Ferðaþjónustan er ekki endalaus tekjulind fyrir ríkissjóð Björn Ragnarsson skrifar 2. júlí 2026 15:32 Árið sem nú er hálfnað hefur haldið áfram að skapa óvissu í rekstri fyrirtækja. Stríðsástand í Mið-Austurlöndum hefur hækkað eldsneytisverð og haft áhrif á ferðavilja fólks. Hér heima hefur ólga verið í kringum flugfélag okkar landsmanna, verðbólga er í hæstu hæðum, vextir sliga bæði fólk og fyrirtæki en samt heldur ríkisstjórnin áfram að boða skattahækkanir. Óvissan þrengir að rekstri fyrirtækja Ég er í forsvari fyrir eitt af stærri ferðaþjónustufyrirtækjum landsins og er ábyrgur fyrir rekstri þess gagnvart eigendum og starfsfólki. Mín ábyrgð er að rekstur þess gangi upp og að þjónustan sé til fyrirmyndar. Það ástand sem við búum við um þessar mundir gerir það að verkum að við höldum að okkur höndum í vöruþróun, drögum úr umsvifum í rekstri og hættum þjónustu sem ekki er arðbær. Við höfum þurft að fækka starfsfólki, færa störf úr landi og finna leiðir til að hagræða í rekstri þar sem erfitt hefur verið að hækka verð á þjónustu vegna versnandi samkeppnisstöðu Íslands. Skattahækkanir veikja samkeppnisstöðu Íslands Síðustu misseri hafa stjórnvöld hækkað skatta enn frekar á ferðaþjónustuna með hækkun vörugjalda á bíla, upptöku kílómetragjalds sem hækkar verð á bílaleigubílum, hækkun gistináttaskatts og hækkun skatta á farþega skemmtiferðaskipa. Ferðaþjónustan skilar um 200 milljarða skatttekjum til hins opinbera en það virðist ekki duga til og nú boða stjórnvöld bæði náttúru- og innviðagjald á ferðamenn og hækkun virðisaukaskatts á baðlón. Þó að nú sé hápunktur í ferðaþjónustu og ferðamenn flykkist til landsins þá erum við líka að undirbúa okkur fyrir komandi vetur. Við höfum tilkynnt starfsfólki okkar um lokun á rekstrareiningum úti á landi, dregið verður úr framboði og fólki fækkað. Þetta gerum við vegna óvissu í umhverfinu og reynslu af síðasta vetri þar sem við sáum árstíðarsveiflu aukast á ný. Þrátt fyrir að hafa ítrekað farið yfir þessa stöðu með stjórnvöldum þá virðast þau ekki hafa áhuga á að hlusta nema að litlu leyti. Nýlega tilkynntu stjórnvöld löngu tímabært framlag til markaðssetningar á landinu en því miður er svo unnið beinlínis gegn þeirri mikilvægu vinnu með skattahækkunum, og það þegar ferðaþjónustan er þegar búin að bakka langt inn á eigin vallarhelming. Sýnið aðhald í rekstri ríkisins í stað þess að auka álögur á atvinnulíf. Stjórnvöld þurfa að horfast í augu við þessa stöðu. Það er ekki hægt að tala um verðmætasköpun, byggðafestu og öfluga ferðaþjónustu á sama tíma og sífellt er bætt á greinina nýjum gjöldum, nýjum sköttum og aukinni óvissu. Nýr meirihluti tók við í borginni nýverið og hafa þau þegar hafist handa við að spara í rekstri borgarinnar svo að um munar. Það er greinilegt að ríkisstjórnin treystir sér ekki til að ráðast á ríkisbáknið með sama hætti, en slíkt aðhald, agi og ábyrgð er það sem við sem stöndum í fyrirtækjarekstri þurfum að sinna alla daga. Skilaboð okkar sem rekum ferðaþjónustufyrirtæki til ríkisstjórnarinnar eru skýr: Hættið að líta á ferðaþjónustuna sem takmarkalausan tekjustofn og botnlausa auðlind. Hættið að vinna gegn verðmætasköpun í greininni með endalausum skattahækkunum, tryggið fyrirsjáanleika í rekstrarumhverfinu og ráðist sjálf í raunverulegt aðhald í ríkisrekstrinum áður en þið leggið enn meiri byrði á þau fyrirtæki sem skapa störfin og útflutningsverðmætin. Höfundur er forstjóri Icelandia. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ferðaþjónusta Mest lesið Halldór 22.08.2026 Halldór Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson skrifar Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Sjá meira
Árið sem nú er hálfnað hefur haldið áfram að skapa óvissu í rekstri fyrirtækja. Stríðsástand í Mið-Austurlöndum hefur hækkað eldsneytisverð og haft áhrif á ferðavilja fólks. Hér heima hefur ólga verið í kringum flugfélag okkar landsmanna, verðbólga er í hæstu hæðum, vextir sliga bæði fólk og fyrirtæki en samt heldur ríkisstjórnin áfram að boða skattahækkanir. Óvissan þrengir að rekstri fyrirtækja Ég er í forsvari fyrir eitt af stærri ferðaþjónustufyrirtækjum landsins og er ábyrgur fyrir rekstri þess gagnvart eigendum og starfsfólki. Mín ábyrgð er að rekstur þess gangi upp og að þjónustan sé til fyrirmyndar. Það ástand sem við búum við um þessar mundir gerir það að verkum að við höldum að okkur höndum í vöruþróun, drögum úr umsvifum í rekstri og hættum þjónustu sem ekki er arðbær. Við höfum þurft að fækka starfsfólki, færa störf úr landi og finna leiðir til að hagræða í rekstri þar sem erfitt hefur verið að hækka verð á þjónustu vegna versnandi samkeppnisstöðu Íslands. Skattahækkanir veikja samkeppnisstöðu Íslands Síðustu misseri hafa stjórnvöld hækkað skatta enn frekar á ferðaþjónustuna með hækkun vörugjalda á bíla, upptöku kílómetragjalds sem hækkar verð á bílaleigubílum, hækkun gistináttaskatts og hækkun skatta á farþega skemmtiferðaskipa. Ferðaþjónustan skilar um 200 milljarða skatttekjum til hins opinbera en það virðist ekki duga til og nú boða stjórnvöld bæði náttúru- og innviðagjald á ferðamenn og hækkun virðisaukaskatts á baðlón. Þó að nú sé hápunktur í ferðaþjónustu og ferðamenn flykkist til landsins þá erum við líka að undirbúa okkur fyrir komandi vetur. Við höfum tilkynnt starfsfólki okkar um lokun á rekstrareiningum úti á landi, dregið verður úr framboði og fólki fækkað. Þetta gerum við vegna óvissu í umhverfinu og reynslu af síðasta vetri þar sem við sáum árstíðarsveiflu aukast á ný. Þrátt fyrir að hafa ítrekað farið yfir þessa stöðu með stjórnvöldum þá virðast þau ekki hafa áhuga á að hlusta nema að litlu leyti. Nýlega tilkynntu stjórnvöld löngu tímabært framlag til markaðssetningar á landinu en því miður er svo unnið beinlínis gegn þeirri mikilvægu vinnu með skattahækkunum, og það þegar ferðaþjónustan er þegar búin að bakka langt inn á eigin vallarhelming. Sýnið aðhald í rekstri ríkisins í stað þess að auka álögur á atvinnulíf. Stjórnvöld þurfa að horfast í augu við þessa stöðu. Það er ekki hægt að tala um verðmætasköpun, byggðafestu og öfluga ferðaþjónustu á sama tíma og sífellt er bætt á greinina nýjum gjöldum, nýjum sköttum og aukinni óvissu. Nýr meirihluti tók við í borginni nýverið og hafa þau þegar hafist handa við að spara í rekstri borgarinnar svo að um munar. Það er greinilegt að ríkisstjórnin treystir sér ekki til að ráðast á ríkisbáknið með sama hætti, en slíkt aðhald, agi og ábyrgð er það sem við sem stöndum í fyrirtækjarekstri þurfum að sinna alla daga. Skilaboð okkar sem rekum ferðaþjónustufyrirtæki til ríkisstjórnarinnar eru skýr: Hættið að líta á ferðaþjónustuna sem takmarkalausan tekjustofn og botnlausa auðlind. Hættið að vinna gegn verðmætasköpun í greininni með endalausum skattahækkunum, tryggið fyrirsjáanleika í rekstrarumhverfinu og ráðist sjálf í raunverulegt aðhald í ríkisrekstrinum áður en þið leggið enn meiri byrði á þau fyrirtæki sem skapa störfin og útflutningsverðmætin. Höfundur er forstjóri Icelandia.
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun