Húsnæðisöryggi er stærsta velferðarmálið Gundega Jaunlinina skrifar 12. maí 2026 08:21 Stór hluti þeirra sem halda uppi grunnstoðum samfélagsins á Íslandi er af erlendum uppruna - fólk sem nemur um fimmtungi vinnumarkaðarins. Þau halda mörgum af grunnstoðum samfélagsins gangandi á hverjum degi; í umönnun, þjónustu, ferðaþjónustu, iðnaði og fjölmörgum öðrum störfum sem skipta samfélagið gríðarlegu máli. Samt á þessi hópur oft ekki sterka rödd í samfélagsumræðunni, og okkur ber skylda til að tryggja að þau búi við mannsæmandi kjör, öryggi og raunveruleg tækifæri til þátttöku. Lengri vinnuvika, lægri laun Nýleg kjarakönnun Verkalýðsfélagsins Hlífar, sem Gallup vann fyrir félagið haustið 2025, sýnir svart á hvítu hversu skökk staðan er. Félagsfólk af erlendum uppruna vinnur að meðaltali 44,3 stundir á viku en íslenskt félagsfólk 41,5 stundir. Samt eru meðallaun erlends félagsfólks 676 þúsund krónur á mánuði - heilum 105 þúsundum lægri en hjá íslensku félagsfólki. Helmingur erlends félagsfólks hefur áhyggjur af fjárhag sínum, 28 prósent þekkja dæmi um kjarasamningsbrot á sínum vinnustað, og aðeins 57 prósent telja sig búa við mikið starfsöryggi. Sláandi munur á húsnæðismarkaði Húsnæðisóöryggi er stór áskorun fyrir margar þessara fjölskyldna. Hjá Hlíf er hlutfall félagsfólks á leigumarkaði orðið 52,3 prósent - meira en tvöfalt hærra en árið 2019, þegar það var 24,7 prósent. Munurinn eftir uppruna er sláandi: tæp 80 prósent erlends félagsfólks Hlífar eru á leigumarkaði, en aðeins fjórðungur íslensks félagsfólks. Aðeins 16,5 prósent erlends félagsfólks býr í eigin húsnæði á móti 45 prósentum íslensks félagsfólks. Hjá þeim sem starfa við ræstingar eru 87 prósent á leigumarkaði. Og leigjendur eru í mun verri fjárhagsstöðu - 56 prósent þeirra hafa miklar áhyggjur af fjárhag sínum og 22 prósent hafa átt í erfiðleikum með að standa skil á húsnæðiskostnaði síðustu 12 mánuði. Börnin bera afleiðingarnar Hátt leiguverð og mikil óvissa á almennum leigumarkaði leiðir oft til endurtekinna flutninga milli hverfa og skóla. Það hefur ekki aðeins áhrif á fjárhag heldur líka á líðan og félagslegt öryggi barna - barna sem þurfa nú þegar aukinn stuðning, enda er íslenska ekki móðurmál þeirra. Öll börn eiga rétt á öryggi, stöðugleika og jöfnum tækifærum, óháð því hvaðan þau koma. Þau eiga ekki að bera afleiðingar húsnæðisóöryggis foreldra sinna. Við vitum hvað þarf að gera Þess vegna ætlar Samfylkingin í Hafnarfirði að ráðast í kraftmikla og fjölbreytta húsnæðisuppbyggingu á næsta kjörtímabili. Lykilatriði þeirrar stefnu er stóraukið og markvisst samstarf við óhagnaðardrifin leigufélög á vegum verkalýðshreyfingarinnar - til dæmis Bjarg. Reynslan sýnir að þetta er sú leið sem virkar best til að halda leigu niðri fyrir þá hópa sem mest þurfa á því að halda; ungt fólk og fyrstu kaupendur, námsmenn, eldri íbúa, fólk með fötlun og tekjulægri fjölskyldur. Samhliða ætlar Samfylkingin að fjölga félagslegum íbúðum bæjarins, stytta biðlista og tryggja raunhæf úrræði fyrir þá sem standa frammi fyrir heimilisleysi. Það er ekki nóg að þakka fólkinu sem heldur samfélaginu gangandi. Við verðum að tryggja að það geti raunverulega búið hér með reisn og stöðugleika - og það byrjar með öruggu þaki yfir höfuðið. Þannig verðum við sterkari saman! Höfundur skipar 16. sæti á lista Samfylkingarinnar í Hafnarfirði og er varaformaður verkalýðsfélagsins Hlífar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Samfylkingin Hafnarfjörður Mest lesið Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Freyja Þórisdóttir skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Sjá meira
Stór hluti þeirra sem halda uppi grunnstoðum samfélagsins á Íslandi er af erlendum uppruna - fólk sem nemur um fimmtungi vinnumarkaðarins. Þau halda mörgum af grunnstoðum samfélagsins gangandi á hverjum degi; í umönnun, þjónustu, ferðaþjónustu, iðnaði og fjölmörgum öðrum störfum sem skipta samfélagið gríðarlegu máli. Samt á þessi hópur oft ekki sterka rödd í samfélagsumræðunni, og okkur ber skylda til að tryggja að þau búi við mannsæmandi kjör, öryggi og raunveruleg tækifæri til þátttöku. Lengri vinnuvika, lægri laun Nýleg kjarakönnun Verkalýðsfélagsins Hlífar, sem Gallup vann fyrir félagið haustið 2025, sýnir svart á hvítu hversu skökk staðan er. Félagsfólk af erlendum uppruna vinnur að meðaltali 44,3 stundir á viku en íslenskt félagsfólk 41,5 stundir. Samt eru meðallaun erlends félagsfólks 676 þúsund krónur á mánuði - heilum 105 þúsundum lægri en hjá íslensku félagsfólki. Helmingur erlends félagsfólks hefur áhyggjur af fjárhag sínum, 28 prósent þekkja dæmi um kjarasamningsbrot á sínum vinnustað, og aðeins 57 prósent telja sig búa við mikið starfsöryggi. Sláandi munur á húsnæðismarkaði Húsnæðisóöryggi er stór áskorun fyrir margar þessara fjölskyldna. Hjá Hlíf er hlutfall félagsfólks á leigumarkaði orðið 52,3 prósent - meira en tvöfalt hærra en árið 2019, þegar það var 24,7 prósent. Munurinn eftir uppruna er sláandi: tæp 80 prósent erlends félagsfólks Hlífar eru á leigumarkaði, en aðeins fjórðungur íslensks félagsfólks. Aðeins 16,5 prósent erlends félagsfólks býr í eigin húsnæði á móti 45 prósentum íslensks félagsfólks. Hjá þeim sem starfa við ræstingar eru 87 prósent á leigumarkaði. Og leigjendur eru í mun verri fjárhagsstöðu - 56 prósent þeirra hafa miklar áhyggjur af fjárhag sínum og 22 prósent hafa átt í erfiðleikum með að standa skil á húsnæðiskostnaði síðustu 12 mánuði. Börnin bera afleiðingarnar Hátt leiguverð og mikil óvissa á almennum leigumarkaði leiðir oft til endurtekinna flutninga milli hverfa og skóla. Það hefur ekki aðeins áhrif á fjárhag heldur líka á líðan og félagslegt öryggi barna - barna sem þurfa nú þegar aukinn stuðning, enda er íslenska ekki móðurmál þeirra. Öll börn eiga rétt á öryggi, stöðugleika og jöfnum tækifærum, óháð því hvaðan þau koma. Þau eiga ekki að bera afleiðingar húsnæðisóöryggis foreldra sinna. Við vitum hvað þarf að gera Þess vegna ætlar Samfylkingin í Hafnarfirði að ráðast í kraftmikla og fjölbreytta húsnæðisuppbyggingu á næsta kjörtímabili. Lykilatriði þeirrar stefnu er stóraukið og markvisst samstarf við óhagnaðardrifin leigufélög á vegum verkalýðshreyfingarinnar - til dæmis Bjarg. Reynslan sýnir að þetta er sú leið sem virkar best til að halda leigu niðri fyrir þá hópa sem mest þurfa á því að halda; ungt fólk og fyrstu kaupendur, námsmenn, eldri íbúa, fólk með fötlun og tekjulægri fjölskyldur. Samhliða ætlar Samfylkingin að fjölga félagslegum íbúðum bæjarins, stytta biðlista og tryggja raunhæf úrræði fyrir þá sem standa frammi fyrir heimilisleysi. Það er ekki nóg að þakka fólkinu sem heldur samfélaginu gangandi. Við verðum að tryggja að það geti raunverulega búið hér með reisn og stöðugleika - og það byrjar með öruggu þaki yfir höfuðið. Þannig verðum við sterkari saman! Höfundur skipar 16. sæti á lista Samfylkingarinnar í Hafnarfirði og er varaformaður verkalýðsfélagsins Hlífar.
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun