Loksins úr mínus í plús Daði Már Kristófersson skrifar 8. september 2026 19:03 Eftir átta ára samfelldan hallarekstur og 866 milljarða króna uppsafnaðan halla verður ríkissjóður rekinn með afgangi á næsta ári. Þetta eru mikilvæg tímamót. Halli ríkissjóðs jókst mikið í heimsfaraldrinum en hvarf ekki þegar faraldurinn var genginn yfir. Tímabundin útgjöld urðu varanleg og kostnaðurinn hélt áfram að vaxa hraðar en tekjurnar. Sú staða var ósjálfbær og leiddi til þenslu. Ríkisstjórnin sem nú situr tók ákvörðun um að stöðva þessa þróun. Hún var ekki sjálfgefin eða auðveld. Ef það væri létt verk að snúa við hallarekstri ríkisins þá hefði það verið gert fyrir mörgum árum. Með fjárlagafrumvarpinu sem nú hefur verið lagt fram hefur markmiðið náðst. Bókhaldið stemmir. Agi ríkisins skilar sér í vasa heimilanna Að ná jafnvægi í ríkisrekstri er mikilvægasta framlag stjórnvalda til þess að verðbólga hjaðni og vextir geti lækkað. Íslenskt efnahagslíf er traust en við þekkjum þungar byrðar verðbólgunnar. Íslensk heimili hafa sýnt festu undanfarin ár og ríkið þarf að gera það líka. Með því að ríkið hætti að eyða um efni fram, líkt og hefur verið raunin um árabil, er dregið úr lánsfjárþörf og haldið aftur af eftirspurn í hagkerfinu. Þannig styður ríkisstjórnin við peningastefnuna og þar með hagsmuni heimila og fyrirtækja. Það er staðreynd að langvinnur hallarekstur hefur aukið vaxtagjöld ríkissjóðs. Skuldir ríkisins eru hóflegar í alþjóðlegum samanburði en vextirnir ekki. Þvert á móti eru þeir með því hæsta sem þekkist í okkar heimshluta. Þetta þýðir að á hverju ári renna stórar fjárhæðir í vaxtagreiðslur sem fremur ættu að fara í að standa undir opinberri þjónustu, heilbrigðiskerfinu og samgöngum. Stöðvun hallareksturs skapar forsendur fyrir lægra skuldahlutfalli og minni vaxtabyrði. Eftir því sem fram líða stundir verður þannig meira svigrúm til að sinna mikilvægum verkefnum og bregðast við óvæntum áföllum. Þetta er kjarninn í því að láta almannahagsmuni ráða umfram sérhagsmuni: Að taka erfiðar ákvarðanir núna til þess að verja velferðina til framtíðar. Skýrar áherslur Viðsnúningurinn byggist fyrst og fremst á markvissu aðhaldi og forgangsröðun. Við förum ekki fram með flötum niðurskurði. Minni aðhaldskrafa er gerð til heilbrigðis- og öldrunarþjónustu, skóla, dómstóla og löggæslu. Þess í stað er áhersla lögð á að einfalda stjórnsýsluna, fækka stöðugildum, gera opinber innkaup markvissari og nýta sameiginlega fjármuni betur. Á sama tíma og við náum jafnvægi forgangsröðum við í þágu heilbrigðisþjónustu, öryggis, barna og fjölskyldna og bættra kjara fólks sem verst stendur. Aðhaldið hefur því skýran tilgang. Orðum fylgja efndir Viðsnúningur ríkisfjármálanna er mikilvægur áfangi, en verkefninu er alls ekki lokið. Við þurfum að halda áfram á sömu braut, festa jafnvægið í sessi, lækka skuldahlutfallið og draga úr vaxtabyrði ríkissjóðs. Þannig byggjum við upp traust og aukum svigrúm til að bæta lífskjör allra í landinu á komandi árum. Við sögðumst ætla að koma ríkisfjármálunum í jafnvægi árið 2027, stöðva hallareksturinn og styðja þannig við heimilin í landinu. Orðum okkar fylgja nú efndir. Höfundur er fjármála- og efnahagsráðherra og varaformaður Viðreisnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Daði Már Kristófersson Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Viðreisn Fjárlagafrumvarp 2027 Rekstur hins opinbera Mest lesið Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson Skoðun Handbók MAGA hreyfingarnar: Flood the zone with shit Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason Skoðun Skoðun Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Sjá meira
Eftir átta ára samfelldan hallarekstur og 866 milljarða króna uppsafnaðan halla verður ríkissjóður rekinn með afgangi á næsta ári. Þetta eru mikilvæg tímamót. Halli ríkissjóðs jókst mikið í heimsfaraldrinum en hvarf ekki þegar faraldurinn var genginn yfir. Tímabundin útgjöld urðu varanleg og kostnaðurinn hélt áfram að vaxa hraðar en tekjurnar. Sú staða var ósjálfbær og leiddi til þenslu. Ríkisstjórnin sem nú situr tók ákvörðun um að stöðva þessa þróun. Hún var ekki sjálfgefin eða auðveld. Ef það væri létt verk að snúa við hallarekstri ríkisins þá hefði það verið gert fyrir mörgum árum. Með fjárlagafrumvarpinu sem nú hefur verið lagt fram hefur markmiðið náðst. Bókhaldið stemmir. Agi ríkisins skilar sér í vasa heimilanna Að ná jafnvægi í ríkisrekstri er mikilvægasta framlag stjórnvalda til þess að verðbólga hjaðni og vextir geti lækkað. Íslenskt efnahagslíf er traust en við þekkjum þungar byrðar verðbólgunnar. Íslensk heimili hafa sýnt festu undanfarin ár og ríkið þarf að gera það líka. Með því að ríkið hætti að eyða um efni fram, líkt og hefur verið raunin um árabil, er dregið úr lánsfjárþörf og haldið aftur af eftirspurn í hagkerfinu. Þannig styður ríkisstjórnin við peningastefnuna og þar með hagsmuni heimila og fyrirtækja. Það er staðreynd að langvinnur hallarekstur hefur aukið vaxtagjöld ríkissjóðs. Skuldir ríkisins eru hóflegar í alþjóðlegum samanburði en vextirnir ekki. Þvert á móti eru þeir með því hæsta sem þekkist í okkar heimshluta. Þetta þýðir að á hverju ári renna stórar fjárhæðir í vaxtagreiðslur sem fremur ættu að fara í að standa undir opinberri þjónustu, heilbrigðiskerfinu og samgöngum. Stöðvun hallareksturs skapar forsendur fyrir lægra skuldahlutfalli og minni vaxtabyrði. Eftir því sem fram líða stundir verður þannig meira svigrúm til að sinna mikilvægum verkefnum og bregðast við óvæntum áföllum. Þetta er kjarninn í því að láta almannahagsmuni ráða umfram sérhagsmuni: Að taka erfiðar ákvarðanir núna til þess að verja velferðina til framtíðar. Skýrar áherslur Viðsnúningurinn byggist fyrst og fremst á markvissu aðhaldi og forgangsröðun. Við förum ekki fram með flötum niðurskurði. Minni aðhaldskrafa er gerð til heilbrigðis- og öldrunarþjónustu, skóla, dómstóla og löggæslu. Þess í stað er áhersla lögð á að einfalda stjórnsýsluna, fækka stöðugildum, gera opinber innkaup markvissari og nýta sameiginlega fjármuni betur. Á sama tíma og við náum jafnvægi forgangsröðum við í þágu heilbrigðisþjónustu, öryggis, barna og fjölskyldna og bættra kjara fólks sem verst stendur. Aðhaldið hefur því skýran tilgang. Orðum fylgja efndir Viðsnúningur ríkisfjármálanna er mikilvægur áfangi, en verkefninu er alls ekki lokið. Við þurfum að halda áfram á sömu braut, festa jafnvægið í sessi, lækka skuldahlutfallið og draga úr vaxtabyrði ríkissjóðs. Þannig byggjum við upp traust og aukum svigrúm til að bæta lífskjör allra í landinu á komandi árum. Við sögðumst ætla að koma ríkisfjármálunum í jafnvægi árið 2027, stöðva hallareksturinn og styðja þannig við heimilin í landinu. Orðum okkar fylgja nú efndir. Höfundur er fjármála- og efnahagsráðherra og varaformaður Viðreisnar.
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar