Unglingavinnan var tískupallurinn í París

Dóra Júlía Agnarsdóttir skrifar 3. október 2026 07:02

Fyrirsætan Alísa Helga Svansdóttir á að baki sér magnaðan feril í fyrirsætuheiminum. Vísir/Anton

„Þegar ég var tólf ára byrjaði ég að segja fólki að ég væri fyrirsæta þó að það væri ekkert til í því þá. Ég vissi bara að þetta væri það sem ég vildi gera,“ segir Alísa Helga Svansdóttir sem er í dag ein vinsælasta fyrirsæta sem Ísland hefur alið af sér.

Alísa Helga er fædd árið 2003 og ætlaði sér snemma stóra hluti í tískuheiminum. Hún ræddi við blaðamann um ævintýrin víða um heim, þar á meðal í Tókýó og Mílanó, agann, gleðina og krefjandi hliðar bransans, næstu skref og ástina, sem hún fann óvænt í afmæli hjá Guggu í gúmmíbát.

Var tólf ára þegar hún ákvað framtíðarstarfið

Hún hefur geislandi nærveru, er jarðbundin og afslöppuð en að sama skapi orkumikill húmoristi. Hún er gríðarlega metnaðarfull gagnvart fyrirsætustarfinu, kallar ekki allt ömmu sína og hefur þurft að tileinka sér mikla vinnusemi til að ná langt í bransanum.

Það var ekkert annað í boði en að mennta sig líka á hennar heimili og því flutti hún fyrst erlendis eftir stúdentsprófin. Þá fóru hlutirnir að gerast fljótt og langþráður draumur rættist.

„Ég hef ekki sagt neinum þetta held ég en ég gleymi því aldrei að hafa verið tólf ára á Spáni og séð stelpu á ströndinni sitja fyrir í einhverjum tískuþætti þar. Ég sagði þá og þegar við foreldra mína að ég ætlaði að verða fyrirsæta, ég var bara búin að ákveða það.“

Alísa vissi snemma að hún ætlaði sér að verða fyrirsæta.Vísir/Anton

Alísa byrjaði að segja manni og öðrum að hún væri fyrirsæta áður en ferillinn fór af stað en ekki leið á löngu þar til það gerðist.

„Ég fékk samning hjá EY fyrirsætuskrifstofunni eftir að ég sendi þeim skilaboð á Instagram. Ég skrifaði: Ég er 175 cm, ég er fjórtán ára og mig langar að vera módel,“ segir Alísa hlæjandi og bætir við að hún hafi alltaf verið frökk.

„Fólk hló náttúrulega að mér og fannst kannski eins og það væri ekki framtíð í þessu. Það er fyndið að hugsa til þess í dag að ég hafi byrjað að ljúga að öllum að ég væri módel en þetta var kannski bara smá manifestation.“

Gaf innsýn í lífið hennar Alísu

Þrátt fyrir að vita lítið um allar hliðar starfsins vissi Alísa snemma að henni þætti gaman að sitja fyrir.

„Við vinkonurnar vorum alltaf að taka skemmtilegar myndir af okkur á unglingsárunum og við elskuðum að skoða fyrirsætur á Instagram. Við gerðum alls konar myndaþætti þar sem ég var stífmáluð í himinháum hælum að gera einhverjar pósur, svona tólf ára,“ segir Alísa kímin. Hún vakti snemma athygli á samfélagsmiðlum hérlendis og var dugleg að deila ýmsu á Snapchat.

„Þar byrja ég með reikninginn Lífið hennar Alísu og mér var alveg sama hvað fólki fannst. Ég birti það sem ég vildi og einhverjum fannst ég asnaleg á meðan öðrum fannst þetta skemmtilegt.“

Fylgjendahópurinn hennar fór sömuleiðis stigvaxandi á Instagram og Alísa fór að deila ýmsu úr fyrirsætustarfinu.

„Á þeim tíma var ég ekkert að spá í það hvað ég var að birta og það voru ekki strangar reglur á setti. Í dag er skrifað í samningana mína hverju ég má og má ekki sýna frá og maður þarf að fara mjög varlega. Fagurfræðin er líka mikilvægari fyrir mér á samfélagsmiðlum í dag þannig að þetta hefur breyst mikið.“

Unglingavinnan að vera módel í París

Þegar Alísa var fimmtán ára gömul eyddi hún öllu sumrinu í París.

„Eigandi Eskimo models kom til Íslands, hitti nokkrar fyrirsætur hér og valdi mig svo til að fá að fara út til Parísar að vinna. Þetta verður sumarvinnan mín og mamma kom með mér til að sjá hvernig þetta fór allt fram.“

Stressið var ekkert að gera vart við sig hjá hinni fimmtán ára Alísu.

„Ég bara mætti og var til í þetta, ég var einhvern veginn ekkert að ofhugsa það neitt frekar. Ári seinna fer ég ein til Parísar. Mamma og pabbi voru ótrúlega ströng en þau treystu mér samt fyrir þessu, ég held að pabbi hafi kannski eitthvað aðeins náð að sannfæra mömmu og þau vissu að þetta væri það sem ég ætlaði mér að gera.

Ég varð samt að klára menntaskóla og mátti fara út að vinna á sumrin. Þannig samhliða menntaskóla eyddi ég sumrunum í París að vinna sem fyrirsæta og fékk að skreppa í nokkur verkefni yfir skólaönnina,“ segir Alísa og bætir við að námið hafi ekki endilega verið mikilvægast fyrir hana.

Alísa eyddi sumrum í París að starfa sem fyrirsæta frá því hún kláraði grunnskóla.Vísir/Anton

Þakklát fyrir menntunina í dag

„Þegar ég kom fyrst heim frá París sextán ára fannst mér ég ekki þurfa skólann en sem betur fer kom ekkert annað til greina heima en að ég kláraði hann. Ég veit ekki hvar ég væri í dag annars og ég er mjög þakklát að hafa getað farið í háskóla líka,“ segir Alísa og bætir við að ófyrirsjáanleiki einkenni tískubransann sömuleiðis.

„Maður veit aldrei, einn daginn geturðu verið inn og næsta dag ekki. Mamma og pabbi voru alltaf að segja að ég yrði að passa mig svolítið því þetta er ekki eilífðarstarf. Það er talað um að fyrirsætur hætti oftast á aldrinum 25 til 30 ára. Ég er 23 ára þannig að tíminn er á þrotum,“ segir Alísa hlæjandi en bætir við að hún taki eftir einhverjum breytingum hvað þetta varðar.

„Maður tekur alveg eftir því að eldri fyrirsætur eru að ganga tískupallana í dag. Ég var náttúrulega sextán ára þegar ég byrjaði að ganga á tískusýningum, sem er smá galið að hugsa um í dag.“

Sextán ára á tískupalli fyrir Armani

Fyrsta stóra verkefni Alísu var að sitja fyrir í herferð hjá 66°Norður hér heima og markaði það ákveðin vatnaskil hjá henni.

„Þetta kom mér af stað og þarna áttaði ég mig á því að þetta gæti orðið eitthvað hjá mér. 66 er almennt stærsta markmiðið hér heima og þá hugsaði ég: Hvað næst? Snjóboltinn fór stækkandi, sextán ára gömul gekk ég tískupallinn í París fyrir Armani Couture og mér fannst það ótrúlega gaman.

Í prufunum labbaði ég fyrir framan Armani sjálfan og ég fattaði það ekki einu sinni, ég var það slök. Í dag er ég kvíðnari fyrir tískusýningunum og meðvitaðri, þetta er alvarlega fyrir manni núna.“

Í blábyrjun ferilsins úti var Alísa búin að vinna fyrir tískuhús á borð við Y-Project og Fenty. Þegar hún var nítján ára fluttist hún svo til Mílanó.

„Ég byrjaði fyrst í lyfjafræði haustið eftir stúdentinn því mamma og pabbi sögðu að ég yrði að fara í háskóla.

Ég byrjaði á að segja að ég væri að fara í mánuð, sem átti svo eftir að verða að þremur árum úti,“ segir Alísa og glottir. Hún hafði þó treyst föður sínum fyrir þessu.

„Hann sagði mér að kýla á það og að ég myndi finna út úr háskólanámi síðar. Þarna var ég líka búin með menntaskóla og það var aðeins meira svigrúm.“

Sjálfið nátengt stórborginni

Alísa byrjaði á að flytja í módelíbúð sem var á vegum umboðsskrifstofunnar.

„Ég flutti þangað með vinkonu minni og svo þegar ég var farin að vinna flutti ég í mína eigin íbúð. Ég hef alltaf fílað mig meira í stórborg og ég er betri í ensku en íslensku í dag. Húmorinn minn er meira enskur og mér finnst ennþá skrýtið að grínast á íslensku.

Ég byrja svo ung að tjá mig á ensku í starfinu og fer í gegnum svo mikinn þroska á þessum árum. Þarna er maður að búa sig til, finna sig og hver maður er og það fer rosa mikið fram á ensku.

Ég er líka með meiri félagskvíða á Íslandi, mér finnst allir svo opnir úti. Hér heima verð ég smá meðvituð um mig og fólk er kannski með fyrirframgefnar hugmyndir um það hvernig ég er og hvernig fyrirsætustarfið er, sem er langt frá mínum raunveruleika.“

Skaðlegar staðalímyndir taka sinn toll

Alísa hefur alltaf passað sig að hafa munninn fyrir neðan nefið, forðast rugl og vitleysu og lagt mikinn metnað í vinnuna. Hins vegar viðurkennir hún að það séu skaðlegar hliðar í bransanum, meðal annars hvað varðar líkamsþyngd.

„Ég er náttúrulega grannvaxin og þegar ég byrjaði þá gat ég borðað allt sem ég vildi án þess að það hefði nein áhrif á líkamann minn. Svo upp úr átján ára byrjaði ég á pillunni, fékk mjaðmir og bætti aðeins á mig. Þá fann ég fyrir pressu.

Einhvern tíma fékk ég tvær vikur til að léttast annars yrði ég send heim og stundum er það þannig að þú þarft að passa í ákveðnar flíkur annars færðu ekki vinnu. Ég vissi fyrir fram að þetta væri hluti af vinnunni og reyndi eins og ég gat að passa vel upp á mig en auðvitað fann maður fyrir pressu.

Ég passaði vel upp á mataræðið og var dugleg að hreyfa mig og ganga. Ég ætla ekki að ljúga, þetta tekur sinn toll og ég var að ströggla við þetta á ákveðnum tímapunkti. Það er líka sorglegt að segja frá því að þegar ég var sem grönnust fékk ég flest verkefnin og ég hélt að það væri eina leiðin fyrir mig til að vinna.“

Skaðlegar staðalímyndir í bransanum höfðu óhjákvæmilega áhrif á Alísu, en hún hefur alltaf reynt eins og hún getur að halda í sjálfa sig.Vísir/Anton

Þegar Alísa fékk smá fjarlægð náði hún að sjá hlutina í öðru ljósi.

„Þegar ég varð aðeins heilbrigðari þá sá ég að ég gat alveg unnið og staðið svolítið með sjálfri mér. Ég hef séð margar stelpur veikjast mikið, ég hef til dæmis misst vinkonu sem var eldklár, kláraði flott nám samhliða starfinu en módelheimurinn tók algjörlega yfir hjá henni.“

Ætlaði sér ekki að missa heilsuna

Foreldrar Alísu hafa alltaf verið mikilvægur stuðningur og Alísa hefur lært að standa með sjálfri sér í krefjandi heimi.

„Mamma og pabbi hafa alltaf reynt að passa vel upp á mig og vissu hvaða hættur væru til staðar. Ég hef verið ströng á mínu og reynt að standa með mér. Ég ætlaði ekki að missa heilsuna fyrir vinnu því þá myndi þetta aldrei endast.

Ég held að það hafi unnið mjög vel með mér að halda í sjálfa mig, þetta var það sem mig dreymdi um að gera og ég reyndi að finna sem bestan milliveg. Ég vildi ekki verða send heim, mig langaði að gera þetta.

Ég fann hvað ég þurfti að gera án þess að missa sjónar á sjálfri mér en þetta er rosalega fín lína. Heppilega hef ég aldrei glatað sjálfri mér þrátt fyrir að hafa þurft að fara í gegnum erfið tímabil.“

Mannleg samskipti hvað mikilvægust

Ástríðan fyrir vinnunni hefur leitt Alísu áfram og hún hefur tileinkað sér ákveðið vinnulag.

„Ég hef unnið með sömu kúnnum aftur og aftur og ég held að það skipti rosalegu máli að tileinka sér gott vinnulag og almenna kurteisi. Sem dæmi má nefna að vera næs, mæta á réttum tíma, vera jákvæð á setti og vera lausnamiðuð, svona hlutir skipta svo miklu máli.

Fólk heldur stundum að þetta snúist bara um að vera sæt og þetta sé ekkert mál. Í bransanum í dag finnst mér þessir hlutir skipta sérstaklega miklu máli, kunnátta, mannleg samskipti og persónuleiki eru gríðarlega mikilvægir hlutir af þessu.“

Árið 2022 fær Alísa risaverkefni í Mílanó hjá ítalska tískuhúsinu Bottega Veneta.

„Matthieu Blazy var á þeim tíma listrænn stjórnandi hjá Bottega og ég fékk fyrirspurn um að koma í prufur hjá honum. Það voru mörg hundruð stelpur í prufunni og ég beið í röð í nokkrar klukkustundir.

Stundum er maður svolítið að brjóta sig niður og það er eiginlega óumflýjanlegt að líta í kringum sig og velta fyrir sér hver er líklegust til að fá starfið. Þegar það eru svona þúsund stelpur saman finnst manni líkurnar ekki endilega vera sér í hag.“

Þúsund nei fyrir eitt já

Þegar Alísa hittir svo Matthieu finnur hún strax að þau ná vel saman.

„Ég fer heim og pæli ekkert meira í þessu enda fer maður í fjölda prufa. Þú færð þúsund nei áður en þú færð eitt já þannig að maður hefur tileinkað sér ákveðna væntingastjórnun. Þremur dögum seinna fæ ég svo boð um að koma aftur og þá erum við fimmtíu eftir en aðeins ein fær vinnuna.

Ég fer í gegnum nokkur skref þangað til ég er hópin í hóp af tíu stelpum og við tekur ein vika af vinnu. Svo hverfa ein og ein þangað til við stöndum tvær eftir og að lokum fæ ég tölvupóst þar sem mér er tjáð að ég hafi fengið samninginn.“

Við tók full vinna hjá Bottega, fimm sinnum í viku allan daginn. Því segir Alísa að fólkið hjá tískuhúsinu hafi viljað velja vel og kynnast fyrirsætunni sem yrði ráðin almennilega og þetta yrði að vera einhver sem höndlaði vel pressu.

„Á þessum tíma bjó ég langt frá, það tók mig einn og hálfan tíma að komast í vinnuna og ég byrjaði alla virka daga að vinna klukkan átta. Stundum var ég búin klukkan ellefu á kvöldin.

Ég hef aldrei kvartað í vinnu og það mun aldrei gerast.

Öll línan saumuð út frá hennar líkama

Alísa vann sem innanhússfyrirsæta í nánu samstarfi við yfirhönnuðinn.

„Hönnuðirnir saumuðu fötin bókstaflega á minn líkama fyrir sýninguna. Öll línan hans Matthieu var gerð á minn líkama fyrir tískusýninguna og það var ótrúlega gaman að fá að vera svona involveruð í öllu ferlinu, frá upphafi til enda. Það er mjög óvanalegt fyrir fyrirsætu að fá að sjá þróunina hvern einasta dag, hvernig hugmynd kviknar og verður að einhverju stóru.

Samhliða þessu fór Alísa í alls kyns myndatökur fyrir tískuhúsið og mátti ekki vinna að neinum öðrum verkefnum á meðan hún var samningsbundin Bottega.

„Það var líka áhætta að maður myndi kannski missa af öðrum stórum verkefnum, en Bottega í Mílanó er samt með stærri verkefnum sem þú getur tekið að þér. Tískuhúsið var í rosalegri uppsiglingu á þessum tíma og hafði held ég aldrei verið vinsælla.“

Hún segir að það sé hægt að afla sér góðra tekna í starfinu en það þurfi samt að fara vel með launin.

„Þú færð borgað á svona þriggja mánaða fresti og stundum líður enn lengri tími. Þú þarft því að vera sparsamur, sérstaklega ef þú ert að leigja eigin íbúð. Þótt þú sért með gott verkefni núna veistu ekki hvernig næsti mánuður verður og þess vegna þarftu að fara vel með kaupið þitt.

Þegar ég vann á hverjum degi hjá Bottega náði ég að safna svolítið og leigja mína eigin íbúð á besta stað í Mílanó. Það var mjög gaman að búa ein í miðborginni og ég varð rosalega sjálfstæð á því sem var skemmtilegt.“

Alísa naut sín í botn hjá Bottega.

Matthieu Blazy er æðislegur og það var virkilega gaman og gefandi að vinna með honum.

„Þegar það var alveg að fara að koma að stórri tískusýningu fékk hann samning hjá Chanel þannig að hann hætti og allt hans teymi var látið fara.“

Hjartað leitaði til Íslands

Þá stóð hún á smá tímamótum og velti fyrir sér hvaða skref tæki við.

„Umboðsskrifstofan mín bað mig að fara til Frakklands en mig langaði það lítið. Ég var búin að finna svo rosalega góðan takt í Mílanó og mér fannst ég ekki geta hent öllu frá mér til að byrja alveg upp á nýtt og flytja til Parísar.“

Við tóku ferðalög þó til Parísar og Barcelona þar sem Alísa tók að sér fjölbreytt verkefni. Hugurinn var aðeins farinn að leita heim og ástin hafði bankað upp á.

„Þegar ég var í fríi á Íslandi fór ég í afmæli hjá Guggu í gúmmíbát og þar kynntist ég Helga, kærastanum mínum,“ segir Alísa kímin en Helgi T er tónlistarmaður hérlendis.

„Ég hafði ekki hugmynd um það hver hann var eða að hann væri rappari enda hafði ég svo litlar tengingar á Íslandi varðandi það hvað er nýjasta nýtt og hvað er hipp núna. Það var alltaf gaman að hitta stelpurnar og fá að vita það nýjasta,“ segir hún hlæjandi og bætir við:

Ég var ekki að leitast eftir neinu og bjó auðvitað í Mílanó á þessum tíma. Svo var ég að hætta hjá Bottega og leigusamningurinn á íbúðinni minni var að renna út þannig að ég ákvað að ég myndi prófa að koma heim.“

Fyrst Tókýó, svo háskólinn

Alísa ákvað að skrá sig í líf- og sameindafræði í Háskóla Íslands í haust.

„Mig langar að komast inn í læknisfræði eða tannlækninn og ég hafði ekki verið í skóla í fjögur ár þannig að mig langaði að sækja mér góðan undirbúning. Ég er spennt að mennta mig og finn fyrir smá breytingu á því hvað heillar mig. Framtíðin er samt óskrifað blað og það getur vel verið að ég sæki um nám erlendis.“

Sumarið hjá Alísu var mikið ævintýri eins og líf hennar almennt er.

„Ég fékk fyrirspurn í vor um að fara til Mílanó eða Parísar sem ég afþakkaði en þá kom tilboð um að starfa í Japan í þrjá mánuði. Ég gat ekki sagt nei við þeirri upplifun og það var alveg frábært. Helgi var hjá mér í einn og hálfan mánuð og svo var ég ein það sem eftir var sumars.“

Alísa náði miklum árangri í fyrirsætustarfinu í Tókýó og verkefnin hrönnuðust inn.

„Þetta er mjög ólíkt starfinu í Evrópu þar sem maður vinnur með alls kyns hönnuðum þvert á lönd. Öll fyrirtækin sem eru að skjóta í Tókýó eru japönsk og ég fékk að vinna með ótrúlega mörgum.“

Prýddi risa auglýsingaskilti

Harajuku-gatan er stærsta verslunargatan í Tókýó og ekki leið á löngu þar til Alísa var farin að prýða eitt stærsta auglýsingaskiltið þar.

„Það var mjög fyndið því þú veist ekki fyrir fram hvert myndirnar fara. Í Mílanó var alltaf mjög skýrt í samningum hvar myndirnar yrðu notaðar en þarna fékkstu borgað ákveðna upphæð fyrir verkefni og svo vissirðu ekkert hvort þetta færi á auglýsingaskilti eða eitthvert annað. Ég fæ svo bara skilaboð frá vinkonu minni með mynd af mér á risastóru skilti,“ segir Alísa brosandi og bætir við að hún hafi náð að vinna sig vel upp á eyjunni.

„Þetta var smá súrrealískt, ég er stelpa frá Íslandi og var orðin ein vinsælasta fyrirsætan í Japan, en að sama skapi er þetta bara vinnan mín.“

„Svo er ég skrýtna ég heima“

Alísa hefur alltaf reynt að hafa báða fætur á jörðinni og segir að vinnulagið hennar hafi auðveldað henni það.

„Fólk segir oft við mig: Ég hélt að þú værir miklu meiri díva. Ég er bara stelpa að gera mitt og reyna að gera það vel. Ég vakna á hverjum degi sem Alísa og fer og sinni minni vinnu. Það hefur alltaf verið mikilvægt að halda í sjálfa mig, vera mjög fagleg í starfi og svo er ég bara skrýtna ég heima,“ segir Alísa hlæjandi.

Daglegt líf hjá henni hefur aðeins breyst og hversdagsleikinn er góður að hennar sögn.

„Það var svolítið skrýtið að flytja heim til mömmu og pabba þar sem þau segja mér að muna að brjóta þvottinn minn. Ég veit, ég bjó ein í þrjú ár en þetta er rosalega skemmtilegt, líka að geta verið mikið með Helga.

Ég elska fjölskylduna mína og það er mjög gaman að búa með fólki þar sem er mikið líf og fjör. Þegar ég var búin að vera mikið ein úti var ég liggur við farin að tala við veggina,“ segir Alísa og skellir upp úr.

„Mér líður vel í dag og ég er, eins og alltaf, spennt fyrir því að sjá hvert framtíðin tekur mig,“ bætir hún að lokum við.

Tíska og hönnun Íslendingar erlendis Ítalía Frakkland Japan