðnir eigi að hlusta og taka mark á þeim. Við vonum að áfram verði haft samráð við ungmenni þessa lands sem vilja hafa áhrif á mál sem þau varða. Það er mikilvægt að draga ekki úr börnum að tjá sig um jafnvel umdeild málefni. Við skulum heldur hrósa þeim fyrir kjark og þor fyrir að láta rödd sína heyrast. Fyrir okkur fullorðna fólkið er mikilvægt að æfa okkur í að hlusta og taka mark á þeim, ekki síst þegar við erum ósammála. Og við getum öll þurft að skipta um skoðun til að taka réttmætt tillit til afstöðu barnanna. Höfundur er framkvæmdastjóri Barnaheilla. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tótla I. Sæmundsdóttir Börn og uppeldi Mest lesið Halldór 24.10.26 Halldór Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Skoðun Skoðun Loftbrúin er fjárfesting í landsbyggðunum Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum og ábyrgð ríkisins Salvör Nordal skrifar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir skrifar Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar skrifar Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Sjá meira
Við hjá Barnaheillum erum í þeirri forréttindastöðu að fá að starfa í þágu barna og vinna þétt með hópi ungmenna innan Ungheilla – ungmennaráðs Barnaheilla. Sem rödd unga fólksins innan Barnaheilla hafa þau áhrif á starf samtakanna og sterkan vilja til að láta til sín taka í mikilvægum málum sem snerta þau í samfélaginu. Oft er talað um að ungt fólk hafi ekki áhuga á að taka þátt í þjóðfélagsumræðunni og hafa áhrif á það hvernig samfélagið þróast. Það er hinsvegar öflugur hópur sem vinnur innan Ungheilla, og er hluti af breiðfylkingu barna og ungmenna sem beitir sér innan ungmennaráða vítt og breitt um samfélagið til að breyta því. Þetta gera þau af hugsjón og af því að þau brenna fyrir því að bæta hag ungs fólks hér og nú. Öflugt málsvarastarf Ungheilla – ungmennaráðs Barnaheilla Þau læra einnig lýðræðisleg vinnubrögð með því að vinna saman í hópi við að móta hugmyndir sínar og koma þeim á framfæri. Á liðnu starfsári hafa Ungheill ítrekað beint ábendingum til áhrifafólks í ráðuneytum og á Alþingi, með umsögnum, mætt á nefndarfundi á Alþingi og farið í viðtöl í fjölmiðlun. Þetta hafa þau gert ein og sér og einnig með fulltrúum annarra ungmennasamtaka. Þetta er mikilvæg reynsla þar sem reynir á samráð og að finna mismunandi skoðunum sameiginlegan farveg. Fulltrúar Ungheilla hafa til að mynda skilað þremur umsögnum um hugmyndir um símabann á ólíkum stigum málsins, mætt á fund allsherjar- og menntamálanefndar Alþingis, á vinnufund mennta- og barnamálaráðuneytis og nú síðast í viðtal í morgunútvarp Rásar 2. Þar vöktu þau athygli á því að ný reglugerð ráðherra geri ráð fyrir algjöru tækjabanni á skólatíma, og lýstu vonbrigðum sínum með að ekki hafi verið tekið tillit til eindreginna óska ungmennanna sem sótti vinnufundinn um meiri sveigjanleika með notkun síma í skólum og aukna fræðslu um tækjafíkn. Þau upplifðu að þó að þau hefðu verið kölluð til ráðgjafar, hefðu þau hefðu ekki fengið raunverulegt sæti við borðið til að móta sameiginlega reglugerð með stjórnvöldum – reglugerð sem tæki tillit til sjónarmiða beggja. Á þau hefði einfaldlega ekki verið hlustað. Það er mikilvægt að börn eigi sinn vettvang í samfélaginu þar sem þau geta sagt okkur frá sínum veruleika og haft áhrif á þróun mála sem snerta þau beint. Við hjá Barnaheillum erum stolt af ungmennunum okkar sem hafa í auknum mæli nýtt sér þær formlegu leiðir sem hægt er að hafa áhrif á stefnu stjórnvalda og verið óhrædd við að vekja athygli á afstöðu sinni. Ráðafólk þarf að hlusta og taka mark á ungmennum Það eru því vonbrigði að mennta- og barnamálaráðherra skuli bregðast við upplifun fulltrúa Ungheilla með því að segja þau of neikvæð og ýja að því að engin nauðsyn sé að hafa við þau samráð, heldur „koma bara áfram með reglugerðir eins og ráðherrar eru vanir að gera án þess að tala við kóng eða prest,“ líkt og haft var eftir ráðherra í viðtali á RÚV. Við viljum minna á að stjórnvöld eru bundin af Barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna, en 12. grein hans segir að börn eigi rétt á því að tjá sig frjálslega um öll málefni sem hafa áhrif á líf þeirra – og að fullorðnir eigi að hlusta og taka mark á þeim. Við vonum að áfram verði haft samráð við ungmenni þessa lands sem vilja hafa áhrif á mál sem þau varða. Það er mikilvægt að draga ekki úr börnum að tjá sig um jafnvel umdeild málefni. Við skulum heldur hrósa þeim fyrir kjark og þor fyrir að láta rödd sína heyrast. Fyrir okkur fullorðna fólkið er mikilvægt að æfa okkur í að hlusta og taka mark á þeim, ekki síst þegar við erum ósammála. Og við getum öll þurft að skipta um skoðun til að taka réttmætt tillit til afstöðu barnanna. Höfundur er framkvæmdastjóri Barnaheilla.
Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar
Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar
Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar