Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar 22. júní 2026 07:00 Það verður að viðurkennast að það var ansi góð tilfinning síðastliðinn föstudag þegar þingfundum Alþingis var frestað og þingið fór í sumarhlé. Bros var á vörum þingmanna sem tókust í hendur, féllust í faðma, þökkuðu fyrir samstarfið í vetur og óskuðu samstarfsfólki sínu gleðilegs sumars og öruggrar heimferðar. Þetta var talsvert önnur stemning en síðastliðið sumar, þegar þingfundum lauk um miðjan júlí eftir að forseti Alþingis þurfti að beita 71. grein þingskapa til að binda enda á umræður um veiðigjöld og ljúka þar með lengsta málþófi í sögu þingsins. Fulltrúar bæði stjórnar og stjórnarandstöðu hafa síðan þá talað opinberlega um að draga þurfi lærdóm af síðasta þingvetri og koma í veg fyrir að þannig málþóf endurtaki sig. Það græðir enginn á slíku ástandi og það bitnar á ásýnd Alþingis. Það er hagur okkar allra að Alþingi virki fyrir Ísland. Á því berum við í stjórn og stjórnarandstöðu sameiginlega ábyrgð. Í vetur má svo sannarlega segja að Alþingi hafi virkað fyrir Ísland. Ríkisstjórnin lagði fram metnaðarfulla en hófsama þingmálaskrá. Ráðherrar lögðu sig fram um að leggja mál tímanlega fram svo þingnefndir hefðu góðan tíma til að fjalla um þau. Þingnefndir unnu af metnaði og fulltrúar meiri- og minnihluta tóku virkan þátt í að betrumbæta frumvörp, þannig að góð mál yrðu enn betri, Íslandi til heilla. Afraksturinn lét ekki á sér standa. Alls voru 127 frumvörp og þingsályktanir samþykkt á þingvetrinum, sem er vel yfir meðalfjölda á venjulegum þingvetri. Gæði þingsins eru þó ekki mæld í fjölda mála einum og sér, heldur í gæðum lagasetningar og þeim áhrifum sem málin hafa á íslenskt samfélag. Það má segja að þingveturinn hafi einkennst af málum sem eiga það sameiginlegt að styrkja íslenskt samfélag. Við erum að styrkja efnahag Íslands með því að helminga halla ríkissjóðs með fyrstu fjárlögum nýrrar ríkisstjórnar og leggja í kjölfarið fram fjármálaáætlun sem markar skýra leið að hallalausum fjárlögum árið 2027 og út tímabil áætlunarinnar. Það yrðu fyrstu hallalausu fjárlögin í tæpan áratug. Ríkisstjórnin hefur einnig samþykkt mál sem leggja grunninn að viðsnúningi í rekstri með því að einfalda regluverk, ýta undir verðmætasköpun, sameina stofnanir og draga úr kostnaði. Í vetur lagði ríkisstjórnin einnig fram atvinnustefnu til ársins 2035, samgönguáætlun var samþykkt og stofnun innviðafélags sem mun leggja grunn að stórsókn í innviðafjárfestingum. Slíkar fjárfestingar styðja við atvinnulíf, verðmætasköpun og sterkara Ísland til framtíðar. Sterk þjóð stendur með fólkinu sínu. Samhliða áherslu á ábyrga efnahagsstjórn og verðmætasköpun höfum við haft húsnæðis- og velferðarmálin í forgrunni. Þar má nefna sérstakt þjóðarátak í uppbyggingu hjúkrunarheimila, að lífeyrir fylgi launaþróun, lögfestingu samnings Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks og húsnæðispakka 1 og 2 og svona mætti lengi áfram telja. Stjórnarandstaðan fékk líka í gegn góð mál í þinglokunum. Þar má nefna mál sem snúa að auknu frelsi þegar kemur að dreifingu ösku látinna ástvina, lengingu á gildistíma ökuskírteina eldra fólks og þingsályktun um að fela atvinnuráðherra að greina eignarhald erlendra aðila á jörðum á Íslandi, með sérstakri áherslu á aðgang að auðlindum. Svona á Alþingi að virka fyrir Ísland. Með samhentri ríkisstjórn sem vinnur fyrir fólkið í landinu og öflugum hópi þingmanna sem vinnur þvert á flokka af heilindum í þágu þjóðarinnar. Höfundur er þingflokksformaður Samfylkingarinnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðmundur Ari Sigurjónsson Mest lesið Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir skrifar Skoðun Réttarríki fyrir lengra komna Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó skrifar Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Að þýða texta er ekki það sama og að búa til námsefni Bogi Ragnarsson skrifar Sjá meira
Það verður að viðurkennast að það var ansi góð tilfinning síðastliðinn föstudag þegar þingfundum Alþingis var frestað og þingið fór í sumarhlé. Bros var á vörum þingmanna sem tókust í hendur, féllust í faðma, þökkuðu fyrir samstarfið í vetur og óskuðu samstarfsfólki sínu gleðilegs sumars og öruggrar heimferðar. Þetta var talsvert önnur stemning en síðastliðið sumar, þegar þingfundum lauk um miðjan júlí eftir að forseti Alþingis þurfti að beita 71. grein þingskapa til að binda enda á umræður um veiðigjöld og ljúka þar með lengsta málþófi í sögu þingsins. Fulltrúar bæði stjórnar og stjórnarandstöðu hafa síðan þá talað opinberlega um að draga þurfi lærdóm af síðasta þingvetri og koma í veg fyrir að þannig málþóf endurtaki sig. Það græðir enginn á slíku ástandi og það bitnar á ásýnd Alþingis. Það er hagur okkar allra að Alþingi virki fyrir Ísland. Á því berum við í stjórn og stjórnarandstöðu sameiginlega ábyrgð. Í vetur má svo sannarlega segja að Alþingi hafi virkað fyrir Ísland. Ríkisstjórnin lagði fram metnaðarfulla en hófsama þingmálaskrá. Ráðherrar lögðu sig fram um að leggja mál tímanlega fram svo þingnefndir hefðu góðan tíma til að fjalla um þau. Þingnefndir unnu af metnaði og fulltrúar meiri- og minnihluta tóku virkan þátt í að betrumbæta frumvörp, þannig að góð mál yrðu enn betri, Íslandi til heilla. Afraksturinn lét ekki á sér standa. Alls voru 127 frumvörp og þingsályktanir samþykkt á þingvetrinum, sem er vel yfir meðalfjölda á venjulegum þingvetri. Gæði þingsins eru þó ekki mæld í fjölda mála einum og sér, heldur í gæðum lagasetningar og þeim áhrifum sem málin hafa á íslenskt samfélag. Það má segja að þingveturinn hafi einkennst af málum sem eiga það sameiginlegt að styrkja íslenskt samfélag. Við erum að styrkja efnahag Íslands með því að helminga halla ríkissjóðs með fyrstu fjárlögum nýrrar ríkisstjórnar og leggja í kjölfarið fram fjármálaáætlun sem markar skýra leið að hallalausum fjárlögum árið 2027 og út tímabil áætlunarinnar. Það yrðu fyrstu hallalausu fjárlögin í tæpan áratug. Ríkisstjórnin hefur einnig samþykkt mál sem leggja grunninn að viðsnúningi í rekstri með því að einfalda regluverk, ýta undir verðmætasköpun, sameina stofnanir og draga úr kostnaði. Í vetur lagði ríkisstjórnin einnig fram atvinnustefnu til ársins 2035, samgönguáætlun var samþykkt og stofnun innviðafélags sem mun leggja grunn að stórsókn í innviðafjárfestingum. Slíkar fjárfestingar styðja við atvinnulíf, verðmætasköpun og sterkara Ísland til framtíðar. Sterk þjóð stendur með fólkinu sínu. Samhliða áherslu á ábyrga efnahagsstjórn og verðmætasköpun höfum við haft húsnæðis- og velferðarmálin í forgrunni. Þar má nefna sérstakt þjóðarátak í uppbyggingu hjúkrunarheimila, að lífeyrir fylgi launaþróun, lögfestingu samnings Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks og húsnæðispakka 1 og 2 og svona mætti lengi áfram telja. Stjórnarandstaðan fékk líka í gegn góð mál í þinglokunum. Þar má nefna mál sem snúa að auknu frelsi þegar kemur að dreifingu ösku látinna ástvina, lengingu á gildistíma ökuskírteina eldra fólks og þingsályktun um að fela atvinnuráðherra að greina eignarhald erlendra aðila á jörðum á Íslandi, með sérstakri áherslu á aðgang að auðlindum. Svona á Alþingi að virka fyrir Ísland. Með samhentri ríkisstjórn sem vinnur fyrir fólkið í landinu og öflugum hópi þingmanna sem vinnur þvert á flokka af heilindum í þágu þjóðarinnar. Höfundur er þingflokksformaður Samfylkingarinnar.
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar
Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar