Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar 13. september 2026 08:30 Fyrir ekki svo löngu fjallaði ég um þau rök Loga Einarssonar ráðherra að reynsla annarra landa sýndi að auglýsingafé RÚV myndi að mestu fara úr landi ef RÚV væri tekið af auglýsingamarkaði og því væri það ekki skynsamlegt. Þegar ég rýndi í gögnin frá þessum löndum þá var niðurstaðan alls ekki svona afdráttarlaus. Í síðustu viku bættist Stefán Jón Hafstein, stjórnarformaður RÚV, í hópinn með Loga en það stóð ekki lengi. Frá fullyrðingu til fyrirvara Stefán Jón Hafstein, stjórnarformaður RÚV, birti skoðanagrein á Vísi 9. september síðastliðinn. Í greininni hélt hann því jafnframt fram að ef RÚV færi af auglýsingamarkaði myndi aðeins lítið brot af þeim auglýsingatekjum skila sér til annarra íslenskra fjölmiðla. Þetta er afdrifarík fullyrðing. Ef hún væri rétt útilokar hún nánast þá leið að taka RÚV af auglýsingamarkaði. Þetta eru því mjög mikilvæg grunnrök í umræðunni um RÚV og auglýsingamarkaðinn. Fullyrðingin er líka kunnugleg eins og áður hefur komið fram . Logi Einarsson hefur fært sambærileg rök fyrir áframhaldandi auglýsingasölu RÚV. Í svörum við spurningum blaðamanns Vísis síðar í sömu viku varð tónninn hins vegar annar. Þar sagði Stefán Jón hugsanlegt að stærstur hluti fjárins færi til erlendu tæknifyrirtækjanna en viðurkenndi jafnframt að ekki sé hægt að fullyrða það á einn veg eða annan. Þarna bregður stjórnarformaðurinn sér að mínu mati í gervi Ragnars Reykás. Fyrst er fullyrt að aðeins lítið brot skili sér til íslenskra miðla. Tveimur dögum síðar er niðurstaðan sú að ekki sé hægt að fullyrða hvert auglýsingatekjurnar færu. Ég fagna því að þetta sé nú komið á hreint. Það er ekkert að því að endurmeta afstöðu sína þegar betur er rýnt í gögnin. Stórar ákvarðanir um framtíð íslensks fjölmiðlamarkaðar eiga einmitt að byggjast á gögnum sem liggja fyrir og sanngjarni túlkun á þeim og þá sérstaklega ef gögnin eru veigamikil og skipta miklu máli í ákvarðanatökunni. Sameiginlegi stóri vandinn Ég er sammála stjórnarformanni RÚV um að vaxandi hlutdeild erlendra tæknirisa á íslenskum auglýsingamarkaði sé eitt stærsta viðfangsefni íslensks fjölmiðlamarkaðar í dag. Samkvæmt Hagstofunni námu auglýsingakaup íslenskra aðila hjá erlendum miðlum 14,9 milljörðum króna árið 2024 af alls 29,4 milljörðum. Rétt er að halda því til haga að ekki fór öll fjárhæðin í auglýsingar sem beindust að íslenskum neytendum. Hluti hennar tengdist meðal annars markaðssetningu íslenskrar ferðaþjónustu erlendis. Þess vegna er ekki hægt að líta á alla 14,9 milljarðana sem tekjutap íslenskra fjölmiðla. Umfangið er engu að síður slíkt að stjórnvöld verða að bregðast við. Íslenskir fjölmiðlar fjárfesta í íslensku dagskrárefni og blaðamennsku, styrkja lýðræðislega umræðu, lúta íslenskum lögum og greiða skatta hér á landi. Önnur ríki hafa brugðist við og það fyrir mörgum árum! Fróður maður benti mér á að t.d. Austurríki hefði þegar tekið upp sérstakan skatt á stafrænar auglýsingatekjur á stór alþjóðleg fyrirtæki. Skatturinn tók gildi 1. janúar 2020. Austurríki er ekki eina ríkið sem hefur farið þessa leið ef horft er til landa innan og utan Evrópu. Frakkland, Ítalía, Spánn og fleiri lönd hafa brugðist við og það fyrir nokkrum árum. Við eigum að vera búin að bregðast við og nú þarf að klára málið. Hversu hár ætti skatturinn að vera? Ísland ætti að skoða hærra skatthlutfall en önnur stærri ríki enda er íslenskt málsvæði lítið og fjölmiðlamarkaðurinn viðkvæmur. Öflugir innlendir fjölmiðlar eru forsenda þess að íslensk tunga, menning og lýðræðisleg umræða standi af sér samkeppnina við alþjóðlega tæknirisa. Hugsum stórt þannig að við getum raunverulega tekist á við samkeppnina! Hvar eru íslensku tillögurnar? Í aðgerðaáætlun stjórnvalda í málefnum fjölmiðla sem kynnt var í desember 2025 kemur fram að fjármála- og efnahagsráðuneytið eigi að kanna leiðir nágrannaríkja til að skattleggja alþjóðleg tæknifyrirtæki og skila tillögum vorið 2026. Nú er komið haust og þessar tillögur hafa ekki verið kynntar opinberlega. Það er ekki hægt að bíða lengur. Tími aðgerða er löngu kominn. Höfundur er framkvæmdastjóri sölu- og markaðsmála hjá Sýn. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ríkisútvarpið Fjölmiðlar Auglýsinga- og markaðsmál Mest lesið Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar Sjá meira
Fyrir ekki svo löngu fjallaði ég um þau rök Loga Einarssonar ráðherra að reynsla annarra landa sýndi að auglýsingafé RÚV myndi að mestu fara úr landi ef RÚV væri tekið af auglýsingamarkaði og því væri það ekki skynsamlegt. Þegar ég rýndi í gögnin frá þessum löndum þá var niðurstaðan alls ekki svona afdráttarlaus. Í síðustu viku bættist Stefán Jón Hafstein, stjórnarformaður RÚV, í hópinn með Loga en það stóð ekki lengi. Frá fullyrðingu til fyrirvara Stefán Jón Hafstein, stjórnarformaður RÚV, birti skoðanagrein á Vísi 9. september síðastliðinn. Í greininni hélt hann því jafnframt fram að ef RÚV færi af auglýsingamarkaði myndi aðeins lítið brot af þeim auglýsingatekjum skila sér til annarra íslenskra fjölmiðla. Þetta er afdrifarík fullyrðing. Ef hún væri rétt útilokar hún nánast þá leið að taka RÚV af auglýsingamarkaði. Þetta eru því mjög mikilvæg grunnrök í umræðunni um RÚV og auglýsingamarkaðinn. Fullyrðingin er líka kunnugleg eins og áður hefur komið fram . Logi Einarsson hefur fært sambærileg rök fyrir áframhaldandi auglýsingasölu RÚV. Í svörum við spurningum blaðamanns Vísis síðar í sömu viku varð tónninn hins vegar annar. Þar sagði Stefán Jón hugsanlegt að stærstur hluti fjárins færi til erlendu tæknifyrirtækjanna en viðurkenndi jafnframt að ekki sé hægt að fullyrða það á einn veg eða annan. Þarna bregður stjórnarformaðurinn sér að mínu mati í gervi Ragnars Reykás. Fyrst er fullyrt að aðeins lítið brot skili sér til íslenskra miðla. Tveimur dögum síðar er niðurstaðan sú að ekki sé hægt að fullyrða hvert auglýsingatekjurnar færu. Ég fagna því að þetta sé nú komið á hreint. Það er ekkert að því að endurmeta afstöðu sína þegar betur er rýnt í gögnin. Stórar ákvarðanir um framtíð íslensks fjölmiðlamarkaðar eiga einmitt að byggjast á gögnum sem liggja fyrir og sanngjarni túlkun á þeim og þá sérstaklega ef gögnin eru veigamikil og skipta miklu máli í ákvarðanatökunni. Sameiginlegi stóri vandinn Ég er sammála stjórnarformanni RÚV um að vaxandi hlutdeild erlendra tæknirisa á íslenskum auglýsingamarkaði sé eitt stærsta viðfangsefni íslensks fjölmiðlamarkaðar í dag. Samkvæmt Hagstofunni námu auglýsingakaup íslenskra aðila hjá erlendum miðlum 14,9 milljörðum króna árið 2024 af alls 29,4 milljörðum. Rétt er að halda því til haga að ekki fór öll fjárhæðin í auglýsingar sem beindust að íslenskum neytendum. Hluti hennar tengdist meðal annars markaðssetningu íslenskrar ferðaþjónustu erlendis. Þess vegna er ekki hægt að líta á alla 14,9 milljarðana sem tekjutap íslenskra fjölmiðla. Umfangið er engu að síður slíkt að stjórnvöld verða að bregðast við. Íslenskir fjölmiðlar fjárfesta í íslensku dagskrárefni og blaðamennsku, styrkja lýðræðislega umræðu, lúta íslenskum lögum og greiða skatta hér á landi. Önnur ríki hafa brugðist við og það fyrir mörgum árum! Fróður maður benti mér á að t.d. Austurríki hefði þegar tekið upp sérstakan skatt á stafrænar auglýsingatekjur á stór alþjóðleg fyrirtæki. Skatturinn tók gildi 1. janúar 2020. Austurríki er ekki eina ríkið sem hefur farið þessa leið ef horft er til landa innan og utan Evrópu. Frakkland, Ítalía, Spánn og fleiri lönd hafa brugðist við og það fyrir nokkrum árum. Við eigum að vera búin að bregðast við og nú þarf að klára málið. Hversu hár ætti skatturinn að vera? Ísland ætti að skoða hærra skatthlutfall en önnur stærri ríki enda er íslenskt málsvæði lítið og fjölmiðlamarkaðurinn viðkvæmur. Öflugir innlendir fjölmiðlar eru forsenda þess að íslensk tunga, menning og lýðræðisleg umræða standi af sér samkeppnina við alþjóðlega tæknirisa. Hugsum stórt þannig að við getum raunverulega tekist á við samkeppnina! Hvar eru íslensku tillögurnar? Í aðgerðaáætlun stjórnvalda í málefnum fjölmiðla sem kynnt var í desember 2025 kemur fram að fjármála- og efnahagsráðuneytið eigi að kanna leiðir nágrannaríkja til að skattleggja alþjóðleg tæknifyrirtæki og skila tillögum vorið 2026. Nú er komið haust og þessar tillögur hafa ekki verið kynntar opinberlega. Það er ekki hægt að bíða lengur. Tími aðgerða er löngu kominn. Höfundur er framkvæmdastjóri sölu- og markaðsmála hjá Sýn.
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar
Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar