Til hamingju, Reykjavík! Einar Bárðarson skrifar 23. febrúar 2026 14:03 Reykjavík hefur á undanförnum árum fest sig í sessi sem áfangastaður fyrir matgæðinga. Veitingamenning borgarinnar er orðin hluti af aðdráttarafli hennar gagnvart erlendum gestum – ekki síður en náttúra landsins. Þar skiptir máli að hér hefur byggst upp faglegur styrkur, metnaður og þekking sem stenst alþjóðlegan samanburð. Ísland státar jafnframt af öflugu kokkalandsliði, Icelandic National Culinary Team, sem hefur skipað sér í fremstu röð á alþjóðlegum vettvangi. Veitingastaðir með Michelin-stjörnur og keppendur á palli í Bocuse d’Or keppninni eru líka staðfesting á metnaði greinarinnar. Þessi árangur endurspeglar þann faglega styrk sem býr í íslenskum veitingageira. Á sama hátt hefur Food & Fun í rúmlega tvo áratugi dregið hingað virt alþjóðlegt fagfólk og styrkt ímynd Reykjavíkur sem metnaðarfullrar matarborgar. Að baki Food and Fun stendur goðsögnin Siggi Hall, ásamt eiginkonu sinni Svölu Ólafsdóttur og fjölskyldu. Þau hafa með þrautseigju og samfellu haldið verkefninu gangandi og skapað vettvang sem nýtur virðingar bæði innanlands og utan. Baldvin Jónsson var lengi samstarfsmaður Sigga og vann hátíðinni brautargengi ásamt markaðsdeild Icelandair sem tók líka þátt í þessu frumkvöðlastarfi með þeim. Hátíð sem þessi – og árangurinn sem var rifjaður upp hér að ofan er gríðarlega mikils virði fyrir Reykjavík sem áfangastað. Allt eru þau skýr skilaboð um gæði, fagmennsku og sköpunarkraft. Borgin hefur stutt við Food & Fun og slíkur stuðningur skiptir máli. En veitingageirinn er ekki aðeins sýnileg hátíð og verðlaun á alþjóðlegum vettvangi. Hann er líka daglegur rekstur hundruða fyrirtækja sem glíma við raunveruleg og hagnýt úrlausnarefni: skort á bílastæðum í miðborginni, þröngt aðgengi að vöruafhendingu, fráflæðisvanda þegar kemur að sorpi og ýmsar skipulagslegar áskoranir sem snerta bæði starfsfólk og gesti. Þegar að því kemur virðist veitingageirinn vera vandamál borgarinnar en er enn ekki stofustáss hennar. Þar virðist stundum vanta heildstætt samtal. Vinstri höndin styður við ímynd og viðburði – en hin vinstri höndin gleymir að hlusta á þarfir daglegs rekstrar. Og það væri sannarlega æskilegt að hægri höndin fyndi sig líka. Ef Reykjavík ætlar að halda áfram að byggja upp orðspor sitt sem matarborg þarf samtalið að vera heildstætt. Stuðningur við hátíðir og alþjóðlegt kynningarstarf er mikilvægur – en jafn mikilvægt er að tryggja að innviðir, skipulag og daglegt starfsumhverfi veitingageirans standist þær væntingar sem við viljum skapa. Food & Fun, Kokkalandsliðið og öflugir veitingastaðir borgarinnar sýna hvað er hægt. Nú þarf að tryggja að umgjörðin haldi í við metnaðinn og ég treysti því að frambjóðendur í næstu borgarstjórnarkosningum komi til með að liðka fyrir umhverfinu okkar. Þangað til fögnum við og óskum Sigga, Svölu og öllum sem koma að Food and Fun með einum eða öðrum hætti til hamingju og þökkum þeim framlag þeirra til menningar og gleði. Höfundur er framkvæmdastjóri Sveit. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Einar Bárðarson Veitingastaðir Food and Fun Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Halldór 22.08.2026 Halldór Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson skrifar Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Sjá meira
Reykjavík hefur á undanförnum árum fest sig í sessi sem áfangastaður fyrir matgæðinga. Veitingamenning borgarinnar er orðin hluti af aðdráttarafli hennar gagnvart erlendum gestum – ekki síður en náttúra landsins. Þar skiptir máli að hér hefur byggst upp faglegur styrkur, metnaður og þekking sem stenst alþjóðlegan samanburð. Ísland státar jafnframt af öflugu kokkalandsliði, Icelandic National Culinary Team, sem hefur skipað sér í fremstu röð á alþjóðlegum vettvangi. Veitingastaðir með Michelin-stjörnur og keppendur á palli í Bocuse d’Or keppninni eru líka staðfesting á metnaði greinarinnar. Þessi árangur endurspeglar þann faglega styrk sem býr í íslenskum veitingageira. Á sama hátt hefur Food & Fun í rúmlega tvo áratugi dregið hingað virt alþjóðlegt fagfólk og styrkt ímynd Reykjavíkur sem metnaðarfullrar matarborgar. Að baki Food and Fun stendur goðsögnin Siggi Hall, ásamt eiginkonu sinni Svölu Ólafsdóttur og fjölskyldu. Þau hafa með þrautseigju og samfellu haldið verkefninu gangandi og skapað vettvang sem nýtur virðingar bæði innanlands og utan. Baldvin Jónsson var lengi samstarfsmaður Sigga og vann hátíðinni brautargengi ásamt markaðsdeild Icelandair sem tók líka þátt í þessu frumkvöðlastarfi með þeim. Hátíð sem þessi – og árangurinn sem var rifjaður upp hér að ofan er gríðarlega mikils virði fyrir Reykjavík sem áfangastað. Allt eru þau skýr skilaboð um gæði, fagmennsku og sköpunarkraft. Borgin hefur stutt við Food & Fun og slíkur stuðningur skiptir máli. En veitingageirinn er ekki aðeins sýnileg hátíð og verðlaun á alþjóðlegum vettvangi. Hann er líka daglegur rekstur hundruða fyrirtækja sem glíma við raunveruleg og hagnýt úrlausnarefni: skort á bílastæðum í miðborginni, þröngt aðgengi að vöruafhendingu, fráflæðisvanda þegar kemur að sorpi og ýmsar skipulagslegar áskoranir sem snerta bæði starfsfólk og gesti. Þegar að því kemur virðist veitingageirinn vera vandamál borgarinnar en er enn ekki stofustáss hennar. Þar virðist stundum vanta heildstætt samtal. Vinstri höndin styður við ímynd og viðburði – en hin vinstri höndin gleymir að hlusta á þarfir daglegs rekstrar. Og það væri sannarlega æskilegt að hægri höndin fyndi sig líka. Ef Reykjavík ætlar að halda áfram að byggja upp orðspor sitt sem matarborg þarf samtalið að vera heildstætt. Stuðningur við hátíðir og alþjóðlegt kynningarstarf er mikilvægur – en jafn mikilvægt er að tryggja að innviðir, skipulag og daglegt starfsumhverfi veitingageirans standist þær væntingar sem við viljum skapa. Food & Fun, Kokkalandsliðið og öflugir veitingastaðir borgarinnar sýna hvað er hægt. Nú þarf að tryggja að umgjörðin haldi í við metnaðinn og ég treysti því að frambjóðendur í næstu borgarstjórnarkosningum komi til með að liðka fyrir umhverfinu okkar. Þangað til fögnum við og óskum Sigga, Svölu og öllum sem koma að Food and Fun með einum eða öðrum hætti til hamingju og þökkum þeim framlag þeirra til menningar og gleði. Höfundur er framkvæmdastjóri Sveit.
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun