SFS skuldar

Framkvæmdastjóri SFS setur á sig geislabaug og er nánast heilagri en páfinn í grein þar sem hún mælir gegn því að rýmka til fyrir takmörkuðum strandveiðum. Það er nánast allt í hættu að mati framkvæmdastjórans m.a. þorskstofninn, umhverfisvottunin og má geta sér til að veiðar handfærabáta gætu jafnvel komið í veg fyrir sölu á erlendum mörkuðum eftir lestur greinarinnar „Aukið við sóun með einhverjum ráðum“.

Þegar betur er að gáð þá er þessi málflutningur rammfalskur þar sem stjórnarmenn SFS hafa farið fram á sveigjanleika fyrir sig og hafa ekki gert athugasemd við heimild til að flytja tugi þúsunda af veiðiheimildum í þorski á milli fiskveiðiára. Þeir hafa heldur ekki mælt gegn heimild til þess að landa þúsundum tonna af þorski utan kvóta í Verkefnasjóð sjávarútvegsins.

Sama á við um að gefnar séu út veiðiheimildir í djúpkarfa upp á hátt i 4 þúsund tonn þrátt fyrir að Hafró ráðlagði veiðibann.

Má vera að framkvæmdastjóri SFS sé að reyna færa umræðuna frá vafasamri milliverðlagningu fyrirtækja í samþættri vinnslu og veiðum og að strandveiðum?

Það sem SFS skuldar þjóðinni skýringar á nú, er hvers vegna dæmi eru um að fyrirtæki innan SFS greiði aðeins 74 kr/kg fyrir makríl þegar ljóst er að nákvæmlega sami makríll er verðlagður á 270 kr/kg í Færeyjum?

Hafnargjöld og laun sjómanna miðast við verðmæti aflans og því lítur flest út fyrir að það sé ekki aðeins verið að hlunnfara sjómenn heldur einnig sjávarútvegssveitarfélögin.

Höfundur er þingmaður Flokks fólksins.