Skuldin við úthverfin Jóhanna Dýrunn Jónsdóttir skrifar 7. október 2025 12:33 Að ganga og hjóla um efri byggðir borgarinnar er dásamlegt. Nýir stofnstígar fyrir gangandi og hjólandi hafa dregið okkur íbúa efri byggða út að njóta útivistarsvæða. Gjörbreyting hefur orðið á örfáum árum á fjölda þeirra sem á hverjum degi nota þessa mikilvægu innviði. Þó ég sé ótrúlega ánægð með nýja stíga þá stingur í stúf sú mikla innviðaskuld sem birtist okkur í okkar næsta umhverfi og það eru slitnir og vanhirtir göngustígar í Breiðholtinu, Árbænum og í Grafarvogi. Í nútímasamfélagi gengur fólk og hjólar og nýtir mun fjölbreyttari fararmáta en þegar stígarnir voru lagðir og gildir það jafnt um úthverfin eins og önnur hverfi. Úthverfin í efri byggðum hafa oft upplifað sig sem miðjubarnið sem enginn heyrir í og fær ekki jöfn tækifæri og frumburðurinn eða litla barnið. Hef ég enga trú á að það sé raunveruleikinn með þann meirihluta sem starfar í borginni í dag enda situr þar fólk úr öllum hverfum borgarinnar að fyrrnefndum meðtöldum. Inn með úthverfin Göngustígarnir í þessum hverfum voru lagðir á árunum 1972 til 1980. Einhverjir þeirra hafa verið endurnýjaðir vegna slita, aðrir þegar þeim var rutt til í tengslum við framkvæmdir, svo sem lagningu ljósleiðara eða umskipti á vatnslögnum. En langstærsti hluti göngustíga í þessum hverfum eru upprunalegir, en eru í dag nánast ófærir á köflum. Úr sér slitnir, uppbrotnir og hreinlega hættulegir margir hverjir. Gangandi, hjólandi og hlaupahjól eru í stórhættu þegar komið er út af nýju stofnstígunum en þeir liggja auðvitað ekki heim að dyrum en þar liggur stórt opið sár í gönguleiðum borgarinnar inn í hjörtu úthverfanna. Aðgengismál snerta lífsgæði allra Það breytir litlu hvort þú notar almennt bíl til að komast á milli staða eða kýst að lifa bíllausum lífstíl, því vonandi hefur þú tækifæri til að ganga um eða hjóla! Að fara út með börnin á leikvöll, sparka bolta, taka hjálpardekkin af og öll þessi spennandi fyrstu skref eru mikilvægir þættir sem snerta lífsgæði okkar allra. En lífinu líkur ekki þar, ungmenni á rafhlaupahjólum eru í mikilli hættu á lélegu undirlagi, við verðum að þróa okkar undirlag samhliða þróun samfélagsins. Svo eldumst við, göngum með barnavagna eða kerrur, það á að vera ljúf stund, ekki vægur heilahristingur! Eldri árin taka við að bjóða okkar bestu borgurum að geta notið ævidaga sinna á öruggum stíg þar sem þau geta tillt sér á góðan bekk, það eru lífsgæði! Að íbúar í efri hverfum kjósi heldur að ganga hjá sjúkraþjálfara í lokuðu rými eða fá akstur úr hverfinu fyrir heilsubótagöngu er fráleitt, hreinlega ekki fólki bjóðandi. Þá er einnig stór hópur sem snertir alla aldurshópa eða fatlað fólk með skerta hreyfigetu eins og ég sjálf, stígar borgarinnar eru mikil fyrirstaða fyrir þennan hóp sem að sjálfsögðu vill líka njóta fullra lífsgæða. Viðreisn vill gera betur Við í Viðreisn viljum gera betur, íbúar í efri byggðum borgarinnar eiga betra skilið. Á borgarstjórnarfundi í dag (11. október) leggjum við fram tillögu um að farið verði í löngu tímabært viðhaldsátak á göngustígum í Breiðholti, Árbæ og í Grafarvogi. Við viljum að það verði upphafið að verkefni sem tryggir betri gangstéttir í efri byggðum borgarinnar svo við komumst öll örugg á áfangastað. Höfundur er varaborgarfulltrúi Viðreisnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Jóhanna Dýrunn Jónsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen Skoðun Skoðun Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Að ganga og hjóla um efri byggðir borgarinnar er dásamlegt. Nýir stofnstígar fyrir gangandi og hjólandi hafa dregið okkur íbúa efri byggða út að njóta útivistarsvæða. Gjörbreyting hefur orðið á örfáum árum á fjölda þeirra sem á hverjum degi nota þessa mikilvægu innviði. Þó ég sé ótrúlega ánægð með nýja stíga þá stingur í stúf sú mikla innviðaskuld sem birtist okkur í okkar næsta umhverfi og það eru slitnir og vanhirtir göngustígar í Breiðholtinu, Árbænum og í Grafarvogi. Í nútímasamfélagi gengur fólk og hjólar og nýtir mun fjölbreyttari fararmáta en þegar stígarnir voru lagðir og gildir það jafnt um úthverfin eins og önnur hverfi. Úthverfin í efri byggðum hafa oft upplifað sig sem miðjubarnið sem enginn heyrir í og fær ekki jöfn tækifæri og frumburðurinn eða litla barnið. Hef ég enga trú á að það sé raunveruleikinn með þann meirihluta sem starfar í borginni í dag enda situr þar fólk úr öllum hverfum borgarinnar að fyrrnefndum meðtöldum. Inn með úthverfin Göngustígarnir í þessum hverfum voru lagðir á árunum 1972 til 1980. Einhverjir þeirra hafa verið endurnýjaðir vegna slita, aðrir þegar þeim var rutt til í tengslum við framkvæmdir, svo sem lagningu ljósleiðara eða umskipti á vatnslögnum. En langstærsti hluti göngustíga í þessum hverfum eru upprunalegir, en eru í dag nánast ófærir á köflum. Úr sér slitnir, uppbrotnir og hreinlega hættulegir margir hverjir. Gangandi, hjólandi og hlaupahjól eru í stórhættu þegar komið er út af nýju stofnstígunum en þeir liggja auðvitað ekki heim að dyrum en þar liggur stórt opið sár í gönguleiðum borgarinnar inn í hjörtu úthverfanna. Aðgengismál snerta lífsgæði allra Það breytir litlu hvort þú notar almennt bíl til að komast á milli staða eða kýst að lifa bíllausum lífstíl, því vonandi hefur þú tækifæri til að ganga um eða hjóla! Að fara út með börnin á leikvöll, sparka bolta, taka hjálpardekkin af og öll þessi spennandi fyrstu skref eru mikilvægir þættir sem snerta lífsgæði okkar allra. En lífinu líkur ekki þar, ungmenni á rafhlaupahjólum eru í mikilli hættu á lélegu undirlagi, við verðum að þróa okkar undirlag samhliða þróun samfélagsins. Svo eldumst við, göngum með barnavagna eða kerrur, það á að vera ljúf stund, ekki vægur heilahristingur! Eldri árin taka við að bjóða okkar bestu borgurum að geta notið ævidaga sinna á öruggum stíg þar sem þau geta tillt sér á góðan bekk, það eru lífsgæði! Að íbúar í efri hverfum kjósi heldur að ganga hjá sjúkraþjálfara í lokuðu rými eða fá akstur úr hverfinu fyrir heilsubótagöngu er fráleitt, hreinlega ekki fólki bjóðandi. Þá er einnig stór hópur sem snertir alla aldurshópa eða fatlað fólk með skerta hreyfigetu eins og ég sjálf, stígar borgarinnar eru mikil fyrirstaða fyrir þennan hóp sem að sjálfsögðu vill líka njóta fullra lífsgæða. Viðreisn vill gera betur Við í Viðreisn viljum gera betur, íbúar í efri byggðum borgarinnar eiga betra skilið. Á borgarstjórnarfundi í dag (11. október) leggjum við fram tillögu um að farið verði í löngu tímabært viðhaldsátak á göngustígum í Breiðholti, Árbæ og í Grafarvogi. Við viljum að það verði upphafið að verkefni sem tryggir betri gangstéttir í efri byggðum borgarinnar svo við komumst öll örugg á áfangastað. Höfundur er varaborgarfulltrúi Viðreisnar.
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar