Hver leyfði aðgangsgjald að náttúruperlum? Runólfur Ólafsson og Breki Karlsson skrifa 23. janúar 2026 10:32 Á síðustu 10 árum hefur Framkvæmdasjóður ferðamannastaða úthlutað 6,6 milljörðum króna af fjármunum skattgreiðenda til uppbyggingar ferðamannastaða. Skilyrði styrkveitinganna er að staðirnir séu opnir gjaldfrjálsri umferð almennings. Með öðrum orðum, ekki má innheimta aðgangseyri. Á fjölmörgum ferðamannastöðum sem hafa fengið styrki úr framkvæmdasjóðnum er rukkað fyrir aðgang í trássi við þessi skilyrði. Það er gert með ofteknum bílastæðagjöldum. Afkomutölur sýna að kostnaður við rekstur bílastæða og salerna er sums staðar innan við helmingur af tekjunum. Allt umfram það er ekkert annað en gjald fyrir aðgang að viðkomandi ferðamannastað. Slíkt er ekki aðeins óheimilt samkvæmt reglum framkvæmdasjóðsins heldur stríðir gegn almannarétti um frjálsa för um landið. Aðgerðalaus Ferðamálastofa Ferðamálastofa stýrir Framkvæmdasjóðí ferðamannastaða. Ferðamálastofa heldur því fram að heimilt sé að taka gjald fyrir veitta þjónustu við staði sem hafa fengið styrki úr framkvæmdasjóðum og telur að afnot bílastæða og salerna sé í þeim flokki. Afstaða Ferðamálastofu kemur á óvart. Hvers vegna fá landeigendur að komast upp með að innheimta mun hærri bílastæðagjöld en þarf til að standa undir þjónustu? Hvað er það annað en aðgangseyrir að ferðamannastöðum? Styrkirnir skapa grundvöllinn fyrir bílastæðainnheimtu Á mörgum þessara staða væri lítill grundvöllur fyrir komum ferðamanna ef ekki væri vegna styrkja úr framkvæmdasjóðnum. Þeir skapa bætt aðgengi, auka öryggi og stuðla að náttúruvernd. Oftast nær eru það Umhverfisstofnun, þjóðgarðar og sveitarfélög sem sækja um í Framkvæmdasjóðinn og annast framkvæmdirnar. Landeigendur sjálfir eru þar í miklum minnihluta en snöggir að mæta til að til að setja upp bílastæði og taka gjald langt umfram þörf. Fyrir framan nefið á Ferðamálstofu gera þessir aðilar íslenskar náttúruperlur að féþúfu, þó svo engin heimild sé til þess. Tveggja milljarða króna tekjulind Vægt áætlað munu bílastæðagjöld skila landeigendum 2 milljörðum króna í bílastæðatekjur við ferðamannastaði á þessu ári. Aðeins hluti þessara tekna fer í kostnað við rekstur bílastæða. Á hluta þessara bílastæða er salernisaðstaða, en á öðrum engin. Sama gjald er þó innheimt á flestum þeirra, óháð því hve kostnaðarsöm þjónusta er þar veitt. Þetta er þó ekki eini kostnaður ferðamanna því bílastæðafyrirtækin sem sjá um innheimtuna taka gjald aukalega fyrir það. Ferðamálastofa á að grípa í taumana Bílastæðagjöld umfram kostnað eru ekkert annað en ólögmætur aðgangseyrir. Ferðamálastofa hefur í hendi sér að taka á þeirri græðgisvæðingu sem fengið hefur að viðgangast. Neytendasamtökin og FÍB skora á Ferðamálastofu að grípa í taumana og setja bílastæðabröskurum skorður. Þögn er sama og samþykki. Runólfur Ólafsson, framkvæmdastjóri FÍBBreki Karlsson, formaður Neytendasamtakanna Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Runólfur Ólafsson Breki Karlsson Ferðaþjónusta Neytendur Mest lesið Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Freyja Þórisdóttir skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Sjá meira
Á síðustu 10 árum hefur Framkvæmdasjóður ferðamannastaða úthlutað 6,6 milljörðum króna af fjármunum skattgreiðenda til uppbyggingar ferðamannastaða. Skilyrði styrkveitinganna er að staðirnir séu opnir gjaldfrjálsri umferð almennings. Með öðrum orðum, ekki má innheimta aðgangseyri. Á fjölmörgum ferðamannastöðum sem hafa fengið styrki úr framkvæmdasjóðnum er rukkað fyrir aðgang í trássi við þessi skilyrði. Það er gert með ofteknum bílastæðagjöldum. Afkomutölur sýna að kostnaður við rekstur bílastæða og salerna er sums staðar innan við helmingur af tekjunum. Allt umfram það er ekkert annað en gjald fyrir aðgang að viðkomandi ferðamannastað. Slíkt er ekki aðeins óheimilt samkvæmt reglum framkvæmdasjóðsins heldur stríðir gegn almannarétti um frjálsa för um landið. Aðgerðalaus Ferðamálastofa Ferðamálastofa stýrir Framkvæmdasjóðí ferðamannastaða. Ferðamálastofa heldur því fram að heimilt sé að taka gjald fyrir veitta þjónustu við staði sem hafa fengið styrki úr framkvæmdasjóðum og telur að afnot bílastæða og salerna sé í þeim flokki. Afstaða Ferðamálastofu kemur á óvart. Hvers vegna fá landeigendur að komast upp með að innheimta mun hærri bílastæðagjöld en þarf til að standa undir þjónustu? Hvað er það annað en aðgangseyrir að ferðamannastöðum? Styrkirnir skapa grundvöllinn fyrir bílastæðainnheimtu Á mörgum þessara staða væri lítill grundvöllur fyrir komum ferðamanna ef ekki væri vegna styrkja úr framkvæmdasjóðnum. Þeir skapa bætt aðgengi, auka öryggi og stuðla að náttúruvernd. Oftast nær eru það Umhverfisstofnun, þjóðgarðar og sveitarfélög sem sækja um í Framkvæmdasjóðinn og annast framkvæmdirnar. Landeigendur sjálfir eru þar í miklum minnihluta en snöggir að mæta til að til að setja upp bílastæði og taka gjald langt umfram þörf. Fyrir framan nefið á Ferðamálstofu gera þessir aðilar íslenskar náttúruperlur að féþúfu, þó svo engin heimild sé til þess. Tveggja milljarða króna tekjulind Vægt áætlað munu bílastæðagjöld skila landeigendum 2 milljörðum króna í bílastæðatekjur við ferðamannastaði á þessu ári. Aðeins hluti þessara tekna fer í kostnað við rekstur bílastæða. Á hluta þessara bílastæða er salernisaðstaða, en á öðrum engin. Sama gjald er þó innheimt á flestum þeirra, óháð því hve kostnaðarsöm þjónusta er þar veitt. Þetta er þó ekki eini kostnaður ferðamanna því bílastæðafyrirtækin sem sjá um innheimtuna taka gjald aukalega fyrir það. Ferðamálastofa á að grípa í taumana Bílastæðagjöld umfram kostnað eru ekkert annað en ólögmætur aðgangseyrir. Ferðamálastofa hefur í hendi sér að taka á þeirri græðgisvæðingu sem fengið hefur að viðgangast. Neytendasamtökin og FÍB skora á Ferðamálastofu að grípa í taumana og setja bílastæðabröskurum skorður. Þögn er sama og samþykki. Runólfur Ólafsson, framkvæmdastjóri FÍBBreki Karlsson, formaður Neytendasamtakanna
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun