Lítil bjalla, stórt hjarta: Hvernig við getum verndað bæði kisur og fugla Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar 20. maí 2026 08:02 Fáar dýrategundir ylja manni jafn mikið um hjartarætur og kettir og fuglar. Kettirnir okkar eru dásamlegir fjölskyldumeðlimir, með sterka persónuleika, sjálfstæði og hlýju. Þegar vora tekur iðar allt af lífi og flestar inni- og útikisur fagna því að geta vappað um nágrennið, frjálsar og óháðar á sínum eigin forsendum. En þessu frelsi fylgir ákveðin ábyrgð sem dýrelskandi eigendur þurfum að axla. Lífga upp á umhverfið okkar Á sama tíma og kisurnar okkar teygja úr sér í grasinu, fyllast garðarnir af nýju lífi. Allt um kring eru spörfulgar flögrandi milli greina jafnvel með nýklakta unga í hreiðri og þegar þeir skríða úr hreiðri kunna þeir eðlilega varla fótum sínum forráð. Fuglasöngur tengir okkur við náttúruna og veitir mörgum ómælda gleði. Fyrir garðeigendur eru þessir litlu nágrannar líka ómetanlegir bandamenn, þar sem þeir halda lús og öðrum meindýrum á trjánum í skefjum með náttúrulegum hætti. Leyndarmálið liggur í fjöldanum Kettir eru í eðli sínu rándýr. Þegar þeir verða varir við hreyfingu vaknar meðfætt veiðieðli. Það gerir ketti ekki vonda. Þeir eru einfaldlega að hlýða eðli sínu. En afleiðingarnar geta hins vegar verið sárgrætilegar fyrir fuglalífið, sérstaklega þegar ungarnir eru varnarlausir. Sem betur fer getum við brugðist við þessu á einfaldan og mildan hátt. Með því að setja bjöllur á hálsól katta gefum við fuglunum tækifæri til að forða sér. Til að ná árangri ætti að nota tvær til þrjár bjöllur frekar en eina. Kettir eru nefnilega ótrúlega snjallir og læra fljótt að læðast þannig að ein stök bjalla haldist hljóðlaus. En þegar bjöllurnar eru fleiri, klingja þær saman við minnsta samslátt. Þessi lága, vinalega hringing gerir það að verkum að kötturinn á nánast ómögulegt með að koma bráð sinni í opna skjöldu. Ef við bætum svo litsterku hálsskrauti eða sérstökum kraga við ólina, eykst fælingin enn frekar, því fuglar hafa framúrskarandi sjón og sjá skæra liti úr mikilli fjarlægð. Samkennd og umhyggja í verki Þetta á ekki að snúast um boð eða bönn, heldur um samkennd og umhyggju fyrir öllu lífi í kringum okkur. Með því að huga að áðurnefndum atriðum sýnum við ábyrgð í verki sem dýravinir. Við getum haldið áfram að leyfa köttunum okkar að njóta útiverunnar og frelsisins, á sama tíma og við leggjum okkar að mörkum til að fleiri fuglsungar vaxi og dafna og komist á legg. Hjálpumst að við að gera hverfið okkar að öruggum griðastað fyrir þau öll. Höfundur er þingkona Flokks fólksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Mest lesið Halldór 22.08.2026 Halldór Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Sjá meira
Fáar dýrategundir ylja manni jafn mikið um hjartarætur og kettir og fuglar. Kettirnir okkar eru dásamlegir fjölskyldumeðlimir, með sterka persónuleika, sjálfstæði og hlýju. Þegar vora tekur iðar allt af lífi og flestar inni- og útikisur fagna því að geta vappað um nágrennið, frjálsar og óháðar á sínum eigin forsendum. En þessu frelsi fylgir ákveðin ábyrgð sem dýrelskandi eigendur þurfum að axla. Lífga upp á umhverfið okkar Á sama tíma og kisurnar okkar teygja úr sér í grasinu, fyllast garðarnir af nýju lífi. Allt um kring eru spörfulgar flögrandi milli greina jafnvel með nýklakta unga í hreiðri og þegar þeir skríða úr hreiðri kunna þeir eðlilega varla fótum sínum forráð. Fuglasöngur tengir okkur við náttúruna og veitir mörgum ómælda gleði. Fyrir garðeigendur eru þessir litlu nágrannar líka ómetanlegir bandamenn, þar sem þeir halda lús og öðrum meindýrum á trjánum í skefjum með náttúrulegum hætti. Leyndarmálið liggur í fjöldanum Kettir eru í eðli sínu rándýr. Þegar þeir verða varir við hreyfingu vaknar meðfætt veiðieðli. Það gerir ketti ekki vonda. Þeir eru einfaldlega að hlýða eðli sínu. En afleiðingarnar geta hins vegar verið sárgrætilegar fyrir fuglalífið, sérstaklega þegar ungarnir eru varnarlausir. Sem betur fer getum við brugðist við þessu á einfaldan og mildan hátt. Með því að setja bjöllur á hálsól katta gefum við fuglunum tækifæri til að forða sér. Til að ná árangri ætti að nota tvær til þrjár bjöllur frekar en eina. Kettir eru nefnilega ótrúlega snjallir og læra fljótt að læðast þannig að ein stök bjalla haldist hljóðlaus. En þegar bjöllurnar eru fleiri, klingja þær saman við minnsta samslátt. Þessi lága, vinalega hringing gerir það að verkum að kötturinn á nánast ómögulegt með að koma bráð sinni í opna skjöldu. Ef við bætum svo litsterku hálsskrauti eða sérstökum kraga við ólina, eykst fælingin enn frekar, því fuglar hafa framúrskarandi sjón og sjá skæra liti úr mikilli fjarlægð. Samkennd og umhyggja í verki Þetta á ekki að snúast um boð eða bönn, heldur um samkennd og umhyggju fyrir öllu lífi í kringum okkur. Með því að huga að áðurnefndum atriðum sýnum við ábyrgð í verki sem dýravinir. Við getum haldið áfram að leyfa köttunum okkar að njóta útiverunnar og frelsisins, á sama tíma og við leggjum okkar að mörkum til að fleiri fuglsungar vaxi og dafna og komist á legg. Hjálpumst að við að gera hverfið okkar að öruggum griðastað fyrir þau öll. Höfundur er þingkona Flokks fólksins.
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun