Af hverju ætti ungt fólk að flytja heim eftir nám? Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir skrifar 23. janúar 2026 08:46 Ég fékk spurningu um daginn sem hefur setið í mér: „Af hverju ætti ungt fólk að flytja aftur heim eftir nám? “ Ég hef verið í þessum sporum en fyrir rúmum 10 árum lauk ég námi í alþjóðasamskiptum frá Columbia háskóla í New York. Í grunninn held ég að allflesta Íslendinga langi heim aftur – en spurningin er hvort tækifærin séu til staðar. Hér eiga mörg okkar fjölskyldu og bakland auk þess sem við erum vön velferðarkerfi sem grípur og styður. Eitthvað sem ég upplifði að væri ekki sjálfgefið í Bandaríkjunum. Leikskólar, almennir grunnskólar og jafnt aðgengi að heilbrigðisþjónustu eru grundvallarstoðir sem gera Ísland að eftirsóknarverðum stað til að búa á. Eru velferð og fjölskylda nóg? Velferð og fjölskylda eru samt ekki nóg. Það þurfa líka að vera tækifæri til staðar til að nýta menntun og hæfni. Þetta á auðvitað ekki bara við fólk sem hefur lært erlendis heldur væri það öllum til hagsbóta að hér væri fjölbreyttari atvinnustarfsemi, fleiri alþjóðleg fyrirtæki og meiri nýsköpun. Í fyrra var samþykkt af Alþingi borgarstefna sem hefur það að markmiði að höfuðborgarsvæðið starfi sem ein heild í alþjóðlegri samkeppni um fólk, fyrirtæki og fjárfestingu. Sú stefna verður ekki að veruleika af sjálfu sér. Hún kallar á forystu borgarstjórnar Reykjavíkur, skýra framtíðarsýn og aðgerðir sem skapa umhverfi þar sem fyrirtæki geta vaxið og nýsköpun dafnað. Höfuðborgarsvæðið sem ein heild Ég hef mikla trú á Reykjavík. Já, við erum lítið land og einangruð eyja en við erum í nútímanum með internet og góðar tengingar í gegnum flug og hafnir. Borgarstjórn Reykjavíkur ætti alltaf að hafa hugann við það hvernig hægt er að efla höfuðborgarsvæðið sem eina heild. Það hefur stækkað mjög og telur nú ekki bara nágrannasveitarfélögin heldur einnig áhrifasvæðið sem teygir sig á Selfoss, Akranes og Reykjanesið. Uppbygging spennandi höfuðborgar sem laðar til sín fyrirtæki og fjárfestingu krefst góðrar samvinnu allra þessara sveitarfélaga þegar kemur að skipulagi, samgöngum og uppbyggingu innviða. Þar væri skynsamlegt að móta sameiginlega þróunaráætlun fyrir allt svæðið. Forystuhlutverk Reykjavíkur er ótvírætt. Sem höfuðborg ætti hún að ganga á undan með því að létta kerfið þar sem það er of þungt, styðja við frumkvöðla og fyrirtæki í vexti og senda skýr skilaboð um að hér sé stöðugleiki, hæft fólk og samfélag sem vill vaxa. Opinber forysta á ekki bara að bregðast við þróun heldur setja skýr markmið og byggja umgjörð þar sem ný tækifæri geta orðið til. Spennandi Reykjavík Ég lít ekki á velferð og atvinnulíf sem andstæður. Þvert á móti. Öflug verðmætasköpun er forsenda þess að við getum staðið undir sterku velferðarkerfi. Þetta sama velferðarkerfi er svo það sem gefur fólki jafnt færi á að taka þátt, skapa og leggja sitt af mörkum til samfélagsins. Þegar ég sjálf stóð frammi fyrir vali eftir nám kaus ég fjölskyldu og öryggi. Ég var að eignast börn og hér var fæðingarorlof, leikskólar og almennar sjúkratryggingar. En ég hefði líka viljað sjá fleiri og fjölbreyttari störf í alþjóðlegu umhverfi. Valið á ekki að vera annað hvort. Í Reykjavík höfum við fulla burði til að vera spennandi á öllum sviðum – með sterka velferð, fjölbreytt samfélag og gróskumikið atvinnulíf. Höfundur gefur kost á sér í 2. sæti í forvali Samfylkingarinnar vegna borgarstjórnarkosninga. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Skoðun Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó skrifar Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Að þýða texta er ekki það sama og að búa til námsefni Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Ólafur Ragnar Grímsson og Cherry-picking Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Pílagrímaganga fyrir líkama og sál Sr. Arna Grétarsdóttir skrifar Skoðun Hatursorðræða á ekki heima í íþrótta- og æskulýðsstarfi Þóra Sigfríður Einarsdóttir,Kristín Skjaldardóttir,Eygló Ósk Gústafsdóttir skrifar Skoðun Lögreglan auglýsir eftir vilja löggjafans Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson skrifar Skoðun Kveðum niður gyðingahatur Guðmundur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Almyrkvinn 2026 – besta áhorfssvæðið gæti verið heima hjá þér Dagbjartur Kr. Brynjarsson skrifar Sjá meira
Ég fékk spurningu um daginn sem hefur setið í mér: „Af hverju ætti ungt fólk að flytja aftur heim eftir nám? “ Ég hef verið í þessum sporum en fyrir rúmum 10 árum lauk ég námi í alþjóðasamskiptum frá Columbia háskóla í New York. Í grunninn held ég að allflesta Íslendinga langi heim aftur – en spurningin er hvort tækifærin séu til staðar. Hér eiga mörg okkar fjölskyldu og bakland auk þess sem við erum vön velferðarkerfi sem grípur og styður. Eitthvað sem ég upplifði að væri ekki sjálfgefið í Bandaríkjunum. Leikskólar, almennir grunnskólar og jafnt aðgengi að heilbrigðisþjónustu eru grundvallarstoðir sem gera Ísland að eftirsóknarverðum stað til að búa á. Eru velferð og fjölskylda nóg? Velferð og fjölskylda eru samt ekki nóg. Það þurfa líka að vera tækifæri til staðar til að nýta menntun og hæfni. Þetta á auðvitað ekki bara við fólk sem hefur lært erlendis heldur væri það öllum til hagsbóta að hér væri fjölbreyttari atvinnustarfsemi, fleiri alþjóðleg fyrirtæki og meiri nýsköpun. Í fyrra var samþykkt af Alþingi borgarstefna sem hefur það að markmiði að höfuðborgarsvæðið starfi sem ein heild í alþjóðlegri samkeppni um fólk, fyrirtæki og fjárfestingu. Sú stefna verður ekki að veruleika af sjálfu sér. Hún kallar á forystu borgarstjórnar Reykjavíkur, skýra framtíðarsýn og aðgerðir sem skapa umhverfi þar sem fyrirtæki geta vaxið og nýsköpun dafnað. Höfuðborgarsvæðið sem ein heild Ég hef mikla trú á Reykjavík. Já, við erum lítið land og einangruð eyja en við erum í nútímanum með internet og góðar tengingar í gegnum flug og hafnir. Borgarstjórn Reykjavíkur ætti alltaf að hafa hugann við það hvernig hægt er að efla höfuðborgarsvæðið sem eina heild. Það hefur stækkað mjög og telur nú ekki bara nágrannasveitarfélögin heldur einnig áhrifasvæðið sem teygir sig á Selfoss, Akranes og Reykjanesið. Uppbygging spennandi höfuðborgar sem laðar til sín fyrirtæki og fjárfestingu krefst góðrar samvinnu allra þessara sveitarfélaga þegar kemur að skipulagi, samgöngum og uppbyggingu innviða. Þar væri skynsamlegt að móta sameiginlega þróunaráætlun fyrir allt svæðið. Forystuhlutverk Reykjavíkur er ótvírætt. Sem höfuðborg ætti hún að ganga á undan með því að létta kerfið þar sem það er of þungt, styðja við frumkvöðla og fyrirtæki í vexti og senda skýr skilaboð um að hér sé stöðugleiki, hæft fólk og samfélag sem vill vaxa. Opinber forysta á ekki bara að bregðast við þróun heldur setja skýr markmið og byggja umgjörð þar sem ný tækifæri geta orðið til. Spennandi Reykjavík Ég lít ekki á velferð og atvinnulíf sem andstæður. Þvert á móti. Öflug verðmætasköpun er forsenda þess að við getum staðið undir sterku velferðarkerfi. Þetta sama velferðarkerfi er svo það sem gefur fólki jafnt færi á að taka þátt, skapa og leggja sitt af mörkum til samfélagsins. Þegar ég sjálf stóð frammi fyrir vali eftir nám kaus ég fjölskyldu og öryggi. Ég var að eignast börn og hér var fæðingarorlof, leikskólar og almennar sjúkratryggingar. En ég hefði líka viljað sjá fleiri og fjölbreyttari störf í alþjóðlegu umhverfi. Valið á ekki að vera annað hvort. Í Reykjavík höfum við fulla burði til að vera spennandi á öllum sviðum – með sterka velferð, fjölbreytt samfélag og gróskumikið atvinnulíf. Höfundur gefur kost á sér í 2. sæti í forvali Samfylkingarinnar vegna borgarstjórnarkosninga.
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar
Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar
Skoðun Hatursorðræða á ekki heima í íþrótta- og æskulýðsstarfi Þóra Sigfríður Einarsdóttir,Kristín Skjaldardóttir,Eygló Ósk Gústafsdóttir skrifar
Skoðun Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson skrifar
Skoðun Almyrkvinn 2026 – besta áhorfssvæðið gæti verið heima hjá þér Dagbjartur Kr. Brynjarsson skrifar