Jafnrétti er ekki „aukaverkefni“ Arnar Gíslason, Joanna Marcinkowska og Sveinn Guðmundsson skrifa 9. febrúar 2026 12:01 Sumum finnst að jafnrétti sé „alveg að koma“ hér á Íslandi, og kannski ekki furða. Við höfum jafnréttislög, jafnréttisáætlanir, og jafnréttisnefndir. Samt heyrum við – aftur og aftur – sögur af fólki sem upplifir útilokun, vantrú á kerfinu, óöryggi eða einfaldlega að rödd þeirra fái ekki sama vægi og raddir annarra. Þegar fólk missir trú á að hlustað sé á það, þá bregst traustið sem samfélög byggja á. Þess vegna skiptir jafnrétti máli. Ekki bara sem frasar eða falleg orð, heldur sem hluti af hversdagslífinu: Hver fær að tilheyra? Hver er „eðlilegur“ og hver þarf stöðugt að útskýra sig, eða taka á móti athugasemdum sem annað fólk fær aldrei? Háskólar eru hluti af samfélaginu, og þeir móta það líka. Þar lærir fólk að verða sérfræðingar og leiðtogar, og þar verða til hugmyndir sem hafa áhrif langt út fyrir veggi skólans. Ef háskólar tryggja ekki jafnræði missum við ekki bara fólk út úr námi og starfi – við missum líka hæfileika og fjölbreytt sjónarhorn. Í því samhengi eru Jafnréttisdagar háskólanna settir upp sem vettvangur fyrir ólík sjónarhorn og ólíka nálgun. Dagskráin minnir á að jafnrétti er ekki bara slagorð heldur spurningar sem þarf að svara, og að jafnrétti er samspil margra þátta á borð við kyn, fötlun, uppruna, tungumál, stétt, kynhneigð, aldur, trú og heilsu. Sumum finnst jafnréttisumræða stundum þreytandi, og upplifa að hún sé endalaus og að alltaf sé verið að „leiðrétta“ eitthvað. En kannski er það merki um að umræðan sé að virka: hún truflar vanann. Hún krefst þess að við spyrjum spurninga sem við höfum ekki þurft að spyrja áður, sérstaklega fyrir þau sem hafa alltaf passað inn. Jafnrétti er ekki lokastaða sem við náum og getum síðan slakað á. Það er viðhaldsvinna sem krefst bæði stefnu og aðgerða, en líka breytinga á kerfinu og hversdagslegra ákvarðana. Háskólar geta – og eiga – að vera staðir þar sem sú vinna er tekin alvarlega, ekki bara í febrúar heldur allt árið. Jafnréttisdagar minna okkur á að jafnrétti er ekki sérviðburður, heldur samfélagssáttmáli. Sá sáttmáli er aðeins trúverðugur ef við þorum að ræða hann af hreinskilni, hlusta þegar samtalið krefst sjálfsskoðunar og breyta þegar reynslan segir okkur að við þurfum að gera betur. — Jafnréttisdagar háskólanna 2026 fara fram 9.–12. febrúar og eru samstarfsverkefni allra háskóla á Íslandi. Dagskrána má finna á jafnrettisdagar.is. Höfundar starfa í jafnréttis- og inngildingarteymi Háskóla Íslands Arnar Gíslason, Joanna Marcinkowska, Sveinn Guðmundsson Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Jafnréttismál Mest lesið Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson Skoðun Fótbolti og þjóðarmorð eiga ekki samleið Guðrún Sif Friðriksdóttir Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson Skoðun Arnarnesvegur og varnaðarorð sem voru hunsuð Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Hver ber áfengið heim að dyrum? Arnar Sigurðsson Skoðun Varanlegar undanþágur? Björn Leví Gunnarsson Skoðun Vísindaferð í Brussel eða umsókn um aðild? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun Staðreyndir um fasteignagjöld í Reykjanesbæ Guðný Birna Guðmundsdóttir,Sverrir Bergmann Magnússon,Sigurrós Antonsdóttir,Halldóra Fríða Þorvaldsdóttir,Bjarni Páll Tryggvason,Díana Hilmarsdóttir,Helga María Finnbjörnsdóttir Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson Skoðun Skoðun Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson skrifar Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Vísindaferð í Brussel eða umsókn um aðild? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Arnarnesvegur og varnaðarorð sem voru hunsuð Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber áfengið heim að dyrum? Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Fótbolti og þjóðarmorð eiga ekki samleið Guðrún Sif Friðriksdóttir skrifar Skoðun Bikarveiðar í búningi atvinnurekstrar Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Undarleg stefna í umræðunni um ESB Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun MBA: Meðvirkni, bómullar- og aumingjavæðing Davíð Bergmann skrifar Skoðun Börn þurfa meira en stærðfræði Aðalheiður Mjöll Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Er málflutningur SJÁ samtakanna marktækur? Birgir Finnsson skrifar Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar Skoðun Hvernig náum við til ykkar? Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Að leggja rækt við tortryggnina Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Milli gjörða og gilda býr vonin. Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Áfengi heim að dyrum? Halla Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Barnið vex en Fésbókin ekki Reyn Alpha Magnúsdóttir skrifar Skoðun Eru brotalamir menntakerfisins fyrst að koma upp núna? Þóranna Rósa Ólafsdóttir skrifar Skoðun Að segja „JÁ“ snýst um sanngirni og framþróun Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun „Lýðræðisveisla“ sem skaðar lýðræðið. Forsetinn er á matseðlinum Júlíus Valsson skrifar Skoðun Verðmætasköpunarhaustið? Af 1000 störfum voru 962 opinber og 38 á almenna markaðnum Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hernaðarheilkenni Heimssýnar Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Hvað þarf til að verða sjúkraliði? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Flýtum tvöföldun Vesturlandsvegar – í þágu umferðaröryggis Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun 24000 Íslendingar telja sig hafa skaðast alvarlega – af hverju er það ekki rannsakað? Jóhannes Loftsson skrifar Sjá meira
Sumum finnst að jafnrétti sé „alveg að koma“ hér á Íslandi, og kannski ekki furða. Við höfum jafnréttislög, jafnréttisáætlanir, og jafnréttisnefndir. Samt heyrum við – aftur og aftur – sögur af fólki sem upplifir útilokun, vantrú á kerfinu, óöryggi eða einfaldlega að rödd þeirra fái ekki sama vægi og raddir annarra. Þegar fólk missir trú á að hlustað sé á það, þá bregst traustið sem samfélög byggja á. Þess vegna skiptir jafnrétti máli. Ekki bara sem frasar eða falleg orð, heldur sem hluti af hversdagslífinu: Hver fær að tilheyra? Hver er „eðlilegur“ og hver þarf stöðugt að útskýra sig, eða taka á móti athugasemdum sem annað fólk fær aldrei? Háskólar eru hluti af samfélaginu, og þeir móta það líka. Þar lærir fólk að verða sérfræðingar og leiðtogar, og þar verða til hugmyndir sem hafa áhrif langt út fyrir veggi skólans. Ef háskólar tryggja ekki jafnræði missum við ekki bara fólk út úr námi og starfi – við missum líka hæfileika og fjölbreytt sjónarhorn. Í því samhengi eru Jafnréttisdagar háskólanna settir upp sem vettvangur fyrir ólík sjónarhorn og ólíka nálgun. Dagskráin minnir á að jafnrétti er ekki bara slagorð heldur spurningar sem þarf að svara, og að jafnrétti er samspil margra þátta á borð við kyn, fötlun, uppruna, tungumál, stétt, kynhneigð, aldur, trú og heilsu. Sumum finnst jafnréttisumræða stundum þreytandi, og upplifa að hún sé endalaus og að alltaf sé verið að „leiðrétta“ eitthvað. En kannski er það merki um að umræðan sé að virka: hún truflar vanann. Hún krefst þess að við spyrjum spurninga sem við höfum ekki þurft að spyrja áður, sérstaklega fyrir þau sem hafa alltaf passað inn. Jafnrétti er ekki lokastaða sem við náum og getum síðan slakað á. Það er viðhaldsvinna sem krefst bæði stefnu og aðgerða, en líka breytinga á kerfinu og hversdagslegra ákvarðana. Háskólar geta – og eiga – að vera staðir þar sem sú vinna er tekin alvarlega, ekki bara í febrúar heldur allt árið. Jafnréttisdagar minna okkur á að jafnrétti er ekki sérviðburður, heldur samfélagssáttmáli. Sá sáttmáli er aðeins trúverðugur ef við þorum að ræða hann af hreinskilni, hlusta þegar samtalið krefst sjálfsskoðunar og breyta þegar reynslan segir okkur að við þurfum að gera betur. — Jafnréttisdagar háskólanna 2026 fara fram 9.–12. febrúar og eru samstarfsverkefni allra háskóla á Íslandi. Dagskrána má finna á jafnrettisdagar.is. Höfundar starfa í jafnréttis- og inngildingarteymi Háskóla Íslands Arnar Gíslason, Joanna Marcinkowska, Sveinn Guðmundsson
Staðreyndir um fasteignagjöld í Reykjanesbæ Guðný Birna Guðmundsdóttir,Sverrir Bergmann Magnússon,Sigurrós Antonsdóttir,Halldóra Fríða Þorvaldsdóttir,Bjarni Páll Tryggvason,Díana Hilmarsdóttir,Helga María Finnbjörnsdóttir Skoðun
Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson skrifar
Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar
Skoðun Verðmætasköpunarhaustið? Af 1000 störfum voru 962 opinber og 38 á almenna markaðnum Elliði Vignisson skrifar
Skoðun Flýtum tvöföldun Vesturlandsvegar – í þágu umferðaröryggis Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar
Skoðun 24000 Íslendingar telja sig hafa skaðast alvarlega – af hverju er það ekki rannsakað? Jóhannes Loftsson skrifar
Staðreyndir um fasteignagjöld í Reykjanesbæ Guðný Birna Guðmundsdóttir,Sverrir Bergmann Magnússon,Sigurrós Antonsdóttir,Halldóra Fríða Þorvaldsdóttir,Bjarni Páll Tryggvason,Díana Hilmarsdóttir,Helga María Finnbjörnsdóttir Skoðun