Mannfjandsamleg stefna á bráðamóttökunni Rósa Guðbjartsdóttir skrifar 12. febrúar 2026 13:48 Ástandið á bráðamóttöku Landspítalans er óboðlegt og hefur verið lengi. Forstjórar LSH koma og fara en enginn þeirra virðist ráða við að skipuleggja bráðamóttöku svo sómi sé að. Aðstæður þar eru óásættanlegar bæði fyrir starfsmenn og sjúklinga. Engu virðist breyta hve miklu fé er varið til spítalans, ekkert lagast og raunar versnar ástandið frekar ef eitthvað er. Á bráðamóttökunni er öllu grautað saman. Einstaklingur með smávægilega áverka mætir á sömu móttöku og annar sem er í bráðri lífshættu vegna slyss eða skyndilegs sjúkdóms. Starfsfólkið þarf að sinna öllum á sama tíma. Það hljóta alllir að sjá að einstaklingur með til dæmis einkenni hjartaáfalls á ekki að vera í sömu biðröð og sá sem fingurbrotnaði eða er með með lítilsháttar áverka. Það er með ólíkindum að þetta skuli hafa viðgengist á bráðamóttökunni í öll þessi ár. Þar ríkir oft einhvers konar stríðsástand. Gríðarlegt álag er á starfsfólkinu og plássleysið algjört. Margir upplifa niðurlægjandi aðstæður liggjandi frami á gangi, fyrir augliti allra sem þar fara um, því að ekki eru nein laus rúm á sjúkrastofum. Þá þurfa sumir að bíða lon og don eftir þjónustu, oft klukkustundum saman. Margir eru með mjög erfiðar reynslusögur í farteskinu tengdar því álagi sem ríkir á bráðamóttökunni. Fullreynt að ríkið sjái alfarið um bráðamóttöku Það er brýnt að brjóta upp þessa einingu Landspítalans. Búa þar til smærri einingar sem geta tekið álagið af Landspítalanum. Þannig má auðveldlega sjá fyrir sér einkarekna þjónustu sem sinnir fólki með minniháttar áverka eða slys. Þá er komið að því að útvista slíkum rekstri til sjálfstætt starfandi aðila í heilbrigðisþjónustu. Slíkt fyrirkomulag þekkist víða erlendis. Raunar erum við Íslendingar miklir eftirbátar frænda okkar á Norðurlöndunum, þar sem ríkið gnæfir ekki yfir nær allri sjúkraþjónustu eins og hér á landi. Margir Íslendingar nýta sér þjónustu einkarekinna sjúkrastofnana erlendis. Við erum öll sjúkratryggð og því á ekki að skipta máli hvort að það sé ríkisstarfsmaður eða einkaaðili sem veitir heilbrigðisþjónustuna, eins og á bráðamóttöku, hérlendis eða erlendis. Sýnum mannúð og virðingu Það er fullreynt að Landspítalinn sjái alfarið um bráðamóttöku. Stofnunin ræður ekki við verkefnið. Mikilvægt er að bregðast við þessum vanda sem allra fyrst. Ekki með fleiri orðum heldur aðgerðum. Það þarf framsýni, vilja og metnað í þessum málum. Þannig getum við sýnt sjúku og slösuðu fólki meiri mannúð og virðingu. Ég mun á næstunni setja þetta mál á dagskrá Alþingis. Nóg er komið af tali og afsökunum. Þennan vanda þarf að leysa. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Rósa Guðbjartsdóttir Ástand á bráðamóttöku Landspítalans Sjálfstæðisflokkurinn Mest lesið Nýtt Eden í Kópavogi? Markús Candi Skoðun X-R slær Borgarlínu verkefnið út af borðinu Linda Jónsdóttir Skoðun Það sem utanríkisráðherra vill ekki segja Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Hvaða átta milljarðar, Þorgerður? Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Erum við tilbúin fyrir ESB-viðræður? Sjö lykiláhættuþættir sem þjóðin má ekki horfa framhjá Sigurður Sigurðsson Skoðun „Hann er svo klár maður“ - Hagfræðistofnun HÍ á hálum ís Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Einelti eða gráa svæðið? Vigdís Ásgeirsdóttir Skoðun Írland v.s.Ísland. Munar bara einum staf? Andrés Pétursson Skoðun Um „hágæða“ almenningssamgöngur Þórir Garðarsson Skoðun Hinn stóri hljómur í 100 ár Guðni Tómasson Skoðun Skoðun Skoðun Hollusta eða blekking? Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Hádegisblundur og pásur – Með viti fremur en striti Benedikt Jóhannsson skrifar Skoðun Írland v.s.Ísland. Munar bara einum staf? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Um „hágæða“ almenningssamgöngur Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn stóri hljómur í 100 ár Guðni Tómasson skrifar Skoðun Það sem utanríkisráðherra vill ekki segja Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvaða átta milljarðar, Þorgerður? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Erum við tilbúin fyrir ESB-viðræður? Sjö lykiláhættuþættir sem þjóðin má ekki horfa framhjá Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Nýtt Eden í Kópavogi? Markús Candi skrifar Skoðun Einelti eða gráa svæðið? Vigdís Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun „Hann er svo klár maður“ - Hagfræðistofnun HÍ á hálum ís Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Hver ræður þegar á reynir? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Það er dýrt að liggja í polli eigin græðgi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Týnd börn – við megum ekki líta undan Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Manst þú eftir náttúrunni? Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Eigi veldur sá er varar! Stefán Pálsson skrifar Skoðun Náttúran þarf virkt lýðræði Guðrún Schmidt skrifar Skoðun Við byrjum of seint: Um mæður, börn og ábyrgð okkar í umræðunni Elísabet Ósk Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Minna flækjustig og fleiri tækifæri í grænum útlánum Aðalheiður Snæbjarnardóttir skrifar Skoðun Íþróttabærinn Akranes – meira en aðstaða, þetta er líf Liv Åse Skarstad skrifar Skoðun X-R slær Borgarlínu verkefnið út af borðinu Linda Jónsdóttir skrifar Skoðun Vestmannaeyjar skila milljörðum - en fá hvað í staðinn? Jóhann Ingi Óskarsson skrifar Skoðun Hvers vegna flutti ég á Akranes? Sigurður Vopni skrifar Skoðun Hugleiðingar um leikskólamál í borginni Katrín Haukdal Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sjálfstæðisbarátta nútímans Logi Einarsson skrifar Skoðun Hólar í Hjaltadal: Við getum gert betur Pálína Hildur Sigurðardóttir skrifar Skoðun Röskva vill sjá hjúkrunarfræðinga á sjúkrabíl og meiri nýsköpun í námi Dagbjört Lára Bjarkadóttir,Ríkharður Daði Ólafsson skrifar Skoðun Hvað er raunverulega hollt mataræði? Anna Lind Fells skrifar Skoðun Sykursýki 2 orðin að heimsfaraldri Anna Lind Fells skrifar Skoðun Áhættustjórnun í fiskeldi Otto Færovik skrifar Sjá meira
Ástandið á bráðamóttöku Landspítalans er óboðlegt og hefur verið lengi. Forstjórar LSH koma og fara en enginn þeirra virðist ráða við að skipuleggja bráðamóttöku svo sómi sé að. Aðstæður þar eru óásættanlegar bæði fyrir starfsmenn og sjúklinga. Engu virðist breyta hve miklu fé er varið til spítalans, ekkert lagast og raunar versnar ástandið frekar ef eitthvað er. Á bráðamóttökunni er öllu grautað saman. Einstaklingur með smávægilega áverka mætir á sömu móttöku og annar sem er í bráðri lífshættu vegna slyss eða skyndilegs sjúkdóms. Starfsfólkið þarf að sinna öllum á sama tíma. Það hljóta alllir að sjá að einstaklingur með til dæmis einkenni hjartaáfalls á ekki að vera í sömu biðröð og sá sem fingurbrotnaði eða er með með lítilsháttar áverka. Það er með ólíkindum að þetta skuli hafa viðgengist á bráðamóttökunni í öll þessi ár. Þar ríkir oft einhvers konar stríðsástand. Gríðarlegt álag er á starfsfólkinu og plássleysið algjört. Margir upplifa niðurlægjandi aðstæður liggjandi frami á gangi, fyrir augliti allra sem þar fara um, því að ekki eru nein laus rúm á sjúkrastofum. Þá þurfa sumir að bíða lon og don eftir þjónustu, oft klukkustundum saman. Margir eru með mjög erfiðar reynslusögur í farteskinu tengdar því álagi sem ríkir á bráðamóttökunni. Fullreynt að ríkið sjái alfarið um bráðamóttöku Það er brýnt að brjóta upp þessa einingu Landspítalans. Búa þar til smærri einingar sem geta tekið álagið af Landspítalanum. Þannig má auðveldlega sjá fyrir sér einkarekna þjónustu sem sinnir fólki með minniháttar áverka eða slys. Þá er komið að því að útvista slíkum rekstri til sjálfstætt starfandi aðila í heilbrigðisþjónustu. Slíkt fyrirkomulag þekkist víða erlendis. Raunar erum við Íslendingar miklir eftirbátar frænda okkar á Norðurlöndunum, þar sem ríkið gnæfir ekki yfir nær allri sjúkraþjónustu eins og hér á landi. Margir Íslendingar nýta sér þjónustu einkarekinna sjúkrastofnana erlendis. Við erum öll sjúkratryggð og því á ekki að skipta máli hvort að það sé ríkisstarfsmaður eða einkaaðili sem veitir heilbrigðisþjónustuna, eins og á bráðamóttöku, hérlendis eða erlendis. Sýnum mannúð og virðingu Það er fullreynt að Landspítalinn sjái alfarið um bráðamóttöku. Stofnunin ræður ekki við verkefnið. Mikilvægt er að bregðast við þessum vanda sem allra fyrst. Ekki með fleiri orðum heldur aðgerðum. Það þarf framsýni, vilja og metnað í þessum málum. Þannig getum við sýnt sjúku og slösuðu fólki meiri mannúð og virðingu. Ég mun á næstunni setja þetta mál á dagskrá Alþingis. Nóg er komið af tali og afsökunum. Þennan vanda þarf að leysa. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins.
Erum við tilbúin fyrir ESB-viðræður? Sjö lykiláhættuþættir sem þjóðin má ekki horfa framhjá Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Erum við tilbúin fyrir ESB-viðræður? Sjö lykiláhættuþættir sem þjóðin má ekki horfa framhjá Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Við byrjum of seint: Um mæður, börn og ábyrgð okkar í umræðunni Elísabet Ósk Vigfúsdóttir skrifar
Skoðun Röskva vill sjá hjúkrunarfræðinga á sjúkrabíl og meiri nýsköpun í námi Dagbjört Lára Bjarkadóttir,Ríkharður Daði Ólafsson skrifar
Erum við tilbúin fyrir ESB-viðræður? Sjö lykiláhættuþættir sem þjóðin má ekki horfa framhjá Sigurður Sigurðsson Skoðun