Ólympíufarar goð í Bandaríkjunum

Freydís Halla Einarsdóttir, skíðakona og nemandi við Plymouth State-háskólann í Bandaríkjunum, varð á dögunum fyrsti nemandi skólans til að taka þátt í Ólympíuleikum þegar hún fór fyrir Íslands hönd á Vetrarólympíuleikana í PyeonChang í Suður-Kóreu.

Keppti hún í stórsvigi og svigi og lenti í 41. sæti í sviginu en féll úr leik í stórsvigi.

Skyndilega komin í guðatölu

Dagskráin er þétt hjá Freydísi en hún keppir reglulega fyrir hönd háskóla síns í Bandaríkjunum. Hún fékk góðan stuðning frá skólanum og eru nemendurnir duglegir að stöðva hana á göngunum og spyrja út í leikana sjálfa.

„Ég fékk mikinn stuðning frá skólanum og íþróttadeild skólans enda fyrsti nemandi skólans sem tekur þátt á Ólympíuleikunum. Ólympíuleikarnir eru stærra mál fyrir Bandaríkjamenn en Íslendinga, bara að komast inn á leikana þykir svakalegt og það vilja margir ræða við mann um þetta. Þú verður einhvers konar goð ef þú kemst á Ólympíuleikana hérna,“ segir Freydís og heldur áfram:

„Það eru ennþá í dag, mánuði síðar, margir að koma að mér og hrósa mér fyrir að hafa tekið þátt. Oft er þetta fólk sem ég þekki ekkert sem stöðvar mig á skólalóðinni og vill ræða við mig, hrósa mér og spyrja spurninga um leikana sjálfa.“

Draumur að vera fánaberi

Freydís fékk þann heiður að vera fánaberi íslenska liðsins á opnunarhátíðinni. Það var ólýsanleg tilfinning sem er föst í minni hennar.

„Þar var draumur að rætast, þetta var mikill heiður. Þetta hefur verið draumur manns allt frá æsku og ég mun aldrei gleyma þessu kvöldi,“ segir Freydís sem keppti í tveimur greinum á leikunum. Féll hún úr leik í stórsvigi en var í 41. sæti í sviginu.

„Það gekk vel í sviginu, ég var ekkert himinlifandi yfir því að detta í stórsviginu en ég tek þetta allt í reynslubankann. Það riðlaðist aðeins til í undirbúningnum, allar þessar frestanir í stórsviginu, og skyndilega var enginn dagur á milli til hvíldar og undirbúnings,“ segir Freydís. Það hafi verið erfitt að keppa í tveimur greinum með svona stuttri hvíld.

„Það var auðvitað erfitt að undirbúa sig án þess að fá hvíld á milli, bæði andlega og líkamlega. Eftir á hefði þessi pása auðvitað gert heilmikið en ég reyndi að vera jákvæð og hugsa að það lentu allir í þessu.“

Freydís fann fyrir pressu að klára í sviginu eftir að hafa fallið í stórsviginu. Vildi hún ná að klára keppnisgrein á Ólympíuleikum.

„Ég vildi auðvitað gera eins vel og ég gat en á sama tíma ná að klára keppni í sviginu. Ég setti smá pressu á mig að klára þar fyrst ég féll en ég skíðaði vel og náði góðum tíma.“

Allt þess virði

Það kostar sitt að vera afreksíþróttamaður í einstaklingsgrein en Freydís er afar þakklát fyrir þann stuðning sem hún hefur fengið, bæði frá styrktaraðilum og ÍSÍ. Hún segir ekki mikinn mun á þessu keppnisári og öðrum þó að Ólympíuleikarnir væru á dagskrá. Áætlaður kostnaður á tímabili er um 5,5 milljónir hjá Freydísi.

„Þetta var í raun ekkert dýrara en á síðasta ári þegar ég fór á HM. Skíðasambandið og ÍSÍ greiddu stærstan hluta kostnaðarins við að fara á leikana sjálfa en æfingarferðirnar og allt þar í kring er greitt af styrktaraðilum, Skíðasambandinu og úr eigin vasa. Ég er mjög heppin með styrktaraðila sem hafa stutt mig vel við að eltast við draumana,“ segir Freydís sem sér ekki eftir neinu.

„Þegar ég lít til baka var þetta allt þess virði, ég hef og mun aldrei líta til baka og sjá eftir þessu út af nokkurri forsendu. Þetta var lífsreynsla sem ekki margir hafa upplifað og ég er stolt af að hafa náð að komast alla þessa leið.“