Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson skrifar 15. maí 2026 07:52 Viðreisn hefur verið alveg skýr á því að við ætlum að einfalda stjórnkerfi borgarinnar, draga úr kostnaði og koma þeim peningum í þjónustu út í hverfunum. Við ætlum að færa milljarð árlega úr ráðhúsinu í þjónustu. Það eru 4 milljarðar á kjörtímabilinu. Það er vel hægt. Ég hef farið í samskonar aðgerðir áður sem bæjarstjóri og ráðgjafi sveitarfélaga. Aðgerðir sem hafa bætt ákvarðanatöku og skilað ávinningi fyrir íbúa. Börn af biðlistum Í dag bíða fötluð börn mánuðum og árum saman eftir greiningu og þjónustu sem þau eiga rétt á. Þetta eru ár og mánuðir sem tapast, tími sem hefur varanleg áhrif á líf barnanna og fjölskyldna. Á meðan peningar fara í of þungt stjórnkerfi, bíða börn eftir þjónustu sem á að vera sjálfsögð. Sem dæmi má nefna þrífast ekki mörg börn með einhverfu í heimaskóla og er ákall eftir fleiri sérdeildum. Börn og ungt fólk með fötlun bíða eftir skammtímadvöl og búsetuúrræðum. Viðreisn ætlar að snúa þessu við! Kostnaður borgarinnar um 3,5 milljörðum hærri Stjórnsýsla Reykjavíkur kostar rúmlega 13 milljarða á ári. Það gera tæplega 94 þúsund krónur á hvern íbúa, 11 þúsund krónum meira en landsmeðaltalið. Þetta þýðir einfaldlega að ef borgin næði sama árangri og meðal sveitarfélagið myndi stjórnsýslan kosta 1,5 milljarði minna en hún gerir í dag. Ef Reykjavíkurborg næði sama árangri og Mosfellsbær eða Akureyri, þar sem kostnaðurinn er hæstur af hinum stóru sveitarfélögunum, myndi stjórnsýsla borgarinnar kosta um 3,5 milljörðum minna en hún gerir í dag. Verðmiðinn væri enn lægri ef miðað væri við Hafnarfjörð eða Reykjanesbæ. Þessar upplýsingar liggja fyrir í opinberum gögnum Sambands íslenskra sveitarfélaga. Viðreisn ætlar að snúa þessu við og hefur sett fram það hóflega markmið að lækka kostnaðinn við stjórnsýslu borgarinnar um milljarð á ári. Stærðaróhagkvæmni Reykjavíkurborg hefur fjárfest mikið í stafrænni umbreytingu. Sú fjárfesting og stærðarhagkvæmni ætti að skila sér í lægri kostnaði. Við í Viðreisn ætlum að ná þeirri hagræðingu fram. Það eru mörg verkefni sem voru einu sinni mikilvæg, en eru það ekki lengur, sem við sjáum fyrir okkur að draga úr eða hætta. Til dæmis verkefni sem voru sett af stað í COVID, eða voru afleiðing samningaviðræðna milli flokkanna sem allir þurftu að fá sitt. Byrjum á okkur sjálfum Við ætlum að byrja á okkur sjálfum með því að lækka kostnað við borgarfulltrúa úr um 850 milljónum í um 750 milljónir króna árlega. Þar eru fyrstu 100 milljónirnar komnar. Viðreisn hefur verið opin og heiðarleg með að stöðugildum í stjórnsýslu mun fækka. Það eru um 600 stöðugildi í stjórnsýslu hjá borginni sem eru ekki í beinni þjónustu við borgarbúa. Við viljum fækka þeim um 10%. Það er hagræðing um 800 til 900 milljónir króna árlega. Það mun ekki hafa áhrif á grunnþjónustu við borgarbúa, heldur þvert á móti mun stjórnkerfið verða einfaldara og kvikara. Hjá Reykjavíkurborg starfar mjög öflugt og hæft fólk sem eftirspurn er eftir í atvinnulífinu. Við breytingar sem þessar er mikilvægt að gæta að öllum réttindum starfsfólks og sýna fólki virðingu. Það er vel hægt. Ég hef gert þetta áður og ætla að gera aftur í Reykjavíkurborg. Höfundur skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Róbert Ragnarsson Viðreisn Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Sjá meira
Viðreisn hefur verið alveg skýr á því að við ætlum að einfalda stjórnkerfi borgarinnar, draga úr kostnaði og koma þeim peningum í þjónustu út í hverfunum. Við ætlum að færa milljarð árlega úr ráðhúsinu í þjónustu. Það eru 4 milljarðar á kjörtímabilinu. Það er vel hægt. Ég hef farið í samskonar aðgerðir áður sem bæjarstjóri og ráðgjafi sveitarfélaga. Aðgerðir sem hafa bætt ákvarðanatöku og skilað ávinningi fyrir íbúa. Börn af biðlistum Í dag bíða fötluð börn mánuðum og árum saman eftir greiningu og þjónustu sem þau eiga rétt á. Þetta eru ár og mánuðir sem tapast, tími sem hefur varanleg áhrif á líf barnanna og fjölskyldna. Á meðan peningar fara í of þungt stjórnkerfi, bíða börn eftir þjónustu sem á að vera sjálfsögð. Sem dæmi má nefna þrífast ekki mörg börn með einhverfu í heimaskóla og er ákall eftir fleiri sérdeildum. Börn og ungt fólk með fötlun bíða eftir skammtímadvöl og búsetuúrræðum. Viðreisn ætlar að snúa þessu við! Kostnaður borgarinnar um 3,5 milljörðum hærri Stjórnsýsla Reykjavíkur kostar rúmlega 13 milljarða á ári. Það gera tæplega 94 þúsund krónur á hvern íbúa, 11 þúsund krónum meira en landsmeðaltalið. Þetta þýðir einfaldlega að ef borgin næði sama árangri og meðal sveitarfélagið myndi stjórnsýslan kosta 1,5 milljarði minna en hún gerir í dag. Ef Reykjavíkurborg næði sama árangri og Mosfellsbær eða Akureyri, þar sem kostnaðurinn er hæstur af hinum stóru sveitarfélögunum, myndi stjórnsýsla borgarinnar kosta um 3,5 milljörðum minna en hún gerir í dag. Verðmiðinn væri enn lægri ef miðað væri við Hafnarfjörð eða Reykjanesbæ. Þessar upplýsingar liggja fyrir í opinberum gögnum Sambands íslenskra sveitarfélaga. Viðreisn ætlar að snúa þessu við og hefur sett fram það hóflega markmið að lækka kostnaðinn við stjórnsýslu borgarinnar um milljarð á ári. Stærðaróhagkvæmni Reykjavíkurborg hefur fjárfest mikið í stafrænni umbreytingu. Sú fjárfesting og stærðarhagkvæmni ætti að skila sér í lægri kostnaði. Við í Viðreisn ætlum að ná þeirri hagræðingu fram. Það eru mörg verkefni sem voru einu sinni mikilvæg, en eru það ekki lengur, sem við sjáum fyrir okkur að draga úr eða hætta. Til dæmis verkefni sem voru sett af stað í COVID, eða voru afleiðing samningaviðræðna milli flokkanna sem allir þurftu að fá sitt. Byrjum á okkur sjálfum Við ætlum að byrja á okkur sjálfum með því að lækka kostnað við borgarfulltrúa úr um 850 milljónum í um 750 milljónir króna árlega. Þar eru fyrstu 100 milljónirnar komnar. Viðreisn hefur verið opin og heiðarleg með að stöðugildum í stjórnsýslu mun fækka. Það eru um 600 stöðugildi í stjórnsýslu hjá borginni sem eru ekki í beinni þjónustu við borgarbúa. Við viljum fækka þeim um 10%. Það er hagræðing um 800 til 900 milljónir króna árlega. Það mun ekki hafa áhrif á grunnþjónustu við borgarbúa, heldur þvert á móti mun stjórnkerfið verða einfaldara og kvikara. Hjá Reykjavíkurborg starfar mjög öflugt og hæft fólk sem eftirspurn er eftir í atvinnulífinu. Við breytingar sem þessar er mikilvægt að gæta að öllum réttindum starfsfólks og sýna fólki virðingu. Það er vel hægt. Ég hef gert þetta áður og ætla að gera aftur í Reykjavíkurborg. Höfundur skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar