Við þurfum fleira fólk Þórdís Lóa Þórhallsdóttir skrifar 15. janúar 2022 07:11 Á Íslandi býr fjölbreytt flóra fólks. Alls konar fólks. Þar á meðal af erlendum uppruna og stór hluti þeirra býr í Reykjavík, þar sem þau hjálpa til við að glæða mannlífið lit, vinna mikilvæg störf á öllum sviðum og eru nágrannar okkar og vinir. Sum þeirra ætla aðeins að koma tímabundið til landsins, en ílengjast. Önnur stoppa bara stutt. Þessi viðbót við samfélagið er meira en velkomin. Hún er nauðsynleg okkur öllum og við myndum strax finna fyrir því í okkar daglega lífi, ef þessi samfélagshópur myndi skyndilega ákveða allur að leita fyrir sér á öðrum slóðum. Ekki fyrir löngu hitti ég nokkrar erlendar konur sem hafa komið til landsins á mismunandi forsendum. Það voru góð atvinnutækifæri, ástin og ævintýraþráin. Erindið var að tala fyrir hagsmunum barna sinna. Að tryggja að þau fengju bestu mögulegu menntun, hvar svo sem þau væru stödd í íslensku. Því ákvarðanir fjölskyldunnar um að flytja til Íslands og hvort þau verði hér áfram snúast líka um það hvort börnunum líði vel. Þær vildu líka leggja sitt af mörkum til að gera Ísland að enn betra samfélagi. Samfélagi þar sem við fáum öll notið okkar, nýtt menntun okkar og þekkingu. Þannig verður allt Ísland betra. Við erum í samkeppni um erlent starfsfólk Viðreisn vill tryggja réttindi þeirra sem hingað vilja flytja, hvort sem það er á Covid tímum eða öðrum. Fólki af erlendum uppruna þarf að tryggja réttindi hér til þjónustu, náms og vinnu, svo það geti búið sér til betra líf. Fólki með alls konar reynslu. Við þurfum sérstaklega að horfa til þess að okkur vantar fólk til starfa í heilbrigðis- og velferðarkerfinu. Ekki bara í heimsfaraldri, heldur til framtíðar. Sérstaklega vantar okkur sérhæft starfsfólk á sjúkrahús. Starfsfólk sem mikil samkeppni er um, um allan heim. Í þeirri samkeppni þurfum við að gera betur í því að auðvelda fólki að flytja til Íslands og fá menntun sína metna. En umhverfið sem fólkið flytur til skiptir líka máli. Þar þarf Reykjavík, sem borgarsamfélag að standa sig í að bjóða upp á líflegt menningarsamfélag, góðar almenningssamgöngur, grænt og fallegt umhverfi, gott húsnæði og góða menntun fyrir börnin þeirra. Í borginni þarf fólk, bæði þau sem hér búa og hingað vilja flytja, að ná að næra líkama og sál og finna til öryggis hvað varðar þau sjálf og ekki síst börnin þeirra. Inngilding allra íbúa í þágu alls samfélagsins Öll sveitarfélög hagnast á því að huga að inngildingu allra íbúa sinna, sama hver uppruni þeirra er. En sveitarfélögin þurfa að forgangsráða bæði fjármunum og faglegu starfsfólki til að stuðla að virkri þátttöku allra og leysa þannig úr læðingi það afl sem felst í íbúum af erlendum uppruna í þágu alls samfélagsins. Til að stuðla að inngildingu allra íbúa og til þess að vera samkeppnishæf fyrir sérhæft starfsfólk sem hingað íhugar að flytja með fjölskyldu sína, þarf sérstaklega að horfa til skóla- og frístundastarfs. Þar dvelja börn stóran hluta dagsins og foreldrar þurfa að vera öruggir um að þeirra börn fái sömu tækifæri og önnur til menntunar. Að þeirra börn fái nauðsynlegan stuðning í skólum og í frístundastarfi til að hæfileikar þeirra fái að blómstra og þau fái að njóta sín. Reykjavíkurborg hefur lagt áherslu á að styðja við börn sem hafa annað tungumál en íslensku að móðurmáli, með sérstökum íslenskuverum. Markmiðið er ekki að íslenskan taki yfir móðurmál barnanna, enda sýna allar rannsóknir að góður grunnur í móðurmálinu hjálpi til við að læra næsta tungumál. Markmiðið er mun frekar að aðstoða börnin við að ná góðum tökum á íslensku til að opna fyrir þeim dyr að íslensku samfélagi. Styðjum öll börn, ekki bara helming Reykjavíkurborg hefur þurft að höfða dómsmál gegn íslenska ríkinu, til að fella úr gildi ákvörðun ríkisvaldsins að Reykjavík, eitt sveitarfélaga geti ekki fengið greiðslur úr Jöfnunarsjóði vegna skólastarfs og kennslu barna af erlendum uppruna. Óskandi væri að ríkið myndi semja við borgina til að jafna stöðu barna af erlendum uppruna um allt land, sérstaklega þegar það er haft í huga að tæplega helmingur allra barna á grunnskólaaldri búa í Reykjavík. Ég minni á að stjórnarsáttmáli ríkisstjórnarinnar tiltekur sérstaklega að styðja þurfi við börn af erlendum uppruna í skólakerfinu. Þar á þessi ríkisstjórn Vinstri grænna, Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks vonandi við að styðja þurfi við öll börn af erlendum uppruna en ekki bara þann helming barna sem býr utan Reykjavíkur. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Reykjavík og formaður borgarráðs. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Borgarstjórn Reykjavík Viðreisn Þórdís Lóa Þórhallsdóttir Skoðun: Kosningar 2022 Mest lesið Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac Skoðun Skoðun Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Freyja Þórisdóttir skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Sjá meira
Á Íslandi býr fjölbreytt flóra fólks. Alls konar fólks. Þar á meðal af erlendum uppruna og stór hluti þeirra býr í Reykjavík, þar sem þau hjálpa til við að glæða mannlífið lit, vinna mikilvæg störf á öllum sviðum og eru nágrannar okkar og vinir. Sum þeirra ætla aðeins að koma tímabundið til landsins, en ílengjast. Önnur stoppa bara stutt. Þessi viðbót við samfélagið er meira en velkomin. Hún er nauðsynleg okkur öllum og við myndum strax finna fyrir því í okkar daglega lífi, ef þessi samfélagshópur myndi skyndilega ákveða allur að leita fyrir sér á öðrum slóðum. Ekki fyrir löngu hitti ég nokkrar erlendar konur sem hafa komið til landsins á mismunandi forsendum. Það voru góð atvinnutækifæri, ástin og ævintýraþráin. Erindið var að tala fyrir hagsmunum barna sinna. Að tryggja að þau fengju bestu mögulegu menntun, hvar svo sem þau væru stödd í íslensku. Því ákvarðanir fjölskyldunnar um að flytja til Íslands og hvort þau verði hér áfram snúast líka um það hvort börnunum líði vel. Þær vildu líka leggja sitt af mörkum til að gera Ísland að enn betra samfélagi. Samfélagi þar sem við fáum öll notið okkar, nýtt menntun okkar og þekkingu. Þannig verður allt Ísland betra. Við erum í samkeppni um erlent starfsfólk Viðreisn vill tryggja réttindi þeirra sem hingað vilja flytja, hvort sem það er á Covid tímum eða öðrum. Fólki af erlendum uppruna þarf að tryggja réttindi hér til þjónustu, náms og vinnu, svo það geti búið sér til betra líf. Fólki með alls konar reynslu. Við þurfum sérstaklega að horfa til þess að okkur vantar fólk til starfa í heilbrigðis- og velferðarkerfinu. Ekki bara í heimsfaraldri, heldur til framtíðar. Sérstaklega vantar okkur sérhæft starfsfólk á sjúkrahús. Starfsfólk sem mikil samkeppni er um, um allan heim. Í þeirri samkeppni þurfum við að gera betur í því að auðvelda fólki að flytja til Íslands og fá menntun sína metna. En umhverfið sem fólkið flytur til skiptir líka máli. Þar þarf Reykjavík, sem borgarsamfélag að standa sig í að bjóða upp á líflegt menningarsamfélag, góðar almenningssamgöngur, grænt og fallegt umhverfi, gott húsnæði og góða menntun fyrir börnin þeirra. Í borginni þarf fólk, bæði þau sem hér búa og hingað vilja flytja, að ná að næra líkama og sál og finna til öryggis hvað varðar þau sjálf og ekki síst börnin þeirra. Inngilding allra íbúa í þágu alls samfélagsins Öll sveitarfélög hagnast á því að huga að inngildingu allra íbúa sinna, sama hver uppruni þeirra er. En sveitarfélögin þurfa að forgangsráða bæði fjármunum og faglegu starfsfólki til að stuðla að virkri þátttöku allra og leysa þannig úr læðingi það afl sem felst í íbúum af erlendum uppruna í þágu alls samfélagsins. Til að stuðla að inngildingu allra íbúa og til þess að vera samkeppnishæf fyrir sérhæft starfsfólk sem hingað íhugar að flytja með fjölskyldu sína, þarf sérstaklega að horfa til skóla- og frístundastarfs. Þar dvelja börn stóran hluta dagsins og foreldrar þurfa að vera öruggir um að þeirra börn fái sömu tækifæri og önnur til menntunar. Að þeirra börn fái nauðsynlegan stuðning í skólum og í frístundastarfi til að hæfileikar þeirra fái að blómstra og þau fái að njóta sín. Reykjavíkurborg hefur lagt áherslu á að styðja við börn sem hafa annað tungumál en íslensku að móðurmáli, með sérstökum íslenskuverum. Markmiðið er ekki að íslenskan taki yfir móðurmál barnanna, enda sýna allar rannsóknir að góður grunnur í móðurmálinu hjálpi til við að læra næsta tungumál. Markmiðið er mun frekar að aðstoða börnin við að ná góðum tökum á íslensku til að opna fyrir þeim dyr að íslensku samfélagi. Styðjum öll börn, ekki bara helming Reykjavíkurborg hefur þurft að höfða dómsmál gegn íslenska ríkinu, til að fella úr gildi ákvörðun ríkisvaldsins að Reykjavík, eitt sveitarfélaga geti ekki fengið greiðslur úr Jöfnunarsjóði vegna skólastarfs og kennslu barna af erlendum uppruna. Óskandi væri að ríkið myndi semja við borgina til að jafna stöðu barna af erlendum uppruna um allt land, sérstaklega þegar það er haft í huga að tæplega helmingur allra barna á grunnskólaaldri búa í Reykjavík. Ég minni á að stjórnarsáttmáli ríkisstjórnarinnar tiltekur sérstaklega að styðja þurfi við börn af erlendum uppruna í skólakerfinu. Þar á þessi ríkisstjórn Vinstri grænna, Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks vonandi við að styðja þurfi við öll börn af erlendum uppruna en ekki bara þann helming barna sem býr utan Reykjavíkur. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Reykjavík og formaður borgarráðs.
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun