Ekkert félag í sömu aðstöðu og Síminn

Umkvartanir Lýðs Guðmundssonar, stjórnarformanns Símans, meðal annars um að Dagsbrún hafi skert virka samkeppni á fjarskipta- og fjölmiðlamarkaði með heimild Samkeppniseftirlitsins, koma Gunnari Smára Egilssyni, forstjóra Dagsbrúnar, spánskt fyrir sjónir.

Það er einkennilegt að heyra þetta frá stjórnarformanni fyrirtækis sem er líklega það fyrirtæki á Íslandi sem hefur mesta yfirburði á sínum markaði. Síminn hefur 65-70 prósenta hlutdeild á fjarskiptamarkaði og hefur notið velvildar stjórnvalda og samkeppnisyfirvalda.

Gunnar Smári spyr hvort Síminn hafi ætlast til þess að þegar hann færi inn á fjölmiðlamarkað myndu aðrir einfaldlega víkja. Um það snerust tillögur Símans upphaflega, að taka það mikið fyrir dreifingu að þeir hefðu tekið stóran hluta af framlegðinni sem fæst út sjónvarpsrekstri á Íslandi. Þeirra hugmyndir um mikilvægi dreifingarinnar voru þannig.

Hann telur að það hafi kostað Símann um 1.500-2.000 milljónir að komast inn á sjónvarpsmarkað með kaupum á Skjá einum. Þegar reksturinn gangi ekki nógu vel sé kvartað yfir þeim sem fyrir eru, yfir því að geta ekki keppt um bandarískt sjónvarpsefni við Dagsbrún og beðið um aðstoð samkeppnisyfirvalda. Það er eins og allur heimur þar sem Síminn getur ekki skipt við sjálfan sig sé vondur heimur.

Gunnar Smári undrast mjög viðbrögð Símans vegna kaupa Dagsbrúnar á helmingshlut í Kögun og að Síminn muni endurskoða samninga sína við Kögun, einn sinn stærsta viðskiptavin. Þeir ætluðu að ná fullri stjórn á Kögun á kostnað annarra hluthafa með því að fá þrjá stjórnarmenn, þar sem þeir ættu aðeins 38 prósent í ðöru félaginu en 100 prósent í hinu.

 

Svo lætur Síminn eins og hann sé hissa á því að aðrir hluthafar, sem höfðu lýst stöðu sinni sem óþolandi, hafi gripið fyrsta tækifæri til að selja sig út.