Nei forsætisráðherra, þessi ríkisstjórn eins og allar hinar, ætluðu að skila auðu í málefnum fósturbarna Guðlaugur Kristmundsson skrifar 6. febrúar 2026 08:17 Ég vil fara aðeins yfir það með þér í þessari grein hvers vegna svo er. Í fréttum gærdagsins kemur forsætisráðherra fram til þess að bregðast við frásögnum þeirra hugrökku manna sem voru í fóstri í Bakkakoti. Það var gott að sjá forsætisráðherra bregðast við þessum frásögnum og gefa þeim sem hafa slíkum sögum að segja tækifæri til þess að skila skömminni sinni og vinna úr sínum áföllum. Ég hef síðan þá fengið til mín símtöl og skilaboð um víðtækara og ljótara ofbeldi en þessir drengir sögðu sjálfir frá, frá fólki sem treystir sér ekki til þess að stíga fram. Það verður samt ekki setið undir því þegjandi þegar forsætisráðherra segist vonast til þess að það lagafrumvarp sem hafi verið í samráðsgátt stjórnvalda fyrr í vetur og komi fyrir þingið núna á vormánuðum eigi að laga stöðu fósturmála á Íslandi. Það frumvarp gerir það ekki og það var ekki ásetningur um slíkt heldur kemur fram í athugasemdum þess frumvarps að fósturmál verði tekin til frekari skoðunar síðar því frekari breytingar séu ekki tímabærar að svo stöddu. Það vorum við sem erum föst í þessu kerfi sem vorum að vona, þið stóðuð ekki undir þeim væntingum með því frumvarpi sem var lagt fram til samráðs. Enda bendir Barnavernd Reykjavíkur þar á, í sinni umsögn, að litlar breytingar séu gerðar á núverandi fósturkafla laganna og segir það þrátt fyrir skýrt ákall um það á undanförnum árum frá barnaverndarþjónustum. Það gerist ekki oft að heildarlög barnaverndarmála fái heildarendurskoðun og við í Félagi fósturforeldra og barnaverndarþjónustur höfðum gert okkur vonir um að í aðdraganda þessarar endurskoðunar fengi þessi málaflokkur góða rýni. Við í Félagi fósturforeldra höfðum fengið orð um að við yrðum dregin að þeirri vinnu til þess að við fengum tækifæri til þess að koma með ábendingar og tillögur til úrbóta. Það gerðist ekki en félaginu var ekki einu sinni boðið að senda umsögn. Barnamálaráðuneytið tilkynnir okkur það hafi verið ákveðið að undanskilja fósturmál að þessu sinni. Líkt og í öllum hinum uppfærslunum, alveg eins og þegar Farsæld barna var innleidd, þá stóð til að skoða fósturmálin á seinni stigum. Þetta vitum við í Félagi fósturforeldra, við höfum mætt í þau fáu skipti sem við höfum verið kölluð til samráðs. Við höfum líka í gegnum tíðina verið þau einu sem sitjum við borðið sem ekki þiggjum opinbert fé til þess að reka félagið okkar eða hagsmunagæslu. Í aðdraganda og undirbúnings Farsældar barna voru stofnaðir átta undirbúningshópar og við tókum þátt í fimm þeirra. Við höfum líka á fyrri árum verið kölluð til í ráðgjafahóp til undirbúnings framkvæmdaáætlunar barnaverndarmála. Í öllum þessum tilfellum höfum við verið þeir aðilar sem eru kallaðir að borðinu sem eru í sjálfboðavinnu. Allir aðrir mæta þarna sem opinberir starfsmenn eða starfsmenn félagasamtaka sem fá kröftugan fjárhagslegan stuðning til reksturs félagsins. Við rekum félagið í mestu leyti á sjálfboðastarfi og við höfum aldrei átt möguleika á öðru eða samtal um annað en brauðmola í gegnum tíðina. Við höfum mætt vel undirbúin að ræða við stofnanir og starfsmenn kerfisins. Við biðjum um hjálp, við bendum á hvar bæta megi eitt eða annað. Í lok árs 2024 átti félagið loks uppsafnað fé ásamt hóflegs styrks frá Barnamálaráðuneytinu, til þess að ráða sér starfsmann í hlutastarf. Vildi ráðuneytið að sá starfsmaður veitti fósturforeldrum þjónustu og ráðgjöf og héldi skrá til að kortleggja um leið hvar fósturforeldrar mættu hindrunum í kerfinu. Það hefur félagið gert en mætt algjöru áhugaleysi í framhaldinu þegar reynt hefur verið að fá frekara samtal um téða kortlagningu hindrana. Núna erum við aftur komin í óvissu því umsóknir um verkefnastyrki til ráðuneyta hefur verið hafnað og við höldum áfram að reiða okkur á félagsgjöldum fósturforeldra, styrki almennings og samfélagssjóði fyrirtækja. Síðasta rúma áratuginn erum við búin að ganga eyðimerkurgöngu innan kerfisins. Við höfum yfirsýnina yfir kerfið, oft betur en stofnanir ríkisins sjálf. Barna- og fjölskyldustofa og Gæða- og eftirlitsstofnun velferðarmála eru stofnanir sem settar voru á fót samhliða innleiðingu Farsældar barna. Þessar stofnanir hafa leitað til okkar, til þess að ná sambandi við fósturforeldra því kerfið sjálf, ríkið, hafði ekki þá yfirsýn yfir kerfið eða þá aðila sem eru með börn í fóstri. Við höfum því litla trú á þeim tölum sem þið leggið á borð um fjölda þeirra barna sem eru í fóstri eða þann fjölda sem eru með börn í fóstri. Sannarlega getið þið staðfest þær tölur sem þið eruð búin að ná utan um. En við erum að biðja um sterkari og öflugri skref heldur en hingað til hafa verið tekin. Við viljum sjá forsætisráðherra sem gerir meira en að binda vonir við eigin aðgerðir. Það erum við sem erum vonsvikin af verkum ríkisstjórnar nú og allra fyrri ára. Á heimasíðu Farsældar barna er spurt hvort farsældin sé fyrir öll börn. Svarið er kómískt því að þar er sagt að stutta svarið er já, farsældin sé fyrir öll börn á Íslandi og fjölskyldur þeirra. Langa svarið er hins vegar einum staf lengra en stutta svarið, en það er nei. Við viljum ekki una þessari stöðu lengur. Við viljum sjá kerfisbreytingar og alvöru eftirlit með stofnunum sem taka ábyrgð á hlutverki sínu, hvort sem það eru stofnanir á vegum ríkisins eða sveitarfélögin sjálf. Saga sjálfboðaliðanna sem starfa fyrir Félag fósturforeldra heldur áfram, fylgist með í næsta þætti þegar við segjum frá fleiri eyðimerkurgöngum í samskiptum við fleiri stofnanir, ráðuneyti og sveitarfélög. Höfundur er formaður Félags fósturforeldra. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Guðlaugur Kristmundsson Mál fósturbarna á Bakkakoti Mest lesið Gini borgar ekki leiguna Birna Gunnlaugsdóttir Skoðun Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson Skoðun Dýraskólinn: þegar stöðluð próf eru blekking jafnréttis Ásgeir Jónsson Skoðun Týndu börnin Telma Sigtryggsdóttir Skoðun Þegar landið logar Hrefna Sigurjónsdóttir Skoðun Heyrnin tengir okkur Karen Ósk Gylfadóttir Skoðun Af hverju fjölgar öryrkjum? Svarið er ekki það sem þú heldur Sisa Berglind Kristjánsdóttir Skoðun Kapphlaupið um sumarnámskeiðin Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Kynjajafnrétti forsenda þróunar og framgangs Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Með sniglaslím í andlitinu Karl Pétur Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Móðurmálið er gjöf sem endist ævinlangt Guðbjörg Magnúsdóttir,Renata Emilsson Pesková skrifar Skoðun Heyra heilbrigðisyfirvöld? Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Týndu börnin Telma Sigtryggsdóttir skrifar Skoðun Heyrnin tengir okkur Karen Ósk Gylfadóttir skrifar Skoðun Dýraskólinn: þegar stöðluð próf eru blekking jafnréttis Ásgeir Jónsson skrifar Skoðun Heyrnarskimun er ekki kostnaður – hún er fjárfesting í framtíð barna Hildur Heimisdóttir,Kristbjörg Gunnarsdóttir,Ólafur Hjálmarsson skrifar Skoðun Verndum börn gegn ofbeldi á netinu Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Gini borgar ekki leiguna Birna Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Kynjajafnrétti forsenda þróunar og framgangs Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar landið logar Hrefna Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Kapphlaupið um sumarnámskeiðin Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hvað á unga fólkið að kjósa? Daníel Þröstur Pálsson skrifar Skoðun Með sniglaslím í andlitinu Karl Pétur Jónsson skrifar Skoðun Þegar Bítlakynslóðin verður gömul Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Hagkvæmt húsnæði á hagkvæmum kjörum Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar Skoðun Úkraína - 24. febrúar 1956 og 2022 Erlingur Hansson skrifar Skoðun Aðgerðir gegn ofbeldi meðal barna Eygló Harðardóttir skrifar Skoðun Þar sem er reykur, þar er eldur Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Sterkara Austurland – saman, ekki sitt í hvoru lagi Erlendur Magnús Jóhannsson skrifar Skoðun Latína er list mæt Arnar Freyr Sigurðsson skrifar Skoðun Af hverju fjölgar öryrkjum? Svarið er ekki það sem þú heldur Sisa Berglind Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Sykursýki 2 orðin að heimsfaraldri Anna Lind Fells skrifar Skoðun Sannleikur óskast! Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Mun vinnumarkaðurinn ná að halda í við gervigreindina? Kristinn Bjarnason skrifar Skoðun Neyðarástand í málefnum aldraðra – hvar er forgangsröðunin? Baldvin Björgvinsson skrifar Skoðun Um rektor tala ég ekki Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Þýska stjórnarskráin krefst loftslagsaðgerða af stjórnvöldum Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Íslenskt rafmagn á alþjóðlegum markaði Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Flugfarþegar í hrakningum Hafsteinn Karlsson skrifar Sjá meira
Ég vil fara aðeins yfir það með þér í þessari grein hvers vegna svo er. Í fréttum gærdagsins kemur forsætisráðherra fram til þess að bregðast við frásögnum þeirra hugrökku manna sem voru í fóstri í Bakkakoti. Það var gott að sjá forsætisráðherra bregðast við þessum frásögnum og gefa þeim sem hafa slíkum sögum að segja tækifæri til þess að skila skömminni sinni og vinna úr sínum áföllum. Ég hef síðan þá fengið til mín símtöl og skilaboð um víðtækara og ljótara ofbeldi en þessir drengir sögðu sjálfir frá, frá fólki sem treystir sér ekki til þess að stíga fram. Það verður samt ekki setið undir því þegjandi þegar forsætisráðherra segist vonast til þess að það lagafrumvarp sem hafi verið í samráðsgátt stjórnvalda fyrr í vetur og komi fyrir þingið núna á vormánuðum eigi að laga stöðu fósturmála á Íslandi. Það frumvarp gerir það ekki og það var ekki ásetningur um slíkt heldur kemur fram í athugasemdum þess frumvarps að fósturmál verði tekin til frekari skoðunar síðar því frekari breytingar séu ekki tímabærar að svo stöddu. Það vorum við sem erum föst í þessu kerfi sem vorum að vona, þið stóðuð ekki undir þeim væntingum með því frumvarpi sem var lagt fram til samráðs. Enda bendir Barnavernd Reykjavíkur þar á, í sinni umsögn, að litlar breytingar séu gerðar á núverandi fósturkafla laganna og segir það þrátt fyrir skýrt ákall um það á undanförnum árum frá barnaverndarþjónustum. Það gerist ekki oft að heildarlög barnaverndarmála fái heildarendurskoðun og við í Félagi fósturforeldra og barnaverndarþjónustur höfðum gert okkur vonir um að í aðdraganda þessarar endurskoðunar fengi þessi málaflokkur góða rýni. Við í Félagi fósturforeldra höfðum fengið orð um að við yrðum dregin að þeirri vinnu til þess að við fengum tækifæri til þess að koma með ábendingar og tillögur til úrbóta. Það gerðist ekki en félaginu var ekki einu sinni boðið að senda umsögn. Barnamálaráðuneytið tilkynnir okkur það hafi verið ákveðið að undanskilja fósturmál að þessu sinni. Líkt og í öllum hinum uppfærslunum, alveg eins og þegar Farsæld barna var innleidd, þá stóð til að skoða fósturmálin á seinni stigum. Þetta vitum við í Félagi fósturforeldra, við höfum mætt í þau fáu skipti sem við höfum verið kölluð til samráðs. Við höfum líka í gegnum tíðina verið þau einu sem sitjum við borðið sem ekki þiggjum opinbert fé til þess að reka félagið okkar eða hagsmunagæslu. Í aðdraganda og undirbúnings Farsældar barna voru stofnaðir átta undirbúningshópar og við tókum þátt í fimm þeirra. Við höfum líka á fyrri árum verið kölluð til í ráðgjafahóp til undirbúnings framkvæmdaáætlunar barnaverndarmála. Í öllum þessum tilfellum höfum við verið þeir aðilar sem eru kallaðir að borðinu sem eru í sjálfboðavinnu. Allir aðrir mæta þarna sem opinberir starfsmenn eða starfsmenn félagasamtaka sem fá kröftugan fjárhagslegan stuðning til reksturs félagsins. Við rekum félagið í mestu leyti á sjálfboðastarfi og við höfum aldrei átt möguleika á öðru eða samtal um annað en brauðmola í gegnum tíðina. Við höfum mætt vel undirbúin að ræða við stofnanir og starfsmenn kerfisins. Við biðjum um hjálp, við bendum á hvar bæta megi eitt eða annað. Í lok árs 2024 átti félagið loks uppsafnað fé ásamt hóflegs styrks frá Barnamálaráðuneytinu, til þess að ráða sér starfsmann í hlutastarf. Vildi ráðuneytið að sá starfsmaður veitti fósturforeldrum þjónustu og ráðgjöf og héldi skrá til að kortleggja um leið hvar fósturforeldrar mættu hindrunum í kerfinu. Það hefur félagið gert en mætt algjöru áhugaleysi í framhaldinu þegar reynt hefur verið að fá frekara samtal um téða kortlagningu hindrana. Núna erum við aftur komin í óvissu því umsóknir um verkefnastyrki til ráðuneyta hefur verið hafnað og við höldum áfram að reiða okkur á félagsgjöldum fósturforeldra, styrki almennings og samfélagssjóði fyrirtækja. Síðasta rúma áratuginn erum við búin að ganga eyðimerkurgöngu innan kerfisins. Við höfum yfirsýnina yfir kerfið, oft betur en stofnanir ríkisins sjálf. Barna- og fjölskyldustofa og Gæða- og eftirlitsstofnun velferðarmála eru stofnanir sem settar voru á fót samhliða innleiðingu Farsældar barna. Þessar stofnanir hafa leitað til okkar, til þess að ná sambandi við fósturforeldra því kerfið sjálf, ríkið, hafði ekki þá yfirsýn yfir kerfið eða þá aðila sem eru með börn í fóstri. Við höfum því litla trú á þeim tölum sem þið leggið á borð um fjölda þeirra barna sem eru í fóstri eða þann fjölda sem eru með börn í fóstri. Sannarlega getið þið staðfest þær tölur sem þið eruð búin að ná utan um. En við erum að biðja um sterkari og öflugri skref heldur en hingað til hafa verið tekin. Við viljum sjá forsætisráðherra sem gerir meira en að binda vonir við eigin aðgerðir. Það erum við sem erum vonsvikin af verkum ríkisstjórnar nú og allra fyrri ára. Á heimasíðu Farsældar barna er spurt hvort farsældin sé fyrir öll börn. Svarið er kómískt því að þar er sagt að stutta svarið er já, farsældin sé fyrir öll börn á Íslandi og fjölskyldur þeirra. Langa svarið er hins vegar einum staf lengra en stutta svarið, en það er nei. Við viljum ekki una þessari stöðu lengur. Við viljum sjá kerfisbreytingar og alvöru eftirlit með stofnunum sem taka ábyrgð á hlutverki sínu, hvort sem það eru stofnanir á vegum ríkisins eða sveitarfélögin sjálf. Saga sjálfboðaliðanna sem starfa fyrir Félag fósturforeldra heldur áfram, fylgist með í næsta þætti þegar við segjum frá fleiri eyðimerkurgöngum í samskiptum við fleiri stofnanir, ráðuneyti og sveitarfélög. Höfundur er formaður Félags fósturforeldra.
Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Móðurmálið er gjöf sem endist ævinlangt Guðbjörg Magnúsdóttir,Renata Emilsson Pesková skrifar
Skoðun Heyrnarskimun er ekki kostnaður – hún er fjárfesting í framtíð barna Hildur Heimisdóttir,Kristbjörg Gunnarsdóttir,Ólafur Hjálmarsson skrifar
Skoðun Af hverju fjölgar öryrkjum? Svarið er ekki það sem þú heldur Sisa Berglind Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson skrifar
Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson Skoðun