Mýrar skipta máli - Alþjóðlegur dagur votlendis Álfur Birkir Bjarnason skrifar 2. febrúar 2026 07:03 Fífa Jónsdóttir Mýrar eru merkileg vistkerfi. Blautur en næringarríkur jarðvegur, eða raunar mór, setur lífinu strangar skorður en verðlaunar ríkulega þau sem þar geta lifað. Í dag, 2. febrúar, er alþjóðlegur dagur votlendis og því er ekki úr vegi að velta fyrir okkur þessu merkilega umhverfi. Hvað er votlendi, hvar er það, og hvers vegna er það mikilvægt fyrir Íslendinga? Við fyrstu sýn kunna mýrar að virðast nokkuð látlausar með lágvöxnum og einsleitum gróðri. Þegar betur er að gáð finnast þó fjölmargar tegundir sem hafa aðlagast þessu blauta umhverfi á merkilegan hátt og þrífast vart annars staðar. Bjöllur synda í smátjörnum með loftbólur á bakinu til öndunar, fífur hafa loftæðar í rótum sínum til að koma súrefni niður í loftfirrtan móinn, og vaðfuglar eins og jaðrakan standa á stultum og bora löngum goggnum eftir gómsætum smádýrum. Votlendi þekur um 20% af grónu flatarmáli Íslands. Á landsvísu hefur um helmingi votlendis verið raskað eða það framræst. Ef einungis er horft til láglendis fer þetta hlutfall upp í 70%. Flói, Mýrar, Fljót og Kringlumýrarbraut eru allt örnefni sem lýsa gegnsósa landi en þó stendur stór hluti þess þurr í dag. Undanfarið hefur umræða um endurheimt votlendis náð nokkru flugi, sérstaklega í samhengi loftslagsbreytinga. Endurheimt votlendis er þó ekki bara loftslagsaðgerð sem snarminnkar losun kolefnis og bindur það í blautum jarðvegi. Hún er líka tilraun til að græða upp hnignað vistkerfi og styrkja þannig þanþol og líffræðilega fjölbreytni landsins. Við mannfólkið nýtum okkur einnig mýrar þó við séum ekki jafn sérhæfð og jaðrakaninn hér að ofan. Til að mynda virkar votlendi sem svampur sem getur tekið við miklu vatni í vætutíð og flóðum en viðhaldið afrennsli þegar þurrkar geisa. Þar að auki síast vatn við það að renna um votlendisjarðveg. Þannig vernda mýrar til dæmis bæði vatnsból og fiskveiðiár fyrir áföllum. Heilbrigð votlendi binda mikið magn kolefnis í jarðvegi, sem er mikilvægur orku- og næringarforði. Til marks um þetta má nefna að kolefnið sem grafið er úr jörðu í dag varð til úr plöntuleyfum sem söfnuðust upp í mýrum fortíðar. Framræst votlendi er því verðmætt og frjósamt landbúnaðarland þar sem unnt er að nýta uppsöfnuð næringarefni. En framræst land sem ekki er nytjað losar kolefni mýrarinnar út í andrúmsloftið og orka og næringarefni tapast án þess að því fylgi nokkur ávinningur. Þekking er undirstaða bæði verndar og sjálfbærrar nýtingar votlendis. Hjá Landi og skógi er lögð áhersla á að kortleggja og vakta stöðu votlendis á Íslandi, eðli þess, tækifæri og ógnir. Þessi þekking nýtist meðal annars við árangursmat endurheimtar- og verndaraðgerða, skipulagsgerð og ákvarðanatöku, og í nákvæmu loftslagsbókhaldi Íslands. Rannsóknir, vöktun og árangursmat eru lykillinn að sjálfbærri landnýtingu. Við, líkt og jaðrakan, eigum mikið undir heilbrigðum mýrum. Vatn, loftslag og lífríki. Nýtum þær af ábyrgð, verndum þær sem enn eru ósnortnar og endurheimtum votlendi þar sem því verður við komið. Höfundur er vistfræðingur hjá Landi og skógi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skógrækt og landgræðsla Umhverfismál Mest lesið Halldór 22.08.2026 Halldór Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Sjá meira
Fífa Jónsdóttir Mýrar eru merkileg vistkerfi. Blautur en næringarríkur jarðvegur, eða raunar mór, setur lífinu strangar skorður en verðlaunar ríkulega þau sem þar geta lifað. Í dag, 2. febrúar, er alþjóðlegur dagur votlendis og því er ekki úr vegi að velta fyrir okkur þessu merkilega umhverfi. Hvað er votlendi, hvar er það, og hvers vegna er það mikilvægt fyrir Íslendinga? Við fyrstu sýn kunna mýrar að virðast nokkuð látlausar með lágvöxnum og einsleitum gróðri. Þegar betur er að gáð finnast þó fjölmargar tegundir sem hafa aðlagast þessu blauta umhverfi á merkilegan hátt og þrífast vart annars staðar. Bjöllur synda í smátjörnum með loftbólur á bakinu til öndunar, fífur hafa loftæðar í rótum sínum til að koma súrefni niður í loftfirrtan móinn, og vaðfuglar eins og jaðrakan standa á stultum og bora löngum goggnum eftir gómsætum smádýrum. Votlendi þekur um 20% af grónu flatarmáli Íslands. Á landsvísu hefur um helmingi votlendis verið raskað eða það framræst. Ef einungis er horft til láglendis fer þetta hlutfall upp í 70%. Flói, Mýrar, Fljót og Kringlumýrarbraut eru allt örnefni sem lýsa gegnsósa landi en þó stendur stór hluti þess þurr í dag. Undanfarið hefur umræða um endurheimt votlendis náð nokkru flugi, sérstaklega í samhengi loftslagsbreytinga. Endurheimt votlendis er þó ekki bara loftslagsaðgerð sem snarminnkar losun kolefnis og bindur það í blautum jarðvegi. Hún er líka tilraun til að græða upp hnignað vistkerfi og styrkja þannig þanþol og líffræðilega fjölbreytni landsins. Við mannfólkið nýtum okkur einnig mýrar þó við séum ekki jafn sérhæfð og jaðrakaninn hér að ofan. Til að mynda virkar votlendi sem svampur sem getur tekið við miklu vatni í vætutíð og flóðum en viðhaldið afrennsli þegar þurrkar geisa. Þar að auki síast vatn við það að renna um votlendisjarðveg. Þannig vernda mýrar til dæmis bæði vatnsból og fiskveiðiár fyrir áföllum. Heilbrigð votlendi binda mikið magn kolefnis í jarðvegi, sem er mikilvægur orku- og næringarforði. Til marks um þetta má nefna að kolefnið sem grafið er úr jörðu í dag varð til úr plöntuleyfum sem söfnuðust upp í mýrum fortíðar. Framræst votlendi er því verðmætt og frjósamt landbúnaðarland þar sem unnt er að nýta uppsöfnuð næringarefni. En framræst land sem ekki er nytjað losar kolefni mýrarinnar út í andrúmsloftið og orka og næringarefni tapast án þess að því fylgi nokkur ávinningur. Þekking er undirstaða bæði verndar og sjálfbærrar nýtingar votlendis. Hjá Landi og skógi er lögð áhersla á að kortleggja og vakta stöðu votlendis á Íslandi, eðli þess, tækifæri og ógnir. Þessi þekking nýtist meðal annars við árangursmat endurheimtar- og verndaraðgerða, skipulagsgerð og ákvarðanatöku, og í nákvæmu loftslagsbókhaldi Íslands. Rannsóknir, vöktun og árangursmat eru lykillinn að sjálfbærri landnýtingu. Við, líkt og jaðrakan, eigum mikið undir heilbrigðum mýrum. Vatn, loftslag og lífríki. Nýtum þær af ábyrgð, verndum þær sem enn eru ósnortnar og endurheimtum votlendi þar sem því verður við komið. Höfundur er vistfræðingur hjá Landi og skógi.
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar