Að vera rétt tengdur eða bara „í­búi“?

Í Grímsnes- og Grafningshreppi virðist nú skipta máli hvaða íbúi þú ert, ekki bara hvort þú sért íbúi.

Í nýlegri grein velti oddviti sveitarfélagsins því upp hvað felist í því að vera íbúi og hvort lögheimilisskráning ein og sér nægi. En í stað þess að skýra umræðuna virðist hún draga upp línu á milli „rétt tengdra“ íbúa og annarra.

Í grein hennar segir orðrétt:

„Ekki utanaðkomandi aðilar sem hafa takmarkaða tengingu við samfélagið eða standa utan við það daglega líf sem hér fer fram.“

Þessi orð vekja spurningar.

Hvað þýðir að hafa „takmarkaða tengingu“?

Hver ákveður það?

Er til mælikvarði sem metur hversu „rétt tengdur“ íbúi er?

Í Grímsnes- og Grafningshreppi býr fjölbreyttur hópur fólks. Þar eru íbúar með skráð lögheimili, en einnig fólk sem hefur búið þar lengi í frístundahúsum, tengst samfélaginu, tekið þátt í félagslífi og lifað sínu daglega lífi á svæðinu.

Eru þeir ekki hluti af samfélaginu?

Hvað með þá sem eiga börn í leik- og grunnskóla?

Hvað með þá sem taka þátt í félagsstarfi eða hafa setið í nefndum á vegum sveitarfélagsins?

Standa þeir utan við það daglega líf sem hér fer fram?

Eða eru aðeins þeir sem búa á ákveðnum stöðum, með ákveðnar rætur, taldir fullgildir íbúar?

Þetta eru ekki saklaus skilaboð.

Þau draga upp mynd af samfélagi þar sem sumir teljast „réttir“ íbúar en aðrir síður.

Slík nálgun á ekki heima í sveitarfélagi sem vill byggja á samheldni, sanngirni og virðingu fyrir ólíkum aðstæðum íbúa.

Það er rétt að því fylgir ábyrgð að stýra sveitarfélagi. Sú ábyrgð felst meðal annars í því að hlusta á íbúa og taka mið af ólíkum þörfum þeirra.

Margir íbúar í Grímsnes- og Grafningshreppi upplifa að það hafi skort á einmitt þetta á undanförnum árum.

Þess vegna er komin krafa um breytingar.

Höfundur er „íbúi“ í Grímsnes- og Grafningshreppi.