Traustur grunnur, ný tækifæri Svana Helen Björnsdóttir skrifar 17. desember 2025 08:33 Reykjalundur hefur um langt árabil verið burðarás í endurhæfingu á Íslandi. Ræturnar liggja í sterkum gildum, fagmennsku og þjónustu sem hefur mótast af lífi og starfi fjölda sérfræðinga sem helgað hafa sig því að styrkja einstaklinga til betra lífs. Nú stendur Reykjalundur frammi fyrir nýjum tækifærum sem kalla á að við nýtum þá reynslu sem safnað hefur verið svo endurhæfing á Íslandi verði áfram byggð á heildrænni nálgun, þverfaglegu samstarfi og mannlegri nánd sem hefur reynst svo vel í gegnum tíðina. Samningur við stjórnvöld: Markmið og rekstrarforsendur Meðferðarstarf Reykjalundar byggist alfarið á greiðslum frá stjórnvöldum, þ.e. í gegnum þjónustusamning við Sjúkratryggingar Íslands. Þetta eru einu tekjur stofnunarinnar og þar með lykilforsenda þess að hægt sé að halda uppi mikilvægri þjónustu sem stenst kröfur samfélagsins. Þess vegna er það réttmætt og í senn hófsöm og eðlileg krafa að samningar okkar tryggi ekki aðeins launagreiðslur þeirra sem sinna þjónustu við sjúklinga á Reykjalundi, heldur einnig að greiðslur nái yfir húsnæði sem uppfyllir kröfur um nútíma endurhæfingu, rekstur og viðhald húsnæðis og búnaðar og starfsaðstöðu fyrir þverfaglega teymisvinnu sérfræðinga. Fjárfesting sem margborgar sig Fjárfesting í endurhæfingu er ekki einvörðungu kostnaður – hún er mikilvæg forvörn. Hún tryggir að einstaklingar nái fyrr betri heilsu, búi við meira sjálfstæði og minnkar þörf fyrir dýrari meðferðir annars staðar í heilbrigðiskerfinu. Með öðrum orðum: þegar stjórnvöld fjárfesta í traustum grunni Reykjalundar er það fjárfesting í sjálfu samfélaginu. Horft fram á við Reykjalundur er öflug stofnun sem hefur alla burði til að þróa áfram fjölbreytta starfsemi í takt við breyttar þarfir samfélagsins. Þar má nefna: Heilsueflingu og forvarnir þar sem áhersla er lögð á hreyfingu, næringu, streitustjórnun og geðræna heilsu í samstarfi við sveitarfélög og aðra þjónustuaðila. Endurhæfingu tengda langvinnum verkjum, stoðkerfisvandamálum og þreytuheilkennum. Sérhæfða starfsendurhæfingu fyrir fólk sem vill snúa aftur á vinnumarkað. Samstarf við háskóla, heima og erlendis, um rannsóknir og þróun endurhæfingar sem getur styrkt bæði faglegt starf og nýsköpun. Miðstöð fyrir fjölskyldumeðferð í tengslum við endurhæfingu. Samþættingu þjónustu með annarri heilbrigðis- og félagsþjónustu, t.d. á Grensási. Einnig þarf að bæta sérhæfða sálfræðiþjónustu, fræðslu, handleiðslu og greiningarvinnu. Þetta eru aðeins dæmi um þætti sem myndu styrkja endurhæfingarstarf Reykjalundar – og allt þetta á samleið með hefð Reykjalundar um heildræna nálgun. Framtíð byggð á traustum grunni Reykjalundur stendur á tímamótum sem gefa tilefni til bjartsýni. Með því að halda áfram að vinna í anda þess sem hefur mótað stofnunina frá upphafi – þekking, samkennd og faglegt samstarf – eru allar forsendur til staðar á Reykjalundi til að auka og þróa enn frekar bæði endurhæfingarstarfsemi og tengda heilbrigðis- og velferðarþjónustu. Á sama tíma þarf fjármögnun stjórnvalda að tryggja raunhæfar rekstrarforsendur, þannig að það starf sem byggt hefur verið upp á liðnum 80 árum á Reykjalundi fái að dafna og þjóna þjóðinni áfram. Spurningin er ekki hvort við höfum efni á að sinna öflugri endurhæfingu, heldur hvort við höfum efni á að gera það ekki. Höfundur er starfandi forstjóri og stjórnarformaður Reykjalundar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Svana Helen Björnsdóttir Heilbrigðismál Mest lesið Gegn regnboganum: Hugmyndafræði, umburðarlyndi og frjálslyndi Hjörvar Sigurðsson Skoðun Lýðræðislegur fasisti í Evrópu Hermann Stefánsson Skoðun Mikilvæg uppbygging nýs golfvallar í landi Hafnarfjarðar Kolbrún Magnúsdóttir Skoðun Sjávarútvegur, fæðuöryggi og þróun heimsmála Þollý Rósmundsdóttir Skoðun Frelsi foreldra eða forsjárhyggja ríkisins? Bergþór Ólason Skoðun Röskun hafstrauma er þjóðaröryggismál Jóna Þórey Pétursdóttir Skoðun Hverskonar borg viljum við? Bolli Héðinsson Skoðun Mataræði og hjartaheilsa Ellen Alma Tryggvadóttir Skoðun Hvar er næsti háskóli? Sjúkrahús? Alþjóðaflugvöllur? Unnur Pétursdóttir Skoðun Rangárþing eystra í atvinnusóknarsvæði höfuðborgarsvæðisins Inger Erla Thomsen Skoðun Skoðun Skoðun Rýtingur frá RÚV Björn B. Björnsson skrifar Skoðun Dýrkeypt vanþekking og loftslagsblinda Ingu Sæland Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Þurfa börn kynfræðslu? Indíana Rós Ægisdóttir,Steinn Jóhannsson skrifar Skoðun Við verðum til í tengslum – og þar byrjar líka heilunin Kristín Magdalena Ágústsdóttir skrifar Skoðun Meðvituð blekking um og upplýsingaóreiða um fullveldið Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Að tala í mótsögn við sjálfan sig eða sitja hjá? Eva Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Fjölbreytt ferðaþjónusta á víðsjárverðum tímum Inga Hlín Pálsdóttir skrifar Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa? Finnbjörn A Hermannsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar Skoðun Skapandi greinar: lykill að nýsköpun Anna Hildur Hildibrandsdóttir skrifar Skoðun Mataræði og hjartaheilsa Ellen Alma Tryggvadóttir skrifar Skoðun Hrein torg, fögur borg Hildur Björnsdóttir skrifar Skoðun Gegn regnboganum: Hugmyndafræði, umburðarlyndi og frjálslyndi Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Fyrsta stefna Reykjavíkurborgar um gönguvæna borg Dóra Björt Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Rangárþing eystra í atvinnusóknarsvæði höfuðborgarsvæðisins Inger Erla Thomsen skrifar Skoðun Hverskonar borg viljum við? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Röskun hafstrauma er þjóðaröryggismál Jóna Þórey Pétursdóttir skrifar Skoðun Öryggi og gæði í leikskólum – ábyrgð okkar Gunnþórunn Valsdóttir skrifar Skoðun Fagmennska og valddreifing í þágu íbúa Hveragerðis Lárus Jónsson skrifar Skoðun Lýðræðislegur fasisti í Evrópu Hermann Stefánsson skrifar Skoðun Hvar er næsti háskóli? Sjúkrahús? Alþjóðaflugvöllur? Unnur Pétursdóttir skrifar Skoðun Frelsi foreldra eða forsjárhyggja ríkisins? Bergþór Ólason skrifar Skoðun Kynferðisofbeldi gegn börnum – við þurfum að gera betur Sigurþóra Bergsdóttir skrifar Skoðun Mikilvæg uppbygging nýs golfvallar í landi Hafnarfjarðar Kolbrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Frí tómstund fyrir þitt barn? Sara Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Í skólanum er skemmtilegt að vera - eða hvað? Hanna Dóra Markúsdóttir skrifar Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Sjávarútvegur, fæðuöryggi og þróun heimsmála Þollý Rósmundsdóttir skrifar Skoðun Hreinskilni í leikskólamálum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Almannarómur um gervigreind Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Amma mætti á þing kennara Meyvant Þórólfsson skrifar Sjá meira
Reykjalundur hefur um langt árabil verið burðarás í endurhæfingu á Íslandi. Ræturnar liggja í sterkum gildum, fagmennsku og þjónustu sem hefur mótast af lífi og starfi fjölda sérfræðinga sem helgað hafa sig því að styrkja einstaklinga til betra lífs. Nú stendur Reykjalundur frammi fyrir nýjum tækifærum sem kalla á að við nýtum þá reynslu sem safnað hefur verið svo endurhæfing á Íslandi verði áfram byggð á heildrænni nálgun, þverfaglegu samstarfi og mannlegri nánd sem hefur reynst svo vel í gegnum tíðina. Samningur við stjórnvöld: Markmið og rekstrarforsendur Meðferðarstarf Reykjalundar byggist alfarið á greiðslum frá stjórnvöldum, þ.e. í gegnum þjónustusamning við Sjúkratryggingar Íslands. Þetta eru einu tekjur stofnunarinnar og þar með lykilforsenda þess að hægt sé að halda uppi mikilvægri þjónustu sem stenst kröfur samfélagsins. Þess vegna er það réttmætt og í senn hófsöm og eðlileg krafa að samningar okkar tryggi ekki aðeins launagreiðslur þeirra sem sinna þjónustu við sjúklinga á Reykjalundi, heldur einnig að greiðslur nái yfir húsnæði sem uppfyllir kröfur um nútíma endurhæfingu, rekstur og viðhald húsnæðis og búnaðar og starfsaðstöðu fyrir þverfaglega teymisvinnu sérfræðinga. Fjárfesting sem margborgar sig Fjárfesting í endurhæfingu er ekki einvörðungu kostnaður – hún er mikilvæg forvörn. Hún tryggir að einstaklingar nái fyrr betri heilsu, búi við meira sjálfstæði og minnkar þörf fyrir dýrari meðferðir annars staðar í heilbrigðiskerfinu. Með öðrum orðum: þegar stjórnvöld fjárfesta í traustum grunni Reykjalundar er það fjárfesting í sjálfu samfélaginu. Horft fram á við Reykjalundur er öflug stofnun sem hefur alla burði til að þróa áfram fjölbreytta starfsemi í takt við breyttar þarfir samfélagsins. Þar má nefna: Heilsueflingu og forvarnir þar sem áhersla er lögð á hreyfingu, næringu, streitustjórnun og geðræna heilsu í samstarfi við sveitarfélög og aðra þjónustuaðila. Endurhæfingu tengda langvinnum verkjum, stoðkerfisvandamálum og þreytuheilkennum. Sérhæfða starfsendurhæfingu fyrir fólk sem vill snúa aftur á vinnumarkað. Samstarf við háskóla, heima og erlendis, um rannsóknir og þróun endurhæfingar sem getur styrkt bæði faglegt starf og nýsköpun. Miðstöð fyrir fjölskyldumeðferð í tengslum við endurhæfingu. Samþættingu þjónustu með annarri heilbrigðis- og félagsþjónustu, t.d. á Grensási. Einnig þarf að bæta sérhæfða sálfræðiþjónustu, fræðslu, handleiðslu og greiningarvinnu. Þetta eru aðeins dæmi um þætti sem myndu styrkja endurhæfingarstarf Reykjalundar – og allt þetta á samleið með hefð Reykjalundar um heildræna nálgun. Framtíð byggð á traustum grunni Reykjalundur stendur á tímamótum sem gefa tilefni til bjartsýni. Með því að halda áfram að vinna í anda þess sem hefur mótað stofnunina frá upphafi – þekking, samkennd og faglegt samstarf – eru allar forsendur til staðar á Reykjalundi til að auka og þróa enn frekar bæði endurhæfingarstarfsemi og tengda heilbrigðis- og velferðarþjónustu. Á sama tíma þarf fjármögnun stjórnvalda að tryggja raunhæfar rekstrarforsendur, þannig að það starf sem byggt hefur verið upp á liðnum 80 árum á Reykjalundi fái að dafna og þjóna þjóðinni áfram. Spurningin er ekki hvort við höfum efni á að sinna öflugri endurhæfingu, heldur hvort við höfum efni á að gera það ekki. Höfundur er starfandi forstjóri og stjórnarformaður Reykjalundar.
Skoðun Við verðum til í tengslum – og þar byrjar líka heilunin Kristín Magdalena Ágústsdóttir skrifar
Skoðun Gegn regnboganum: Hugmyndafræði, umburðarlyndi og frjálslyndi Hjörvar Sigurðsson skrifar
Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo skrifar