100 ára uppbygging á næstu 15 árum Halla Thoroddsen skrifar 13. apríl 2026 06:30 Rétt rúmlega 100 ár eru liðin frá því að fyrsta hjúkrunarheimilið var opnað á Íslandi. Uppbyggingin hefur meira og minna alla tíð fylgt þörfinni og efnahagslegu svigrúmi samfélagsins hverju sinni. Þjónustan var áður einfaldari og allt annars eðlis en við þekkjum í dag. Síðustu áratugi hefur áherslan svo breyst. Minni stofnanabragur, meiri gæði og fjölbreyttari þjónusta. Hundrað árum síðar eru um 3.000 hjúkrunarrými í rekstri á Íslandi. Áskoranirnar liggja fyrir Verkefnin á komandi áratugum eru ekki ófyrirsjáanleg. Þau liggja fyrir. Aldraðir falla ekki af himnum ofan. Mest aðkallandi verkefnið er skýrt. Það er skortur á hjúkrunarrýmum fyrir þá sem þurfa sólarhringsþjónustu. Samkvæmt mannfjöldaspá Hagstofunnar mun fjöldi 80 ára og eldri tvöfaldast fram til ársins 2040. Þróunin hefur verið línuleg og stöðug undanfarin áratug en er nú í veldisvexti. Þetta bætist við það neyðarástandið sem nú ríkir. Frá áramótum hafa að jafnaði á annað hundrað manns legið á Landspítala með virkt færni- og heilsumat. Einstaklingar sem eiga lögum samkvæmt rétt á hjúkrunarrými. Að meðaltali bætast 15 manns á viku við þennan lista, bara á Landspítalanum. Í dag eru um 700 manns á biðlista eftir hjúkrunarrými. Þetta er staðan í dag og ástandið mun ekki lagast af sjálfu sér. Hvernig reiknum við þörfina? Þegar við reiknum þörf á hjúkrunarrýmum fram í tímann eru sumar breytur augljósar, aðrar örlítið flóknari. Við vitum hvað það verða margir 80 ára eftir 20 ár. Vissulega þarf að líta til nokkurra þátta en í grófum dráttum verða þeir sem eru 60 ára í dag 80 ára eftir 20 ár, ef guð lofar. Önnur úrræði, forvarnir, fræðsla og aukin heimaþjónusta, eru flóknari breytur að mæla. En jafnvel þó við séum bjartsýn á árangur þessara þátta þá er myndin skýr. Samkvæmt mælaborði KPMG má gera ráð fyrir að þörf verði á 6.400 hjúkrunarrýmum árið 2040. Það er varfærin og bjartsýn spá. Við þurfum að byggja a.m.k. 3500 rými á næstu 15 árum. Það er meira en við höfum byggt síðastliðin 100 ár. Undanfarna áratugi hafa að jafnaði bæst við um 40 rými á ári. Nú þurfum við 200. Sem til einföldunar samsvarar tveimur meðalstórum hjúkrunarheimilum. Á hverju einasta ári. Enn eitt vandamálið Málaflokkur aldraðra situr í vandamálahítinni í samfélaginu. Við vitum flest af vandanum en fáir finna lengi fyrir áhrifunum. En áhrifin eru raunveruleg og fyrir fleiri en fólk gerir sér almennt grein fyrir . Fólk sem á rétt á hjúkrunarrými og umönnun býr við skert lífsgæði síðustu ár ævinnar. Aðstandendur standa vaktina, neyðast til að setja líf sitt á pásu. Tekjur skerðast og álag eykst. Þetta er ekki bara vandi aldraðra. Þetta er fjölskylduvandamál. Þá eru ótalin áhrifin á heilbrigðiskerfið. Einn biðlisti býr til annan. Ef einstaklingur er fastur á spítala og kemst ekki á hjúkrunarheimili þá kemst næsti sem þarf bráðaþjónustu ekki að, rýmin eru takmörkuð. Það er raunverulegt vandamál sem hver sem er getur lent í ef heilsan brestur. Staðan er augljós. Afleiðingarnar eru margvíslegar og snerta tugi þúsunda einstaklinga. Við vitum hvað þarf að gera, við þurfum að byggja meira á næstu 15 árum en við höfum gert á síðustu 100. Það er margt í pípunum en við þurfum allar hendur á dekk til að takast á við verkefnin framundan, fagna frumkvæði og nýjum lausnum. Höfundur er forstjóri Sóltúns heilbrigðisþjónustu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hjúkrunarheimili Mest lesið Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Mikilvægir áfangar í orkumálum Vestfjarða Arna Lára Jónsdóttir skrifar Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar Skoðun Gervigreind í ráðningum - stuðningur eða staðgengill? Helga Jóhanna Oddsdóttir skrifar Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Rétt rúmlega 100 ár eru liðin frá því að fyrsta hjúkrunarheimilið var opnað á Íslandi. Uppbyggingin hefur meira og minna alla tíð fylgt þörfinni og efnahagslegu svigrúmi samfélagsins hverju sinni. Þjónustan var áður einfaldari og allt annars eðlis en við þekkjum í dag. Síðustu áratugi hefur áherslan svo breyst. Minni stofnanabragur, meiri gæði og fjölbreyttari þjónusta. Hundrað árum síðar eru um 3.000 hjúkrunarrými í rekstri á Íslandi. Áskoranirnar liggja fyrir Verkefnin á komandi áratugum eru ekki ófyrirsjáanleg. Þau liggja fyrir. Aldraðir falla ekki af himnum ofan. Mest aðkallandi verkefnið er skýrt. Það er skortur á hjúkrunarrýmum fyrir þá sem þurfa sólarhringsþjónustu. Samkvæmt mannfjöldaspá Hagstofunnar mun fjöldi 80 ára og eldri tvöfaldast fram til ársins 2040. Þróunin hefur verið línuleg og stöðug undanfarin áratug en er nú í veldisvexti. Þetta bætist við það neyðarástandið sem nú ríkir. Frá áramótum hafa að jafnaði á annað hundrað manns legið á Landspítala með virkt færni- og heilsumat. Einstaklingar sem eiga lögum samkvæmt rétt á hjúkrunarrými. Að meðaltali bætast 15 manns á viku við þennan lista, bara á Landspítalanum. Í dag eru um 700 manns á biðlista eftir hjúkrunarrými. Þetta er staðan í dag og ástandið mun ekki lagast af sjálfu sér. Hvernig reiknum við þörfina? Þegar við reiknum þörf á hjúkrunarrýmum fram í tímann eru sumar breytur augljósar, aðrar örlítið flóknari. Við vitum hvað það verða margir 80 ára eftir 20 ár. Vissulega þarf að líta til nokkurra þátta en í grófum dráttum verða þeir sem eru 60 ára í dag 80 ára eftir 20 ár, ef guð lofar. Önnur úrræði, forvarnir, fræðsla og aukin heimaþjónusta, eru flóknari breytur að mæla. En jafnvel þó við séum bjartsýn á árangur þessara þátta þá er myndin skýr. Samkvæmt mælaborði KPMG má gera ráð fyrir að þörf verði á 6.400 hjúkrunarrýmum árið 2040. Það er varfærin og bjartsýn spá. Við þurfum að byggja a.m.k. 3500 rými á næstu 15 árum. Það er meira en við höfum byggt síðastliðin 100 ár. Undanfarna áratugi hafa að jafnaði bæst við um 40 rými á ári. Nú þurfum við 200. Sem til einföldunar samsvarar tveimur meðalstórum hjúkrunarheimilum. Á hverju einasta ári. Enn eitt vandamálið Málaflokkur aldraðra situr í vandamálahítinni í samfélaginu. Við vitum flest af vandanum en fáir finna lengi fyrir áhrifunum. En áhrifin eru raunveruleg og fyrir fleiri en fólk gerir sér almennt grein fyrir . Fólk sem á rétt á hjúkrunarrými og umönnun býr við skert lífsgæði síðustu ár ævinnar. Aðstandendur standa vaktina, neyðast til að setja líf sitt á pásu. Tekjur skerðast og álag eykst. Þetta er ekki bara vandi aldraðra. Þetta er fjölskylduvandamál. Þá eru ótalin áhrifin á heilbrigðiskerfið. Einn biðlisti býr til annan. Ef einstaklingur er fastur á spítala og kemst ekki á hjúkrunarheimili þá kemst næsti sem þarf bráðaþjónustu ekki að, rýmin eru takmörkuð. Það er raunverulegt vandamál sem hver sem er getur lent í ef heilsan brestur. Staðan er augljós. Afleiðingarnar eru margvíslegar og snerta tugi þúsunda einstaklinga. Við vitum hvað þarf að gera, við þurfum að byggja meira á næstu 15 árum en við höfum gert á síðustu 100. Það er margt í pípunum en við þurfum allar hendur á dekk til að takast á við verkefnin framundan, fagna frumkvæði og nýjum lausnum. Höfundur er forstjóri Sóltúns heilbrigðisþjónustu.
Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar
Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar