Kjósum raunverulega breytingu á forystu Framsóknarflokksins Steinar Óli Sigfússon skrifar 13. febrúar 2026 11:45 Undanfarin ár höfum við í Framsóknarflokknum þurft að horfast í augu við að ákveðin lægð hefur gengið yfir starf okkar. Umræðan hefur víða orðið óskýrari og margir flokksmenn upplifað að stefna okkar og framtíðarsýn hafi hvorki verið nægilega skýr né sannfærandi. Þetta er ekki óyfirstíganlegt ástand, en það kallar á heiðarlega sjálfsskoðun og raunverulegan vilja til breytinga. Ég er skynsemishyggjumaður í eðli mínu og af þeim sökum hef ég fundið mér farveg innan Framsóknarflokksins – flokks sem er byggður á jafnvægi, ábyrgð og raunhæfum lausnum. Nú stöndum við hins vegar á tímamótum þegar við kjósum nýjan formann á flokksþingi um komandi helgi. Á slíkum stundum þarf að staldra við og spyrja hvert við ætlum og hver sé best til þess fallinn að leiða okkur þangað? Ég er flokksmaður sem kallar eftir forystu sem er tilbúin til að leiða flokkinn inn í framtíðina með skýrri stefnu, metnaðarfullum markmiðum og óþreytandi elju sér að vopni. Ákall hefur verið innan flokksins um hressilega innspýtingu; raunverulega nýja forystu sem skerpir á stefnumálum, dragi aftur fram kjarna framsóknarstefnunnar og veki starf flokksins til lífsins á ný. Í Ingibjörgu Isaksen sé ég þann leiðtoga sem flokkurinn þarfnast nú. Hún er hinn klassíski framsóknarmaður af því tagi sem við erum flest. Keppniskona af bestu gerð, með skýra sýn, mikinn metnað og óþreytandi til verka. Hún er talsmaður komandi kynslóða og skilur að Framsóknarflokkurinn á ekki að sætta sig við neitt annað en forystu sem getur gert betur. Betur í stefnumótun, betur í innleiðingu þeirrar stefnu og betur í að leiða flokkinn af festu og sannfæringu inn í framtíðina. Þess vegna styð ég Ingibjörgu heilshugar til formennsku í Framsóknarflokknum. Höfundur er háskólanemi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Framsóknarflokkurinn Flokksþing Framsóknar 2026 Mest lesið Þöggun - Okkar Borg Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþóirsson Skoðun Mikið vona ég að þetta sé ekki rétt Jón Pétur Zimsen Skoðun Halldór 28.03.2026 Halldór Þau sem töluðu um hvalrekaskatt og hin sem þora að leggja hann á Þórður Snær Júlíusson Skoðun Ég var rekinn Daði Már Kristófersson Skoðun Að hafna viðræðum er að hafna upplýsingum Magnús Árni Skjöld Magnússon Skoðun Píslargangan gleymd – og börnin bera afleiðingarnar Sigurður Sigurðsson Skoðun Meira er ekki alltaf betra í skólastarfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Gerðir samningar sviknir af ESB Erna Bjarnadóttir Skoðun Frá hásæti orkudrottningar Kristín Linda Árnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Píslargangan gleymd – og börnin bera afleiðingarnar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Trump, Íran, Úkraína og NATO Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Þöggun - Okkar Borg Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþóirsson skrifar Skoðun Meira er ekki alltaf betra í skólastarfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Um Ketilsbraut 7-9 – Stjórnsýsluhús Norðurþings Rúnar Traustason skrifar Skoðun Frá hásæti orkudrottningar Kristín Linda Árnadóttir skrifar Skoðun Að hafna viðræðum er að hafna upplýsingum Magnús Árni Skjöld Magnússon skrifar Skoðun Einn mánuður af átökum: Börn gjalda mest fyrir stríðið í Mið-Austurlöndum Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Þau sem töluðu um hvalrekaskatt og hin sem þora að leggja hann á Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Mikið vona ég að þetta sé ekki rétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Veldur hver á heldur! Andrés Pétursson skrifar Skoðun Gott samfélag verður ekki til af sjálfu sér Marta Rut Ólafsdóttir skrifar Skoðun Gerðir samningar sviknir af ESB Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki byggt vernd barna á tilviljunum! Arnrún María Magnúsdóttir skrifar Skoðun Ekki minn kaffibolli Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Sniðgöngum ísraelska lyfjarisann Teva eins og Rapyd Björn B Björnsson skrifar Skoðun Tveggja ára reynsla af samkeppnisundanþágum á kjötmarkaði Breki Karlsson, Ólafur Stephense skrifar Skoðun Erindislaus meirihluti leggur á flótta Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Bókasafnið mitt - Heimili að heiman Lísa Z. Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Útvistun, Minna gott, meira vont Halldór Ólafsson skrifar Skoðun Afhverju skiptir tilfinningin um að tilheyra meira máli en Instagram? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Suðurnesin bíða ekki, við verðum að fylgja eftir Fida Abu Libdeh skrifar Skoðun Ég var rekinn Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Svona stöðvum við hallarekstur ríkisins, loksins Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Auðveldum kynslóðaskipti bænda Lilja Rafney Magnúsdóttir skrifar Skoðun Aumingja tryggingafélögin Agnar Þór Guðmundsson,Haukur Freyr Axelsson skrifar Skoðun Þarf að kæra íslenska ríkið? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ímynd er drifkraftur útflutnings Pétur Þ. Óskarsson skrifar Skoðun Íslenskir sálfræðingar í aldarfjórðung Pétur Maack Þorsteinsson skrifar Skoðun Það sem þingmaður vill segja Sigmar Guðmundsson skrifar Sjá meira
Undanfarin ár höfum við í Framsóknarflokknum þurft að horfast í augu við að ákveðin lægð hefur gengið yfir starf okkar. Umræðan hefur víða orðið óskýrari og margir flokksmenn upplifað að stefna okkar og framtíðarsýn hafi hvorki verið nægilega skýr né sannfærandi. Þetta er ekki óyfirstíganlegt ástand, en það kallar á heiðarlega sjálfsskoðun og raunverulegan vilja til breytinga. Ég er skynsemishyggjumaður í eðli mínu og af þeim sökum hef ég fundið mér farveg innan Framsóknarflokksins – flokks sem er byggður á jafnvægi, ábyrgð og raunhæfum lausnum. Nú stöndum við hins vegar á tímamótum þegar við kjósum nýjan formann á flokksþingi um komandi helgi. Á slíkum stundum þarf að staldra við og spyrja hvert við ætlum og hver sé best til þess fallinn að leiða okkur þangað? Ég er flokksmaður sem kallar eftir forystu sem er tilbúin til að leiða flokkinn inn í framtíðina með skýrri stefnu, metnaðarfullum markmiðum og óþreytandi elju sér að vopni. Ákall hefur verið innan flokksins um hressilega innspýtingu; raunverulega nýja forystu sem skerpir á stefnumálum, dragi aftur fram kjarna framsóknarstefnunnar og veki starf flokksins til lífsins á ný. Í Ingibjörgu Isaksen sé ég þann leiðtoga sem flokkurinn þarfnast nú. Hún er hinn klassíski framsóknarmaður af því tagi sem við erum flest. Keppniskona af bestu gerð, með skýra sýn, mikinn metnað og óþreytandi til verka. Hún er talsmaður komandi kynslóða og skilur að Framsóknarflokkurinn á ekki að sætta sig við neitt annað en forystu sem getur gert betur. Betur í stefnumótun, betur í innleiðingu þeirrar stefnu og betur í að leiða flokkinn af festu og sannfæringu inn í framtíðina. Þess vegna styð ég Ingibjörgu heilshugar til formennsku í Framsóknarflokknum. Höfundur er háskólanemi.
Skoðun Einn mánuður af átökum: Börn gjalda mest fyrir stríðið í Mið-Austurlöndum Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar
Skoðun Þau sem töluðu um hvalrekaskatt og hin sem þora að leggja hann á Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Tveggja ára reynsla af samkeppnisundanþágum á kjötmarkaði Breki Karlsson, Ólafur Stephense skrifar
Skoðun Afhverju skiptir tilfinningin um að tilheyra meira máli en Instagram? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar