Afsakiði meðan ég æli Sigurður G. Guðjónsson skrifar 2. janúar 2012 10:46 Þegar Jón Ásgeir Jóhannesson var sakfelldur fyrir örlítið brot af sakargiftum í margfrægu Baugsmáli á sínum tíma var mikið gert úr því í Morgunblaðinu – og víðar – að 3 mánaða skilorðsbundin refsing væri stórkostlegt áfall og að afbrotamaðurinn mætti ekki sitja í stjórn eða vera framkvæmdastjóri hlutafélags næstu þrjú árin. Hinn 10. júní sl. var annar maður, Ingvi Hrafn Jónsson, eigandi sjónvarpsstöðvarinnar ÍNN, sakfelldur fyrir alvarleg skattalaga- og hegningarlagabrot og dæmdur í 3 mánaða fangelsi skilorðsbundið og að auki til að greiða 8 milljónir króna í sekt til ríkissjóðs og skyldi 4 mánaða fangelsi koma í stað sektarinnar yrði hún ekki greidd. Þeim dómi var ekki áfrýjað. Þrátt fyrir þennan dóm yfir eiganda sjónvarpsstöðvarinnar er vandlætingarmeistarinn Björn Bjarnason, fyrrverandi dómsmálaráðherra til margra ára, fastur þáttastjórnandi á þessari gagnmerku sjónvarpsstöð. Nýjasti viðmælandi hans í stúdíói stöðvarinnar var annar ekki síðri siðapostuli, Davíð Oddsson, fyrrverandi forsætisráðherra og ýmislegt fleira. Ekki var annað að sjá en að báðir kynnu vel við sig í húsakynnum brotamannsins. Þess vegna kom mér í hug það brot úr alkunnum dægurlagstexta meistara Megasar sem er fyrirsögn greinarkorns þessa. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Sigurður G. Guðjónsson Mest lesið Ef þetta er ekki þrælahald – hvað er það þá? Ágústa Árnadóttir Skoðun Myndir þú vilja losna við áhyggjur? Sóley Dröfn Davíðsdóttir Skoðun Börn í brennidepli – samfélagsleg ábyrgð okkar allra Hákon Skúlason,Jóhanna Pálsdóttir Skoðun Ung hjón á Íslandi eru að kafna – kerfið er að drepa framtíð þeirra Sigurður Sigurðsson Skoðun Að loka á foreldri er ekki einfaldasta leiðin Sahara Rós Blandon Skoðun Maðurinn sem ég kynntist í löggunni Þuríður B. Ægisdóttir Skoðun Framboð sem byggir á trú á Akureyri Berglind Ósk Guðmundsdóttir Skoðun Flóttamannavegurinn er loksins fundinn Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Nýi Landspítalinn: klúður sem enginn þorir lengur að ræða Sigurður Sigurðsson Skoðun Fjölskyldueinelti, skömmin og Beckham-fjölskyldan Sigríður Svanborgardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Myndir þú vilja losna við áhyggjur? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Börn í brennidepli – samfélagsleg ábyrgð okkar allra Hákon Skúlason,Jóhanna Pálsdóttir skrifar Skoðun Getur hver sem er boðið sig fram til sveitarstjórna? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Sleggjunni beitt – gegn almenningi Þorsteinn Sæmundsson skrifar Skoðun Borgarlínan verður kosningamálið í vor Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Framboð sem byggir á trú á Akureyri Berglind Ósk Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fjölskyldueinelti, skömmin og Beckham-fjölskyldan Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Ung hjón á Íslandi eru að kafna – kerfið er að drepa framtíð þeirra Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Sterk heilsugæsla um allt land Alma D. Möller,Jón Magnús Kristinsson skrifar Skoðun Vissulega miklu meira en tollabandalag Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Gott frumvarp en hverjir komast raunverulega að borðinu? Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun María Rut og samkeppnishæfnin Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Að hafa það sem þarf Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Kjósum mann sem klárar verkin! Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Reykjavíkurborg er ramminn, ekki málverkið Björg Magnúsdóttir skrifar Skoðun Stjórnendur eru brúin – Ísland á að leiða fagmennsku, ekki draga úr henni Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Bærinn er fólkið Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Verðbólga á Íslandi er ekki slys – hún er afleiðing ákvarðana Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Að læra af fortíðinni Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Jaðardrengirnir okkar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Kristrún og Mazzucato Stefán Jón Hafstein skrifar Skoðun Þegar alþjóðaviðskipti eru vopnvædd Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Að loka á foreldri er ekki einfaldasta leiðin Sahara Rós Blandon skrifar Skoðun Ákvarðanir fyrir framtíðarkynslóðir Sandra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Stúka við Kórinn mun skera niður framtíð HK í fótbolta! Ómar Stefánsson skrifar Skoðun Hlúum að hjarta skólans skrifar Skoðun Ef þetta er ekki þrælahald – hvað er það þá? Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfa börn að borga í strætó? Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Flóttamannavegurinn er loksins fundinn Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Ríkisborgararéttur – sömu reglur eiga að gilda fyrir alla Katrín Haukdal Magnúsdóttir skrifar Sjá meira
Þegar Jón Ásgeir Jóhannesson var sakfelldur fyrir örlítið brot af sakargiftum í margfrægu Baugsmáli á sínum tíma var mikið gert úr því í Morgunblaðinu – og víðar – að 3 mánaða skilorðsbundin refsing væri stórkostlegt áfall og að afbrotamaðurinn mætti ekki sitja í stjórn eða vera framkvæmdastjóri hlutafélags næstu þrjú árin. Hinn 10. júní sl. var annar maður, Ingvi Hrafn Jónsson, eigandi sjónvarpsstöðvarinnar ÍNN, sakfelldur fyrir alvarleg skattalaga- og hegningarlagabrot og dæmdur í 3 mánaða fangelsi skilorðsbundið og að auki til að greiða 8 milljónir króna í sekt til ríkissjóðs og skyldi 4 mánaða fangelsi koma í stað sektarinnar yrði hún ekki greidd. Þeim dómi var ekki áfrýjað. Þrátt fyrir þennan dóm yfir eiganda sjónvarpsstöðvarinnar er vandlætingarmeistarinn Björn Bjarnason, fyrrverandi dómsmálaráðherra til margra ára, fastur þáttastjórnandi á þessari gagnmerku sjónvarpsstöð. Nýjasti viðmælandi hans í stúdíói stöðvarinnar var annar ekki síðri siðapostuli, Davíð Oddsson, fyrrverandi forsætisráðherra og ýmislegt fleira. Ekki var annað að sjá en að báðir kynnu vel við sig í húsakynnum brotamannsins. Þess vegna kom mér í hug það brot úr alkunnum dægurlagstexta meistara Megasar sem er fyrirsögn greinarkorns þessa.
Skoðun Börn í brennidepli – samfélagsleg ábyrgð okkar allra Hákon Skúlason,Jóhanna Pálsdóttir skrifar
Skoðun Ung hjón á Íslandi eru að kafna – kerfið er að drepa framtíð þeirra Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Stjórnendur eru brúin – Ísland á að leiða fagmennsku, ekki draga úr henni Nichole Leigh Mosty skrifar
Skoðun Ríkisborgararéttur – sömu reglur eiga að gilda fyrir alla Katrín Haukdal Magnúsdóttir skrifar