Gísli Marteinn rís upp í krafti sýkla­lyfja

„Ég er meðhönd­laður við lungna­bólgu og það er það sem hefur virkað,“ segir Gísli Marteinn sem telur lík­legast að fyrst hafi flensan skæða sem þessi dægrin vomir yfir sam­félaginu hafi lagt hann í upp­hafi og hann síðan fengið lungna­bólgu ofan í hana.

„Ég er búinn að heyra frá fullt af fólki að þessi pest sé bara mjög svæsin en eftir að hitinn fór niður hjá mér og rauk svo aftur upp þá hugsuðum við að það væri senni­lega komin ein­hver önnur sýking þarna líka,“ segir Gísli sem þurfti því bæði að kljást við in­flúensuna og vinna síðan á lungna­bólgu með sýkla­lyfjum.

Þótt auðheyrt sé á mál­rómnum að Gísli Marteinn hafi enn ekki jafnað sig að fullu segir hann ekkert standa til annað en að mæta til leiks í Vikuna sína á föstu­dagskvöld.

Vikan með Berg­lindi Festi­val

„Kannski er röddin bara svona því ég hef talað svo lítið síðasta hálfa mánuðinn og þarf að koma tal­færunum í gang aftur,“ segir hann og bregður sér hvorki við tveggja vikna messu­fall, sár né bana.

Þótt hann hafi verið hálf­meðvitundar­laus á köflum segir hann veikindin þó ekki hafa slegið hann alveg út af laginu. „Ég hef verið í fjar­vinnu og meira að segja þegar ég var sem slappastur náði ég svona aðeins að vera með.

Þannig að við unnum þetta bara í sam­vinnu og síðan stóð Berg­lind sig náttúr­lega með prýði,“ segir hann um sam­starfs­konu sína, Berg­lindi Festi­val, og bætir að­spurður við að þeim hafi þótt liggja beinast við að hún stykki í skarðið.

Fyrstu pestar­for­föllin

Gísli Marteinn segir að þetta fyrsta skiptið á löngum ferli sem veikindi haldi honum frá skjánum. „Þetta er í fyrsta skiptið sem ég er lasinn og get ekki mætt. Einu sinni var ég í upp­skurði, senni­lega á öðru ári þáttarins, og var bara upp­dópaður og gat ekki stýrt þættinum. En nú horfir þetta allt til betri vegar.“

Frá upp­skurði og lyfja­móki berst talið eftir króka­leið að yfir­vofandi borgar­stjórnar­kosningum og hvort þær liggi þungt á honum með tvo góða félaga og vini, Rúnar Frey Gísla­son og Pétur Marteins­son, í baráttunni um at­kvæðin. Rúnar Freyr fyrir Sjálf­stæðis­flokkinn og Pétur fyrir Sam­fylkinguna.

„Nei. Hún gerir það ekki. Nei, nei, nei, nei. Ég fylgist bara með af hliðar­línunni,“ segir Gísli Marteinn og hokinn af reynslu sé hann alls ekkert að setja sig í stellingar Njáls á Bergþórs­hvoli gagn­vart hvorki Rúnari Frey né Pétri.

„Nei, nei, nei. Alls ekki enda ekki tað­skegglingur.“