Ríkisstjórn sem getur og gerir í stað þess að standa kyrr Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar 3. desember 2025 07:31 Nú er eitt ár liðið frá því að íslensk þjóð kaus sér nýtt fólk til að stýra landinu. Niðurstaðan var hrein stjórnarskipti og við tóku flokkar sem lagt hafa áherslu á að ganga hreint til verka í samhentum takti. Gríðarlega margt hefur verið gert á því tæpa ári sem liðið er frá stjórnarskiptum. Við sögðumst til að mynda ætla að laga ríkisfjármálin. Við stóðum við það. Það er búið að auka tekjur með sanngjörnum aðgerðum sem leggjast fyrst og síðast á breiðustu bökin í samfélaginu. Þau sem geta sannarlega lagt meira til í samneysluna. Þar munar mestu um leiðréttingu veiðigjalda og lokun á skattaglufum sem nýttust aðallega fáum úr efstu hópum tekjustigans. Það hefur verið gripið til margháttaðra aðgerða til að tryggja að hagvöxtur framtíðar, sem verður undirstaða aukinnar velferðar, verði byggður á aukinni framleiðni og útflutningi. Þetta er meðal annars gert með mótun heildstæðrar atvinnustefnu til tíu ára. Sú stefna tekur við af stefnuleysi fyrri ríkisstjórna sem skilaði nær engum hagvexti á mann. Við komum hreyfingu á hluti Þetta var allt nauðsynlegt til að koma hreyfingu á hlutina. Laga vegi og byrja að bora göng. Vinna á mörg hundruð milljarða króna innviðaskuld. Fjölga lögreglumönnum, fjárfesta í auknum fíkniúrræðum og hefja undirbúning að nýrri öryggisvistun. Þetta var nauðsynlegt til að ríkið gæti tekið yfir þjónustu við börn með fjölþættan vanda og ráðist í öfluga uppbyggingu hjúkrunarheimila sem sárlega hefur skort. Ríkisstjórnin hefur líka kynnt fyrsta húsnæðispakka sinn sem mun taka á mörgum þeirra vandamála sem einkenna þann markað og gera mörgum landsmönnum erfitt fyrir að koma þaki yfir höfuðið. Hann er víðtækur og mun hafa mikil áhrif. Næsti húsnæðispakki er samt sem áður á leiðinni. Hann verður kynntur í byrjun næsta árs. Hér er einungis stiklað á stóru. Við erum að taka til Ekki er nóg að afla nýrra tekna og ráðast í ný verkefni. Það þarf líka að taka til. Á okkur hvílir sú skylda að fara vel með opinbert fé, enda peningarnir ykkar sem við erum að ráðstafa. Tiltektin hefur meðal annars falið í sér að það á að hagræða um 100 milljarða króna á gildistíma fjármálaáætlunar. Það er búið að lækka skuldir ríkissjóðs verulega með sölu eigna og uppgjöri á ÍL-sjóði. Það er búið að forgangsraða, einfalda ferla, sameina stofnanir og taka til kerfum. Það hefur verið innleidd efnahagsleg ábyrgð eftir óstjórn síðustu kjörtímabila með stöðugleikareglu og því skýra markmiði að skila hallalausum fjárlögum árið 2027. Samt er áfallaþolið í ríkisrekstrinum mun meira en áður var sem gerir það að verkum að hægt er að takast á við ýmiss konar efnahagslegar áskoranir á borð við þær sem dunið hafa á íslensku samfélagi síðustu vikur og mánuði. Við erum með plan sem er að virka Því verður ekki leynt að þetta hefur ekki alltaf verið auðvelt. Sumar ákvarðanir sem þurfti að taka mættu harðri mótstöðu sérhagsmunaafla. Aðrar hafa reynt á skilning þjóðarinnar. En almennt hefur fólk skilið að við séum að vinna fyrir það af einurð og alefli. Nú erum við byrjuð að uppskera. Verðbólga hefur ekki mælst minni í fimm ár. Stýrivextir hafa lækkað um 1,75 prósent frá því að boðað var til kosninga í fyrra sem skilar mörgum kjarabót upp á 60 þúsund krónur á mánuði fyrir dæmigerða fjölskyldu með 40 milljóna króna óverðtryggt íbúðalán. Þessu má ekki taka sem sjálfsögðum hlut og það þarf áfram að vera með augun á boltanum, vera tilbúinn að gera meira ef með þarf, svo þetta jafnvægi haldist. Þetta vitum við sem myndum meirihlutann sem stendur að baki ríkisstjórninni. En við vitum líka að við vorum, og erum, með plan. Nú er planið að virka. Höfundur er þingflokksformaður Samfylkingarinnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Alþingi Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Samfylkingin Guðmundur Ari Sigurjónsson Mest lesið Halldór 22.08.2026 Halldór Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Sjá meira
Nú er eitt ár liðið frá því að íslensk þjóð kaus sér nýtt fólk til að stýra landinu. Niðurstaðan var hrein stjórnarskipti og við tóku flokkar sem lagt hafa áherslu á að ganga hreint til verka í samhentum takti. Gríðarlega margt hefur verið gert á því tæpa ári sem liðið er frá stjórnarskiptum. Við sögðumst til að mynda ætla að laga ríkisfjármálin. Við stóðum við það. Það er búið að auka tekjur með sanngjörnum aðgerðum sem leggjast fyrst og síðast á breiðustu bökin í samfélaginu. Þau sem geta sannarlega lagt meira til í samneysluna. Þar munar mestu um leiðréttingu veiðigjalda og lokun á skattaglufum sem nýttust aðallega fáum úr efstu hópum tekjustigans. Það hefur verið gripið til margháttaðra aðgerða til að tryggja að hagvöxtur framtíðar, sem verður undirstaða aukinnar velferðar, verði byggður á aukinni framleiðni og útflutningi. Þetta er meðal annars gert með mótun heildstæðrar atvinnustefnu til tíu ára. Sú stefna tekur við af stefnuleysi fyrri ríkisstjórna sem skilaði nær engum hagvexti á mann. Við komum hreyfingu á hluti Þetta var allt nauðsynlegt til að koma hreyfingu á hlutina. Laga vegi og byrja að bora göng. Vinna á mörg hundruð milljarða króna innviðaskuld. Fjölga lögreglumönnum, fjárfesta í auknum fíkniúrræðum og hefja undirbúning að nýrri öryggisvistun. Þetta var nauðsynlegt til að ríkið gæti tekið yfir þjónustu við börn með fjölþættan vanda og ráðist í öfluga uppbyggingu hjúkrunarheimila sem sárlega hefur skort. Ríkisstjórnin hefur líka kynnt fyrsta húsnæðispakka sinn sem mun taka á mörgum þeirra vandamála sem einkenna þann markað og gera mörgum landsmönnum erfitt fyrir að koma þaki yfir höfuðið. Hann er víðtækur og mun hafa mikil áhrif. Næsti húsnæðispakki er samt sem áður á leiðinni. Hann verður kynntur í byrjun næsta árs. Hér er einungis stiklað á stóru. Við erum að taka til Ekki er nóg að afla nýrra tekna og ráðast í ný verkefni. Það þarf líka að taka til. Á okkur hvílir sú skylda að fara vel með opinbert fé, enda peningarnir ykkar sem við erum að ráðstafa. Tiltektin hefur meðal annars falið í sér að það á að hagræða um 100 milljarða króna á gildistíma fjármálaáætlunar. Það er búið að lækka skuldir ríkissjóðs verulega með sölu eigna og uppgjöri á ÍL-sjóði. Það er búið að forgangsraða, einfalda ferla, sameina stofnanir og taka til kerfum. Það hefur verið innleidd efnahagsleg ábyrgð eftir óstjórn síðustu kjörtímabila með stöðugleikareglu og því skýra markmiði að skila hallalausum fjárlögum árið 2027. Samt er áfallaþolið í ríkisrekstrinum mun meira en áður var sem gerir það að verkum að hægt er að takast á við ýmiss konar efnahagslegar áskoranir á borð við þær sem dunið hafa á íslensku samfélagi síðustu vikur og mánuði. Við erum með plan sem er að virka Því verður ekki leynt að þetta hefur ekki alltaf verið auðvelt. Sumar ákvarðanir sem þurfti að taka mættu harðri mótstöðu sérhagsmunaafla. Aðrar hafa reynt á skilning þjóðarinnar. En almennt hefur fólk skilið að við séum að vinna fyrir það af einurð og alefli. Nú erum við byrjuð að uppskera. Verðbólga hefur ekki mælst minni í fimm ár. Stýrivextir hafa lækkað um 1,75 prósent frá því að boðað var til kosninga í fyrra sem skilar mörgum kjarabót upp á 60 þúsund krónur á mánuði fyrir dæmigerða fjölskyldu með 40 milljóna króna óverðtryggt íbúðalán. Þessu má ekki taka sem sjálfsögðum hlut og það þarf áfram að vera með augun á boltanum, vera tilbúinn að gera meira ef með þarf, svo þetta jafnvægi haldist. Þetta vitum við sem myndum meirihlutann sem stendur að baki ríkisstjórninni. En við vitum líka að við vorum, og erum, með plan. Nú er planið að virka. Höfundur er þingflokksformaður Samfylkingarinnar.
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun