Mýrar skipta máli - Alþjóðlegur dagur votlendis Álfur Birkir Bjarnason skrifar 2. febrúar 2026 07:03 Fífa Jónsdóttir Mýrar eru merkileg vistkerfi. Blautur en næringarríkur jarðvegur, eða raunar mór, setur lífinu strangar skorður en verðlaunar ríkulega þau sem þar geta lifað. Í dag, 2. febrúar, er alþjóðlegur dagur votlendis og því er ekki úr vegi að velta fyrir okkur þessu merkilega umhverfi. Hvað er votlendi, hvar er það, og hvers vegna er það mikilvægt fyrir Íslendinga? Við fyrstu sýn kunna mýrar að virðast nokkuð látlausar með lágvöxnum og einsleitum gróðri. Þegar betur er að gáð finnast þó fjölmargar tegundir sem hafa aðlagast þessu blauta umhverfi á merkilegan hátt og þrífast vart annars staðar. Bjöllur synda í smátjörnum með loftbólur á bakinu til öndunar, fífur hafa loftæðar í rótum sínum til að koma súrefni niður í loftfirrtan móinn, og vaðfuglar eins og jaðrakan standa á stultum og bora löngum goggnum eftir gómsætum smádýrum. Votlendi þekur um 20% af grónu flatarmáli Íslands. Á landsvísu hefur um helmingi votlendis verið raskað eða það framræst. Ef einungis er horft til láglendis fer þetta hlutfall upp í 70%. Flói, Mýrar, Fljót og Kringlumýrarbraut eru allt örnefni sem lýsa gegnsósa landi en þó stendur stór hluti þess þurr í dag. Undanfarið hefur umræða um endurheimt votlendis náð nokkru flugi, sérstaklega í samhengi loftslagsbreytinga. Endurheimt votlendis er þó ekki bara loftslagsaðgerð sem snarminnkar losun kolefnis og bindur það í blautum jarðvegi. Hún er líka tilraun til að græða upp hnignað vistkerfi og styrkja þannig þanþol og líffræðilega fjölbreytni landsins. Við mannfólkið nýtum okkur einnig mýrar þó við séum ekki jafn sérhæfð og jaðrakaninn hér að ofan. Til að mynda virkar votlendi sem svampur sem getur tekið við miklu vatni í vætutíð og flóðum en viðhaldið afrennsli þegar þurrkar geisa. Þar að auki síast vatn við það að renna um votlendisjarðveg. Þannig vernda mýrar til dæmis bæði vatnsból og fiskveiðiár fyrir áföllum. Heilbrigð votlendi binda mikið magn kolefnis í jarðvegi, sem er mikilvægur orku- og næringarforði. Til marks um þetta má nefna að kolefnið sem grafið er úr jörðu í dag varð til úr plöntuleyfum sem söfnuðust upp í mýrum fortíðar. Framræst votlendi er því verðmætt og frjósamt landbúnaðarland þar sem unnt er að nýta uppsöfnuð næringarefni. En framræst land sem ekki er nytjað losar kolefni mýrarinnar út í andrúmsloftið og orka og næringarefni tapast án þess að því fylgi nokkur ávinningur. Þekking er undirstaða bæði verndar og sjálfbærrar nýtingar votlendis. Hjá Landi og skógi er lögð áhersla á að kortleggja og vakta stöðu votlendis á Íslandi, eðli þess, tækifæri og ógnir. Þessi þekking nýtist meðal annars við árangursmat endurheimtar- og verndaraðgerða, skipulagsgerð og ákvarðanatöku, og í nákvæmu loftslagsbókhaldi Íslands. Rannsóknir, vöktun og árangursmat eru lykillinn að sjálfbærri landnýtingu. Við, líkt og jaðrakan, eigum mikið undir heilbrigðum mýrum. Vatn, loftslag og lífríki. Nýtum þær af ábyrgð, verndum þær sem enn eru ósnortnar og endurheimtum votlendi þar sem því verður við komið. Höfundur er vistfræðingur hjá Landi og skógi. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Skógrækt og landgræðsla Umhverfismál Mest lesið Gini borgar ekki leiguna Birna Gunnlaugsdóttir Skoðun Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson Skoðun Dýraskólinn: þegar stöðluð próf eru blekking jafnréttis Ásgeir Jónsson Skoðun Týndu börnin Telma Sigtryggsdóttir Skoðun Af hverju fjölgar öryrkjum? Svarið er ekki það sem þú heldur Sisa Berglind Kristjánsdóttir Skoðun Þegar landið logar Hrefna Sigurjónsdóttir Skoðun Heyrnin tengir okkur Karen Ósk Gylfadóttir Skoðun Kapphlaupið um sumarnámskeiðin Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Móðurmálið er gjöf sem endist ævinlangt Guðbjörg Magnúsdóttir,Renata Emilsson Pesková Skoðun Með sniglaslím í andlitinu Karl Pétur Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Kjarnorkuvopnavæðing Norðurlanda Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Móðurmálið er gjöf sem endist ævinlangt Guðbjörg Magnúsdóttir,Renata Emilsson Pesková skrifar Skoðun Heyra heilbrigðisyfirvöld? Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Týndu börnin Telma Sigtryggsdóttir skrifar Skoðun Heyrnin tengir okkur Karen Ósk Gylfadóttir skrifar Skoðun Dýraskólinn: þegar stöðluð próf eru blekking jafnréttis Ásgeir Jónsson skrifar Skoðun Heyrnarskimun er ekki kostnaður – hún er fjárfesting í framtíð barna Hildur Heimisdóttir,Kristbjörg Gunnarsdóttir,Ólafur Hjálmarsson skrifar Skoðun Verndum börn gegn ofbeldi á netinu Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Gini borgar ekki leiguna Birna Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Kynjajafnrétti forsenda þróunar og framgangs Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar landið logar Hrefna Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Kapphlaupið um sumarnámskeiðin Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hvað á unga fólkið að kjósa? Daníel Þröstur Pálsson skrifar Skoðun Með sniglaslím í andlitinu Karl Pétur Jónsson skrifar Skoðun Þegar Bítlakynslóðin verður gömul Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Hagkvæmt húsnæði á hagkvæmum kjörum Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar Skoðun Úkraína - 24. febrúar 1956 og 2022 Erlingur Hansson skrifar Skoðun Aðgerðir gegn ofbeldi meðal barna Eygló Harðardóttir skrifar Skoðun Þar sem er reykur, þar er eldur Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Sterkara Austurland – saman, ekki sitt í hvoru lagi Erlendur Magnús Jóhannsson skrifar Skoðun Latína er list mæt Arnar Freyr Sigurðsson skrifar Skoðun Af hverju fjölgar öryrkjum? Svarið er ekki það sem þú heldur Sisa Berglind Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Sykursýki 2 orðin að heimsfaraldri Anna Lind Fells skrifar Skoðun Sannleikur óskast! Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Mun vinnumarkaðurinn ná að halda í við gervigreindina? Kristinn Bjarnason skrifar Skoðun Neyðarástand í málefnum aldraðra – hvar er forgangsröðunin? Baldvin Björgvinsson skrifar Skoðun Um rektor tala ég ekki Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Þýska stjórnarskráin krefst loftslagsaðgerða af stjórnvöldum Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Íslenskt rafmagn á alþjóðlegum markaði Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson skrifar Sjá meira
Fífa Jónsdóttir Mýrar eru merkileg vistkerfi. Blautur en næringarríkur jarðvegur, eða raunar mór, setur lífinu strangar skorður en verðlaunar ríkulega þau sem þar geta lifað. Í dag, 2. febrúar, er alþjóðlegur dagur votlendis og því er ekki úr vegi að velta fyrir okkur þessu merkilega umhverfi. Hvað er votlendi, hvar er það, og hvers vegna er það mikilvægt fyrir Íslendinga? Við fyrstu sýn kunna mýrar að virðast nokkuð látlausar með lágvöxnum og einsleitum gróðri. Þegar betur er að gáð finnast þó fjölmargar tegundir sem hafa aðlagast þessu blauta umhverfi á merkilegan hátt og þrífast vart annars staðar. Bjöllur synda í smátjörnum með loftbólur á bakinu til öndunar, fífur hafa loftæðar í rótum sínum til að koma súrefni niður í loftfirrtan móinn, og vaðfuglar eins og jaðrakan standa á stultum og bora löngum goggnum eftir gómsætum smádýrum. Votlendi þekur um 20% af grónu flatarmáli Íslands. Á landsvísu hefur um helmingi votlendis verið raskað eða það framræst. Ef einungis er horft til láglendis fer þetta hlutfall upp í 70%. Flói, Mýrar, Fljót og Kringlumýrarbraut eru allt örnefni sem lýsa gegnsósa landi en þó stendur stór hluti þess þurr í dag. Undanfarið hefur umræða um endurheimt votlendis náð nokkru flugi, sérstaklega í samhengi loftslagsbreytinga. Endurheimt votlendis er þó ekki bara loftslagsaðgerð sem snarminnkar losun kolefnis og bindur það í blautum jarðvegi. Hún er líka tilraun til að græða upp hnignað vistkerfi og styrkja þannig þanþol og líffræðilega fjölbreytni landsins. Við mannfólkið nýtum okkur einnig mýrar þó við séum ekki jafn sérhæfð og jaðrakaninn hér að ofan. Til að mynda virkar votlendi sem svampur sem getur tekið við miklu vatni í vætutíð og flóðum en viðhaldið afrennsli þegar þurrkar geisa. Þar að auki síast vatn við það að renna um votlendisjarðveg. Þannig vernda mýrar til dæmis bæði vatnsból og fiskveiðiár fyrir áföllum. Heilbrigð votlendi binda mikið magn kolefnis í jarðvegi, sem er mikilvægur orku- og næringarforði. Til marks um þetta má nefna að kolefnið sem grafið er úr jörðu í dag varð til úr plöntuleyfum sem söfnuðust upp í mýrum fortíðar. Framræst votlendi er því verðmætt og frjósamt landbúnaðarland þar sem unnt er að nýta uppsöfnuð næringarefni. En framræst land sem ekki er nytjað losar kolefni mýrarinnar út í andrúmsloftið og orka og næringarefni tapast án þess að því fylgi nokkur ávinningur. Þekking er undirstaða bæði verndar og sjálfbærrar nýtingar votlendis. Hjá Landi og skógi er lögð áhersla á að kortleggja og vakta stöðu votlendis á Íslandi, eðli þess, tækifæri og ógnir. Þessi þekking nýtist meðal annars við árangursmat endurheimtar- og verndaraðgerða, skipulagsgerð og ákvarðanatöku, og í nákvæmu loftslagsbókhaldi Íslands. Rannsóknir, vöktun og árangursmat eru lykillinn að sjálfbærri landnýtingu. Við, líkt og jaðrakan, eigum mikið undir heilbrigðum mýrum. Vatn, loftslag og lífríki. Nýtum þær af ábyrgð, verndum þær sem enn eru ósnortnar og endurheimtum votlendi þar sem því verður við komið. Höfundur er vistfræðingur hjá Landi og skógi.
Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Móðurmálið er gjöf sem endist ævinlangt Guðbjörg Magnúsdóttir,Renata Emilsson Pesková skrifar
Skoðun Heyrnarskimun er ekki kostnaður – hún er fjárfesting í framtíð barna Hildur Heimisdóttir,Kristbjörg Gunnarsdóttir,Ólafur Hjálmarsson skrifar
Skoðun Af hverju fjölgar öryrkjum? Svarið er ekki það sem þú heldur Sisa Berglind Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson skrifar
Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson Skoðun