Vestmannaeyjar skila milljörðum - en fá hvað í staðinn? Jóhann Ingi Óskarsson skrifar 25. mars 2026 09:45 Það er ákveðin þreyta farin að setjast í umræðuna í Vestmannaeyjum. Ekki vegna þess að við höfum sagt of mikið, heldur vegna þess að við þurfum sífellt að minna á það sama. Við þurfum að minna á að samgöngur eru ekki lúxus. Við þurfum að minna á að innviðir eru ekki aukaatriði. Og við þurfum, enn og aftur, að minna á að Vestmannaeyjar eru hluti af Íslandi, ekki jaðarsvæði sem má gleymast. Samgöngur sem lífæð Skerðingar á ferjusamgöngum og tafir á uppbyggingu Landeyjahafnar þýða einfaldlega eitt: Óöryggi í daglegu lífi. Við erum ekki að tala um þægindi. Við erum að tala um grunnforsendu þess að samfélag geti starfað. Tafir, frestanir og röng forgangsröðun Framkvæmdir dragast. Áætlanir færast til. Forgangurinn er óljós. Og niðurstaðan er skýr: Vestmannaeyjar sitja ekki við sama borð og önnur samfélög. En hér er staðreyndin: við erum að skila Loðnuvertíðin sýndi það enn og aftur. Fyrirtæki í Eyjum skapa verðmæti sem skila sér beint inn í íslenskt hagkerfi. Þetta eru tekjur, störf og gjaldeyri fyrir landið allt. En það stoppar ekki þar. Framtíðartekjurnar eru að verða til Í Vestmannaeyjum er að byggjast upp fiskeldi sem mun skila umtalsverðum útflutningstekjum á komandi árum. Þetta er hluti af einni hraðast vaxandi atvinnugrein landsins. Með öðrum orðum: Við erum ekki bara að skila í dag, heldur líka á morgun. Það er líka trú á Eyjunum Á sama tíma og ríkið dregur lappirnar er annað að gerast. Nýir og öflugir aðilar hafa bæst í hluthafahóp Eyjaganga og styrkt undirbúning verkefnisins verulega. Það er ekki gert af tilviljun. Fjárfestar setja ekki fjármagn í verkefni nema þeir sjái raunveruleg tækifæri. Þeir sjá það sem við vitum: Að Vestmannaeyjar eru samfélag með mikla möguleika. Og hvað fáum við á móti? Á meðan Vestmannaeyjar: skila milljörðum í gegnum sjávarútveg eru að byggja upp nýjan útflutningsiðnað styrkja gjaldeyristekjur þjóðarbúsins og laða að sér fjárfestingu til framtíðar þá fáum við: skerta samgönguáætlun frestaðar framkvæmdir og sífelldar tafir Þetta er ekki jafnvægi. Þetta er einfaldlega ekki sanngjarnt. En hvað ætlum við að gera? Við í Miðflokknum leggjum fram skýra sýn: 1. Samgöngur sem grunninnviðir Full og stöðug fjármögnun Landeyjahafnar og ferjusiglinga. 2. Ríkið taki ábyrgð Innviðir sem standa undir þjóðartekjum eiga að vera fjármagnaðir af ríkinu. 3. Framkvæmdir með skýrum tímamörkum Ekki fleiri frestanir, heldur ábyrgð og eftirfylgni. 4. Verðmætasköpun skili sér heim Samfélag sem skapar verðmæti á að fá sanngjarnan hlut til baka í innviðum. Stóra myndin Vestmannaeyjar eru ekki jaðar. Við erum: ein af lykilstoðum sjávarútvegs hluti af ört vaxandi fiskeldisiðnaði samfélag sem er að byggja upp framtíðartekjur fyrir Ísland og staður þar sem fjárfestar sjá framtíð Þetta er ekki kostnaður. Þetta er fjárfesting. Spurningin er einföld Við erum ekki að biðja um forréttindi. Við erum að krefjast sanngirni. Ef Vestmannaeyjar geta: skapað verðmæti í dag byggt upp tekjur morgundagsins og laðað að sér fjárfestingu þá er lágmark að innviðirnir fylgi með. Eyjarnar skila - ríkið þarf að standa við sitt. Höfundur er formaður Miðflokksins í Vestmannaeyjum Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Vestmannaeyjar Miðflokkurinn Mest lesið „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun Útlensk skólabörn, íslenska og enska Roza Matijević Ismailovski Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun EES-líflínan er tekin að trosna Einar Karl Haraldsson Skoðun Una 72% evrópubúa sér vel í Evrópusambandinu? Andri Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Una 72% evrópubúa sér vel í Evrópusambandinu? Andri Sigurðsson skrifar Skoðun EES-líflínan er tekin að trosna Einar Karl Haraldsson skrifar Sjá meira
Það er ákveðin þreyta farin að setjast í umræðuna í Vestmannaeyjum. Ekki vegna þess að við höfum sagt of mikið, heldur vegna þess að við þurfum sífellt að minna á það sama. Við þurfum að minna á að samgöngur eru ekki lúxus. Við þurfum að minna á að innviðir eru ekki aukaatriði. Og við þurfum, enn og aftur, að minna á að Vestmannaeyjar eru hluti af Íslandi, ekki jaðarsvæði sem má gleymast. Samgöngur sem lífæð Skerðingar á ferjusamgöngum og tafir á uppbyggingu Landeyjahafnar þýða einfaldlega eitt: Óöryggi í daglegu lífi. Við erum ekki að tala um þægindi. Við erum að tala um grunnforsendu þess að samfélag geti starfað. Tafir, frestanir og röng forgangsröðun Framkvæmdir dragast. Áætlanir færast til. Forgangurinn er óljós. Og niðurstaðan er skýr: Vestmannaeyjar sitja ekki við sama borð og önnur samfélög. En hér er staðreyndin: við erum að skila Loðnuvertíðin sýndi það enn og aftur. Fyrirtæki í Eyjum skapa verðmæti sem skila sér beint inn í íslenskt hagkerfi. Þetta eru tekjur, störf og gjaldeyri fyrir landið allt. En það stoppar ekki þar. Framtíðartekjurnar eru að verða til Í Vestmannaeyjum er að byggjast upp fiskeldi sem mun skila umtalsverðum útflutningstekjum á komandi árum. Þetta er hluti af einni hraðast vaxandi atvinnugrein landsins. Með öðrum orðum: Við erum ekki bara að skila í dag, heldur líka á morgun. Það er líka trú á Eyjunum Á sama tíma og ríkið dregur lappirnar er annað að gerast. Nýir og öflugir aðilar hafa bæst í hluthafahóp Eyjaganga og styrkt undirbúning verkefnisins verulega. Það er ekki gert af tilviljun. Fjárfestar setja ekki fjármagn í verkefni nema þeir sjái raunveruleg tækifæri. Þeir sjá það sem við vitum: Að Vestmannaeyjar eru samfélag með mikla möguleika. Og hvað fáum við á móti? Á meðan Vestmannaeyjar: skila milljörðum í gegnum sjávarútveg eru að byggja upp nýjan útflutningsiðnað styrkja gjaldeyristekjur þjóðarbúsins og laða að sér fjárfestingu til framtíðar þá fáum við: skerta samgönguáætlun frestaðar framkvæmdir og sífelldar tafir Þetta er ekki jafnvægi. Þetta er einfaldlega ekki sanngjarnt. En hvað ætlum við að gera? Við í Miðflokknum leggjum fram skýra sýn: 1. Samgöngur sem grunninnviðir Full og stöðug fjármögnun Landeyjahafnar og ferjusiglinga. 2. Ríkið taki ábyrgð Innviðir sem standa undir þjóðartekjum eiga að vera fjármagnaðir af ríkinu. 3. Framkvæmdir með skýrum tímamörkum Ekki fleiri frestanir, heldur ábyrgð og eftirfylgni. 4. Verðmætasköpun skili sér heim Samfélag sem skapar verðmæti á að fá sanngjarnan hlut til baka í innviðum. Stóra myndin Vestmannaeyjar eru ekki jaðar. Við erum: ein af lykilstoðum sjávarútvegs hluti af ört vaxandi fiskeldisiðnaði samfélag sem er að byggja upp framtíðartekjur fyrir Ísland og staður þar sem fjárfestar sjá framtíð Þetta er ekki kostnaður. Þetta er fjárfesting. Spurningin er einföld Við erum ekki að biðja um forréttindi. Við erum að krefjast sanngirni. Ef Vestmannaeyjar geta: skapað verðmæti í dag byggt upp tekjur morgundagsins og laðað að sér fjárfestingu þá er lágmark að innviðirnir fylgi með. Eyjarnar skila - ríkið þarf að standa við sitt. Höfundur er formaður Miðflokksins í Vestmannaeyjum
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun