Nei eða já, af eða á Ásgeir Þorgeirsson skrifar 19. apríl 2026 15:00 Hvers vegna harðnar fólk svona hratt í afstöðu sinni? Skotgrafir myndast á samfélagsmiðlum og dýpka mjög auðveldlega. Stundum dugar bara fyrirsögn, athugasemd eða hálf hugsuð setning og allt í einu eru allir orðnir fullvissir um að þeir hafi rétt fyrir sér. Hvernig gerist þetta? Heilinn elskar einfaldar hliðar. Um leið og umræðan pólerast í „við“ og „þau“, þá velur heilinn hlið eða sjónarmið til að finna öryggi og þá skipta rök síður máli. Hópar veita skjól, jafnvel þótt enginn segi neitt merkilegt. Afstaða mótast. Þegar við smellum á „like“, skrifum athugasemd eða gefum í skyn hvað okkur finnst, þá verður afstaðan hluti af sjálfsmyndinni. Að skipta um skoðun myndi þýða að viðurkenna að við höfðum rangt fyrir okkur. Heilinn hatar það og Þess vegna herðumst við í afstöðu okkar. Upplýsingatóm (e. information vacuum) fyllist af tilfinningum. Óvissa er líklegri til að fylla tómið með neikvæðum tilfinningum. Þegar við vitum ekki nóg, bætir heilinn í eyðurnar með tortryggni, reiði og ótta. Það er miklu hraðvirkara en að leita upplýsinga. Þess vegna verða innantómar athugasemdir stundum eldsneyti fyrir stór átök. Neikvæðar hugsanir draga til sín fleiri neikvæðar hugsanir. Reiði er smitandi. Ef einn er pirraður, verða tveir pirraðir. Ef tveir eru pirraðir, verða tuttugu pirraðir. Þetta magnast í hópum því fólk speglar tilfinningar annarra hraðar en það speglar rök. Fólk harðnar í afstöðu sinni vegna forritunar sem fylgt hefur manninum í þúsundir ára: velja hóp, verja hóp, og fylla í eyðurnar með tilfinningum þegar upplýsingar vantar. Það er bæði ótrúlega mannlegt og ótrúlega fyrirsjáanlegt. Staðfestingarvilla (e. confirmation bias) er sú hugræna tilhneiging að leita að, taka eftir og muna helst það sem styður þá skoðun sem við höfum nú þegar, en hunsa eða gera lítið úr upplýsingum sem ganga gegn henni. Hún litast af öryggisþörf heilans: að halda í það sem við trúum og verja eigin afstöðu. Staðfestingarvillaer eitt mest rannsakaða hugræna fyrirbæri sálfræðinnar. Hún hefur verið skoðuð og greind frá ýmsum hliðum — frá stjórnmálum og vísindum til fjármála og daglegs lífs. Geta hagsmunaaðilar nýtt sér þetta? Hagsmunaaðilar geta nýtt þessa hugrænu ferla (e. cognitive processes) vegna þess að þeir eru fyrirsjáanlegir. Þegar fólk velur hlið, herðir sig í afstöðu sinni og fyllir í eyðurnar eða tómið með tilfinningum, þá verður það móttækilegra fyrir einföldum skilaboðum og minna móttækilegt fyrir gagnrýni. Hópskipting (e. polarization) er fyrsta verkfærið. Ef hægt er að ramma umræðuna inn sem „við“ gegn „þeim“, þá festist fólk í sínum hópi og hættir að meta upplýsingar sjálfstætt. Þetta er notað í pólitík, markaðssetningu og hagsmunabaráttu. Tilfinningar (e. emotional framing) eru annað verkfærið. Reiði, ótti og óróleiki eru hraðvirkari en rök. Ef hægt er að kveikja tilfinningu, þá þarf ekki að útskýra mikið. Fólk fyllir sjálft í eyðurnar. Staðfestingarvilla (e. confirmation bias) er þriðja verkfærið. Þegar fólk hefur tekið afstöðu, leitar það sjálft að öllu sem styður hana. Hagsmunaaðilar þurfa því aðeins að gefa fólki „réttu“ brotin — restin gerist sjálfkrafa. Endurtekning (e. illusory truth effect) er fjórða verkfærið. Því einfaldari og oftar endurtekin skilaboð, því líklegra er að þau festist. Heilinn tengir endurtekningu við sannleiksgildi. Átakarammi (e. conflict framing) er fimmta verkfærið. Ef hægt er að láta umræðu snúast um „baráttu“, „ógn“, „svik“ eða „sigur“, þá fer fólk í varnarstöðu og hættir að hlusta á mótrök. Þetta er sérstaklega áhrifaríkt á samfélagsmiðlum. Þegar vísbending er um átök er áhrifaríkasta leiðin að fylla upplýsingatómið strax með neikvæðum tilfinningum. Þannig dragast fleiri snemma inn í neikvæða hópa og staðfestingarvillan sér um rest. Hverjir hagnast á hugrænum ferlum? Hugrænir ferlar eru nýttir til áhrifa. Í stjórnmálum, markaðssetningu og hagsmunabaráttu eru þeir notaðir til að styrkja fylgi, móta afstöðu og halda athygli. En þeir virka ekki jafnt fyrir alla. Hægri og vinstri stjórnmál nýta ferlana á mismunandi hátt. Hægri sinnuð skilaboð byggja oft á ógnarramma — hugmyndinni um að verja hefðir, öryggi og stöðugleika. Vinstri sinnuð skilaboð virkja frekar siðferðisramma, þar sem samkennd og reiði gagnvart óréttlæti eru drifkraftar. Báðir pólar tala inn í sömu hugrænu kerfin: tilfinningar, hópvitund og staðfestingarvillu. Miðjan forðast átakaramma og reynir helst að byggja á rökum og samræðu. Það gerir hana oft áhrifaminni í umhverfi þar sem tilfinningar ráða ferðinni. Hún virkar hægar, en getur verið stöðugri til lengri tíma. Umburðarlyndir hægri og vinstri flokkar evrópskra stjórnmála vinna trúlega meira hér á miðjunni. Öfgahópar og rasismi nýtir þessa ferla mjög meðvitað. Hópskipting er grunnstoðin þar sem tilfinningar eru virkjaðar með ótta og reiði, og endurtekning tryggir að skilaboðin festist. Átakaramminn gerir umræðuna að baráttu, ekki samræðu. Þar virkar heilinn sem varnarkerfi, en ekki kerfi rökhugsunar. Þegar skilaboð eru einföld, endurtekin og tilfinningaleg, virkjast frumstæðustu kerfi heilans. Þá skiptir litlu máli hvort þau koma frá hægri, vinstri eða öfgum — heilinn vinnur úr þeim á sama hátt Erum við öll jafn útsett? Þessir ferlar eru mannlegir, en við erum mis næm fyrir þeim eftir því hvernig við hugsum, lærum og upplifum heiminn. Hugrænt sjálfstæði og menntun hefur áhrif. Fólk sem hefur þjálfun í að meta upplýsingar gagnrýnið, t.d. í starfi, námi eða daglegum ákvörðunum er síður móttækilegt fyrir einföldum skilaboðum og tilfinningum. Það er ekki ónæmt en það þarf meira til að sannfæra það. Tilfinningalegt áreiti og álag hefur áhrif. Þegar fólk er þreytt, stressað eða upplifir óöryggi, virkjast hraðvirk kerfi heilans sem leita einfaldra skýringa. Þá verða viðbrögð tilfinningaleg og sjálfvirk, og hugrænar skekkjur fá meira vægi. Þess vegna virka áróðurs- og markaðsherferðir best í óvissu eða kreppu. Félagsleg umgjörð hefur áhrif. Við erum móttækilegust innan eigin hóps. Ef skilaboðin koma frá fólki sem við treystum eða tengjumst, þá virkjast staðfestingarvilla og hópvitund. Þetta er ein ástæða þess að samfélagsmiðlar magna áhrifin því þeir tengja skilaboðin við þá sem við þekkjum. Persónulegir eiginleikar hafa áhrif. Fólk sem hefur sterka tilhneigingu til einfaldleika, reglufestu eða siðferðislegs skýrleika er móttækilegra fyrir skýrum skilaboðum um það hvað er rétt eða rangt. Þeir sem hafa hærra þol fyrir óvissu eru líklegri til að sjá fleiri sjónarhorn og spyrja spurninga áður en þeir taka afstöðu. Eins ótrúlega flókin og fullkomin og við erum þá erfum við frumstæðar hvatir og eiginleika sem njóta stundum forgangs og hægt er að spila með. Þessi skoðun á hugrænum ferlum er tilraun til að skilja betur hvers vegna ég er eins og ég er . Elskum friðinn og strjúkum kviðinn. Höfundur er hugbúnaðarverkfræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty Skoðun Trillukarlinn og ESB Sigurjón Þórðarson Skoðun Gerum Ísland betra Finnur Torfi Magnússon Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Tjakkurinn, ljóstíran og tækifærin Dóra Magnúsdóttir Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Trillukarlinn og ESB Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Gerum Ísland betra Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Tjakkurinn, ljóstíran og tækifærin Dóra Magnúsdóttir skrifar Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson skrifar Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Vísindaferð í Brussel eða umsókn um aðild? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Arnarnesvegur og varnaðarorð sem voru hunsuð Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber áfengið heim að dyrum? Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Fótbolti og þjóðarmorð eiga ekki samleið Guðrún Sif Friðriksdóttir skrifar Skoðun Bikarveiðar í búningi atvinnurekstrar Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Undarleg stefna í umræðunni um ESB Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun MBA: Meðvirkni, bómullar- og aumingjavæðing Davíð Bergmann skrifar Skoðun Börn þurfa meira en stærðfræði Aðalheiður Mjöll Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Er málflutningur SJÁ samtakanna marktækur? Birgir Finnsson skrifar Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar Skoðun Hvernig náum við til ykkar? Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Að leggja rækt við tortryggnina Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Milli gjörða og gilda býr vonin. Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Áfengi heim að dyrum? Halla Þorvaldsdóttir skrifar Sjá meira
Hvers vegna harðnar fólk svona hratt í afstöðu sinni? Skotgrafir myndast á samfélagsmiðlum og dýpka mjög auðveldlega. Stundum dugar bara fyrirsögn, athugasemd eða hálf hugsuð setning og allt í einu eru allir orðnir fullvissir um að þeir hafi rétt fyrir sér. Hvernig gerist þetta? Heilinn elskar einfaldar hliðar. Um leið og umræðan pólerast í „við“ og „þau“, þá velur heilinn hlið eða sjónarmið til að finna öryggi og þá skipta rök síður máli. Hópar veita skjól, jafnvel þótt enginn segi neitt merkilegt. Afstaða mótast. Þegar við smellum á „like“, skrifum athugasemd eða gefum í skyn hvað okkur finnst, þá verður afstaðan hluti af sjálfsmyndinni. Að skipta um skoðun myndi þýða að viðurkenna að við höfðum rangt fyrir okkur. Heilinn hatar það og Þess vegna herðumst við í afstöðu okkar. Upplýsingatóm (e. information vacuum) fyllist af tilfinningum. Óvissa er líklegri til að fylla tómið með neikvæðum tilfinningum. Þegar við vitum ekki nóg, bætir heilinn í eyðurnar með tortryggni, reiði og ótta. Það er miklu hraðvirkara en að leita upplýsinga. Þess vegna verða innantómar athugasemdir stundum eldsneyti fyrir stór átök. Neikvæðar hugsanir draga til sín fleiri neikvæðar hugsanir. Reiði er smitandi. Ef einn er pirraður, verða tveir pirraðir. Ef tveir eru pirraðir, verða tuttugu pirraðir. Þetta magnast í hópum því fólk speglar tilfinningar annarra hraðar en það speglar rök. Fólk harðnar í afstöðu sinni vegna forritunar sem fylgt hefur manninum í þúsundir ára: velja hóp, verja hóp, og fylla í eyðurnar með tilfinningum þegar upplýsingar vantar. Það er bæði ótrúlega mannlegt og ótrúlega fyrirsjáanlegt. Staðfestingarvilla (e. confirmation bias) er sú hugræna tilhneiging að leita að, taka eftir og muna helst það sem styður þá skoðun sem við höfum nú þegar, en hunsa eða gera lítið úr upplýsingum sem ganga gegn henni. Hún litast af öryggisþörf heilans: að halda í það sem við trúum og verja eigin afstöðu. Staðfestingarvillaer eitt mest rannsakaða hugræna fyrirbæri sálfræðinnar. Hún hefur verið skoðuð og greind frá ýmsum hliðum — frá stjórnmálum og vísindum til fjármála og daglegs lífs. Geta hagsmunaaðilar nýtt sér þetta? Hagsmunaaðilar geta nýtt þessa hugrænu ferla (e. cognitive processes) vegna þess að þeir eru fyrirsjáanlegir. Þegar fólk velur hlið, herðir sig í afstöðu sinni og fyllir í eyðurnar eða tómið með tilfinningum, þá verður það móttækilegra fyrir einföldum skilaboðum og minna móttækilegt fyrir gagnrýni. Hópskipting (e. polarization) er fyrsta verkfærið. Ef hægt er að ramma umræðuna inn sem „við“ gegn „þeim“, þá festist fólk í sínum hópi og hættir að meta upplýsingar sjálfstætt. Þetta er notað í pólitík, markaðssetningu og hagsmunabaráttu. Tilfinningar (e. emotional framing) eru annað verkfærið. Reiði, ótti og óróleiki eru hraðvirkari en rök. Ef hægt er að kveikja tilfinningu, þá þarf ekki að útskýra mikið. Fólk fyllir sjálft í eyðurnar. Staðfestingarvilla (e. confirmation bias) er þriðja verkfærið. Þegar fólk hefur tekið afstöðu, leitar það sjálft að öllu sem styður hana. Hagsmunaaðilar þurfa því aðeins að gefa fólki „réttu“ brotin — restin gerist sjálfkrafa. Endurtekning (e. illusory truth effect) er fjórða verkfærið. Því einfaldari og oftar endurtekin skilaboð, því líklegra er að þau festist. Heilinn tengir endurtekningu við sannleiksgildi. Átakarammi (e. conflict framing) er fimmta verkfærið. Ef hægt er að láta umræðu snúast um „baráttu“, „ógn“, „svik“ eða „sigur“, þá fer fólk í varnarstöðu og hættir að hlusta á mótrök. Þetta er sérstaklega áhrifaríkt á samfélagsmiðlum. Þegar vísbending er um átök er áhrifaríkasta leiðin að fylla upplýsingatómið strax með neikvæðum tilfinningum. Þannig dragast fleiri snemma inn í neikvæða hópa og staðfestingarvillan sér um rest. Hverjir hagnast á hugrænum ferlum? Hugrænir ferlar eru nýttir til áhrifa. Í stjórnmálum, markaðssetningu og hagsmunabaráttu eru þeir notaðir til að styrkja fylgi, móta afstöðu og halda athygli. En þeir virka ekki jafnt fyrir alla. Hægri og vinstri stjórnmál nýta ferlana á mismunandi hátt. Hægri sinnuð skilaboð byggja oft á ógnarramma — hugmyndinni um að verja hefðir, öryggi og stöðugleika. Vinstri sinnuð skilaboð virkja frekar siðferðisramma, þar sem samkennd og reiði gagnvart óréttlæti eru drifkraftar. Báðir pólar tala inn í sömu hugrænu kerfin: tilfinningar, hópvitund og staðfestingarvillu. Miðjan forðast átakaramma og reynir helst að byggja á rökum og samræðu. Það gerir hana oft áhrifaminni í umhverfi þar sem tilfinningar ráða ferðinni. Hún virkar hægar, en getur verið stöðugri til lengri tíma. Umburðarlyndir hægri og vinstri flokkar evrópskra stjórnmála vinna trúlega meira hér á miðjunni. Öfgahópar og rasismi nýtir þessa ferla mjög meðvitað. Hópskipting er grunnstoðin þar sem tilfinningar eru virkjaðar með ótta og reiði, og endurtekning tryggir að skilaboðin festist. Átakaramminn gerir umræðuna að baráttu, ekki samræðu. Þar virkar heilinn sem varnarkerfi, en ekki kerfi rökhugsunar. Þegar skilaboð eru einföld, endurtekin og tilfinningaleg, virkjast frumstæðustu kerfi heilans. Þá skiptir litlu máli hvort þau koma frá hægri, vinstri eða öfgum — heilinn vinnur úr þeim á sama hátt Erum við öll jafn útsett? Þessir ferlar eru mannlegir, en við erum mis næm fyrir þeim eftir því hvernig við hugsum, lærum og upplifum heiminn. Hugrænt sjálfstæði og menntun hefur áhrif. Fólk sem hefur þjálfun í að meta upplýsingar gagnrýnið, t.d. í starfi, námi eða daglegum ákvörðunum er síður móttækilegt fyrir einföldum skilaboðum og tilfinningum. Það er ekki ónæmt en það þarf meira til að sannfæra það. Tilfinningalegt áreiti og álag hefur áhrif. Þegar fólk er þreytt, stressað eða upplifir óöryggi, virkjast hraðvirk kerfi heilans sem leita einfaldra skýringa. Þá verða viðbrögð tilfinningaleg og sjálfvirk, og hugrænar skekkjur fá meira vægi. Þess vegna virka áróðurs- og markaðsherferðir best í óvissu eða kreppu. Félagsleg umgjörð hefur áhrif. Við erum móttækilegust innan eigin hóps. Ef skilaboðin koma frá fólki sem við treystum eða tengjumst, þá virkjast staðfestingarvilla og hópvitund. Þetta er ein ástæða þess að samfélagsmiðlar magna áhrifin því þeir tengja skilaboðin við þá sem við þekkjum. Persónulegir eiginleikar hafa áhrif. Fólk sem hefur sterka tilhneigingu til einfaldleika, reglufestu eða siðferðislegs skýrleika er móttækilegra fyrir skýrum skilaboðum um það hvað er rétt eða rangt. Þeir sem hafa hærra þol fyrir óvissu eru líklegri til að sjá fleiri sjónarhorn og spyrja spurninga áður en þeir taka afstöðu. Eins ótrúlega flókin og fullkomin og við erum þá erfum við frumstæðar hvatir og eiginleika sem njóta stundum forgangs og hægt er að spila með. Þessi skoðun á hugrænum ferlum er tilraun til að skilja betur hvers vegna ég er eins og ég er . Elskum friðinn og strjúkum kviðinn. Höfundur er hugbúnaðarverkfræðingur.
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun
Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun
Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson skrifar
Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun
Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun